काव्यलेखन

चांगुलपणाचे सोंग तू घेऊ नको

Submitted by द्वैत on 16 October, 2018 - 01:09

चांगुलपणाचे सोंग तू घेऊ नको
तुटणार जे आहे वचन देऊ नको

होतात का अश्रूंची ह्या पुष्पे कधी
इतका तरी निर्बुद्ध तू होऊ नको

सत्य विजयी होत असते शेवटाला
अफवांवरी विश्वास ह्या ठेवू नको

भक्त देवा आड जेथे दानपेटी
असल्या पवित्र मंदिरी जाऊ नको

थंड प्रेतांचे शहर निद्रिस्त आहे
स्फूर्तिदायी गीते तू गाऊ नको

द्वैत

बदलायला नको का?

Submitted by निशिकांत on 15 October, 2018 - 00:37

( तरही गझल. मतल्याचा सानी मिसरा प्रसिध्द गझलकार श्री भूषण कटककर "बेफिकीर" यांचा. )

तिज दार मंदिराचे उघडायला नको का?
काळानुसार आपण बदलायला नको का?

पत्नीमुळेच दरवळ अन् जीवनात हिरवळ
हे गूज लाडकीला सांगायला नको का?

लिहिण्या जहाल वास्तव काव्यातुनी कवींनी
प्राजक्त, प्रेम, तारे वगळायला नको का?

जर भेटले कुणी तर, का मख्ख लिफ्ट मध्ये?
पंख्याकडेच बघता, बोलायला नको का?

बाजार मांडलेला ज्यांनी रुढी, प्रथांचा
त्यांना विवस्त्र करुनी मिरवायला नको का?

जो चेहरेच दावी, लपवीत वास्तवाला
तो आरसा कधी तर भंगायला नको का?

काश्मिरी कळ्यांना

Submitted by Asu on 14 October, 2018 - 23:01

काश्मिरी कळ्यांना

लुटले काश्मिरी कळ्याकळ्यांना
ठाई ठाई बंदुका
निसर्गराजा दुःखी होऊन
रोज देतो हुंदका

बागबगीची कळ्याकळ्यांना
श्वास झाले कुंद का ?
प्रत्येक कळी फुलण्याआधी
आज देते हुंदका

हसणे गाणे कळ्याकळ्यांना
आज झाले बंद का ?
माय रडे लेकीसाठी
गळ्यात येई हुंदका

वारा छेडी कळ्याकळ्यांना
जन्मजात छंद का ?
झाडावरची फुले पाहुनि
देती केवळ हुंदका

एक सांगणे कळ्याकळ्यांना
वाऱ्या दावा दंडुका
रडणे भेकणे सोडा आता
नका देऊ हुंदका

इतिहास

Submitted by झुलेलाल on 14 October, 2018 - 09:55

सूर्याच्या बेंबीत बोट घालून
भाजलेल्या जखमेवर
चांदण्याचा लेप लावून
कंड शमविण्याच्या
वांझोट्या प्रयत्नाला
बंड म्हणायचे झाले तर
भरतील कित्येक पाने,
भविष्यातील इतिहासाची

निघत राहातील एकामागे एक
त्याच्याच नव्या आवृत्त्या
पानावरल्या प्रत्येक अक्षरावर
चढत राहतील सोनेरी मुलामे

लिहून काढावा भविष्यासाठी
कुणी असा एक इतिहास
मुलामा जपायची जबाबदारी
पुढच्या पिढ्यांनी घ्यायला हवी!

जग तसे फार मोसमी आहे

Submitted by बेफ़िकीर on 13 October, 2018 - 12:23

गझल - जग तसे फार मोसमी आहे
==========

जग तसे फार मोसमी आहे
तू जिथे काल, आज मी आहे

होय देहच तुझा असो शत्रू
वृक्ष देहच तुझा शमी आहे

घागरी फुंकतात या श्रद्धा
याइथे रोज अष्टमी आहे

बाग होती तशीच आहे ही
एक फुलपाखरू कमी आहे

मी कशाला तुझे बघू पत्ते
मान्य आहे, तुझी रमी आहे

आज काहीतरी बरे झाले
काय ब्रेकिंग बातमी आहे

मी स्वतःचा नसेनही उरलो
मी तुझा मात्र नेहमी आहे

काय होणार हे कळत नाही
छान, इतकीतरी हमी आहे

फार कोणी बनू न शकल्याने
मी तसा फार संयमी आहे

-'बेफिकीर'!

