आधार

कळलेच नाही.... तुझ्या प्रेमात.... -भाग ५(अंतिम )

Submitted by विद्या भुतकर on 8 June, 2017 - 22:29

कळलेच नाही.... तुझ्या प्रेमात.... -भाग ४

Submitted by विद्या भुतकर on 7 June, 2017 - 22:16

कळलेच नाही.... तुझ्या प्रेमात.... -भाग २

Submitted by विद्या भुतकर on 5 June, 2017 - 23:28

भाग १- http://www.maayboli.com/node/62743

बेडरूमचं दार बंद झालं आणि दोघेही एकमेकांकडे पाहून आनंदाने चित्कारले. त्याने तिला दटावून तोंडावर बोट ठेवलं. तरी तिच्या मनातला आनंद आणि चेहऱ्यावरचं हसू कमी होत नव्हतं. घुसळून ती त्याच्या मिठीत शिरली आणि त्यानेही तिला प्रेमाने थापटलं. प्रेमाचा भर ओसरला तसे दोघे गादीवर बसले. ती त्याला चिकटून बसली आणि तो जरा भानावर आला.
म्हणाला,"जरा लांबच बसा दीपा मॅडम. मी एकदम सभ्य मुलगा आहे, मघाशी ऐकलंस ना?".

कळलेच नाही.... तुझ्या प्रेमात.... -भाग १

Submitted by विद्या भुतकर on 4 June, 2017 - 23:19

दीपूच्या घरी सकाळपासून धावपळ चालली होती. तिची आई मावशींना मागे लागून दमली.

"अहो जरा त्या कोपऱ्यातून घ्या की ! सोफ्याच्या मागे सगळी धूळ जमली आहे. किती वेळा सांगायचं."

मावशींनीही उगाच थोडं हात ताणल्यासारखं कोपऱ्यात हात फिरवला. त्या कोपऱ्यातली जराशी धूळ फडक्याला चिकटून बाहेर आली आणि आधी पुसलेल्या फरशीलाही लागली. आईनी आता डोक्यावर हातच मारला.

बाब्या मी इंजिनियर आहे ! :)

Submitted by विद्या भुतकर on 13 April, 2017 - 00:05

बाब्या मी इंजिनियर आहे !

मुलांना आपली आई नेहमीच कमी हुशार वाटते बहुतेक, निदान बाबांपेक्षा. म्हणजे आई म्हणून तिच्या घरच्या जबाबदाऱ्यांमध्ये तिच्या कुशलतेत कधीही संशय नसतो. पण तेच एखादे खेळणे फिक्स करायचे किंवा टीव्ही, लॅपटॉप, किचकट खेळणी अशा गोष्टींचा विषय येतो तेंव्हा मात्र बाबाच भारी असतो. आता अर्थात आमच्याकडे तसे होऊ देण्यात माझाही हात आहेच.

कुणीतरी हवं असतं.....

Submitted by विद्या भुतकर on 5 April, 2017 - 22:57

आज दुपारी एका जवळच्या मैत्रिणीसोबत बराच वेळ व्हाट्स अँप वर बोलले. मला नक्की आयुष्यात काय हवंय यावर बोलत होतो. तसं तर मला बरंच काही हवं असतं. पण त्या क्षणाला मला ठीक का वाटत नाहीये आणि मला पुढे काय केलं पाहिजे हे तिच्याशी बराच बोलून कळल्यासारखं वाटलं. असं म्हणतेय कारण त्या क्षणाला ते प्रश्न सुटत नसतात, पण तेव्हा ते बोलण्यासाठी कुणीतरी असतं, ती व्यक्ती आपल्यासाठी वेळ देते आणि ऐकून घेते हे काय कमी आहे? सर्व बोलून झाल्यावर प्रश्न सुटला नसला तरी मनावरचं मळभ दूर झालेलं असतं.

'स्वप्न' आणि 'सत्य' - भाग ७- हात धरला तर...?

Submitted by विद्या भुतकर on 20 March, 2017 - 22:40

भाग ६: http://www.maayboli.com/node/61530

दोघेही एका हॉटेलमध्ये समोरासमोर बसलेले.

ती: मघाशी त्या दोघांना पाहिलंस?

तो(घास खाता खाता): कोण?

ती: तेच रे टेबलच्या एका बाजूला बसले होते?

तो: ओह.. मला नाही आवडत हे असलं.

ती: आता त्यात काय?

तो: समोरासमोर बसायचं, हे काय एका बाजूला बसायचं?

ती: मग प्रेमात असतं.

तो: आपण नव्हतो का कधी प्रेमात?

ती: असं काय अरे? किती क्यूट दिसत होते दोघं.

तो: क्यूट?

ती: मग काय? आपण पण होतो की असेच.

पान्हा

Submitted by विद्या भुतकर on 16 March, 2017 - 23:03

सकाळी जाग आली तसे निशाने पलीकडे घड्याळाकडे पाहिले. अलार्म चुकलाच होता. नवरा आणि बाळ दोघेही गाढ झोपलेले होते. ती हळूच उठून बाथरूममध्ये गेली आणि बाहेर आली तर झोपलेल्या विनयच्या बाजूला विहान इकडे तिकडे गंमत पहात लोळत पडला होता. तिला पाहिल्यावर तो आपलं बोळकं दाखवून हसला. त्याच्या मोठाल्या डोळ्यांत चमक आली. त्याच्या केवळ हसण्यानेही दिवस छान वाटतो हे तिला पुन्हा एकदा जाणवलं.

Pages

Subscribe to RSS - आधार