काव्यलेखन

श्रीशिव मानस पूजा (मालिनी वृत्त ), भावानुवाद

Submitted by पुरंदरे शशांक on 23 August, 2021 - 00:32

श्रीशिव मानस पूजा ( मालिनी वृत्त ) भावानुवाद

जडवुनि बहु रत्ने आसना कल्पुनीया
हिमजल तव स्नाना आणिले देवराया

वसन तलम तैसे दिव्यरत्नादिकांचे
मृगमद मिसळीले गंध ते चंदनाचे

विपुल सुमन जाई चंपके बिल्वपत्रे
उजळित वरी पाही दीप का धूपपात्रे

पशुपति शिव देवा कल्पुनी अर्पितो हे
ग्रहण तरि करावे प्रार्थितो नम्रभावे

कनक सहित रत्ने पात्र हे शोभियेले
घृत पय दधि युक्ते पायसे आणियेले

रुचकर जल तैसे नागवेली विशिष्टे
करपूर वरी खंडे तांबुला स्वाद देते

काही निश्चय

Submitted by वैभव जगदाळे. on 22 August, 2021 - 22:14

मला शोधायचेत पर्याय तुझ्या आठवांना
माझ्या कवितेच्या तुटपुंज्या प्रतिभेने

मला विरघळवायचेत तुझे पाणीदार डोळे
माझ्या ओसाड डोळ्यांच्या खिन्नतेने

मला दडवायचाय तुझा हसरा चेहरा
माझ्या गर्भगळीत मनाच्या पडद्याने

मला विझवायचीये काळजातली आग
मध्यरात्री भरलेल्या दारूच्या प्याल्याने

मला लिहायच्यात मेंदूला डसणाऱ्या मुंग्या
माझं दुर्दम्य मौन खोडत जाणाऱ्या लेखणीने

मला संपवायचाय हा जीवघेणा प्रवास
मी केलेल्या माझ्याच निर्घृण खुनाने

अंतरी खुलते कशी?

Submitted by निशिकांत on 22 August, 2021 - 09:26

अंगणी बरसात होता
मी मनी भिजते कशी?
साजनाच्या चाहुलीने
अंतरी खुलते कशी?

काय घडते आठवांने
मी सख्या सांगू कसे?
सांगते ज्यांना, तयांना
वाटते जडले पिसे
प्रश्न सार्‍यांना, खुशीने
एकटी जगते कशी?
साजनाच्या चाहुलीने
अंतरी खुलते कशी?

भेटता स्वप्नातही पण
एवढी गंधाळते!
चेहर्‍यावरची उदासी
तत्क्षणी तेजाळते
फेशियल, लिपस्टिकविना मी
आरशा! सजते कशी?
साजनाच्या चाहुलीने
अंतरी खुलते कशी?

रीत आहे

Submitted by निशिकांत on 19 August, 2021 - 09:03

ही भुतांची रीत आहे
पोंचती, जर शीत आहे

उत्तरांसाठीच धडपड
प्रश्न वादातीत आहे

रोज काळोखात गातो
कवडशाचे गीत आहे

मी कलंदर एवढा की
दु:खही सजवीत आहे

वृध्द होता, बैठकीतुन
आज मी पडवीत आहे

चेहरा हसरा तरीही
वेदना लपवीत आहे

तू नको देवूस देवा!
मी मला घडवीत आहे

माजलेले पाप दिसते
पुण्य का भयभीत आहे?

वाटते का वादळांना?
नाश करणे जीत आहे

या पुजार्‍यांनो लुटाया
देव तुम्हा भीत आहे

तू जरा "निशिकांत" घुसळण
कर जिथे नवनीत आहे

ययाती....

Submitted by सुधाकर कदम on 18 August, 2021 - 06:39

स्पर्शून एकदा तू केले मला ययाती
या भग्न मन्दिराशी का जोडतेस नाती?

आता अशा घडीला मी काय बा करावे ?
तेजाळलेस देहा लावून एक ज्योती

विरता धुक्यात दोघे कोणी कुणा दिसेना
तीरावरी नभाच्या रहील फक्त दिप्ती

पांथस्थ मी असा की रस्ता फितूर ज्याला
सारेच भास नुसते चकवा जसा सभोती

माझे न राहिले ते तू मागते कशाला
स्वप्नातल्या असे ह्या बिनपालखी वराती

सुधाकर कदम

तारुण्याचा गंध विरेना

Submitted by निशिकांत on 17 August, 2021 - 08:43

दुरावल्याने सखी अताशा, एक एक पळ कसा सरेना?
तरी लोक का म्हणती थांबत नसतो केंव्हा काळ, कळेना?

