लेखन

सोळा आण्याची गोष्ट - गिफ्ट - स्पर्शा

Submitted by स्पर्शा on 7 September, 2019 - 02:32

ज्जा ... तुझ्याशी आता बोलणारच नाही... दादाशी भांडून रडत अबोली गार्डनमधे गेली... रडल्यामुळे तिच्या नाकाचा शेंडा लाल झालेला.. डोळ्यातल पाणी काही थांबायच नाव घेत नव्हत... गॅलरीतन दादा तिची मजा बघत होता... हळूहळू संध्याकाळ सरत गेली आणि सगळीकडे काळोख पसरला... अबोलीही घरी आली.. दादावरचा राग काही थंड झाला नवता...झोपताना तिने पुन्हा मनापासून त्याला बोलावल ... तिला झोप लागली... थोड्यावेळाने तिला ऊशीजवळ हालचाल जाणवली...हळूच एक हात आला आणि बाॅक्स ठेऊन गेला.. तिने पटकन उठून तो उघडला.. बघते तर तिचा आवडता टेडी बाॅक्समधे होता... आनंदाने नाचत ती सॅन्टाक्लाॅजला थॅन्कस म्हणत होती..

विषय: 
शब्दखुणा: 

वादळाला चुंबण्याची संमती होती दिली मी

Submitted by सुप्रिया जाधव. on 6 September, 2019 - 21:27

नजर होती झुकवलेली मान नव्हती वळवली मी
वादळाला चुंबण्याची संमती होती दिली मी

चार शिंतोडे उडवल्याच्या नको मारूस बाता
सोसली आहे मुक्याने श्रावणाची काहिली मी

काल माझ्यावर कदाचित शेर त्याचा बेतलेला
आज म्हणतो ... होय का? बहुधा असावी घेतली मी !

फार पूर्वी एक ऱाखी बांधली होती तुला मी
वाहिली त्या अंधश्रध्देला पुढे श्रद्धांजली मी

पोचले आहे तुझ्यापाशी नको धाडूस मागे
जी पुन्हा नेईल मागे ती शिडी लाथाडली मी

सुप्रिया मिलिंद जाधव

विषय: 

सोळा आण्याची गोष्ट - मर्डर - स्पर्शा

Submitted by स्पर्शा on 6 September, 2019 - 10:12

स्स... आईग्ग.... त्याला आपल मरण जवळ आल्याची जाणीव झाली ... कळून चुकल होत त्याला की हा माणूस आपल्याला आता सोडणार नाही... तरीही त्याचे जिवंत रहाण्याची धडपड चालूच होती... त्याने आपले प्रयत्न सोडले नव्हते... एवढ्या उष्णतेत त्याचा अंगाची लाही लाही होत होती...जळजळत होत त्याच अंग.. तरीही अत्याचारातन सुटण्यासाठी तो अधिकाधिक उंच उड्या मारून त्या खोलीतून बाहेर येण्याचा प्रयत्न करत होता.. पण काही केल्या त्याला ते जमेचना... हळूहळू त्याची सुटून जाण्याची धडपड संथ होत गेली आणि सरतेशेवटी त्याने श्वास सोडला...त्याच्या शरीराचे हाल पाहून सुनीलचा आत्मा सुखावला...

विषय: 
शब्दखुणा: 

सोळा आण्याच्या गोष्टी - चेटकीण - बोकलत

Submitted by बोकलत on 6 September, 2019 - 06:43

सगळा गाव चिंताग्रस्त होता. गावाबाहेरच्या पडक्या वाडयात एका भयंकर चेटकिणीने आपलं बस्तान मांडलं होतं. त्या नरभक्षक चेटकिणीला दर आठवड्याला एक नरबळी द्यायला लागायचा. बाकीचे दिवस ती कोंबड्या, कबुतरांवर गुजराण करायची. जर चेटकिणीची मागणी पूर्ण झाली नाही तर गावात मुत्यूचं तांडव सुरु व्हायचं. ज्या माणसाची बळी द्यायचा असेल तो स्वतः त्या वाड्याजवळ जायचा आणि दार ठोठवायचा. दार ठोठावल्यावर आतून मिटक्या मारल्याचा आवाज यायचा आणि दार ठोठावणारा त्या वाड्यात कायमचा गुडूप व्हायचा. आज बंड्याची पाळी होती. बंड्या घाबरत घाबरत त्या पडक्या वाड्याजवळ गेला आणि थरथरत्या हाताने त्याने दार ठोठावलं.

विषय: 

सोळा आण्यांची गोष्ट - धाव - बोकलत

Submitted by बोकलत on 6 September, 2019 - 02:59

मी धावत होतो, जिवाच्या आकांताने. धाप लागली होती, श्वास फुलला होता, पायात गोळे आले होते, धडधडणारं हृदय कधीही छाती फोडेल असं वाटत होतं, पण मला कशाचंही भान न्हवतं, कशाचीही पर्वा न्हवती. ते माझा पाठलाग करत होते. ते किती आहेत, कुठे आहेत, किती जवळ आलेत हे वळून पाहायलाही उसंत न्हवती. क्षण आणि क्षण मोलाचा होता. त्यांची राकट देहबोली, नजरेतला दाह सारं काही मी पाहिलं होतं. त्यांनी मला गाठलं तर सारं काही संपणार होतं.
माझ्या अवघ्या सहा महिन्याच्या मुलीचा चेहरा माझ्यारामोर तरळून गेला आणि मी माझा धावण्याचा वेग वाढवला.
पण......... शेवटी त्यांनी मला गाठलंच.
सारं काही संपलं.

