काव्यलेखन

जंतर मंतर

Submitted by चैतन्य दीक्षित on 3 May, 2019 - 07:46

तिन्हिसांजेला कळून येइल
गडद्द काळी होइल रात्र
तुझ्याच अर्ध्या कथानकातिल
पहाट होइल सुदुष्ट पात्र!

मंतरल्या डोळ्यांत तिच्या बघ
वश झाल्यागत उठून बस तू
जार तिचा उगवेल दिवस मग
खडा पहारा भोगिल वास्तू!

तुझ्या मनाची विहीर गहिरी
गिळून टाकिल रहाट, कळशी
मध्याह्नीच्या मस्तकातुनी
उठेल ढळती बारिक कळशी!

पुनश्च झाडांच्या फांद्यांतुन
सोनेरी पाडीत सावल्या
दबा धरुन बसलेली, कातर
तिन्हीसांज आणील बाहुल्या.

कोवळं प्रेम

Submitted by Asu on 3 May, 2019 - 02:13

कोवळं प्रेम

प्रेमाच्या तुकड्यांवर पोसलो आम्ही
विरहातही प्रेमाच्या हसलो आम्ही
आठवून आजही वाटते...
असे कसे फसलो आम्ही!
कसे विरहाच्या संगतीत वाढलो आणि
देवदासांच्या पंगतीत बसलो आम्ही!

बहुधा…... ते प्रेमच नसावे
संप्रेरकांचे शरीरातील खेळ असावे
मन नव्हे पण…
शरीर भटकले होते
की मनही शरीराचे गुलाम झाले होते?
आग लागूनही चटके बसले नव्हते!

शब्दखुणा: 

माळ गुंफली

Submitted by निशिकांत on 3 May, 2019 - 00:23

तू दिलीस त्या लेखणीतुनी कविता झरली
तुझ्या भोवती शब्दफुलांची माळ गुंफली

दुष्काळी हृदयात ओलसर कपार झाली
मऊ मुलायम मोरपिसासम दुपार झाली
सहवासाने सखे स्पंदने किती वाढली!
तुझ्या भोवती शब्दफुलांची माळ गुंफली

जाहलीस तू सकाळ माझी, सांज प्रहरही
उरली नाही मलाच माझी जरा खबरही
भरकटणार्‍या मनास माझ्या चैन लाभली
तुझ्या भोवती शब्दफुलांची माळ गुंफली

तुझ्या सोबती बघेन आता वसंत मीही
मळभ संपले स्वच्छ जाहल्या दहा दिशाही
क्षितिजावरती नांदायाची आस उमलली
तुझ्या भोवती शब्दफुलांची माळ गुंफली

वेदना

Submitted by प्रांजली गौतम क... on 2 May, 2019 - 14:27

वेदना
न सांगाता येतं,
ते होते दु:ख
अन् जे भडभडत,
चरफडत
ओकलं जातं,
तो असतो राग.
न संपते
ती असतेच निराशा
अन् जिला
म्हणतात
आशा,
तो असतो
जीवनाचा भाग.
देहाला जाणवतो
तो असतो स्पर्श
अन् स्पर्शात
आकळत जाते,
ती असते
भावना
मनाला भिडतात,
ते असतात शब्द
अन् जे
शब्दात सांगता येत नाही
ती असते वेदना
.....प्रांजली

शब्दखुणा: 

पावसाची दोन निमिषे

Submitted by मुग्धमानसी on 2 May, 2019 - 08:54

पावसाच्या दोन रेषा
एक राजा एक राणी
एक आतुर गंधगाणे...
बाकि सारे फक्त पाणी!

पावसाची दोन निमिषे
एक आधी... एक नंतर...
बरसते दरम्यान सारे
साचलेले मुग्ध अंतर

पावसाच्या पावलांना
चाल नाही धाव नाही
रानभर रेंगाळणारे
हुरहुरीचे नाव काही...

पावसाचा देह काळा
तप्त ओल्या वासनेचा
रांगडे इंद्रीय काळे
रंग हिरवा याचनेचा!

पावसाचे दोन बाहू
या मिठीला नाव नाही
यार तो आधार तो...
त्याला ऋतूचे गाव नाही!

शब्दखुणा: 

आम्ही भारतीय

Submitted by वैशाली अ वर्तक on 2 May, 2019 - 07:51

विषय -- आम्ही भारतीय
12 वर्णीय

आम्ही कोण म्हणोनि काय पुसता
येता मनीं असा विचार जयाच्या
नागरिक च असे , तो भारताचा
नसा नसात देशभक्ती तयाच्या.

जिथे दिसे समता भाव सर्वत्र
असुनिया जाती न् धर्म अनेक
न करी कधी भेद भाव तयात
तोचि असे "आम्ही भारतीय " एक.

अभिमान हा , तयांना संस्कृतिचा
बाळकडू प्यायलेला संस्काराचा
परोपकारी जीव सदा तयाचा
भाव वसे सदा विश्व बंधुत्वाचा.

रक्ताचा एक ,थेंबही न सांडिता
विलीन केलीत संस्थाने अनेक
राखूनिया केवळ शब्दांचा मान
घडविला अखंड भारत एक.

क्रिकेट...जीवनाच्या खेळपट्टीवर gentlemanगिरि सोडू नको !

Submitted by दत्तप्रसन्न on 1 May, 2019 - 17:39

जीवनाच्या खेळपट्टीवर
gentlemanगिरि सोडू नको
सरळ batनि तू टिच्चून लढ
घे टकाटक कधी दे टकाटक

कधी येईल bouncer
तर कधीतरी beamer
घाबरू नको तू हिम्मत धर
चुकेल bowler तेव्हा हाण sixer

अपयशाने खचू नको
जास्त यशाने माजू नको
स्थिर चित्ताने मार four
बाहेरचा ball leave कर

ओल्या wicket वर थांब जरा
संकटांकडे बघ खरा
ground सोडून पळू नको
छातीवर घाव झेलून दाखव

sledging चालेल तर चालूदेत
टिंगल टवाळी करू देत
कानातील डोक्यात जायला नको
century मारल्याशिवाय पडू नको

एक तरी ओळ

Submitted by सदा_भाऊ on 1 May, 2019 - 17:20

एक तरी ओळ आज तू गावीस
त्यात माझी आठवण दिसावी
फिरूनी तुझी कळी खुलावी
अधिक मागणी ती काय असावी

वैताग चिडचिड मुळी नसावी
गोड सुरांसह घडी बसावी
बेसूरी तरी माझी साथ असावी
अशीच जोडी शोभून दिसावी

तुझ्या विना जीव वेडा असे गं
नको दूर जाऊ वेड लागे गं
जीवन मरण तुझ्याच सवे गं
हात हातात असाच राहू दे गं

दोन आपुल्या लेकराना
बळ आपले मिळू दे
उंच भरारी घेताना
स्मरण आपुले रादू दे

तुझ्या माझ्या संसाराला
नजर कोणाची लागू नये
माझ्या प्रत्येक कर्तव्याला
साथ तुझी लाभू दे

शब्दखुणा: 

हा जगून कोठे गेला

Submitted by बेफ़िकीर on 1 May, 2019 - 13:07

हा जगून कोठे गेला
तो मरून कोठे गेला

मी कुठून आलो येथे
तो कुठून कोठे गेला

धावत्या सुखांचा जथ्था
"ये"म्हणून कोठे गेला

मी जमीन कोठे घ्यावी
ढग वरून कोठे गेला

श्वास त्यागण्या जगते जग
पण अजून कोठे गेला
=====

-'बेफिकीर'!

जिंकणे हा धर्म अपुला

Submitted by निशिकांत on 1 May, 2019 - 10:42

(महाराष्ट्रदिनाचे औचित्य साधून जुनीच गजल प्रस्तूत करतोय. या आधी कंही समूहावर प्रकाशित केली आहे. ज्यांनी वाचली नसेल त्यांच्या साठी प्रस्तूत.}

जिंकणे हा धर्म अपुला हार आम्हा ठाव नाही
हार जेथे वास करते आमुचा तो गाव नाही

मर्द शिवराया विराजे सर्वदा ह्रदयी मनाच्या
शौर्य नांदे त्या प्रदेशी, भेकडांना भाव नाही

विठ्ठलाचे भक्त आम्ही रंगतो भजनी, अभंगी
भाकरी पिठले भुकेला जास्त मोठी हाव नाही

घेतली हाती पताका ऊंच धरण्या संस्कृतीची
दूर रस्ता एकमार्गी, जीवनी घुमजाव नाही

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन