पृथ्वीवर येण्यापूर्वी बाप्पांनी महागडे Noise Cancellation Headphones मागवले. शंकरांनी विचारलं, “काय रे, एवढा खर्च?”
बाप्पा वैतागून, “आरती पाच मिनिटं आणि डीजे पाच तास! गेल्या वर्षी ‘झिंगाट’ इतकं ऐकलं की माझा उंदीर दोन दिवस तिरका चालत होता आणि ‘मोरया’ऐवजी ‘झिंगाट... झिंगाट!’ म्हणत होता!”
दुसऱ्या दिवशी सगळ्या गणेशमूर्ती हेडफोन घालून प्रकट झाल्या. भक्त चक्रावले. विध्याधर बापट आनंदाने म्हणाले, “वा! निदान बाप्पांना तरी म्हणणं पटलं!” पण लगेच हळहळले, “अरेरे, आता आपल्या प्रार्थना कशा ऐकणार?”
डीजे मात्र पूर्वीसारखाच धडाडत राहिला. हेडफोनच्या दुकानांबाहेर रांगा लागल्या!
कृपया नोंद घ्या.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
लहान मुलांसाठी (१२-१४ वर्षे) दहा मिनिटांचे skit एका ठिकाणी लिहून हवे होते. त्यासाठी केलेला हा प्रयन्त. जिथे हवे तिथे ते accept झाले आहे. मी या आधी लहान मुलांसाठी असे काही लिहिण्याचा प्रयोग केलेला नाही. त्यामुळे अभिप्राय फार गरजेचा वाटतो. वाचा आणि नक्की कळवा.
खरेच सार्वजनिक गणेशोत्सव बन्द झाला पाहिजे.
>>>>>
मायबोलीवर आज हे वाक्य वाचले.
आणि असं वाटले कोणीतरी माझ्या छातीत खंजीर खुपसतेय..
झालं... निघालास? आत्ता आत्ता तर परवाच्या सोमवारी आला होतास नं? आणि लगेच निघालास हि?
गणपती बाप्पाच्या आगमनाच्या शुभ मुहुर्तावर येऊद्या तुम्हाला माहीती असलेल्या बाप्पाच्या वेगवेगळ्या नावांची यादी.
बाप्पा
धीन ता धीन धीन ता धीन ता धीन धीन ता धीनधीनधीनाक धीनधीनधीनाक
आपलं बाप्पाशी असलेलं नातं वयाबरोबर बदलत जातं नाही? आपली समज वाढते तसा कदाचित अधिक समजत जातो बाप्पा आणि दिसायला लागतो त्याच्या वेगवेगळ्या रुपात. लहान्पणी तो बुद्धी देणारा बाप्पा असतो, मग मागण्या पुरवणारा देव होतो, ज्याच्याशी वाद घालता येतो असा मित्र होतो, प्रश्नांची उत्तरे असणारा सखा होतो, आपला आधार होतो, दाता होतो, त्राता होतो.
नमस्कार मायबोलीकर,
दरवर्षी गणपतीच्या वेळी सजावट करत असताना माझा मोठा भाऊ नेहमीच आपली कलाकारी दाखवतो. दरवर्षी नवीन मखर तो स्वतः बनवतो. मला त्याला मदत करण्याची खूप इच्छा असते. पण तो मला फार काही करू देत नाही. त्यामुळे यावर्षी मी ठरविले की आपणही बाप्पासाठी काहीतरी नवीन करायचे. पण काय?? या प्रश्नाचे उत्तर काही केल्या मिळेन. खूप विचार केल्यावर एक आयडीया सुचली.
गेल्यावर्षी बहिणीच्या घरी गेले असता तेथे macrame वापरुन विविध शोपिस बनवायला शिकले होते. त्याचाच वापर करून बाप्पासाठी कंठी बनवायचे ठरविले. त्याचे फोटो पुढे टाकत आहे.
या शनिवारी माझगाव विभागातील सार्वजनिक गणपती बघणे झाले. मुलगी लहान असल्याने जास्त फिरता आले नाही, मात्र तिच्यासाठीच म्हणून जाणे झाले असल्याने नेटाने जवळच्या पाच गणपतींचे दर्शन घेतले.
आमच्या माझगाव विभागाला सार्वजनिक गणपतींची परंपरा दक्षिण मुंबईतील ईतर गणेशोत्सवांप्रमाणेच जुनी आहे. सध्या नवसाच्या आणि मानांच्या गणपतींशी स्पर्धा करण्यात कुठेतरी कमी पडल्याने पहिल्यासारखा रांगा लागत नाहीत, पण मंडळांचा उत्साह मात्र आजही आटला नाही, ना भक्तांचा भक्तीभाव ओसरलाय. बस्स तोच या चित्रांमधून शेअर करतो आहे.
तीन एक वर्षापूर्वीची गोष्ट आहे. माझा २ वर्षाचा भाच्चा बाप्पांचे विसर्जन करायला आला होता तलावावर. 'गणपती बाप्पा मोरया, पुढच्या वर्षी लवकर या' असे म्हणून माझ्या भाउजीनी विसर्जन केले, आणि इकडे माझा भाच्चा ते पाहून जोर जोरात रडायला लागला. बाप्पा पाण्यात बुडतील, त्यांना त्रास होईल म्हणून तो रडत रडत, बाप्पाला पाण्यातून बाहेर काढायला पाण्यात जात होता. हा प्रकार आजू बाजूच्या लोकांच्या लक्षात आला आणि ते हसू लागले, यामुळे तर तो अजूनच वैतागला. माझे बाप्पा पाण्यात बुडत आहेत आणि हे लोक हसत आहेत, हे त्याच्या बाल मनाला पटत नसावे. कशीबशी समजूत काढून त्याला घरी आणले.
