काव्यलेखन

जाणीव

Submitted by Akku320 on 28 July, 2019 - 01:30

पोर्णिमेचा चंद्र आणि,
हातात तुझा हात.
सोबतीला समुद्र,
आणि मनात. दाटलेला श्वास.
कित्येक जन्मांतरांचे, बंध आज जुळले.
कित्येक प्रयत्नानंतरचे,
शब्द आज कळले.

शब्दखुणा: 

ध्रुवतारा

Submitted by राजेंद्र देवी on 27 July, 2019 - 22:11

ध्रुवतारा

पेटतो हा ग्रीष्म वणवा
अंतरी आठवणींचा ठेवा
ना पाझरती आता अश्रू
ना बरसतो श्रावण नवा

ना फुलतो कधी वसंत
ना उमटती मनीचे बोल
डोहातील गर्तेपेक्षा आहे
तुझी आठवण खोल

होताच तुझी आठवण
होते माझी सांज सकाळ
ना उमगती मज दिशा
ना उमगते काळ वेळ

ढळले जरी चन्द्रसूर्य
ढळल्या जरी शत तारा
हृदयीच्या नभांगणात अढळ
तुझ्या आठवणीचा ध्रुवतारा

राजेंद्र देवी

शब्दखुणा: 

इंद्रधनू

Submitted by पाषाणभेद on 27 July, 2019 - 18:31

इंद्रधनू

(आकाशात इंद्रधनुष्य पाहील्याने माझी मुलगी हरकली आहे अन ती मला बोलावते आहे.)

आकाशी ते इंद्रधनू आले
अहा!
चला बाबा बघा
ते पहा! ते पहा!!

कितीक मनोहर मोदभरे
आकाशीचे रंग खरे
कमान तयाची वाकली
माझ्यासवे पहा बरे

दवबिंदूवर प्रकाश पडूनी
आले ते वर उसळूनी
उल्हासीत झाले मी
चटकन या तुम्ही

वर्ण वरी घेई तांबडा
तदनंतर ये नारंगी पिवळा
चमके तो रंग हिरवा निळा
घेवूनी पारवा जांभळा
आकाशी व्यापली प्रकाशमाला

तुला पाहीले

Submitted by डॉ.विक्रांत प्र... on 26 July, 2019 - 13:27

तुला पाहिले
आणि कळले
प्रेम इतुके
सुंदर असते

ओठांना या
अन् उमजले
स्पर्श कोंवळे
मधूर कसे ते

चांदण्यातले
स्पर्श रेशमी
डोळ्यांमधले
रंग उसळते

तुला पाहता
ह्रदय थबकते
पाऊल अडते
खरे हे असते

आपण व्हावे
कधी कुणाचे
याहून मधुर
काहीच नसते

या क्षणावर
जीवन सारे
ओवाळावे
असेच वाटते

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
येथे मार्च ०७, २०१९ कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

शब्दखुणा: 

हे मानवा

Submitted by राजेंद्र देवी on 26 July, 2019 - 13:08

mast kavita !! Rajendra Devi

हे मानवा

मानवा आता तरी सुधर
निसर्गाची कर कदर
भगीरथ प्रयत्नाने आणली गंगा
घेतलासी तू त्याच्याशी पंगा
डोंगर पोखरलेस, समुद्र हटवलेस
सारे काही सपाट करतोयस
एक दिवस असा येईल
सारी मानवजातच सपाट होईल
तोडू नकोस हे निसर्गचक्र
भगवंताच्या हातचे सुदर्शनचक्र
पर्यावरणाचा कर विचार
आता तरी सुधार, आता तरी सुधार

राजेंद्र देवी

शब्दखुणा: 

शेती करण्यात अर्थ नाही...

Submitted by मी_अनामिक on 25 July, 2019 - 09:57

पिढीजात आहे म्हणून धंदा करण्यात अर्थ नाही
शेतकरी बाप माझा, शेती करण्यात अर्थ नाही...

बाजारात भाव ठरवणाऱ्यांना एवढेच कळावे
अजून ह्यांना आता पिडण्यात अर्थ नाही...

