स्त्री

७२ मिनिटांचा हिशोब - पुरुष जनहित मे जारी.

Submitted by तुमचा अभिषेक on 24 January, 2013 - 13:47

रविवारची सकाळ. दिवाणखान्यात सोफ्यावर बसलेलो मी. टिव्ही वर चिकनी चमेली के शीला की जवानी. मात्र त्याकडे जराही लक्ष नाही. एका हातात चहाचा कप. दुसर्‍या हातात पोह्याने भरलेला चमचा, जो ‘आ वासलेल्या’ तोंडाच्या अगदी जवळ येऊन तसाच थांबलेला. विस्फारलेले डोळे समोरच्या पेपरावर खिळलेले. अजूनही विश्वास बसत नव्हता. पण वस्तुस्थितीचे भान आले तेव्हा जाणीव झाली की बातमी "दैनिक फेकानंद" मध्ये आली असल्याने तिला हसण्यावारी नेणे शक्य नव्हते. हि बातमी दिवाणखान्यामधून स्वयंपाकघरापर्यंत पसरण्याआधी तिचा छडा लावणे गरजेचे होते.

विषय: 

स्त्री-भ्रूण हत्याच बरी!

Submitted by भानुप्रिया on 29 December, 2012 - 05:59

चला, दिल्ली सामुहिक बलात्काराची बळी ठरलेली ती मुलगी अखेर गेली.

सुटलीच, नाही का?

ती ही सुटली अन आता तिचा मृत्यूच झालेला असल्यामुळे कदाचित हा विषय मागे पडून तिचे दोषी असलेले ते काहीजण सुद्धा सुटतील. किंवा होईल त्यांना शिक्षा, ३-७ वर्षांच्या सक्त-मजुरीची. मग ते पुन्हा बाहेर येतील आणि कदाचित एखाद्या अशाच संध्याकाळी आपल्या लिंग-पिसाट वृत्तीसमोर शरणागती पत्करून आणखीन एका "अमानत" वर/मध्ये 'मोकळे' होतील.

मग आपण परत निषेध व्यक्त करू, निदर्शनं करू, सरकारला शिव्या घालू, सरकार हिजडं आहे अशी आपली मौलिक प्रतिक्रिया सुद्धा देऊ. मग काय, बहुधा, पुन्हा पहिले पाढे पंचावन्न!

गर्भातील चिमुकलीचे काही अनुत्तरीत प्रश्न.......

Submitted by अमितसांगली on 27 May, 2012 - 04:35

स्वामी तिन्ही जगाचा, आईविना भिकारी,
प्रेमिकेसाठी घेतो प्रियकर, उंच उंच भरारी,
मग सांगा, ताईविना दादा अन मुलीविना पालक,
हि कहाणी नाही का अधुरी......... ?

बाबांसाठी मुलगी असते स्वप्नातली परी,
'लेकच हवी' हा आग्रह कोणी न धरी,
जिवंत स्त्री गर्भाचा जन्मापूर्वी अंत करी,
मग सांगा, राक्षसच नांदतो ना यांच्या अंतरी......... ?

जन्म घेतला जिच्या पदरी,
ती एक मुलगीच, हे हि तो विसरी,
वंशाचा दिवा हवा आहे दारी,
मग सांगा, फक्त एका मुलासाठी,
आणखी किती लेकी धाडणार देवाघरी........ ?

मुलगी असते धनाची पेटी,
प्रकाश देणारी जीवन ज्योती,
मुलींशिवाय समाजाची होईल का हो प्रगती,

गुलमोहर: 

पानी आनाया जावू कशी

Submitted by पाषाणभेद on 28 April, 2012 - 20:48

पानी आनाया जावू कशी

हांडा घेतला बादली घेतली घेतली ग बाई मी कळशी
पन पानी आनाया जावू कशी मी जावू कशी? ||धृ||

दुसरी स्त्री: का गं आसं काय म्हनतीया?

