पत्रक

भिजलेल्या क्षणांना आठवणींची फोडणी — मायबोली वर्षाविहार २०११ (क्षणचित्रे)

Submitted by जिप्सी on 24 July, 2011 - 23:49

झिम्माड पाऊस, चिंब मायबोलीकर, प्रवासातील नॉनस्टॉप गाणी, उडीबाबाचा पारंपारीक कार्यक्रम, स्विमिंग पूल आणि कृत्रिम धबधब्यात केलेली फुल्ल टु धम्माल, गिरीचा मनसोक्त जलविहार, रेस्क्यु ऑपरेशन :-), चिंब पावसातील समुहनृत्य :-), चमचमीत जेवण, संयोजकांचे "जरा हटके" स्पर्धा आणि बक्षिसे, अशा तर्‍हेने मायबोलीकरांचा लाडका वर्षोत्सव दणक्यात पार पडला. टिशर्ट/कॅप समिती, सुलेखनकार आणि उत्तम संजोयनाबद्दल संयोजकांचे आभार.

दिवसभर कोसळणारा "मुसळधार पाऊस" आणि "बंधारा" हे यावर्षीच्या वविचे खास आकर्षण होते. :-).

गुलमोहर: 

लॉर्ड्सची जादू!

Submitted by फारएण्ड on 21 July, 2011 - 13:56

"लॉर्ड्स" शब्द उच्चारले की अनेक प्रतिमा डोळ्यासमोर उभ्या राहतात. शाळेत असताना ब्रिटिशांबद्दल ऐकलेल्या गोष्टी (ते साम्राज्यावर सूर्य न मावळणे वगैरे), तेव्हाचा बलाढ्य इंग्लिश संघ, परंपरा पाळण्याची त्यांची सवय यामुळे पूर्वी या सर्वाचा एक दरारा वाटायचा. त्यामुळे जेव्हा १९८३ मधे कपिल च्या संघाने तेथे वर्ल्ड कप जिंकला तेव्हा त्या समारंभाकडे व तेथील लोकांकडे बघताना एखाद्या हुशार विद्यार्थाला शाबासकी देणारे शिक्षक लोक असा आविर्भावच जाणवत होता. नंतर हळुहळू ते कमी झाले. भारताने ते दडपण झुगारून दिले - राजकीयदृष्ट्या आणि क्रिकेटमधे सुद्धा.

'अंधारवारी' - हृषिकेश गुप्ते

Submitted by चिनूक्स on 18 July, 2011 - 13:51

भीती ही मानवी मनाचा अविभाज्य भाग आहे. या भीतीचा अनुभव घेणंही कधीकधी आनंददायक असतं, कारण तिचा संबंध गूढतेशी, रहस्याशी, साहसाशी असतो. गूढ, रहस्यमय असं काही अनुभवणं ही मानवी मनाची गरजच असते, आणि चित्रपटांमधून, पुस्तकांमधून काही अंशी ती पूर्णही होते. रत्नाकर मतकरींच्या गूढकथांनी गेली काही दशकं खिळवून ठेवलं आहे. आता हृषिकेश गुप्ते या तरुण लेखकानं आपल्या गूढकथांद्वारे हा वारसा पुढे नेला आहे.

विषय: 

स्पर्श प्रेमाचा, विश्वासाचा आणि मुहुर्तमेढ एका शुभकार्याची : "मैत्र जिवांचे" सामाजिक संस्था.

Submitted by विशाल कुलकर्णी on 12 July, 2011 - 02:32

दिव्यत्वाची जेथ प्रचिती तेथे कर माझे जुळती !

