विनोदी

दिवस

Submitted by मोहना on 25 March, 2013 - 05:30

"आज आपण रेस्टॉरंट ’डे’ करुया?" माझ्या प्रश्नावर आणि थंड गॅसकडे नजर टाकत घरात वेगवेगळ्या प्रत्तिक्रिया उमटल्या,
मुलगी आनंदाने चित्कारली. मुलाने स्मार्ट फोनवर सगळ्यात महागडं रेस्टॉरंट शोधायला सुरुवात केली. नवरा निर्विकार नजरेने पहात राहिला. नजर निर्विकार असली तरी मन नसतं. त्यामुळे त्या नजरेतला छुपा भाव मला कळलाच.
’कमाल आहे, सरळ सांगावं ना जेवण केलेलं नाही. हे ’डे’ वाढवण्याचं काय खुळ, आधीच किती ’डे’ लक्षात ठेवावे लागतात.’ त्याच्या मनातले भाव समजल्यासारखं म्हटलं,

शब्दखुणा: 

वयाची ऐशीतैशी...

Submitted by मोहना on 12 February, 2013 - 22:49

मंडळाचा कार्यक्रम छान रंगला. आलेल्या पाहुण्यांना पुष्पगुच्छ देण्यासाठी तरुण कार्यकर्त्याने मीनलच्या नावाचा पुकारा केला,
"आता मी मीनलताईंना विनंती करतो...."
मीनलच्या आजूबाजू्ला असलेल्या आम्ही मीनलताई म्हटल्यावर फिस्सऽऽऽ करुन हसलो. ती पण पदर फलकावित, ताईऽऽ काय..., किती स्वत:ला लहान समजायचं ते असं काहीसं पुटपुटत पुष्पगुच्छ देण्यासाठी गेली.
मीनल परत येऊन बसल्यावर ताई, माई, अक्का असे विनोद करुन झाले. आणि मग मनात तेच घोटाळत राहिलं.

घरी आल्याआल्या मेकअप पुसला. चेहरा खसखसा धुवून न्याहाळते आहे तोच लेक डोकावली.
"किती निरीक्षण करते आहेस स्वत:चं."
"अगं पिल्लूऽऽऽ..."

शब्दखुणा: 

उतरु कुठे मी

Submitted by मुंगेरीलाल on 14 December, 2012 - 11:58

तुम्ही कधी विमानातून छत्री घेऊन उतरला आहात का? म्हणजे मला नेहेमी असं वाटतं की ही छत्रसाल मंडळी नेमकी मोकळ्या पटांगणातच कशी उतरतात? वाऱ्याचा वेग, स्वतःची उंची आणि त्याप्रमाणे नेमके दोर ताणून/सैल सोडून नदी, कडे-कपारी, झाडे वगळून नेमकं हवं तिथे उतरता येणं हे खरोखर कसब आहे. हा जरी अनुभव मला नसला तरी त्याच्या जवळ जाणारा प्रसंग म्हणजे एखाद्या अशा गावात उतरायची वेळ येणे, जिथे तुमचे किमान ३-४ नातेवाईक किंवा जवळचे मित्र रहात आहेत. साधारण हेच कौशल्य अशा ठिकाणी पणाला लावावं लागतं.

विषय: 
शब्दखुणा: 

बराकभाऊंच्या सत्कार समारंभाचे आमंत्रण

Submitted by धनश्री on 8 November, 2012 - 13:39

मंडळी, कालपास्न थोबाडबुकावर हा फोटू लयीच फिरतोय. इतका जबरदस्त फोटु तयार करनारा कलाकार कोन हाये कुनास ठावं?? पन आमी म्हनलं चला आपन पन करुन टाकू एक भव्य, दिव्य, जंगी सत्कार सोहळा!!! ही त्याची दवंडी.

ते आले, ते लढले, ते जिकले... जिकले...जिकले (हा एको आहे मंडळी.)
आमचे बराकभाऊ विलेक्शन जिकले
त्यानी घातली फार्वडची आरोळी
बगा त्या रोम्न्याची बसलीया दातखिळी
आता एकच आवाज, एकच श्वास... एकच श्वास... एकच श्वास (पुन्हा तेच, एको हो.)
बराकभाऊंनी घेतलाय देशशेवेचा ध्यास (---- चुकून "शेवेचा घास" असं वाचल्यास येणार्‍या दिवाळीवर ब्लेम करावे. Happy )

विषय: 
शब्दखुणा: 

बारसे

Submitted by Yogesh_Dukale on 29 October, 2012 - 11:05

बारसे

पाहून तूला सोडतो मी उसासे ,
दे लक्ष्य माझ्याकडे जरासे

डोळ्यात तुझिया लक्ष्य लक्ष्य चांदणे,
जणू धावती माळ्यावरती हरणे

केस आहेत काळे नि कुरळे ,
किती लावशील त्यांचे सापळे

ओठ जणू नाजूक कमळे
पाहून त्यांना धीर माझा गळे

तुझ्याविना जगणे आहे मरणे ,
नशिबी आले रोज रोज झुरणे

नशीब बदलणे तुझ्याच हाती आहे
आशेने मी तुझ्याकडे पाहे

तू नाही म्हणशील तर ...........

पुन्हा सोडीन मी उसासे
आणि दुसऱ्या प्रेमाचे करीन बारसे.

