माझं सेल्स डिपार्टमेंट आठव्या मजल्यावर. अकाउंटस मात्र दहाव्या मजल्यावर. दिवसातून एक दोन फेर्या व्हायच्याच. आजही झाल्या. पण नेहमीपेक्षा जास्त. याला कारण माने. आमचा सेल्स मॅनेजर. एकदाच सगळं सांगून मोकळा होईल तर शप्पथ. पण नाही. याचं सगळं तुकड्या तुकड्यात. सलग चार वेळा आठव्या मजल्यावरून दहाव्या मजल्यावर पदयात्रा झाली.
.... उत्तररात्रीचा मंद वारा वाहत होता. दुपारपासून लागून असलेली रखरख अशी सरत होती दूर कोठे गाव शांत पहुडला होता, सावध नीज लागली होती. नदीकाठी वार्याचा गारवा अधिक जाणवत होता.
मंद झुळकांनी नांगरून ठेवलेल्या होडीच्या तळाशी लाटांची लाघवी लुडबूड सुरू होती. त्यांचा 'चळ्ळ चुब्बूक' आवाज वगळता आसपास नीरव शांतता होती. नाही म्हणायला दूर मंदिरात थोडी जाग होती..
उद्याच्या युद्धात विजयश्री प्राप्त व्हावी म्हणून योजलेला दिवसभराचा यज्ञ आता शांत होत होता.. पुजार्यांची मागची आवरा-आवर सुरू होती. शिवाय सकाळी रणाशिंग फुंकले जाण्याअगोदर काकड आरती प्रसाद व्हायचा होता, ती तयारीही सुरू होती.
* २००७ मध्ये सदस्य झाल्यावर माझी ही मायबोलीवरची बहूधा पहिलीच कथा असावी. २००९ मध्ये काही कथा मी काढल्या होत्या आणि त्यांची दुसरी कॉपीही नव्हती. आज अचानक जुन्या पेन ड्राईववर ही सापडली. माझ्या मते बहूतेक हा कथेचा पहिलाच ड्राफ्ट असावा. नव्याने सदस्य झालेल्या मायबोलीकरांसाठी पुन्हा प्रकाशित करत आहे.
शर्याचा हा सलग दुसरा दिवस होता कँटीनमध्ये न येण्याचा. तो असा कधीच मला न सांगता गायब होत नसे. सम्या, श्री, सोनल, चारु अन् मन्या सगळेच लेक्चर संपवून कँटीनमध्ये नेहमीसारखाच दंगा घालत होते. का कुणास ठाऊक मला दुपारपासून लेक्चरला जावसं वाटतच नव्हतं , बहुतेक शर्यामुळेच असावं.
तुकोबांची अभंगगाथा - परम अर्थ एक वाक्यता अर्थात तुकोबा वन लायनर - भाग ४
"आपुला तो गळा घेई उगवोनी...." अशा अर्थाचे बुवांचे एक वचन आहे. यात ते म्हणतात जगरहाटी ही अनंतकाळापासून जशी चालायची तशी चाललीच आहे, पुढेही अशीच चालणार आहे. ज्याला ज्याची आवड आहे ते तो करीत असतो. ज्याला गायनाची आवड तो बरोबर त्यातील दर्दी, दिग्गज व्यक्तिकडे जाईल, गाणे शिकून घेईल. तसेच इतरांच्या बाबतीतही होय. पण असे मात्र होऊ शकणार नाही की आपली आवड जोपासताना तो इतरही अनेक कलागुणांमधे पारंगत होईल.
ज्याला परमात्माच हवा आहे त्याने बाकी कशाच्या मागे न लागता परमात्मा कसा आपला होईल ते मुख्य पाहावे.
काही वयक्तिक कारणास्तव लेखन अप्रकाशित करत आहे
काही वयक्तिक कारणास्तव लेखन अप्रकाशित करत आहे
मृगाच्या पहिल्याच पावसाच्या सरीवर सरी कोसळतांना खिडकीतून दिसणारा ऊधाणलेला समुद्र बघून रॉयला आजही तेवढाच आसुरी आनंद झाला. दिवसाची कामं संपवून घरांकडे लगबगीनं धावणारी रंक आणि रावांची जनता बघतांना अतीव ऊत्साहात त्याने खिडकीतून ओरडत दोनचार शिव्यांच्या गारा सटासट भिरकावल्या.
काही वयक्तिक कारणास्तव लेखन अप्रकाशित करत आहे
काही वयक्तिक कारणास्तव लेखन अप्रकाशित करत आहे
काही वयक्तिक कारणास्तव लेखन अप्रकाशित करत आहे
काही वयक्तिक कारणास्तव लेखन अप्रकाशित करत आहे
देखे अखंडित प्रसन्नता | आथि जेथ चित्ता | श्री ज्ञानेश्वरी अभ्यास - भाग १०
देखे अखंडित प्रसन्नता | आथि जेथ चित्ता | तेथ रिगणे नाही समस्तां | संसारदु:खा || अ. २-३३८ ||
प्रसादे सर्वदुःखानां हानिरस्योपजायते |
प्रसन्नचेतसो ह्याशु बुद्धिः पर्यवतिष्ठते ||६५||
(प्रसन्नतेपुढे सर्व दुःखे जाती झडूनिया । प्रसन्नतेने बुद्धीची स्थिरता शीघ्र होतसे ॥ गीताई ॥)
या श्लोकावर विवरण करताना माऊलींनी ही अतिशय गोड ओवी लिहिली आहे.
जैसा अमृताचा निर्झरु| प्रसवे जयाचा जठरु| तया क्षुधेतृषेचा अडदरु| कहींचि नाहीं ||३३९||(अडदरु=चिंता)