काव्यलेखन

मी दिली आहे सुपारी

Submitted by निशिकांत on 14 November, 2019 - 23:16

वास्तवाच्या काहिलीने जीव हा कातावला
मी दिली आहे सुपारी मारण्यासाठी मला

इभ्रतीचा पंचनामा प्राक्तना केलास का?
श्वास घेण्याचा जगाया मार्ग आहे खुंटला

दोनही होते किनारे चाललेले सोबती
भेटण्याची एकमेका, ना कधी जमली कला

आज चंगळवाद शैली एवढी बेशिस्त की!
वाटते संस्कार जगणे खूप मोठीशी बला

मन जरी भेगाळलेले, कोपरा ओला कसा?
आठवांचा त्या तिथे श्रावण असावा बरसला

माजला काळोख का आरूढता सिंहासनी?
एवढा त्याचा दरारा! सूर्यही अंधारला

पोपटाला पिंजर्‍याचा लागला इतका लळा
दार उघडे ठेवलेले पाहुनी धास्तावला

घे उसंत

Submitted by Swamini Chougule on 14 November, 2019 - 11:27

थांब थांब आता

घे जरा उसंत

किती बरशील अजून

नको पाहू अंत

तुझ्या अजून बरसण्याने

भरतेय आम्हा थंड

थांब थांब आता

घे जरा उसंत

किती बरशील

किती गर्जशील

बास कर आता

तुझा कहर

थांब थांब आता

घे जरा उसंत

नद्यांचा भरला उर

म्हणूनच अलता पूर

माणसांची तारांबळ

संसाराची वाताहत

शब्दखुणा: 

मंत्री बनून गेले

Submitted by द्वैत on 14 November, 2019 - 02:23

मंत्री बनून गेले

पेटीतल्या मतांचा सौदा करून गेले
बोका बनून कोणी लोणी गिळून गेले

ह्यांच्याकडून कोणी खोटेपणा शिकावा
केला विरोध ज्यांना त्यांना धरून गेले

का घालती असे हे, हे शुभ्र साफ कपडे
जर अंतरंग ह्यांचे पुरते मळून गेले

सत्तेपुढे न जाई ज्यांची विवेक दृष्टी
ते का कधी कुणाचे अश्रू पुसून गेले

आली अजून नाही अक्कल इथे कुणाला
चर्चेत दंग सारे ... कामे भुलून गेले

उधळू गुलाल आता विसरून दुःख सारे
साहेब आज अमुचे मंत्री बनून गेले

एकएकटी नांदत होती

Submitted by निशिकांत on 12 November, 2019 - 23:14

या कवितेची पार्श्वभूमी जरा गंमतशीर आहे म्हणून सांगतो. मी पुण्यात एका जॉगिंग ट्रॅकवर रोज सकाळी फिरायला जात असे ट्रॅकच्या शेजारी कांही फ्लॅट्स होते. मला एकादिवशी दिसले की एका फ्लॅटमधून एक स्त्री गॅलरीत येवून आपले धुतलेले कपडे झटकून दोरीवर वाळू घालत होती. ती आत गेली की लगेच एक गृहस्थ आपले कपडे झटकून वाळू घालत असत. हे दृष्य मी रोजच छंद म्हणून बघायला लागलो दोघेही नवरा बायको असावेत बहुधा. माझ्या मनात विचार घोळायला सुरू झाले. त्यांचे आपापसात जमेल नसेल कदाचित. पण मजबूरीने एकत्र रहात असावेत. अर्थात ही माझीच कल्पना. हे खरे असेल तर त्यांचे जीवन कसे असू शकते?

इंद्रधनू

Submitted by _तृप्ती_ on 12 November, 2019 - 07:54

कधी भरलं आभाळ, कधी भरलं आभाळ
तूच तुझे तुला आता, क्षण एवढे सांभाळ

कधी झालं रे मोकळं, आभाळ हे मोकळं
सुख आलं दारी आता, क्षण एवढे सांभाळ

भरलं हे आभाळ, मोकळं हे आभाळ
तूच घाल आता मेळ, पाठशिवणीचा खेळ

ज्याला कळलं कळलं, त्याचं पारडं भरलं
श्रावण हा ज्याचा त्याचा, त्यात इंद्रधनू सजलं

सिक्रेट धंद्याचे

Submitted by पाषाणभेद on 11 November, 2019 - 23:56

एक बारडान्स गर्ल दुसरीला विचारी
का ग तर्रन्नूम, तु घरी दिसत होती दिवसा दुपारी

गेल्या आठवड्यापासून आता तर ते ही नाही
काही आजारी आहे का? का इतर काही?

