siddheshwar

हे गगना तू मजला ताऱ्यांचे दान दे

Submitted by सिद्धेश्वर विला... on 1 June, 2020 - 07:41

हे गगना तू मजला ताऱ्यांचे दान दे

तुजपर्यंत पोहोचण्यास पुष्पक विमान दे

घेऊन जा उंच नभी, अंबरात राहू दे

गगनातुनी सुंदर ती वसुंधरा मज पाहू दे

हे धरती तू मजला हरितसृष्टी दान दे

मुक्तपणे विहारण्यास घनदाट रान दे

काम क्रोध मत्सराने व्यापली धरा ऊभी

प्रेम क्षमा शांती फुलवण्या देहात त्राण दे

हे वरुणा तू मजला चैतन्य वरदान दे

झुळझुळ ती ऐकण्या अंतरी दोन कान दे

जीवन तू सृष्टीचे , फुलवतोस धरा सारी

कोपू नको कधी पुन्हा, संयमाचे वाण घे

हे समीरा तू मजला निर्भयता दान दे

कणाकणात पोहोचण्यास वाहण्याचा मान दे

शब्दखुणा: 

रंग रंग तू, रंगिलासी

Submitted by सिद्धेश्वर विला... on 19 May, 2020 - 04:57

रंग रंग तू, रंगिलासी

दंग दंग तू, दंगलासी

भंग भंग तू, भंगलासी

वेड्यापिश्या रे जिवा

जाशी उगा जीवाशी

अव्यक्त बोल रे तुझे

शब्दांचे झाले तुला ओझे

का धावीशी उगा तू रे

कुणी नाही वेड्या रे तुझे

तो सूर्य देई एकला शक्ती

समिंदराची ओहोटीभरती

आकाश झेलते तारे

मग का हवे रे , तुला सारे ?

का जन्म घेतलासी ?

हा डाव साधलासी

रंगात रंगुनिया साऱ्या

संसार मांडलासी

गती मंद होत तुझी जाईल

मग हार गळ्याशी येईल

अग्नीत दग्ध होई सारे

आला तसाच रिता जाशील

ऐक साद अंतरात्म्याची

शब्दखुणा: 

आला रे आला कोरोना आला

Submitted by सिद्धेश्वर विला... on 16 March, 2020 - 08:38

आला रे आला कोरोना आला

कुठे राहिला तो आंदोलनवाला

दंगली साऱ्या हवेत विरल्या

देश आपसूक शांत झाला

यापूर्वी कधीही असा कुणी

घेतला नव्हता धसका

दंगेखोरांना कोरोनाने येऊन

दाखवलाय चांगलाच हिसका

रस्त्यावर उतरून साले

नाचत होते नंगानाच

कोरोनाच्या भीतीने ठेवलीय

त्यांच्या मानगुटीवर टाच

जीव घेणाऱ्याच्याच आता

पोटात गोळा आला

शांतप्रिय लोकांच्या मात्र

जीवात जीव आला

आला रे आला ,,कोरोना आला

कोरोनाच्या येण्याने मात्र भारत प्रकाशात आला

"गो कॅरोना गो कॅरोना" असं आठवले त्याला बोलला

शब्दखुणा: 

आजोबांचा नागोबा बिळात रुसुन बसला

Submitted by सिद्धेश्वर विला... on 4 March, 2020 - 03:28

आजोबांचा नागोबा बिळात रुसुन बसला

गर्दी वाढली बसमंदी, तरी बाहेर नाही आला

त्यांना वाटलं असेल काहीतरी संन्याश्याचं वारं

चारपाच कपारी भेटल्यावरी नीट व्हईल सारं

पोरीबाया सर्व उतरल्या, बस रिकामी झाली

नागोबा अजून बाह्येर न्हाई , नक्कीच गडबड असेल खाली

शोधू लागले रस्त्याने ते जडीबुटीची दुकाने

बघू बांबूमंदी फरक पडतो का ? तंबूतल्या झाडपाल्याने

जडीबुटीवाला बसला होता दाखवत त्याचे गाजर

टिचकी मारताक्षणी टाकला डायरेक्ट लास्ट गियर

आजोबा मनोमन भारावले

बघुनी जडीबुटीवाल्याचे ते ट्रेलर

मला बी बाबा असंच बनवायचंय

शब्दखुणा: 

अस्साच जळत राहिलास तर , जाताना पाणी पण महाग होईल

Submitted by सिद्धेश्वर विला... on 3 March, 2020 - 01:50

(वळू) मित्रा कधी जळू नकोस कुणावर इतका कि

स्वतःच्या बुडाचीच आग होईल

अस्साच जळत राहिलास तर

जाताना पाणी पण महाग होईल

काव्यातडाग नव्हे हे अथांग समुद्र तो

दुर्दैवी तोच जो रसिकांना पामर समजतो

वंदनीय मज सारे, तुही त्यात दुजा नसे

नित्य नवी कल्पना काव्यदेवी देत असे

हताश होऊ नको इतक्यात

कि पाठीला बाक येईल

कवन जरा नीट कर

नाहीतर प्रतिभेला डाग येईल

विझलेयत निखारे कधीच ,

लाव्हाहि निद्रिस्त तो

नको फुंकर मारू आता

जळून सारे राख होईल

मारू नको टिचकी कधी

इशाराही नको मजला

शब्दखुणा: 

म्हशींसंग झोपून झोपून , त्याचा रेड्यावानी झाला

Submitted by सिद्धेश्वर विला... on 2 March, 2020 - 06:56

म्हशींसंग झोपून झोपून

त्याचा रेड्यावानी झाला

बा ला वाटलं मोठा झालाय

लगीच करू उभा मांडवाला

पोरी बघितल्या साऱ्या त्यानं

निवडली येक परी

सुनबाई मोठ्ठी झ्याक दिसतेय

बाजूच्या पोरींपेक्षा बरी

दिला ढकलुनी पाटावरती

त्याचं हात पिवळं केले

मधुचंद्राला बघून जनावर

तिच्या पोटात गोळे आले

धनी म्हणू का अजून कुणी ?

ह्यो जनावरावानी पकडतो

इचार कसला करीतच न्हाई

फक्त खालीवर त्यो चढतो

रात सरली भीतीमंदि अन

किलबिल पक्ष्यांची झाली

सुनबाईला बघण्यासाठी

शब्दखुणा: 

अंबानींची फणी

Submitted by सिद्धेश्वर विला... on 28 February, 2020 - 05:27

उदघाटनाला आला कोण ?

उद्योगपती सम्राट अंबानी

स्टेजवर जाताना ठेच लागली

त्यांची पडली खाली फणी

डोळे चुकवून पटकन उचलली

घेऊन गेलो घरी

लक्ष्मीपतीची फणी आणेल

संपत्ती आपल्या दारी

कामधंदे सोडून सारे

फणी पुजू लागलो

रोज धुपारती शंख वाजायचे

वाहायचो भरपूर फुले

येड लागलं बापाला आपल्या

हसत होती माझी मुले

हसत हसत सांगून टाकले

शेजारीपाजारी जाऊन

इमारतीतले गोळा झाले

वॉचमनापासून सारे झाडून

चर्चा वाढत गेली अन मी

गल्लोगल्ली फेमस झालो

शब्दखुणा: 

कांताला सुरु झाल्या वांत्या

Submitted by सिद्धेश्वर विला... on 28 February, 2020 - 02:10

कांताला सुरु झाल्या वांत्या

नाव आलं पुढे लगेच अंत्या

अंत्या बोल्ला तो मी नव्हेच

असेल तो शेजारचा बंट्या

त्यालाच बघितलं व्हतं

शेतात गप्पा मारताना

परत आलो जाऊन तेव्हा बघीतलं

झुडुपात कोणीतरी हलताना

धरून आणला बंटी मंग

आवळली त्याची खुंटी

बंट्या बोलला मी तर बाबा

शेतात खपत होतो

खिल्लारी जोडी झुडुपामागं

त्यांनाच जोडत होतो

आईची आन, मी नाही केली घाण

शपथेवरती सांगतो

पकडा जाऊन राजुला

तोच कांतावर झुरतो

कांता करतेय वांत्या

तिला बघतं नव्हतं कोणी

शब्दखुणा: 

भादरायला हवे वाढलेले, भादरायला गेलो

Submitted by सिद्धेश्वर विला... on 27 February, 2020 - 04:34

भादरायला हवे वाढलेले, भादरायला गेलो

न्हावी होता बिझी म्हणून पेपर वाचू लागलो

पेपर वाचता वाचता एक जाहिरात बघितली

होती तशी छोटी पण लक्षात बाकी राहिली

नंबर आला जवळ म्हणून पेपर घेतला छाटून

न्हावी होता मग्न कामात , दिला खिशात ढकलून

भादरवुन थेट घरी मी अंघोळीला गेलो

जाहिरात तशीच खिशात पडून , विजार मागे सोडून आलो

दुसर्या दिवशी आरोळीने जाग मला आली

मला वाटलं मनातल्या मनात, आमची हि खपली

उभा राहिलो बघण्यासाठी , बघतो तर हे काय

जाहिरातीचे पान हाती घेऊन डोके पिटत होती हि बाय

शब्दखुणा: 

बघुनी तुझी ती रंगीत अम्ब्रेला

Submitted by सिद्धेश्वर विला... on 24 February, 2020 - 04:23

बघुनी तुझी ती रंगीत अम्ब्रेला

जीव माझ्झा कासावीस झाला

असलीस जरी तू तोंडाने फाटकी

तुझी अम्ब्रेला मात्र नीटनेटकी

रंगबिरंगी चांदण्या त्यावरी

झेलण्या ओघळण्या पाऊस सरी

कापड ऐसे तरल मुलायम

पिळवटते हे हृदय ते कायम

सडपातळ ती नाजूक दांडी

बघणार्यांच्या उडती झुंडी

बटनावरती नक्षीदार दांडा

देती सलामी बघणाऱ्या सोंडा

काय असे ते गुपित न कळले

त्या अम्ब्रेलातच सर्व अडकले

मीही नसे अपवाद त्याला

मलाही आवडली तिचीच अम्ब्रेला

===========================
सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - siddheshwar