जूनमध्ये कॅलिफोर्नियाचा निरोप घेतला. आतापर्यंत अनेक वेळा अपार्टमेंट्स बदलली आहेत, त्यामुळे त्यात नवीन असे काही नव्हते. पण इथे मात्र वाईट वाटले फार सोडून जाताना! कारण अर्थातच पक्षी! इथे मी चार वर्षे सलग राहिले. त्यामुळे मला पक्ष्यांची आणि पक्ष्यांना माझी ओळख व सवय झाली असणार, नव्हे झाली होतीच. बर्ड बाथ साफ करण्याच्या वेळेस अगदी पाच मिनिटेही तो बर्ड बाथ नजरेस पडला नाही तर बाजूच्याच फांद्यांवर चिवचिवाट करत थांबून राहताना, बर्ड बाथच्या रिकाम्या जागेवर अधीर चकरा मारताना, शोधाशोध करताना पक्ष्यांना पाहिलेय.
पक्ष्यांमध्ये निळ्या रंगाच्या पक्ष्यांचे आकर्षण मला जास्तच आहे. कारण नक्की सांगता येणार नाही कदाचित पण मुंबईसारख्या शहरात रंगीबेरंगी म्हणण्यापेक्षा बोल्ड कलर्स ल्यालेले पक्षी तसे कमी दिसत. अगदीच नाहीत असं नाही अर्थात कारण, सोनसळी रंगाचा हळद्या, पिवळे-लालभडक पॅच असलेला तांबट किंवा हिरवेगार पोपटही घरबसल्या दिसत आणि नेत्रसुखद वाटत. त्या व्यतिरिक्त इतर ठिकाणी पाहिले गेलेले मोर, किंगफिशरही परिचयाचे, पण ते सोडल्यास निळ्या रंगाचे पक्षी झाडावर बसलेत, असं काही कधी मी पाहिले नव्हते. त्यामुळे त्यांचं मला आजतागायत विशेष सुप्त कौतुक आहे.
अमेरिकन वुडकॉक या पक्ष्याकडे एरवी लक्ष जाण्याचं काही कारण नव्हतं. हौशी पक्षीनिरीक्षक असले तरी अजून चिक्कार पक्षी हे माझ्या 'कधीही न पाहिलेल्या' (लाईफर) यादीत आहेत. त्यात हा असणारच होता आणि आजपर्यंत कधीही त्याच्याविषयी ना कुठे स्पेशल फोटो बघण्यात आले की कुठे काही वाचले. यंदाचा मार्च येईपर्यंत या परिस्थितीत काही बदल नव्हता. पण अचानक मार्च अखेरीस इथल्या बातम्यांमधे हा पक्षी खूपच झळकू लागला. मला वाटतं, याची सुरुवात न्यूयॉर्क सिटीतल्या ब्रायंट पार्कच्या इन्स्टाग्रॅम हॅन्डलने केली असा माझा अंदाज आहे.
काल रात्री खूप दिवसांनी यूट्यूबवर बासू चॅटर्जींचा 'एक रुका हुआ फैसला' (१९८६) पुन्हा पाहिला. हा चित्रपट म्हणजे सिडने लुमेट यांच्या प्रसिद्ध हॉलिवूड क्लासिक '12 Angry Men' चा अधिकृत रिमेक आहे. पण रिमेक असूनही हा चित्रपट इतका जिवंत वाटतो की, त्यातील प्रत्येक पात्र आपल्या आसपासच्या समाजातलं वाटतं.
दिवसभर राब राब राबायचं.
सकाळपासून नदीच पाणी आण, सडा शिंप, झाडलोट, गुरांना वैरण, दूध काढणे अंगण सारवणे
15 माणसांचा स्वयंपाक चहा नाश्ता
धान्य निवडणे, जात्यावर दळणे
लसूण, गवार भाज्यां निवडणे
अशी हजार कामं संपता संपत नाहीत.
त्यातून जिवाला वाईच विरंगुळा म्हणून बीटाऊन मधल्या बाया अशा एखादीच्या घरी सुखदुःखाच्या गप्पा करताना...
नवरे यायच्या आत..
पानगळीची, थंडीची चाहूल लागते तशी झाडांच्या पानांच्या बदलणार्या छटांची मी जितकी वाटत बघते त्यापेक्षा काकणभर जास्त वाट मी स्थलांतर करुन उडत येणार्या पाहुण्यांची बघते. Warblers हे त्यापैकीच एक. छोटेसे, अतिशय चंचल, आणि जरासे लाजरे. माझ्या बर्ड बाथवर पाच प्रकारचे Warblers येतात.
Wilson's warbler
Yellow warbler
Orange-crowned warbler
Yellow-rumped warbler
Townsend's warbler
एकेक पाहूया.
तर मागच्या आठवड्यात लॉटरीच लागली. एखादा नवीन पक्षी त्याहीपेक्षा अगदीच अनपेक्षित पक्षी आला की मी म्हणते लॉटरी लागली! ( गंमत जंमत सिनेमातल्यासारखे 
) माझ्यासाठी असा एखादा पक्षी बर्ड बाथवर येणे, इतक्या जवळून न्याहाळता येणे हे लॉटरीसमानच आहे!
