प्रेमकथा

तू....तूच ती!! S२ भाग ४

Submitted by किल्ली on 6 October, 2018 - 16:07

भाग १ वाचण्यासाठी येथे टिचकी मारा : https://www.maayboli.com/node/66728
भाग २ वाचण्यासाठी येथे टिचकी मारा : https://www.maayboli.com/node/66880
भाग २ वाचण्यासाठी येथे टिचकी मारा : https://www.maayboli.com/node/67283
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

विषय: 
शब्दखुणा: 

तू....तूच ती!! S२ भाग ३

Submitted by किल्ली on 28 August, 2018 - 10:12

भाग १ वाचण्यासाठी येथे टिचकी मारा : https://www.maayboli.com/node/66728
भाग २ वाचण्यासाठी येथे टिचकी मारा : https://www.maayboli.com/node/66880
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
हा भाग टाकण्यास बराच उशीर झाला. त्याबद्दल दिलगीर आहे.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------

विषय: 
शब्दखुणा: 

तू....तूच ती!! S२ भाग १

Submitted by किल्ली on 10 July, 2018 - 04:15

तू....तूच ती!! ही कथा पुढे न्यावी असं वाटलं. त्याचे पुढचे भाग टाकत आहे.
आधीची कथा अवश्य वाचा.
पूर्वरंग: https://www.maayboli.com/node/65412
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

विषय: 
शब्दखुणा: 

विरह मोड ऑन!

Submitted by किल्ली on 30 May, 2018 - 09:45

चंद्राचा मंद प्रकाश सर्वत्र पसरला होता. शीतल चांदण्यात न्हाऊन निघत ती बगिच्यात ओट्यावर बसली होती. तिला ना रात्रीची फिकीर होती, ना उशीर झालाय हे दर्शवणाऱ्या घटिकायंत्राची! स्वछंदी मन असलेली ती जग काय म्हणेल याची पर्वा न करता रात्र जागून काढत होती. इतरांना सुखद वाटणारी चांदणी रात्र तिला मात्र वैशाख वणव्याप्रमाणे भासत होती. थुई थुई नाचत असलेली कारंजी सुद्धा तिचं मन उल्हसित करण्यास असमर्थ होती. आपल्या प्राणपतीची भेट व्हावी म्हणून ती विरहिणी तळमळत होती. व्याकुळ होऊन त्याच्या परतण्याची वाट पाहत होती. "आज तो माझ्या महाली का बरे आला नाही", ह्या प्रश्नाने तिचे काळीज व्यथित झाले होते.

विषय: 
शब्दखुणा: 

फुललेला गुलाब

Submitted by विलभ on 13 February, 2017 - 12:02

"चिन्मय, चल आटप लवकर. निघायला उशीर होतोय.. "
"नको आजोबा, आज माझा जरापण मूड लागत नाहीए. मी नाही येत." चिन्मय करवादला.
"अरे बाबा , आता हे काय निघतानाच नवीन काढलंयस, असा घरकोंबडा बसून किती दिवस राहणार?"
"नवीन सोसायटीत आलोय,आत्ता कुठे महिना झालाय. समीर आणि आलोक सोडले तर दुसरे कोणीच ओळखीचे नाहीत हो. तुमचे काय, नाना आजोबांसारखा तुमचा बेस्ट फ्रेंड आधीपासूनच इथे आहे. मला त्यांच्याकडे जाम कंटाळा येईल. त्यापेक्षा मी घरातच बरा".

शब्दखुणा: 

शेवटची प्रेमकथा

Submitted by अॅस्ट्रोनाट विनय on 24 January, 2017 - 06:50

आलम दुनिया दिशाहीन पळत होती; पण पळूनही फायदा काय? कुठंही गेलं तरी ऑक्सिजन नव्हताच. एका रात्रीतला हा बदल. झाडांनी बंड पुकारलं होतं.सूर्याच्या पहिल्या किरणाबरोबर बंद केलं होतं त्यांनी प्राणवायु बनवणं. प्रकाशसंश्लेषणाची अशी पद्धत शोधली होती त्यांनी, ज्यात ऑक्सिजन बाहेर पडत नाही.

दोन-तिन तास पुरला कसाबसा प्राणवायु. नंतर सगळेजण गुदमरु लागले; मिळेल त्या वाहनात बसून धावू लागले अज्ञाताकडे. पण प्राण नव्हता कुठंच. माणसं तडफडून मरु लागली. हॉस्पिटल मध्ये होते काही ऑक्सिजन सिलेंडर्स. तेसुद्धा डॉक्टरांनीच पळवले, ज्यांच्यात दम होता त्यांनी डॉक्टरांचा खून करून ते मिळवले.

हवाई बेटांवरच्या सुरस गोष्टी - ८ : कामापुआ आणि पेलेची कहाणी - आग आणि पाणी!!

Submitted by maitreyee on 25 July, 2016 - 22:51

हवाई बेटांवरच्या सुरस गोष्टी - ३: ओहिया आणि लेहुआची प्रेमकहाणी

Submitted by maitreyee on 8 July, 2016 - 06:40

कृपया लक्ष द्या.

Submitted by नंदिनी on 9 February, 2015 - 07:23

अ‍ॅडमिन, वेबमास्टर आणि इतर मायबोलीकर. परत एकदा हाच्ग बीबी एडिट करतेय. कारण जे काही चालू आहे ते अत्यंत धक्कादायक आणि डिस्टर्बिंग चालू आहे.

आता २०:०८ वाजता मला +९१९०२८५८८८४१ या क्रमांकावरून फोन आलेला आहे. पलिकडची व्यक्ती म्हणे मी वैभव कुलकर्णी बोलत आहे. मी पुन्हा फोन केलात तर पोलिस कंप्लेंट करेन इतके बोलून फोन बंद केलेला आहे.

माझा नंबर या व्यक्तीकडे कसा गेला माहित नाही, तो माझ्यादृष्टीनं फार महत्त्वाचा इशु नाही. पण हे अशापद्धतीनं फोन करणं, एखाद्या बीबीवर फोन नंबर मागनं आणि मग फोन करणं इज क्रीपी आणि हॉरीबल.

विषय: 

कालचक्र

Submitted by मोहना on 20 May, 2012 - 08:48

(अमेरिकेतील आमिश समाजातील चालीरितीवर आधारित कथा)

मिणमिणत्या दिव्याच्या उजेडात एमाने खिडकीवरचा गडद रंगाचा हिरवा पडदा थोडासा सरकवला आणि ती शहारली. रस्त्यापलीकडे घरासमोरच्या पडवीत जेकब वाचत असल्याचा बहाणा करत खिडकीच्या दिशेने रोखून पाहत होता. एमाने घाईघाईत पडदा सरकवला. लाजेने लाल झालेले गाल तिने खसाखसा पुसले. धाडधाड जिना उतरत ती स्वयंपाकघरात डोकावली. तमाम भावंडं टेबलाभोवती बसून तिची वाट पाहतं होती. बाजूच्याच पलंगावर निजलेल्या आजारी आजीला थोपटत ती त्यात सामील झाली. डॅनिअल पटकन तिच्या कानाशी कुजबुजली,
"जेकब?"

गुलमोहर: 

Pages

Subscribe to RSS - प्रेमकथा