"क्या बोलू निलूराणी तुझे, - बोले तर्रन्नूम
आजकल मै हू बडी बिज्जी," - गाली गोड हासून

रात भर सोनेच नै देते लोगां, निस्ती डुटी करती
वहाँ से मै आती और दिन में ओवरटाईम करती

निलू बोले, "मजा है बै तुझी काम मे बिज्जी
माझा तर धंदा नै कै, मी घरातच फसी"

तर्रन्नूमने सांगितले सिक्रेट धंद्याचे
आधी होते तिचे वांधे खायचे

देशभक्ति समुहगीत: भारतभूचे सुपुत्र आम्ही

Submitted by पाषाणभेद on 11 November, 2019 - 22:12

देशभक्ति समुहगीत: भारतभूचे सुपुत्र आम्ही

भारतभूचे सुपुत्र आम्ही तिचीच आम्ही पूजा करू
अन तिचेच गावू गान
वंदन करुनी भारतभूला त्रिवार प्रणाम त्रिवार प्रणाम त्रिवार प्रणाम || धृ||

देशासाठी कितीक झटले
कितीक हुतात्मे अमर जाहले
स्मृती तयांची आज येतसे
स्वात्रंत्र्यासाठी लढले अन तयांनी त्यागले प्राण
त्रिवार प्रणाम त्रिवार प्रणाम त्रिवार प्रणाम ||१||

मी पुन्हा येईन

Submitted by पाषाणभेद on 11 November, 2019 - 04:08

घेतले तू उधार पैसे
आता देत नसशील
करण्यास ते वसूल
मी पुन्हा येईन

जात असले मी माहेरी
करू नका तुमची थेरं
पाहण्या ते सारं
मी पुन्हा येईन

नाही लिहीता येत पेपर
कॉपी जरी करशील
काय ते तपासण्यास
मी पुन्हा येईन

मला न दाखवता
व्हाटस अप मेसेज पाहता
काय ते पाहता ते पाहण्यास
मी पुन्हा येईन

लेख वगैरे लिहीता येथे भारी
पण या कवीतेला
प्रतिक्रीया देतात की नाही ते पाहण्या
मी पुन्हा येईन

- पाषाणभेद
११/११/२०१९

लुप्त का मांगल्य झाले?

Submitted by निशिकांत on 11 November, 2019 - 02:20

लुप्त का मांगल्य झाले?

पुस्तकातिल माणसांचे लुप्त का मांगल्य झाले
अन् लुटेरे, देशबुडवे का असे बहुमुल्य झाले?

गाव होता हा तसाही भ्याड सत्कर्मी सशांचा
चार कोल्हे दहशतीने राहिले, ऋषितुल्य झाले

धर्म बुडतो रोज येथे, ना कुणी अवतार घेई
तेहतिस कोटींतले का मंद ते जाज्वल्य झाले?

हस्तक्षेपांनीच खाकी यंत्रणा दुर्बल बनवली
प्रश्न पडतो, चोरट्यांना प्राप्त का प्राबल्य झाले?

स्वार्थ बघुनी राजकारण, अर्थकारण खेळल्याने
काल जे साफल्य होते, आज ते वैफल्य झाले

 मी चरावे, तू चरावे रीत आपण पाळली पण
चार वेडे सत्यवादी तेच मोठे शल्य झाले

प्रारब्ध

Submitted by राजेंद्र देवी on 10 November, 2019 - 20:15

प्रारब्ध

मुक्त आम्ही मृगद्वय
विहरत होतो रानावनात
कांचन वल्कले भरली
सीतेच्या मनात

टाकुनी मंत्र मरीच
शिरला सख्याच्या तनात
मोहवुनी रामास
केला त्याने घात

रामाच्या हाती
पारध सख्याचे झाले
आठवणीच्या ज्वाळेत
मी मात्र सती गेले

राजेंद्र दैवी

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन