गद्यलेखन

जनतेला काय हवय ?

Submitted by नितीनचंद्र on 6 July, 2014 - 02:14

काँग्रेस आणि खास करुन राष्ट्रवादी काँग्रेसला महाराष्ट्रात आपली डाळ शिजणे कठीण आहे हे जाणवल्यानंतर त्यांनी वेगवेगळ्या चाली खेळायला सुरवात केली आहे. त्यातली एक चाल आरक्षणाची होती. न्यायालयात हे टिकणार नाही माहित असताना ज्यांना राजकारणातल काही कळत नाही अश्या सामान्य लोकांच्या समोर आम्ही काहीतरी केल हे दाखवण्याचा हा प्रयत्न होता. सहानभुती मिळवण्याचा हा प्रयत्न होता.

विवेकानंद नगर, ठाणे

Submitted by सचिनकिनरे on 5 July, 2014 - 09:55

(विवेकानंद नगर)
घरासमोरच म्हाडाच्या बैठ्या घरांकडे जाणारी एक गल्ली आहे. आमच्यामध्ये हमरस्ता, त्यावरून वेगाने जाणारी वाहने,
गल्लीत शिरल्यावर छान वाटते .

छोटी छोटी दुकाने, भाजीच्या फळांच्या गाड्या,
आता सारे ओळखायाला लागलेत,
विशेष म्हणजे दोन्ही बाजूंनी झाडे,
आणि एक वेगळाच निवांतपणा जाणवतो

एक कलावती आईंचे मंदिर आहे,...
तिथे लगबग आणि भजन चालू असते,
खुप मोठे मैदानही आहे.
मुले खेळताना दिसतात

दोन्ही बाजूंनी बैठी घरे,
मध्ये कॉमन एरिया
माणसे घराबाहेर दिसतात,
मोठ्या घरांमध्ये,
एकाच घरातही माणसे आपल्या कप्प्यात (खोलीत ) असतात,
असे वाटते की प्रायवसी मिळुन काय मिळवले?

शब्दखुणा: 

अपूर्ण मी तुझ्याविना .........भाग - १०

Submitted by निशा राकेश गायकवाड on 5 July, 2014 - 04:30

काही वयक्तिक कारणास्तव लेखन अप्रकाशित करत आहे
काही वयक्तिक कारणास्तव लेखन अप्रकाशित करत आहे

विषय क्र.२:- "कॅप्टन ऑफ द शिप"

Submitted by कविन on 4 July, 2014 - 04:44

'कॅप्टन' ह्या व्यक्तिविशेषणाशी ओळख २००३-०४ च्या दरम्यान कधीतरी झाली. ते ही विश्वेशची त्यांच्या गृपमधे एन्ट्री झाली म्हणून.

गृप म्हणजे ट्रेकींगचा गृप. "चलाहो नवरे, मजा येते" ह्या वाक्याच्या जोरावर आधी विश्वेशची गृपमधे वर्णी लागली. तेव्हा आम्ही नुसते फोटोतच ट्रेकवारी करायचो. सानिका लहान होती. ती ५ वर्षाची झाल्यावर मग परत एकदा तेच वाक्य "चलाहो नवरे, जमेल" आलं. ह्यावेळी ते माझ्यासाठी होतं म्हणून त्या वाक्याचं बोट धरुन आमचही शेपूट त्या गृपमधे जोडलं गेलं आणि मग खऱ्या अर्थाने कॅप्टनची ओळख व्हायला सुरूवात झाली.

विषय क्र. २ - ’लक्ष्मी देणार्‍या मावशी"

Submitted by कविन on 4 July, 2014 - 04:22

साधारण साडेपाच फूट उंचं, पाचवारी साडी, पदर डोक्यावरुन घेऊन पुढे ओढून घेतलेला, वय.. जाऊदे ना तसही ते सगळं मला कळलं नंतर जेव्हा प्रत्यक्ष समोर उभ्या ठाकल्या. आधी ऐकू आला तो स्पेशली ट्रेनमधे विक्री करणाऱ्या प्रत्येकाने कमावलेला असतो तोच खास आवाज.

"दिलवाले दुल्हनीया ले जायेंगेऽऽऽ, दिलवाले दुल्हऽऽनीया ले जायेंगे.." असं चिरफाड करत दोन तीन वेळा आळवत मग पुढच्या लाईनमधे "आऽऽप भी सोनाऽऽ लेऽऽ जाओऽऽ" असं समेवर येणं. हे आधी आलं ऐकू मला.

फेमिनिझम ऑन व्हील्स

Submitted by सई केसकर on 3 July, 2014 - 06:41

सध्या टी. व्हीवर एका चार चाकी गाडीची जाहिरात येते आहे. त्यात एक पन्नाशीतला माणूस गाडी विक्रेत्याला खूप खोदून खोदून प्रश्न विचारत असतो.
"मी हातातला ब्रेक न लावता गाडी उतारावर पार्क केली तर?" हा त्यातला सगळ्यात शेवटचा आणि सगळ्यात बुचकळ्यात टाकणारा प्रश्न (इतका अनुभवी सुटाबुटातला (आणि तोही) पुरुष अशी चूक का करेल?). सगळ्या प्रश्नांची उत्तरं मिळून समाधान झाल्यावर तो ती गाडी त्याच्या तरूण मुलीला भेट देतो. यातून एक गोष्ट अगदी जगमान्य (भारतात तरी) होते. ती म्हणजे, बायकांना गाडी चालवायची अक्कल नसते.

विषय क्रमांक २ : माझा पहिला मित्र

Submitted by अमेय२८०८०७ on 3 July, 2014 - 06:06

गाण्याची दोन पुस्तके उघडी आहेत, पेटी अर्धी मांडीवर अर्धी जमिनीवर आहे, आजोबांचं गाणं अगदी रंगात आलंय आणि पेटीच्या उंचीची (!) आम्ही दोन तीन नातवंडं पेटीसमोर हलणार्‍या भात्याची गंमत जमिनीला नाक लावून बघत बसलोय..... आजोबांच्या अगदी पहिल्या आठवणींचे हे दृश्य-चित्र आहे. काही वेळाने कोणातरी नातवंडाला त्या पेटीच्या समोरील छिद्रात बोट घालून बघायची हुक्की यायची आणि सुरांनी साथ सोडल्यामुळे त्यांचं गाणं ब्रेक लागल्यासारखं थांबायचं. अर्थात नातवंडांवर रागवायचं वगैरे असतं हे त्यांना माहितच नव्हतं. फारफारतर .."अगं ह्या सगळ्यांना एकदम कुणी आत सोडलंय?

विषय क्र. २ - "क्षणोक्षणी तापणारी समई….संजूमावशी"

Submitted by चेतन.. on 3 July, 2014 - 03:36

"चेतन…. ए चेतन…" आईनं हाक दिली.
मी माझे जवळपास कपडे आवरले होते. एल.एल एम, ला पुण्यात अ‍ॅडमिशन घेतली होती. त्यासाठीच्या सामानाची आवराआवर चालू होती. तीन-चार हाका देऊनही मी अगदी अपेक्षितपणे उत्तर दिले नव्हते. आणि ह्याचीही सवय असल्याने अगदी शांतपणे तिनं पुन्हा हाक मारली.
"आलो गं" मी.
आमच्या घराच्या बाहेरच्या खोलीत आई माझं सगळं व्यवस्थित आवरून ठेवत होती. माझी बॅग भरत असताना ती म्हणाली.

सख्या रे ...

Submitted by अवल on 3 July, 2014 - 00:48

जगातला तत्वनिष्ठ, बुद्धिवादी पण मानवतावादी चांगुलपणा - लहानपणी यालाच कृष्ण मानलं अन आता नास्तिक असले तरी शेवटी तो सखा असण्याशी मतलब ना; मग त्या नावाला हरकत कसली ?

शब्दखुणा: 

कृपया कथा पूर्ण करा - नम्र विनंती

Submitted by बेफ़िकीर on 2 July, 2014 - 12:40

जाधवरावांनी धुतलेली कोंबडी पिळून वाळत टाकली आणि ते सज्जात दोन हातांवर उभे राहून बाहेर पाहू लागले. झाडांची मुळे हिरवीगार होती आणि डोळ्यांना दिसत होती. झाडांची झालेली वाढ मात्र अदृष्य होती. वाळत पडलेल्या कोंबडीने पकाक पक असा आवाज केला व जाधवराव तिला म्हणाले की अडीच वाजता सन्याशी येईल. ते ऐकून सोळा टिटव्या उडाल्या. नाना पाटेकर वेडा आहे नाना पाटेकर वेडा आहे असे म्हणत एक पॅसेंजर ट्रेन लांबवरून निघून गेली.

Pages

Subscribe to RSS - गद्यलेखन