विषय: 

शशक - एक शतशाब्दिका!

Submitted by मी मधुरा on 6 September, 2019 - 02:14

खोटं आणि मी? हम्म्म.... काय करणार, पांढऱ्या वस्त्रावर काळे आवरण घालण्याची आमची प्रथाच आहे. कोर्टातून बाहेर निघाल्यावर नेहा भेटली. नोटा मोजून घ्यायची गरज नव्हती. दिलेलं पाकिट जड होतं आणि नेहा प्रामाणिक.

अजूनही आठवते आहे..... समीरच प्रेत....तिचे रक्ताने माखलेले हात.... खूनाचा आरोप.... अटक झाली तेव्हा केवढी सैरभैर झाली ती! मी केस घेतली. शेवटी फॅमिली फ्रेंड. कोर्टाला पटले - कुंडीवर डोके आपटून अपघाती मृत्यू. रक्ताच्या थारोळ्यातल्या प्रेताला नेहाने केवळ हलवून पाहिले होते.

विषय: 
शब्दखुणा: 

सोळा आण्याच्या गोष्टी- साखरझोप - कोहंसोहं१०

Submitted by कोहंसोहं१० on 5 September, 2019 - 14:23

"आत्ताशी ५:३० वाजलेत...आज लवकर जाग आली.... सुपू उठायला अजून तासभर आहे.... परत झोपावं का? जाऊदे उठतेच.
आज एकदम फ्रेश वाटतंय... अंगही हलकं झालय....गुडघ्याचं दुखणंही खूप कमी झालंय..देशपांडे डॉक्टरचं तेल उपयुक्त आहे म्हणजे….आता उठलेच आहे तर मस्त फिरून येऊ...
अरेरे बाळू जरा जपून चालवावी सायकल.... पडले असते ना मी....ओरडून सुद्धा न ऐकता गेला...काय हल्लीची मुले...
हुश्श... थोडक्यात वाचले....नाहीतर छोटूचा पेपर बाल्कनीत पडण्याआधी मला पाडून गेला असता... बरंय लगेच खाली वाकले....
अहाहाहा...मस्त गार हवा...मनमोहक निसर्गसौंदर्य....अप्रतिम सूर्योदय…

विषय: 

हसल

Submitted by सई केसकर on 5 September, 2019 - 07:52

पराभूत वाटणे हा माझा स्थायीभाव आहे एवढे तरी आता लक्षात आले आहे. आयुष्याच्या रणांगणात कायमच पराभव झाल्यासारखे वाटणे हा आपल्यातल्या रासायनिक बिघाड असल्यामुळे त्याकडे लक्ष न देणे उत्तम असे समजावे. पण तसे समजावले तरी पराभवाशी झुंजायची खोड मात्र जात नाही. मनाच्या आर्काइव्हमध्ये जाऊन थोडे संशोधन केले की लक्षात येते की पूर्वी ज्या परीस्थितिमध्ये पराभूत वाटायचे तीच जर आता पुन्हा आली तर आत्ताच्या घडीला दणदणीत विजय झाला असे वाटेल. उदाहरणार्थ,  २००५ साली ५८ किलो वजन आहे म्हणून अश्रू ढाळल्याचे आठवते आहे.

विषय: 

सोळा आण्याच्या गोष्टी - संयोजक - बोकलत

Submitted by बोकलत on 5 September, 2019 - 06:14

गेले काही दिवस वातावरण खूपच ढगाळ होतं. दरसालाप्रमाणे यावर्षीही गणेशोत्सवाचा उत्साह पार शिगेला पोहचला होता. नाविन्यपूर्ण स्पर्धांनी ते संकेतस्थळ व्यापलं होतं. स्पर्धकांमध्ये सुरु असलेली चढाओढ वाखण्याजोगी होती, परंतु स्पर्धांचा विजेता हा पारंपरिक मतदान पद्धतीने न निवडता खुद्द संयोजक निवडणार होते. संयोजकांच्या या निर्णयामुळे स्पर्धकांत मतभेद होते. अनेकांनी संयोजकांवर टीका केली होती तर काहींनी स्वागत. गणपती गावी गेले, स्पर्धा संपल्या आणि विजेतेही घोषित झाले. ढगाळ वातावरण निवळून लख्ख सूर्यप्रकाश पृथ्वीवर पसरला.

विषय: 

सोळा आण्याच्या गोष्टी - अनन्य - सनव

Submitted by सनव on 5 September, 2019 - 03:52

ब्लीडींग झाल्यामुळे मध्यरात्री नवर्‍याने तिला अ‍ॅडमिट केलं. सोनोग्राफी झाल्यानंतर कोणीच काही तिला सांगत नव्हतं. रक्तस्त्राव सुरुच होता, बाळाची हालचाल जाणवत नव्हती. ती एकटीच खोलीत. रात्रपाळीचा शिकाऊ डॉक्टर आला आणि कसलंतरी इंजेक्शन दिलं. तिच्या चेहर्‍यावरची भिती पाहून थबकला. "डोन्ट वरी. बाळ ठीक आहे. डॉ.बापट घरातून निघाल्यात...येतीलच." तिला झोप लागेपर्यंत तो तिथेच थांबला होता.

विषय: 

Pages

Subscribe to RSS - लेखन