ज्याच्या दावणीची जनावरं, बायकापोरं उपाशी
त्यास 'जगाचा पोशिंदा' म्हणण्यात अर्थ नाही...

चार-चौघात ज्याची माय निलाम होते
त्याला 'भुमीपुत्र' म्हणण्यात अर्थ नाही...

सदा परिस्थिती खेळे त्याच्या नशिबाशी
गुलामच तो,'बळीराजा' म्हणण्यात अर्थ नाही...

योजना सगळ्या फायलींत अन् कागदोपत्रीच
हत्याच ती, 'आत्महत्या' म्हणण्यात अर्थ नाही...

निरोप

Submitted by -शाम on 24 July, 2019 - 10:18

*निरोप*

केलीस फार तू निरोप घेण्या घाई
मन:पटलावरचे पुसलेसुद्धा नाही
ही आठवणींची गलबललेली चित्रे
सोडू का माझ्यासोबत कुण्या प्रवाही

चेहरा असा पारा पुसलेला ऐना
ना बिंब कोणते वा काही उमटेना
भवताली रंगबिरंगी सजते दुनिया
अन् मला सफेदीमध्ये या करमेना

काळासोबत गळतील मनाची पाने
ना पुन्हा बहरणे कुठल्या हिरवाईने
देहास फरपटत नेऊ पैलतीराला
की गाऊ माझे गाणे आनंदाने

मी जरा मोकळे बोलू जाता येथे
शब्दांचे धागे दुनिया ओढत नेते
अवघ्या प्रश्नांचा गुंता गुंता होतो
उत्तर पहिले काळीज काढुनी घेते

शब्दखुणा: 

माकडांच्या पुढे नाचली माणसे!

Submitted by अभय आर्वीकर on 24 July, 2019 - 10:01

माकडांच्या पुढे नाचली माणसे!

पाहता पाहता काय झाले असे?
माकडांच्या पुढे नाचली माणसे!

या हवेला कुणाची हवा लागली?
चित्त कामामध्ये ना तिचे फारसे

त्यांसही वाढ भत्ता दिला पाहिजे
मेघही वागती की पगारी जसे

नित्य येणे तिचे वादळासारखे
मग लपावे हृदय हे कुठे नी कसे?

व्यक्त जर व्हायचे, सोड चिंता भिती
तू अभय बोल तू, तू हवे तू तसे

                 गंगाधर मुटे 'अभय'
==०==०==०= =०==०==०==

तिची तब्येत सद्द्या बरी नाही!

Submitted by मुग्धमानसी on 24 July, 2019 - 07:25

तिची तब्येत सद्द्या बरी नाही!

तिच्या ओठावरचं हासू अजून मावळलेलं जरी नाही...
तिची तब्येत खरंच बरी नाही!

उन्हाळा भर देहावर झेलत कडेकडेनं आटत जावं एखाद्या नदीनं...
तशी ती कणाकणानं संपत चालली आहे.
स्वत:च स्वत:ला होले होले कुरतडत
स्वत:ची स्वैर अमर्याद रेघ अल्लाद खोडत
ती स्वत:ला पुसत चालली आहे...!
तिच्या देहावरलं कणभरही मांस ढळलेलं जरी नाही....
तरी तिची तब्येत खरंच बरी नाही!

शब्दखुणा: 

शांतता

Submitted by Asu on 24 July, 2019 - 06:22

शांतता

शांतता...
मनाची एक अवस्था
अस्तित्व विसरण्याची व्यवस्था
सनईच्या सुरात
धडकत्या उरात
शांतता असते
पण...
सर्वांनाच ती कळत नसते
शांतता...
सगळ्यांनाच हवी असते
पण...
सर्वांनाच ती मिळत नसते
कारण...
अस्तित्व जिथे मिरवत नसते
तिथे शांतीची सुरुवात असते
ब्रम्हानंदी टाळी लागते
तिथे शांती नांदत असते
शांतीची ज्योत तेवत असते

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन