"एकशे पंधरा रुपये" रिक्शा वाल्याने पुन्हा एकदा सांगीतले तशी तनया भानावर आली.
पर्स मधुन तिने पैसे काढुन त्याच्या हातावर ठेवले. आज नेहमीचेच ठि़काण तिला अनोळखी भासत होते. याच शहरात तर तिने तिच्या कॉलेजचे सोनेरी दिवस व्यतीत केले होते. याच ठीकाणी कित्येक मित्र मैत्रिणींचे वाढदिवस आणि नंतर एकेकांचे जॉब सुरु झाल्यावर सेलिब्रेशन केले होते.आणि याच ठिकाणी.... तिची आणि तेजस ची पहिली ओळख झाली होती.
"गीताई चिंतनिका" -
११ सप्टें हा विनोबांचा जन्मदिन. त्या निमित्ताने त्यांच्याच एका ग्रंथाबद्दल मला भावलेले काही लिहित आहे.
गीताई तर सर्वांना माहित आहेच. तसेच गीता-प्रवचनेही खूपच प्रसिद्ध आहेत. त्याचबरोबर गीताई - चिंतनिका या ग्रंथाबाबतही वाचकांना माहिती व्हावी म्हणून येथे ती माहिती देण्याचा माझा अल्पसा प्रयत्न.
आजारच नसलेल्या पेशंटचं टेन्शन
रोगावर उपचार करतांना पेशंटला टेन्शन असतं तसंच डॉक्टरवर ही असतं. कालांतरानं डॉक्टरांना याची संवय होते. पण समजा की पेशंटला मुळातच काही आजार नाही तर मग? तुम्ही म्हणाल मग काय प्रॉब्लेम आहे? टेन्शनचं कारणच काय? तर मग ऐका :आजारच नसलेल्या पेशंटची कहाणी.
कथा अप्रकाशित करीत आहे. कथा पूर्ण लिहून पुन्हा प्रकाशित करेन.
"थेरडं मोठं चलाख आहे इल्या. रात्रभर जागंच असतं म्हणतात यडं! दौलतीवर नाग बसतो तसं फिरतं म्हणे घरातल्या घरात रात्रभर! चोर आला तर समजावा म्हणून"
"आँ? अन् मग कामगिरी कशी करायची?"
"पहाटेचं झोपतं ते! साडे तीन चारला! साडे चारला उतरलास छपरातून तर अलगद शिरशील आत"
"पण आहे काय म्हातार्याकडे?"
"सोनंय म्हणतायत. वर रोकडही आहे"
"येत्या शुक्रवारी गेम करायची होय?"
"गेमबिम नाही करायची यड्या! गेम म्हणजे काय माहितीय का तुला? गेम म्हणजे खलास करणे"
"तसली गेम नाही हो! ती माझ्या बापाच्याने व्हायची नाही. कामगिरी म्हणतोय मी"
कथा अप्रकाशित करीत आहे. कथा पूर्ण लिहून मग पुन्हा प्रकाशित करेन.
... कालच तिच्यावर बलात्कार झाला.
.... अन् आज सकाळीच तिला अचानक प्रसिध्दी मिळाली.
..... नाहीतर तर ती राहते त्याच्या बाजुच्या गल्लीत तिचे नावही कोणालाही माहीती नव्हते.
.... दुपार पासुन तिला न्याय मिळावा यासाठी शहरा-शहरात मोर्चे निघाले.... सभा झाल्या... तज्ञांच्या चर्चा झडल्या.
.... तिचं जे हिरावुन घेतलं ते काही केल्या परत मिळणार नाही.
... हे माहीती असुनही तिच्या प्रकरणात प्रत्येकाने रस घेतला.
.... अन् वाहत्या गंगेत आपला हात धुवुन घेतला.
.... खरचं या प्रकरणात काहीतरी वेगळं आहे.
... कारण इथे खायाचे दात आणि दाखवायाचे दात वेगळे आहेत.
रात्रीची वेळ होती.
घनदाट नांदते जंगल.
एका मोठ्या थोरल्या तळ्याचा काठ.
जरा म्हणून शांतता नाही. कधी जवळूनच झाडीतून येणारा खुसफुस आवाज तर कधी लांबवरून ऐकू येणारी कोल्हेकुई. कधी तळ्यातून आलेले चुळुक डुबुक आवाज आणि रातकिड्यांचा आवाज हे तर कायमस्वरूपी पार्श्वसंगीत.
अचानक सारे काही स्तब्ध झाले.
एकदम निरव शांतता.
कानठळ्या बसवणारी शांतता.
माझ्या मनात एक अनामिक भीती, हुरहूर, उत्कंठा अशी संमिश्र भावना दाटून आली.
आता काहीतरी घडणार, कोणत्या तरी मोठ्या प्राण्याचे तळ्यावर आगमन होणार! मनामध्ये काहीही संदेह नव्हता.