विडंबन

अशी वाहने येती - (विडंबन)

Submitted by विदेश on 13 August, 2013 - 04:47

(चाल - अशी पाखरे येती - )

अशी वाहने येती, आणिक ढुशी देऊनी जाती
दोन दिशांनी धावत थांबत, दोष दुजाला देती ...

खांब तो मला कधि ना दिसला, ताठा कोठे अता राहिला
जरा खालुनी, जाय उखडुनी, तारा वरच्या झुकती ...

पुढून येता पोलिस दिसले, मी स्कूटरवर मला तोलले
नव्हते लायसन्स, घरीच ते तर, कुंठित झाली कुमती ...

हात एक तो पुढेच सरला- काठीवर खात्रीने फिरला-
देवघेवीतील सवयी अजुनी, कुठून मज त्या कळती ...

पुढे तयांच्या खाण्यासाठी, मीच हात ते धरले हाती
त्या घडल्या तोडीची आता, दूर पसरली ख्याती ...

.

शब्दखुणा: 

हेवन करेंगे

Submitted by झंप्या दामले on 21 July, 2013 - 15:08

निवडणूक प्रचारात हिट गाण्यांचे विडंबन करून त्याच चालीवर प्रचारगीत गायले जात असते हे आपण जाणतोच. तर मग येत्या निवडणुकीमध्ये UPA चे अपयश दाखण्यासाठी आणि आपली आश्वासने देण्यासाठी NDA ने 'हवन करेंगे' गाणे वापरायचे ठरवले तर ते कसे असू शकेल ??
तर काहीसे हे असे :

(विडंबन )

ओय भरतखंड युपीए का झुंड
ओय भरतखंड पीएम भी ठंड
ओय भरतखंड प्रगती भी मंद
छायी काली रात, सुनसानी रात
रख दिल पे हाथ , हम साथ साथ
बोलो क्या करेंगे ???
heaven करेंगे , heaven करेंगे, heaven करेंगे
ए वन करेंगे, ए वन करेंगे, ए वन करेंगे .......

अभी कायदेकानूं सब सो रहे होंगे
आम नागरिक रो रहे होंगे

" बया आज माझी नसे वात द्याया - " (विडंबन)

Submitted by विदेश on 13 July, 2013 - 00:04

.
(चाल : प्रिया आज माझी नसे साथ द्याया -)

बया आज माझी नसे वात द्याया
असो बंद डोळे मिटो पापण्या या..

नको गाणी आता जरा झोपतो मी
सुरांची तिच्या आज ती हूल नाही
बयेवीण ना त्रास होईल आता..

किती छान म्हटले तरी त्रास होतो
जरी कान बंदी तरी बोल येतो
शिरा त्या गळ्याच्या फुगाव्या किती त्या..

न भांडी धुवाया, न कामा उशीर
कसा आज हातास येईल जोर
मुखी यातना रात्र जागेल गाया..

किती आठवू मी अशा भांडणांसी
पुरे लाटण्यावीण शब्दांस खाशी
कशाला उभी ती मनीं महामाया.. !
.

डासा चाव रे, ढेकणा चाव रे

Submitted by राजे विडंबनश्री on 8 February, 2013 - 08:07

डासा चाव रे, ढेकणा चाव रे
तुझ्या चावण्याचे किती गुण गाऊ रे
पण, अलगद आम्हाला चाव रे

मला निद्रेची धुंदी असू दे
जाग न येता डंख तुझा डसू दे

माझा घोरण्यात सुस्तावला गाव रे
रक्त शोषून मार तू ताव रे

- राजे विडंबनश्री

शब्दखुणा: 

मुक्या अप्सरेचा मुका गार होता...

Submitted by विडंबनराव on 28 January, 2013 - 12:22

सतीश साहेब धन्यवाद... आमची भूक तुम्ही बरोब्बर जाणता...

मुक्या अप्सरेचा मुका गार होता
मिठीच्या तिचा फक्त आधार होता

तिचा भाव घाऊक होता जगाशी
खुळ्या, तूच झाला निराधार होता

तिचे वजन भारी, कसे मी वदावे
तनावर कशाचा, किती भार होता

मुके का कडू, गोड वाट्यास आले
कळेना, तिथे फार अंधार होता

बरे जाहले तूच शरमून गेला....
तुझ्या मागुती चाप बसणार होता

जरी गाठ धरलीस, सुटलीच पण ती....
तसा पाहुनी तुज नमस्कार होता

मुले झोपती टाकुनी नित्य माना
अशा मास्तराचाच सत्कार होता

खुळ्याने तयाला नमस्कार केला
तया वाटले तोच झुंझार होता

कुले चोळता भ्यायले लोक याला

शब्दखुणा: 

गझलियत वाटुनी बोट खाशी...

Submitted by विडंबनराव on 28 January, 2013 - 11:28

विनायक उजळंबे यांच्या गझलेवरून सुचलेले...

गझलियत वाटुनी बोट खाशी
पेग जाईल जेंव्हा तळाशी

झेप मी घेतली उंच गगनी
काढता जाळ कोणी कुल्याशी

वास सोडीत जातो गझलचा
अत्तराची अपेक्षा जनाशी

झिंगणे हेच आयुष्य बाळा
तेच घडवे सभा अंतराशी

थंड रक्तास पाजून व्हिस्की
जोड नाते तुझे झिंगण्याशी

घोर माझ्या खिशाला कशाला?
आज गुत्त्यातला तू खलाशी

**** हे विडंबन या गझल करणार्‍यावर नाही. मी फक्त कवितांचा आधार घेतो. विडंबन मूळ कवीवर असते असे नाही. गैरसमज करून घेऊ नये. करमणुक म्हणून पहावे.

शब्दखुणा: 

इतकंच लागतं जेवायला (विडंबन)

Submitted by निंबुडा on 18 January, 2013 - 05:13

इतकंच लागतं जेवायला - प्रेरणास्थान हे आहे.

तू म्हणालास,"जपून खा गं!
पोटाची वाट, त्यात भूक दाट"

मी म्हंटलं,
"असुदे रे!
मऊ खिचडी आहे ना?
मग कसली भूक आणि कसली वाट
सोबतीने खाऊ की खिचडी आणि चाट *"

तू म्हणालास,
"जपून ग!
जेवण म्हणजे नुसती,
खा-खा आणि उपासमारीची शर्यत आहे"

मी म्हंटलं,
"असुदे रे!
लंघन करण्याचं महत्व
म्हणून ना कळत आहे?"

तू म्हणालास,
"आणि मी ओकलो तर?"

मी म्हंटलं,
"मी आहे की"

उपास-तापास, ढेकर, लंघन
कळत नाहीत रे मला

अवघड असूनही
खिचडी आणि चाट खाण्याचं वाण
मनापासून निभावतोय

शब्दखुणा: 

बहर गझलेचा उचलला, अन् हझल झाली!

Submitted by चैत रे चैत on 3 December, 2012 - 13:58

सतीश देवपूरकरांच्या गझलेतले काव्य आम्ही रिचवले, अन् हझल झाली...

हझल

बहर गझलेचा उचलला, अन् हझल झाली!
अर्थ शेरांचा बिघडला, अन् हझल झाली!!

केवढ्या सहजीच आली चाल हाताशी;
काफिया नुसता मिळवला, अन् हझल झाली!

चिंतनाची बात नाही, मौत प्रतिभेची!
कळफलक नुसता बडवला, अन् हझल झाली!!

दाद देण्या येत नाही कोणिही दर्दी!
मीच मग डंका पिटवला, अन् हझल झाली!!

ते गझलसम्राट अन् मी एक हा कवडा!
प्रत्येक शेरा फाडला, अन् हझल झाली!!

खर्चिली मी खेचण्यासाठीच ही शाई

बुरख्याआडचे वाढले वार हल्ली

Submitted by शायर पैलवान on 7 November, 2012 - 09:14

गझल विडंबनाचा हा पहिलाच प्रयत्न
----------------------------------------------

ना राहिला मोहब्बत-प्यार हल्ली
बुरख्याआडचे वाढले वार हल्ली

होती जयांची कधी मुक्त ओळख
त्यांच्यावरच करतो मी वार हल्ली

बरकतीसाठी ऊर माझा फाटतो
बघवत नाही छंदिष्ट भरभराट हल्ली

सांगण्या शहाणपणा ना कुणी उरला
कानामधे ओतती सारे विष हल्ली

चाललो लाऊन घेण्या फास मी
हाय! दोर मिळेना कुठे अस्सल हल्ली

दिल्लीत ना विचारे आज कुणी मजला
गल्ली गाजवतो शायर पैलवान हल्ली

अरे, फुलांचा सुगन्ध मी का दुरून घेतो ? (विडंबन)

Submitted by अ. अ. जोशी on 10 September, 2012 - 12:02

प्रा. सतीश (सर) यांच्या गझलेवर आधारीत विडंबन....

अरे, फुलांचा सुगन्ध मी का दुरून घेतो ?
वयापरत्वे जमेल ते ते बसून घेतो

करून इस्लाह छापले जे कधी गुरूने
कळूनही शिष्य केवढा मोहरून घेतो

असे नव्हे की, गझल भटांनीच फक्त केल्या
जमेल तेथे 'अम्ही''सुधा' पाजळून घेतो

इथे करावेच लागते वज्र काळजाचे
फुकट मिळाल्यावरी कुणीही दळून घेतो

पलीकडे जो गुरू कुणाचा कधी न झाला
अलीकडे शिष्य तो स्वतःला म्हणून घेतो

उगीच, सोन्या! करू नको तू प्रयत्न भलते
लिही तुला जे जमेल, मी चालवून घेतो

Pages

Subscribe to RSS - विडंबन