शब्दखुणा: 

~ फेसबुकावर ~

Submitted by Ramesh Thombre on 29 May, 2012 - 03:59

कितीक सारे मित्र 'च्याटले' फेसबुकावर
तुझे नि माझे नित्य 'फाटले' फेसबुकावर.

गल्लीमधली पुसती सारी 'कोण पाहुणा ?'
'विश्वची माझे सगे' वाटले फेसबुकावर.

सोशल त्याचा श्वाश जाहला, जगणे झाले
झुकरबर्ग ने द्रव्य लाटले फेसबुकावर.

अण्णा, बाबा सांगत सुटले 'देश वाचवा'
दुकान त्यांनी नवे थाटले फेसबुकावर.

प्रकांड ज्ञानी सवे बैसुनी चर्चा करती
कसे कुणाचे नाक छाटले फेसबुकावर.

आम्हास अमुचे पुस्तक प्यारे, छापुन घेऊ !
कसे रमेशा शब्द बाटले फेसबुकावर ?

- रमेश ठोंबरे

गुलमोहर: 

पोंग्याभूत

Submitted by एक नसलेल अस्तित्व on 12 May, 2012 - 15:42

स्वप्न पडल एक निराळ, माझ्या भुताला त्यात मी पाहिलं.......
भूत म्हणल माझ मला, मरायच्या आधी पोंगे खायचं राहील.....
भटकायला लागली माझी आत्मा फक्त पोंग्यांसाठी बरका....
थरार निर्माण झाला माझ्या भुताचा, हे पोंगे भूत बरका...
पोंग्याभुताला सगळीच घाबरली गल्लीतली पोर्ह माझ्या
पोंग्याभुताला मज्जा आली, पोंग्याभूत बनलं राजा...
पोंग्याभूत खायचं पोंगे जे मी लहानपणी खायचो...
शाळेच्या जवळच्या वरल्या गल्लीत कुठेतरी राहायचो...
शहरात आ ल्यावर माझे खायचे सुटले होते पोंगे...
उगीच घेतली होती मी शहरीपनाची भकास सोंगे...
स्वप्नातलं भूत माझ, माझ्या लहानपणीच रमल
राहिलेल्या माझ्या हौशींना पुरं करत सुटलं...

"काहीच्या बाही!"

Submitted by एक नसलेल अस्तित्व on 30 April, 2012 - 14:55

"ओ पाव्हन, आव इकडं कुठ आज? या कि बसू जरा पाराखाली"
"काय सखाराम, कसा आहेस मित्रा?"
"हाय आता जसा हाय तसा तुमच्या म्होरं" "तुम्ही बोला, आज इकड काय काम काढलं बाय्कुच्या माहेरला?"
"अरे होतं जरा काम!"
"व्हय, राहतंय तुम्च काम! मास्तर होते न जणू तुम्ही?
" होतो रे पण आता रिटायर झालो"
"म्हंजी आता घरीच का?" "आता काय कामधाम करायला नको तुम्ला"
"अरे आयुष्य गेल काम करण्यात आता घरी बसून कुठ करमणार आहे का?"
"हा, म्हणी तुम्ही काम केलं, शाळात बसून लई त लई पोरांच्या टेर्या झोडल्या असतील"
"हा हा हा!!!"
"हसता काय? बायकू-पोर्ह कुठ आहे?"
"अरे अस काय करतोस सखाराम, अरे हिला जावून दोन वर्ष झाले"

गुलमोहर: 
शब्दखुणा: 

अमृततुल्य चहा स्पेशल

Submitted by राज जैन on 10 February, 2012 - 01:41

घरी कोणी नसणे व घरात दुध असणे म्हणजे दुग्धशर्करा योगच. तर योगायोगाने हा योग आमच्या नशिबी आज चालू आला. मातोश्री लग्नकार्याकरिता म्हणून बाहेरगावी व आमच्या सौ. मुंबईत. तेव्हा किचन का राजा कोण Wink
काय ही तरी करावे.. काही तरी करावे ही मनात दडपून ठेवलेली इच्छा आज पुर्ण होण्याचा पुर्ण 'राज'मार्ग मला दिसत होता.
मस्तपैकी एक गाणे चालू केले (Rihanna-Dont Stop The Music).
स्वंयपाक घरात प्रवेश केला व चहा ठेवण्यासाठी पातेले शोधण्याचा महान उद्योग चालू केला. पण योग्य त्या आकाराचे भांडे काही केल्या सापडले नाही म्हणून सरतेशेवटी ( Wink ) ज्या मध्ये दुध होते तेच भांडे गॅसवर ठेवले.

गुलमोहर: 
शब्दखुणा: 

अबब अमेरिका

Submitted by मोहना on 15 July, 2011 - 19:52

(लहानपणी मावसभावाकडे सोवियत रशियाचा कुठलातरी अंक यायचा त्यावरुन आम्ही अमेरिका कशी आहे ते ठरवायचो :-). त्या अमेरिकेत पंधरा वर्षापूर्वी पाऊल ठेवलं तेव्हा असलेल्या आमच्या अज्ञानाचा हा मजेशीर आलेख. आताच्या सारखं अद्यायावत माहितीच्या आधारे 'आलो की झालो इथलेच' पेक्षा फार वेगळा काळ होता तो हे लक्षात घेऊन वाचावे.)

"प्लीज कॉम्प्रमाईज विथ देम"

गुलमोहर: 

Pages

Subscribe to RSS - विनोदी