जो जे वांछिल तो ते लाहो ! संत ज्ञानेश्वरांनी परमेश्वराजवळ सकळ चराचरासाठी असे व्यापक पसायदान मागितले होते. जगात आजुबाजुला पसरलेली विषमता, गरीबी पाहून कधी कधी असे वाटायला लागते की ज्ञानदेवांची मागणी त्या सर्वव्यापक परमेशाजवळ पोहोचलीच नाही की काय कोण जाणे? पण जसजसे आपण समाजाच्या अधिकाधिक जवळ जायला लागतो, त्याच्याशी एकरुप व्हायचा प्रयत्न करतो तसतसे त्या परमेशाची कारगुजारी लक्षात यायला लागते आणि मग लक्षात येते की नाही..., तो जागाच आहे आणि आपल्या लेकरांवर लक्ष ठेवून आहे. आत्ता सगळीकडे एकाच वेळी असणे त्यालाही कार्यबाहुल्यामुळे जड जात असेल कदाचित Wink

विषय: 

उद्योजक आपल्या भेटीला- दिलीप आणि कालिंदी पळशीकर

Submitted by Admin-team on 5 July, 2011 - 23:33

'अतिथी महाराष्ट्रीय शाकाहारी जेवण'. दिलीप आणि कालिंदी पळशीकर यांनी पुण्याची खाऊगल्ली असणार्‍या जंगली महाराज रस्त्यावर गेली अठ्ठावीस वर्षं दिमाखात चालवून आपला मराठी बाणा जपलेलं नाव! अपार परिश्रम, आरोग्यदायी स्वच्छता आणि सर्वोत्तम दर्जाचे सातत्य या तीन आधारस्तंभांवर उभं असलेलं 'अतिथी' हे कोणत्याही उद्योगासाठी एक अनुकरणीय उदाहरणच आहे. 'अतिथी'च्या कालिंदी पळशीकर यांच्याशी त्यांच्या या शून्यातून उभ्या केलेल्या अतिथीविश्वाबद्दल मायबोलीकर आशूडी यांनी केलेले छोटेखानी हितगुज खास मायबोलीकरांसाठी.
IMG_0098.jpg
***

विषय: 

जून २०११ - खरेदीतील काही नवीन पुस्तके

Submitted by admin on 5 July, 2011 - 23:25

खरेदीमध्ये जून २०११ मध्ये नव्याने दाखल झालेली काही पुस्तके.

शब्दखुणा: 

जून २०११ - नवीन जाहिराती

Submitted by admin on 5 July, 2011 - 22:30

माती आणि गणपती

Posted
7 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
7 वर्ष ago

गणपती बाप्पा माझा अतिशय आवडता. गणपतीची चित्रं काढायला, गणपती बनवायलाही खूप आवडतात. सिरॅमिक पावडर किंवा चॉक पावडर वापरून ह्या आधी मी बरेचदा गणपती बनवले. पण ते कश्यावर ना कश्यावर चिकटवावे लागायचे. मग त्याला पर्याय म्हणून एम सिल वापरून पाहिले. पण टेराकोटा किंवा मातिच्या वस्तू किंवा मूर्ती बनवून त्या भाजून बघायच्या हि उत्सुकता खूप वर्षांपासून होती. पण योग येत नव्ह्ता. माती कुठून मिळवायची ? कसं काय करायचं ? किती दिवस लागतात मातिच्या मूर्ती सुकायला? भाजायच्या कश्या ? कुठे ? एक ना अनेक प्रश्न होते मनात. शेवटी एक्दाचा योग आला. आणि मला माती मिळाली.

मुलांना लिहायला शिकवण्यासाठी - योग्य वेळ, पद्धत ?

Submitted by सावली on 27 June, 2011 - 21:56

मागे मराठी मुळाक्षरे, बाराखडी, शब्दवाचन शिकवण्याची सुरुवात
या धाग्यावर मराठी वाचनाचा प्रश्न विचारला होता. आणि त्यावर छान उत्तरेही मिळाली होती. लेक आता थोडफार वाचते आहे. Happy

विषय: 
शब्दखुणा: 

अतुल्य! भारत - भाग १६: केरळ

Submitted by मार्को पोलो on 27 June, 2011 - 07:37

२००७ च्या नाताळच्या सुट्टीत कुठे जावे ह्याचा शोध सुरु होता. केरळ, तामिळनाडू, उडीशा, काश्मिर असे ऑप्शन्स होते. शेवटी केरळ नक्की झाले. केरळला जाण्याचा सर्वात योग्य सिझन म्हणजे हिवाळा. डिसेंबर च्या शेवटच्या आठवड्यात कोची ला पोहोचलो.

गुलमोहर: 
शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - पत्रक