रदीफ नाही कधी जुळला ...

Submitted by अनन्त्_यात्री on 13 October, 2018 - 07:45

रदीफ नाही कधी जुळला
न कधीही काफिया सुचला
गजल जगण्यातला तरिही
कैफ भरपूर अनुभवला

जिव्हारी लागतिल ऐसे
कितीतरी वार परतविले
तरी एल्गार युध्दाचा
जखम ओली असुन केला

सदैवच लागले होते
ध्यान हे ऐहिकापार
इकडच्या ऊनछायेचा
कधी अफसोस ना केला

हीच माझी वाट होती

Submitted by निशिकांत on 12 October, 2018 - 01:13

तीच वस्ती, ती गुरे अन् तेच मंदिर
पण दुतर्फा काल झाडी दाट होती
बालपण फुलले जिथे ती, आठवांनी
लगडलेली हीच माझी वाट होती

सोडुनी आयुष्य ते खेड्यातले मी
आज का शहरात आलो? चूक झाली
हातसडीचा भात, घरचे तूप गेले
बर्गर, पिझा, थाळीच आता भूक झाली
नांदणे एकत्र मायेने, सुखाने
स्नेहबंधाचीच विरली लाट होती
बालपण फुलले जिथे ती, आठवांनी
लगडलेली हीच माझी वाट होती

अज्ञात..

Submitted by के अंजली on 12 October, 2018 - 01:00

तुझ्या वेल्हाळपणाची ख्याती दूरवर गेली
माझी मोगर्‍याची बाग अशी बहराला आली

वर आकाशाचा पारा ईथे तळ्यात उतरे
चांदो उगाच जागतो रात्र सरता ना सरे

कुठे अज्ञाताच्या देशी त्याच्या बोटीचे पडाव
ओली घालमेल कशी उभे उदास साकव

जरी पावलां लागते ओल्या काठातली माती
तरी किनारे सोडून शिडे दिगंतरा जाती...

मनाजोगते जीवन जगतो

Submitted by निशिकांत on 10 October, 2018 - 04:23

( आज असलेल्या माझ्या वाढदिवसा निमित्त रचलेली कविता. आज मी अमृतमहोत्सवी वर्षात पदार्पण करतोय . सदिच्छांच्या मुसळधार पावसात चिंबलोय अक्षरशः .मनापासून आभार माझ्या आपल्यांचे. )

चौर्‍याहत्तर जरी संपले
आयुष्याला मोजत नसतो
बेफिकिरीने कलंदराचे
मनाजोगते जीवन जगतो

अटी लादल्या मला हव्या त्या
आयुष्यावर निर्धाराने
सदा कासरा धरून हाती
मार्ग चाललो सतत्त्याने
हार, जीत माझीच कमाई
प्राक्तनास ना दोषी म्हणतो
बेफिकिरीने कलंदराचे
मनाजोगते जीवन जगतो

गार्‍हाणे

Submitted by Asu on 9 October, 2018 - 22:47

गार्‍हाणे

वाट लागली देवी । वाट लागली ।।
वाट लागली देवी । वाट लागली ।।
अशी कशी जगण्याची वाट लागली ।
वाट लागली देवी । वाट लागली ।।
वाट लागली देवी । वाट लागली ।।

पावसाबरोबर आकाशातून खड्डे पडती
तेच तेच खड्डे पठ्ठे बुजती
पैशाने ठेकेदारांची पोटं भरती
खड्डयांपाई रस्त्यांची वाट लागली

वाट लागली देवी । वाट लागली ।।
वाट लागली देवी । वाट लागली ।।
अशी कशी रस्त्यांची वाट लागली
वाट लागली देवी । वाट लागली ।।
वाट लागली देवी । वाट लागली ।।

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन