लघुकथा

समाधान

Submitted by मोहना on 14 October, 2019 - 22:53

"न्यायाधीशांना दिवसभरात तुमची कधीही गरज भासू शकते त्यामुळे पाचवाजेपर्यंत थांबणं जरुरीचं आहे. इमारतीबाहेर फक्त जेवणासाठी जाता येईल. तुमची निवड झाली तर कदाचित एकाच दिवसात काम संपेल, कदाचित कितीतरी दिवस लागतील. काम सुरु व्हायच्याआधीच तुमच्या अडचणी तुम्ही न्यायाधीशांना सांगू शकता..." ज्युरीड्युटीसाठी आलेल्या साधनाला ते ऐकताना आता आठ ते पाच इतका वेळ बसून काय करायचं हा प्रश्न पडला, तसा तो तिथे असलेल्या १५ - २० जणांनाही पडलेला होताच. हळूहळू सगळेच फोनमध्ये डोकं खूपसून बसले, इमारतीत भटकून आले. एकमेकांच्या ओळखी करुन घेणं भागच होतं. नाहीतर करायचं काय इतक्या वेळाचं?

दशक कथा!

Submitted by मी मधुरा on 21 September, 2019 - 14:29

एक प्रकार मध्यंतरी ट्विटर वर फेमस झाला होता. #sixwordsstory नावाने. शशक मध्ये अनेकजण लिहिते झाले आणि उत्तमोत्तम कल्पना, कथाबिज केवळ शंभर शब्दात बसवण्याचं काम मस्त केलं.

आपण आता नविन प्रयत्न करू.
बघू जमतय का?

काही महत्त्वाचे म्हणजे, इतक्या कमी शब्दात बसवतानाही अर्थपुर्ण लिहावे लागते.
दहा शब्दांत कथा!

उदाहरणार्थ,

१. मी: 'हाय'. ती: 'बाय'. The end of short love story!

२. पिस्तूल प्रेताच्या उजव्या हाती होतं? पण तो तर डावखुरा होता!

३. त्याने तिकडे कळवल्याचे कळले. मी यांना कळवून त्याचा निकाल लावला.

अनामिक कथा

Submitted by मी मधुरा on 10 September, 2019 - 06:07

रात्र.... पाऊस...... कशाची तमा न बाळगता ती चालत सुटली. गणपत चौकात येईपर्यंत तिचे कपडे भिजून अंगाला घट्ट चिकटले होते. तिच्या नकळत २ जणांची वखवखलेली नजर.... तिच्या कपड्यांच्या आरपार पाहण्याचा प्रयत्न करत होती. तिच्या खांद्याला कसलासा स्पर्श झाला तसे दचकून तिने मागे पाहिले.
"कहॉ चली मोहतरमा?" तिच्या खांद्यावर हात घासत पहिला म्हणाला. तिला त्या स्पर्शाची जबरदस्त किळस वाटली. तिने हात झटकत घाबरून त्याच्याकडे पाहिलं. तितक्यात दुसऱ्याने तिला मागून पकडलं.
"वाचवा.... वाचवा..... हेल्प!" जीवाच्या आकांताने ती ओरडू लागली. प्रतिकार कमी झाल्याची संधी घेत पहिल्याने पुढून पकडलं.

विषय: 
शब्दखुणा: 

शशक - एक शतशाब्दिका!

Submitted by मी मधुरा on 6 September, 2019 - 02:14

खोटं आणि मी? हम्म्म.... काय करणार, पांढऱ्या वस्त्रावर काळे आवरण घालण्याची आमची प्रथाच आहे. कोर्टातून बाहेर निघाल्यावर नेहा भेटली. नोटा मोजून घ्यायची गरज नव्हती. दिलेलं पाकिट जड होतं आणि नेहा प्रामाणिक.

अजूनही आठवते आहे..... समीरच प्रेत....तिचे रक्ताने माखलेले हात.... खूनाचा आरोप.... अटक झाली तेव्हा केवढी सैरभैर झाली ती! मी केस घेतली. शेवटी फॅमिली फ्रेंड. कोर्टाला पटले - कुंडीवर डोके आपटून अपघाती मृत्यू. रक्ताच्या थारोळ्यातल्या प्रेताला नेहाने केवळ हलवून पाहिले होते.

विषय: 
शब्दखुणा: 

बंधारा भाग-एक

Submitted by अभिषेक अरुण गोडबोले on 23 April, 2019 - 09:34

"साहेब ते नदीवर जे काय चाललंय ते काम तुमीच करता काय ?" वाफाळलेला चहा पातळ कपड्यातून किटलीत ओतत चहावाल्यानं विचारलं.
"हो,आम्ही करतोय " सूरजला प्रश्न अपेक्षित नव्हता.
"झालं का नायी मग अजून ?" चहावाला.
"सुरजन मान डोलावली.
त्याला खरंतरं आत्ता गाडीचं टेन्शन होतं.गाडी नवीन होती,जेमतेम सहाच महिने पूर्ण झाले असतील आणि अशी ऐनवेळी पंचाईत.
सुरज देशमुख
श्रीरामपूर मधल्या बंधाऱ्याच्या कामासाठी शासनाकडून नेमण्यात आलेला तरुण,हुशार आणि उत्साही इंजिनियर.
नुकतीच पदवी घेऊन गेल्या वर्षभरात शासनाच्या बांधकाम खात्यात रुजू झाला.

विषय: 
शब्दखुणा: 

Photography

Submitted by अभिषेक अरुण गोडबोले on 12 April, 2019 - 02:09

"दिसते अजून ?" तो नुसताच हसला.
"सांग ना, दिसते ती कधी ?"
"हं." त्याचं लक्ष कॉफीत बिस्कीट बुडवण्यात होतं.
"सांगणारे का नाही तू ?"
त्याचं बिस्कीट पडलंच शेवटी कॉफीत.
"हं.." परत तेच उत्तर.
"चल येतो मी." मी उठायचं नाटक केलं.
"दिसते रे.." मला माहित होतं तो जाऊन नाही देणार.बसलो परत,तो बोलत होता.
"दिसते,एकाच शहरात राहिल्यावर तेवढं होणारच"
"हजारो लोक राहतात शहरात,सगळेच नसतात भेटलेले एकमेकाला" माझं म्हणणं.
"भेटलेही असतील,आपल्याला काय माहित ? हां...आता ओळख असेलच असं नाही."तो ऐकणाऱ्यातला नव्हता.

विषय: 
शब्दखुणा: 

फ्रॉक

Submitted by मयुरी चवाथे-शिंदे on 8 January, 2019 - 05:42

फ्रॉक

“आई मी अज्जीबात घालणार नाहीये तो काकीने दिलेला फ्रॉक... "असं पोरीने सांगितलेलं, तरीही पुन्हा तिने “एकदा तरी घाल राजा” असं लाडीगोडीत तिला समजावून पाहिलं... पण पोरगी जराही स्व विचारांत बदललेली दिसली नाही....तिने फ्रॉक घेतला अन कपाटाबाहेर ठेऊन म्हणाली , "नाही... फेकून दे "

विषय: 
शब्दखुणा: 

लघुकथा – निरोप समारंभ

Submitted by भागवत on 26 November, 2018 - 01:01

तुषारचा आज ऑफिस मध्ये शेवटचा दिवस होता. त्याच संध्याकाळी त्याने ऑफिस मधील मित्रांना पार्टी साठी बोलावले होते. त्यासाठी त्याने सगळ्यांना तशी ई-मेल केली होती. त्यात मंगेशला सुद्धा आमंत्रण दिले होते. तुषार आणि मंगेश मध्ये काही विशेष मित्रत्वाचे संबंध नव्हते. पण त्याला स्वत:ला मंगेशला आमंत्रित करावेसे वाटले. यांचे उत्तर तुषार कडे नव्हते.

मधुरा (लघुकथा)

Submitted by किल्ली on 1 October, 2018 - 10:55

थंड हवेची डोंगराळ भागात असलेली ठिकाणं निसर्गसौंदर्याने समृद्ध असतात. आपल्या ह्या गोष्टीतील गावही लोभस रुपडं लाभलेलं होत. डोंगराच्या कुशीत वसलेल्या ह्या गावात नजर जाईल तिकडे हिरवळ दिसत असे. येथील फळबागा हे मुख्य पीक आणि फळे विकणे हा मुख्य व्यवसाय असल्यामुळे आर्थिक उलाढाल फळ व्यापाराच्या मार्फत होत असे. इतर कुठलीही शेती इथे होत नसे. दुर्गम भाग, दळवळणाची अपुरी साधने, यामुळे हे टुमदार गाव सो कॉल्ड आधुनिकीकरणापासून दूर होतं. इंटरनेट वगैरे इकडे फार बोकाळलं नव्हतं. मग सोशल मेडिया वगैरे फार दूरची गोष्ट! ह्या गावातले एकुलते एक सुपर मार्केट गावकऱ्यांच्या गरजा भागवत असे.

विषय: 
शब्दखुणा: 

सहज सुचलं म्हणून...(३)

Submitted by अभिषेक अरुण गोडबोले on 30 September, 2018 - 01:07

जे आपल्याला हवं असतं ,ते कधीच मिळत नाही
ज्याला आपण हवे असतो ते आपल्याला कधीच आपलंस वाटत नसतं !
तुझं माझं आपलं त्यांचं....
खरंच या सगळ्याला अर्थ असतो कि फक्त शब्द ?

विषय: 
शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - लघुकथा