तुला पाहते रे..
(कधीपासूनच आणि का पाहते रे.. )
कोणी (मालिकेला, सुभाला, केड्याला) कितीही नाव ठेवली तरी ही मालिका पाहून तिची पिसे काढणं हे काम माबोकर करणारच!
हा तिसरा धागा , पिसं काढणार्यांना समर्पित!!!
पिसं काढते रे ...
होउन जाऊ दे रे!!!
ह्या आधीची चर्चा इथे आहे:
https://www.maayboli.com/node/68143
भटकभवानी ठुमकत चाले
भटके पप्पू संगे
तारुण्याची नौका हाकण्या
शोधे नेहेमी लफंगे
पप्पू शामल कुलीन शोभे
नाकासमोर चाले
डोक्यावरती तेल थापूनी
चष्म्यावरती आले
हारतुरे तो घेऊनि हाती
विनवी पांडुरंगा
तुझ्या कृपेने लाभली मजला
चंचल अवखळ गंगा
गंगा मैय्या रंगुनी सोडे
झुळझुळणारं पाणी
पप्पू मात्र कापडं काढूनच
होई पाणी पाणी
पप्पू होऊनि खजील बिचारा
शोधे नाना दवा उपाय
काय खाऊ नि काय पिऊ?
जेणे उठेल मधला पाय
शोधत शोधत गेला असता
सापडे नवी खाण
तुम्हाला ओव्हररेटेड वाटणारे कलाकार कोण आहेत आणि कशामुळे यांच्या चर्चेसाठी धागा उघडण्याचे पुण्य कर्म दोन महिन्यानंतर करत आहे.
अभिजीत देशपांडे लिखीत आणि दिग्दर्शीत "आणि डाॅक्टर काशिनाथ घाणेकर" सिनेमा काल पाहीला. अभिजित हा आमच्या वर्गमित्राचा भाचा म्हणून अजून कौतुकानं व प्रेमानं पाहीला.
काशिनाथ घाणेकरांची नाटकं आणि त्यांचा सुवर्णकाळ आमच्या पिढीला पहाता किंवा अनुभवता नाही आला, मात्र हा सिनेमा बघताना त्या काळात शिरून, भालजी पेंढारकर, सुलोचनादिदी, डाॅक्टर ह्या अप्राप्य व्यक्तींसमवेत काही क्षण जगल्यासारखं निश्चितपणे वाटलं.
मोबाईल नंतर वाचा. . .
______________________________________________________________________________________________________________________
(पुस्तक नंतर वाचा" च्या धर्तीवर आजच्या काळाला अनुसरुन "मोबाईल नंतर वाचा/खेळा" अशी एक नाटिका दोन वर्षापुर्वी बसवली होती. सर्व बालकलाकार परदेशीस्थित असल्याने साधी सोपी वाक्ये ठेवण्याचा प्रयत्न केला होता. नाटिकेसाठी लागणारी ऑडिओ क्लिप्स, उद्घोषणा, पार्श्वसंगीत मी स्वतःच दिले होते. यातील गाण्यात देखिल "मोबाइल नंतर खेळा" असा बदल करुन घेतला होता)
मी काल एक मराठी विनोदी नाटक बघितले, या नाटकामध्ये टीव्हीवर येणारे प्रसिद्ध कलाकार आहेत, हे नाटक बऱ्यापैकी हाउसफ़ुल्ल होते, प्रेक्षक सर्व वयोगटातले होते. पण या नाटकातला सत्तर ते ऐंशी टक्के विनोद व्यक्तीचा रंग, अंगकाठी आणि बाह्य स्वरूप यावरच होता, या विनोदावर थिएटर मधले सगळेच हसत, दाद देत होते, माझ्या शेजारी एक शाळकरी मुलगा त्याच्या आईवडीलांबरोबर आला होता, त्याला ही हे विनोद आवडत होते. आपण जर अजूनही व्यक्तीचा रंग, अंगकाठी, बाह्य स्वरूप यावरच विनोद करत असू, हसत असू, दाद देत असू तर हे दुर्देवी आहे का?
शाळा सुटता, पुस्तक मिटता, करुया आपण गमत्या जमत्या..
अलबत्या गलबत्या..... अलबत्या गलबत्या.... अलबत्या गलबत्या... अलबत्या..
भरत नाट्य मंदीर चा ४९ वा हाउसफुल शो चालु होता.आजुबाजुला बसलेला लहानथोर तमाम प्रेक्षकवर्ग या गाण्यावर ताल धरुन टाळ्या वाजवत होता.
खुर्चीत बसुन नाचत होती पोरं नुसती.
पहिल्या गाण्यापासुन नाटकानं जी पकड घेतली ती शेवटच्या गाण्यापर्यंत सुटली नाही.सुमारे २.५ तास कापरासारखे उडुन गेले.
"अलबत्या गलबत्या" पाहायचा कालच योग आला.नाटक म्हणायला बालनाट्य पण मोठे पण तितकेच रंगुन गेले होते.
मोठ्यानी लहानांसाठी केलेलं हे बालनाट्य अतिशयच सुंदर आहे.
तेरे बिना जिंदगी.....
तेरे बिना ज़िंदगी से कोई, शिकवा, तो नहीं,
शिकवा नहीं
शिकवा नहीं, शिकवा नहीं
तेरे बिना ज़िंदगी भी लेकिन, ज़िंदगी, तो नहीं,
ज़िंदगी नहीं
ज़िंदगी नहीं, ज़िंदगी नहीं