समानता हे गोड स्वप्न अन् फक्त विषमता वास्तव असते
खूप संपदा कुठे, तर कुठे घाम गाळुनी पोट भरेना

गुर्‍हाळ एरंडाचे झाले जीवन, त्यातुन काय मिळावे?
वैफल्याने ग्रस्त एवढा! ओठावरती हास्य फुटेना

क्षितिजापुढती नांदायाची जरी आवडे रम्य कल्पना
पाय टेकुनी जमिनीवरती जगावया पर्याय मिळेना

हळू चालते जाताना जी, गाय परतते जलद गतीने
ओढ वासराची येताना, तर जाताना पाय निघेना

कोरे-करकरीत पानं

Submitted by अभिषेक९ on 17 August, 2021 - 03:18

आजचे पान कोरे-करकरीत आहे,
अगदी पांढरे शुभ्र ....
इतके की पेन टेकवायची पण भय...
कदाचित त्याचे सौंदर्यच नष्ट होईल...

मागची पाने गच्च आहेत
आहेत असंख्य रंग
लाल, पिवळा, निळा, भगवा गडद्द आहे, गुलाबीपण आहे ... पण फिक्कट..
आहेत अनेक अक्षरे
काना, मात्रा, अनुस्वार सगळे सुष्पष्ट आहे, जोडाक्षरेही आहेत... पण खोडलेली...
आहेत आकडे पण
बेरीज, वजाबाकी, गुणाकार आहेत, भागाकारही आहे... अगदी मागच्याच पानावर

सुस्त सम्राट

Submitted by Santosh zond on 17 August, 2021 - 00:03

कष्ट कमी त्याला फळ
घाम गाळणाऱ्याला मात्र पळ
कुठला न्याय कुठली सत्ता
रास्ता रोके भोके कुत्ता

जितके पैसे तितके लबाड
पहीले गोड नंतर थोबाड
पांढरी टोपी काळे घोडे
पाय विकून आंधळे दौडे

खोट्याची कमाई भल्याची सोंगे
गल्लो गल्ली नुसतेच भोंगे
कुणाचे दात कुणाचे ओठ
हाताची घडी तोंडावर बोट

आमची लढाई तुमची शक्कल
महागाई पोटी विकली अक्कल
स्वार्थी खोकडे विचारात खोट
मामाच्या खिशात फाटकी नोट

जगाची मौज जगाचा बोजा
उन्हात माझा शेतकरी राजा
सुस्त सम्राट मखमली गादी
पायात बाटा अंगात खादी

ती

Submitted by अमृता रोहिणी प्... on 16 August, 2021 - 14:00

सगळे पुढे निघून गेले
ती मात्र मागेच राहिली
उगाचच रेंगाळत....
सगळे कसे बदलत गेले
ती मात्र तशीच राहिली
साधीसरळ अन स्थितप्रज्ञ....
सगळे कसे व्यवहारी झाले
ती मात्र तशीच राहिली
निर्व्याज, निरपेक्ष....
सगळे अगदी कामात बुडाले
ती मात्र तशीच राहिली
तिला हवं ते करत....
सगळे कसे यशस्वी झाले
ती मात्र जगत राहिली
तिच्याच विश्वात....समाधानात
सगळे रमून गेले भविष्यात
ती मात्र जगत राहिली
प्रत्येक क्षणात....
हळूहळू सगळे bored झाले
तिने फुलविली बाग
तिच्या आवडीच्या फुलांची....

तक्रार कशाला?

Submitted by निशिकांत on 15 August, 2021 - 08:23

काट्यांशी जर असेल मैत्री रुतण्याची तक्रार कशाला?
जीवन खडतर तरी गुलाबी स्वप्नांशी व्यवहार कशाला?

अंथरुणाचे माप घेउनी पसरायाला पाय शिकावे
पगार आहे कमी म्हणोनी पैशांचा अपहार कशाला?

नाते गायत्री मंत्राशी तुटले, संध्या ठाउक नाही
व्यर्थ जानवे घालुन करता मौंजीचे संस्कार कशाला?

जिवंत असता किंमत नव्हती, मृतात्म्यास आश्चर्य वाटते
तसवीरीला हार घालुनी होतो हा सत्कार कशाला?

जनतेला का षंढ समजता? ताळ्यावर या सत्तांधांनो
रान पेटता नका विचारू "पुकारला एल्गार कशाला?"

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन