लघुकथा

बंधारा भाग-एक

Submitted by अभिषेक अरुण गोडबोले on 23 April, 2019 - 09:34

"साहेब ते नदीवर जे काय चाललंय ते काम तुमीच करता काय ?" वाफाळलेला चहा पातळ कपड्यातून किटलीत ओतत चहावाल्यानं विचारलं.
"हो,आम्ही करतोय " सूरजला प्रश्न अपेक्षित नव्हता.
"झालं का नायी मग अजून ?" चहावाला.
"सुरजन मान डोलावली.
त्याला खरंतरं आत्ता गाडीचं टेन्शन होतं.गाडी नवीन होती,जेमतेम सहाच महिने पूर्ण झाले असतील आणि अशी ऐनवेळी पंचाईत.
सुरज देशमुख
श्रीरामपूर मधल्या बंधाऱ्याच्या कामासाठी शासनाकडून नेमण्यात आलेला तरुण,हुशार आणि उत्साही इंजिनियर.
नुकतीच पदवी घेऊन गेल्या वर्षभरात शासनाच्या बांधकाम खात्यात रुजू झाला.

विषय: 
शब्दखुणा: 

Photography

Submitted by अभिषेक अरुण गोडबोले on 12 April, 2019 - 02:09

"दिसते अजून ?" तो नुसताच हसला.
"सांग ना, दिसते ती कधी ?"
"हं." त्याचं लक्ष कॉफीत बिस्कीट बुडवण्यात होतं.
"सांगणारे का नाही तू ?"
त्याचं बिस्कीट पडलंच शेवटी कॉफीत.
"हं.." परत तेच उत्तर.
"चल येतो मी." मी उठायचं नाटक केलं.
"दिसते रे.." मला माहित होतं तो जाऊन नाही देणार.बसलो परत,तो बोलत होता.
"दिसते,एकाच शहरात राहिल्यावर तेवढं होणारच"
"हजारो लोक राहतात शहरात,सगळेच नसतात भेटलेले एकमेकाला" माझं म्हणणं.
"भेटलेही असतील,आपल्याला काय माहित ? हां...आता ओळख असेलच असं नाही."तो ऐकणाऱ्यातला नव्हता.

विषय: 
शब्दखुणा: 

फ्रॉक

Submitted by मयुरी चवाथे-शिंदे on 8 January, 2019 - 05:42

फ्रॉक

“आई मी अज्जीबात घालणार नाहीये तो काकीने दिलेला फ्रॉक... "असं पोरीने सांगितलेलं, तरीही पुन्हा तिने “एकदा तरी घाल राजा” असं लाडीगोडीत तिला समजावून पाहिलं... पण पोरगी जराही स्व विचारांत बदललेली दिसली नाही....तिने फ्रॉक घेतला अन कपाटाबाहेर ठेऊन म्हणाली , "नाही... फेकून दे "

विषय: 
शब्दखुणा: 

लघुकथा – निरोप समारंभ

Submitted by भागवत on 26 November, 2018 - 01:01

तुषारचा आज ऑफिस मध्ये शेवटचा दिवस होता. त्याच संध्याकाळी त्याने ऑफिस मधील मित्रांना पार्टी साठी बोलावले होते. त्यासाठी त्याने सगळ्यांना तशी ई-मेल केली होती. त्यात मंगेशला सुद्धा आमंत्रण दिले होते. तुषार आणि मंगेश मध्ये काही विशेष मित्रत्वाचे संबंध नव्हते. पण त्याला स्वत:ला मंगेशला आमंत्रित करावेसे वाटले. यांचे उत्तर तुषार कडे नव्हते.

मधुरा (लघुकथा)

Submitted by किल्ली on 1 October, 2018 - 10:55

थंड हवेची डोंगराळ भागात असलेली ठिकाणं निसर्गसौंदर्याने समृद्ध असतात. आपल्या ह्या गोष्टीतील गावही लोभस रुपडं लाभलेलं होत. डोंगराच्या कुशीत वसलेल्या ह्या गावात नजर जाईल तिकडे हिरवळ दिसत असे. येथील फळबागा हे मुख्य पीक आणि फळे विकणे हा मुख्य व्यवसाय असल्यामुळे आर्थिक उलाढाल फळ व्यापाराच्या मार्फत होत असे. इतर कुठलीही शेती इथे होत नसे. दुर्गम भाग, दळवळणाची अपुरी साधने, यामुळे हे टुमदार गाव सो कॉल्ड आधुनिकीकरणापासून दूर होतं. इंटरनेट वगैरे इकडे फार बोकाळलं नव्हतं. मग सोशल मेडिया वगैरे फार दूरची गोष्ट! ह्या गावातले एकुलते एक सुपर मार्केट गावकऱ्यांच्या गरजा भागवत असे.

विषय: 
शब्दखुणा: 

सहज सुचलं म्हणून...(३)

Submitted by अभिषेक अरुण गोडबोले on 30 September, 2018 - 01:07

जे आपल्याला हवं असतं ,ते कधीच मिळत नाही
ज्याला आपण हवे असतो ते आपल्याला कधीच आपलंस वाटत नसतं !
तुझं माझं आपलं त्यांचं....
खरंच या सगळ्याला अर्थ असतो कि फक्त शब्द ?

विषय: 
शब्दखुणा: 

मराठी भाषा दिन

Submitted by अभिषेक अरुण गोडबोले on 19 September, 2018 - 00:47

"झालंय ना ते..?"
"हो...आता हॅंडबिलाचं राहिलंय,चंदू करतो म्हणतंय"
"चंद्या करेल पण फक्त त्याला आठवण कर..परत काळे पर्यंत जायला नको,त्या टकल्याला तेवढंच पाहिजे असतंय"
"कधी येणारेत..?"
"कोण काळे ? येईल कि संध्याकाळपर्यंत.."
"अरे काळे नाही,साहेब कधी येणारेत ?"
"साहेब..सांगितलंय उद्या संध्याकाळी येतील म्हणून,पण बघू काय काय होतंय.."
"आयला तुझ्या घरी येणारेत ना साहेब ? भाऊ लय हवा करतोय आजकाल.."
"तर काय ? राहुल्या तूपण जरा अक्कल चालवली असतीस तर आपला २ दिवसाचा कार्यक्रम मंजूर होत होता"

विषय: 
शब्दखुणा: 

एक दिवस फोटोग्राफीचा

Submitted by निरंजन कुलकर्णी on 26 August, 2018 - 02:19

एक दिवस फोटोग्राफीचा

विषय: 

मा. ल. क. - ९

Submitted by शाली on 23 August, 2018 - 00:17

एका राजात असावे ते सगळे गुण होते त्या अफाट पसरलेल्या राज्याच्या महाराजांमध्ये. शौर्याच्या आणि रणनितीच्या बळावर त्यांनी आपल्या राज्याच्या सिमा बऱ्याच विस्तारल्या होत्या. युध्दामुळे अनेक प्रांत फिरलेल्या राजाने जे जे चांगले दिसले ते ते आपल्या राज्यात आणले होते. वेगवेगळ्या स्थापत्य शैलीचा अभ्यास करुन अनेक भव्य इमारती राजधानीत उभारल्या होत्या. ग्रंथालये, मंदिरे, उद्याने यांनी सगळी राजधानी अगदी देखणी बनवली होती. प्रासादात अनेक देशोदेशीच्या नामवंत चित्रकारांच्या कलाकृती लावल्या होत्या. राजाचा आवडता छंद मात्र तत्वज्ञान. या छंदामुळे राज्यात अनेक विद्वानांना राजाश्रय मिळाला होता.

विषय: 
शब्दखुणा: 

वाडा (संपूर्ण कथा)

Submitted by अभिषेक अरुण गोडबोले on 3 August, 2018 - 03:27

वाड्याचे दरवाजे उघडेच होते....कोनाड्यातले दिवे टिमटिम करत जळत होते..आता संध्याकाळ रात्रींकडे झुकत होती... सहसा असं होत नाही पण आज मला अवेळीच झोप लागली..इतकी गाढ झोप मला लागत नाही आणि एरवी माझ्या पलंगाशिवाय मी झोपत नाही पण आज जाग आली तेव्हा चक्क माईच्या पलंगाशेजारी जमिनीवर पसरलेला होतो...सारवलेल्या जमिनीवर झोप छान लागते. ती फरशी वगैरेची सोय अगदीच नावापुरती वाटते...त्यापेक्षा आपली जमीनच बरी..कमीतकमी १०० वर्षाचा आहे आमचा वाडा..आत्ताही ठणठणीत आहे..त्यावेळची बांधकामच तशी होती म्हणा...

विषय: 
शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - लघुकथा