आधार

मावशी ती मावशीच असते

Submitted by विद्या भुतकर on 9 March, 2017 - 23:12

मागच्या वर्षी भारतात जाताना एक काळजी होती,'मावशी' झाल्याची. आता यात काळजी करण्यासारखं काय ते पुढे कळेलच. पण मावशी म्हटलं की मला आमची मावशी आठवते. आई आणि मावशी या पाच भावानंतरच्या दोन मुली, त्यामुळे त्यांच्यात बरीच जवळीक होती आणि आजही आहे. दोघीही बहिणी,'आपल्याला आईने जावई कसे अगदी सारखे शोधून दिले आहेत' म्हणत अजूनही नवऱ्यांच्या गोष्टी एकमेकींना सांगत बसतात. आई धाकटी, त्यामुळे मावशींमध्ये असलेला समंजसपणा तो आम्हालाही कायम दिसत राहिला , अजूनही दिसतो.

स्वप्नाळू : भाग ४ (अंतिम )

Submitted by विद्या भुतकर on 24 February, 2017 - 10:22

पुढचे अनेक दिवस असेच सरले. कुणीच कुणाचा रुसवा काढायला आलं नाही की गेलं नाही. मुक्ताने एक दोनदा मेसेज केले होते केदार आणि नितिनलाही पण त्याच्यावर कुणाचंच उत्तर आलं नव्हतं. ज्याला त्याला विचार करायला वेळ दिला पाहिजे आणि आपणही घेतला पाहिजे हे मुक्ताला कळत होतंच. ऑफिस तर चालूच होतं.

असेच एक दिवस जेवताना पूनमने तिला विचारलं,"काय गं किती दिवस अशी गप्प राहणार आहेस? काही सांगत पण नाहीस. "

ती बोलत असतानाच मुक्ताने आपल्या डब्यातली भाजी पूनमला वाढली. ते पाहून पूनम पुढे म्हणाली,"हे बघ मला नुसतं असं खायला घालून मी शांत होणार नाहीये. तुझं काय चाललंय ते सांगशील का?"

स्वप्नाळू : भाग ३

Submitted by विद्या भुतकर on 23 February, 2017 - 22:05

ती रात्र वगळता मुक्ता पुन्हा तिच्या विश्वात रमली होती. एके दिवशी सकाळ सकाळी फोन चेक करताना मुक्ताला एक मेसेज दिसला, नितीनचा. तिने उघडून पहिले तर त्यात फोटो होता वालाच्या शेंगाचा त्याच्या रोपट्यासहित. धुक्यातल्या त्या सकाळच्या फोटोमध्ये शेंगांवरचं दव खुलून दिसत होतं. त्या वाफ्यात भरभरून आलेल्या शेंगा पाहून तिला आनंद झाला. तिने हसून त्याच्या मेसेजला 'गुड मॉर्निंग' असं उत्तर पाठवलं. दिवस सरताना तिने अजून एक मेसेज त्याला केला, एक फोटो. ती आठवणीने वालाच्या शेंगा बाजारातून घेऊन आली होती. तिने त्याची वाफवून भाजी केली, कारळ्याची चटणी, बाजरीची तीळ पेरून भाकरी केली.

आजीबाईंची शाळा

Submitted by अंबज्ञ on 15 February, 2017 - 22:09

तुम्हाला अभिमान वाटेल, भारतातली पहिली आजीबाईंची शाळा भरतेय महाराष्ट्रातल्या एका खेड्यात...
या शाळेत नाव दाखल करायचं असेल तर तुमचं वय किमान ६० वर्षं असायला हवं बरं का... ही भारतातली पहिलीच आजीबाईंसाठीची शाळा आहे. ही शाळा पुण्यासारख्या मोठ्या शहरात नाही, तर आहे एका लहानशा खेडेगावात. या नावाचं गावही तुम्ही कधी ऐकलं नसेल. हे आहे आपल्या ठाणे जिल्ह्यातल्या मुरबाड तालुक्यातलं फांगणे नावाचं गाव. गेल्या वर्षी ८ मार्च २०१६ ला म्हणजेच जागतिक महिला दिनी या शाळेचं उद्घाटन झालंय आणि महिन्याभरात या शाळेला एक वर्ष पूर्णही होईल.

हौसेला वय थोडीच असते? (व्हॅलेन्टाईन्स स्पेशल :) )

Submitted by विद्या भुतकर on 13 February, 2017 - 14:25

सध्या सर्व कविता अशा कागदावरच लिहीत आले त्यामुळे इमेज जोडली आहे. Happy

16463432_1246493335430199_6733338481123143301_o.jpg

विद्या.

"मी"

Submitted by अंबज्ञ on 13 February, 2017 - 09:50

अगणित शत्रू मिळून न केले
द्विगुणीत नुकसान मीच माझे
गरज पडता धावा केला देवाचा
ईप्सित साधता आठव फक्त स्वार्थाचा
असा मी माझीच झोळी फाडाया तत्पर झालो
विसर होताच तुझा, माझा "मी" मोठा झालो
मीच माझा ..... या अहंकारात गुरफटता
पुन्हा काठी बसली न आवाज करता
अकारण कारूण्य तुझे
ज्यामुळे मी भानावर आलो
तुझ्या चरणी माथा टेकता
सुखी अनन्य झालो

ये बेटीया किस घर की होती है ??

Submitted by विद्या भुतकर on 2 February, 2017 - 21:25

गेल्या काही दिवसांत एक पोस्ट व्हाट्स अप वर येत होती, हळदी कुंकू बद्दल. आमच्या बिल्डिंगच्या ग्रुपवरही आली होती. फक्त केवळ लग्न झालेल्या स्त्रियांनाच का हळदीकुंकू चे आमंत्रण द्यायचे या विषयावरून. मला ते पटलेही. विधवा स्त्रियांना, अनेक विभक्त स्त्रियांनाही केवळ नवरा नाही किंवा सोबत नाही म्हणून एखाद्या सामाजिक प्रथेतून वर्ज्य का करायचे असा विषय होता. आता त्यात या स्त्रीला स्वतःहून भाग घ्यायचा आहे की नाही हा तिचा वैयक्तिक प्रश्न आहे पण आमंत्रण द्यायचेही टाळणे वगैरे प्रकार अतिशयच दुखी करत असणार अशा व्यक्तीला.

'स्वप्न' आणि 'सत्य' - भाग ६- सुट्टी

Submitted by विद्या भुतकर on 24 January, 2017 - 20:04

भाग ५: http://www.maayboli.com/node/61529

दोघेही टिव्ही समोर बसून मध्ये मध्ये बोलत आहेत.

ती: ए आपण सुट्टीला कुठं जायचं?

तो: कुठली सुट्टी?

ती: असं काय करतोस आता २६ जानेवारी येतोय ना?

तो: अगं मग एकच दिवस तर आहे.

ती: अरे, मधला एक दिवस रजा टाकली तर ४ दिवस मिळतात ना?

तो: हां खरंच की.

ती: मग कुठे जायचं?

तो: जायला कशाला पाहिजे? घरीच राहू की.

ती: शी किती बोअर होईल अरे? घरी काय राह्यचं?

'स्वप्न' आणि 'सत्य' - भाग ५

Submitted by विद्या भुतकर on 24 January, 2017 - 18:31

भाग ४: http://www.maayboli.com/node/59705

तो: परवा लाईट बिल भरलंस ना?

ती: अर्रर्रर्रर्रर्रर्र .....सॉरी विसरले.

तो: किती वेळा आठवण करून द्यायची?

ती: ए मला नाही लक्षात रहात असलं सगळं.

तो: म्हणूनच तर सांगतोय.

ती: पण मी बाकी बघतेच ना?

तो: मग हे पण करायचं. तुला आठवण राहावी म्हणून मुद्दाम तेव्हढं एकंच काम सांगितलंय. बरं, तेही ऑनलाईन भरायचं असतं. स्वतः जायलाही लागत नाही.

ती: बरं, भरते आज.

तो: काही गरज नाहीये. काल शेवटची तारीख होती. मी भरून टाकलं कालच.

Pages

Subscribe to RSS - आधार