लेखन

यालाच सुख समजून मी ...

Submitted by प्रकाशसाळवी on 4 May, 2020 - 10:26

यालाच सुख समजून मी सुगंधीत राहीलो
यालाच मुख समजून मी गोंजारीत राहीलो
**
का कळ्यांनो आज तुम्हाला भास झाला
यालाच श्वास समजूनी मी जिवंत राहीलो
**
सुरवंटाचे आयुष्य किती असते सांगा ना !
तरीही सुखाने पंखांना फिरवित राहिलो
**
जे बापजाद्यांनी केले तेच पुढे कित्ते गिरविले
आणि पुढच्या पिढीलाही गिरवित राहिलो
**
काय सुखाची परीभाषा कुणास ठाऊक
अखेर श्वासातही तेच ते शोधीत राहीलो
**
भेट तुझी माझी ती अद्भुत अशी जाहली
अन् पुढेही एकसारखे कसे भेटीत राहीलो
**
उगवतो नभी तो मित्र आणि मावळतो ही

विषय: 
शब्दखुणा: 

मन वढाय वढाय (भाग ४४)

Submitted by nimita on 3 May, 2020 - 21:55

घरी पोचल्यावर थोडा वेळ घरच्यांशी गप्पा मारून स्नेहा तिच्या खोलीत गेली. आज इतक्या वर्षानंतर एवढं चालल्यामुळे दमली होती ती. रात्री पुन्हा डिनर करता जायचंच होतं ; म्हणून थोडा वेळ विश्रांती घेण्याच्या हेतूनी ती बेडवर आडवी झाली. पण तिचं मन मात्र काही केल्या शांत होत नव्हतं. स्नेहाला राहून राहून स्वतःचाच राग येत होता .... राग म्हणण्यापेक्षा तिचा खूप उद्वेग होत होता ! या reunion मधे सलीलच्या सहवासात आल्यापासून तिच्या मनात बरीच उलथापालथ चालू होती. इतकी वर्षं मनाच्या तळाशी निष्प्राण, निष्प्रभ होऊन पडलेल्या सगळ्या आठवणी, कधी काळी बघितलेली स्वप्नं- सगळंच पुन्हा उसळून वर येत होतं ...

विचार पाहिजे ..

Submitted by मनोजकुमार देशमुख on 3 May, 2020 - 12:13

बोल नको तसा अचार पाहिजे
जगण्यात सटीक विचार पाहिजे

झुकवून मान अशी का जगावे
नजरेला धार कट्यार पाहिजे

हातात हृदय मी उभा घेऊनी
फक्त तिचा तो होकार पाहिजे

भांडण पुन्हा ते झाले तिच्याशी
परत माझीच माघार पाहिजे

बेभान पाखरू यावे फिरुनी
बागेत अशीच बहार पाहिजे

घसरेल त्या दे हात मदतीचा
मातीचा हाच संस्कार पाहिजे

कृतज्ञता आठव मनोज जगाची
गमन इथूनी साभार पाहिजे

देणं - भाग ८

Submitted by jpradnya on 3 May, 2020 - 06:00

देणं सीझन २ – भाग १
https://www.maayboli.com/node/73996
देणं सीझन २ – भाग २
https://www.maayboli.com/node/74043
देणं सीझन २ – भाग 3
https://www.maayboli.com/node/74080
देणं सीझन २ – भाग ४
https://www.maayboli.com/node/74117
देणं सीझन २ – भाग ५

शब्दखुणा: 

कजाग -शशक

Submitted by बिपिनसांगळे on 3 May, 2020 - 05:00

कजाग
------------------------------------------------------------------------------------------------
मी निवांत बसलो होतो .चंद्या आला .शंकर गेल्याचं सांगायला.
शंकर आमचा जवळचा मित्र. निर्व्यसनी माणूस. आमच्यासारखं नव्हतं ! अन असा माणूस एकाएकी गेला होता. खूप वाईट वाटलं .
आम्ही त्याच्या घरी पोचलो. लोक जमले होते. रडणाऱ्या बायका. त्यात त्याचीही बायको .
नंतर आम्ही बाहेर जाऊन शांतपणे बसलो. लोकांची बडबड आणि गडबड पहात! थोड्या वेळाने सारं पार पडलं. आता निघायचं -
आणि त्याच्या बायकोने आकांत मांडला. ते पाहवत नव्हतं.

विषय: 

ना है ये पाना ना खोना ही है

Submitted by गंगा on 2 May, 2020 - 21:52

ना है ये पाना ना खोना ही है। किती छान अनुभव आहे हा, आहे ही आणि नाही ही। अस काहीतरी अव्यक्त अनुभवायला मिळण किती सुंदर असेल। कृष्ण पण असाच असेल राधेचा, आहे आणि नाहीच्या पालिकडे घेऊन जाणारी भावना। तेरा ना होना जाने क्यो होना ही है , अस वाटत असेल राधेला। प्रत्यक्ष नसूनही सगळं काही तोच आहे। तुमसे ही दिन होता है सुरमई शाम आति है। हर घडी सांस आति है जिंदगी केहलती है।प्रत्येक श्वास जेव्हा त्याचा होतो तेव्हाच ते खर जगणं, नाहीतर नुसत जिवंत असणं।माझं सगळं काही तूच आहेस, मी तुझ्याबद्दल बोलते, माझे डोळे तुला बघतात, सगळं काही तूच तर व्यापून राहिलास, कुठंही गेलं तरी तूच भेटतोस , विचारांच्या गर्दीत सुध्दा

विषय: 

मन वढाय वढाय (भाग ४३)

Submitted by nimita on 2 May, 2020 - 21:46

त्या रात्री जेवणं आणि घरच्यांबरोबर गप्पा टप्पा झाल्यावर स्नेहा तिच्या खोलीत गेली. तिनी ठरल्याप्रमाणे श्रद्धाला फोन केला होता. पण नेमका तेव्हाच रजतचा ऑफिसचा कॉल चालू होता त्यामुळे त्याच्याशी बोलणं झालं नाही. पण ती कसर श्रद्धानी भरून काढली होती.आणि स्नेहाशी बोलणं झाल्यावर आता श्रद्धा तिच्या आजी आजोबांशी व्हिडिओ कॉल वर बोलत होती. दुसऱ्या दिवशी सकाळी लवकर उठून हेरिटेज वॉक साठी जायचं असल्यामुळे स्नेहा झोपायला गेली होती. श्रद्धाला प्रॉमिस केल्यानुसार त्या दिवशीचे सगळे फोटोज तिनी त्यांच्या फॅमिली ग्रुप वर फॉरवर्ड करायला सुरुवात केली. ते सगळे फोटो बघताना ती पुन्हा दिवसभराच्या आठवणींत रमून गेली.

सुटकेस ३

Submitted by जव्हेरगंज on 2 May, 2020 - 15:53

सुटकेस २
-------------------------------
चुर्रर..!
ऑम्लेटचा खमंग वास दरवळला आणि भूक भडकली. टिव्हीवर बातम्या कमी आणि जाहिरातींचा भडीमार सुरू झाला. पण साली आपण ही चूक केलीच कशी? एवढ्या रात्री परत तिकडे जायची काय अवदसा सुचली. देव देतो आणि कर्म नेते दुसरे काय!
चिऊ पळत आली. आणि हातात रिमोट देत म्हणाली. "घे.."
मी चॅनल बदलला. आणि कार्टून लावले. दुसरा काही मार्गच नव्हता. नाहीतर तिने आकाश पाताळ एक करायला कमी केले असते.

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - लेखन