आगं विहीर कोरडी, हापसा तुटका
नाला भाकड, नदी सुकी ग बाई नदी सुकी
मग पानी आनाया जावू कशी मी जावू कशी? ||१||

दरवर्शाची ही रडगानी पावसाळ्यात म्होप पानी
हिवाळा सरता अंगावर काटा पान्यासाठी लई बोभाटा
प्यायाला नाही पानी आन कशी करावी सांगा शेती
मग पानी आनाया जावू कशी मी जावू कशी? ||२||

दिस सारा पान्यात जायी त्याच्यासाठी सारी घाई
दोन मैल गेल्याबिगर पानी काही दिसत न्हाई

गुलमोहर: 

जयतुनबी

Submitted by निरंजन on 22 April, 2012 - 00:50

जयतुनबी

बदली झाली की नविन गाव कस असेल याची उत्सुकता व जुनं गाव सोडताना वाईट वाटणं दोन्ही असायचच.

गाव सोडताना मित्र येऊन भेटत. खुप रडु यायच. गावानी केलेल प्रेम, शाळॆत शिक्षकांनी दिलेली शिकवण. सर्व आठवायच. शेजारी झालेल्या ओळाखी, आपंण लावलेली झाड, पाळलेले प्राणी सर्व त्याच गावात सोडुन जाव लागायच. अशी किती गावं पाहिली किती प्रकारचे लोकं भेटले. साधारणपणॆ या लोकांची व माझी परत भेट झाली नाही. एखाद्या माणासाची भेट गाठ झाली की सर्व जुन्या आठवणींना उजाळा मिळतो. कोण कुठे आहे काय करतोय या सर्वाची चौकशी होते.

गुलमोहर: 
शब्दखुणा: 

नाव-बदल: हिंदु विवाह कायदा

Submitted by भानुप्रिया on 7 March, 2012 - 06:07

Hindu Marriage Act ह्या बद्दल मला काही प्रश्न विचारायचे आहेत.

लग्नानंतर स्त्रीने नाव बदल करावा की नाही हा त्या स्त्रीचा निर्णय असायला हवं, नाही का?
मात्र, ह्या कायद्यात अशा काही तरतूदी आहेत का ज्या अंतर्गत स्त्री ला नाव बदल केलं नसेल तर तिला कायदेशीर रित्या काही अडचणींना सामोरं जावं लागू शकतं का?

म्हणजे नवऱ्याच्या मालमत्ते वर, पॉलिसी वर, घरावर तिला हक्क सांगण्यासाठी नाव बदल केलेलं असण्याची गरज आहे का?

कायदेशीर बाबींमधील माहिती असणाऱ्यांनी ह्यावर प्रकाश टाकावा ही विनंती.

आणि सोबत काही लिंक्स दिल्या तर सोन्याहून पिवळे!

धन्नो!

गुलमोहर: 

लीना - (जागतिक महिला दिना निमित्त)

Submitted by आशयगुणे on 6 March, 2012 - 08:26

दोन दिवसांपूर्वी रविवारी माझ्या बायकोने मला भाजी आणायला धाडले तेव्हा ती दिसली. चेहऱ्यावर हास्य आणि तिचा हात हातात धरून शेजारी चालणारा तिचा लहान मुलगा, हे नक्कीच एक सुंदर दृश्य होतं. गेल्या १५ वर्षात काहीच बदललं नव्हत. ती अजूनही तशीच आणि तितकीच सुंदर होती. ती एका भाजीवाल्याकडे जात असतानाच दोन बाईकस्वार कॉलेज तरुण तिच्याकडे बघत बघत पुढे गेले. शेजारी उभ्या बायका काहीसा मत्सर डोळ्यात साठवून तिच्याकडे बघत होत्या. १५ वर्षांपूर्वी आमच्या कॉलेजमध्ये हेच दृश्य तर घडत असे. आणि थोडं पुढे येताच तिने मला पाहिले. आश्चर्य, अविश्वास, आनंद हे मिश्र भाव तिच्या चेहऱ्यावर स्पष्ट दिसत होते.

गुलमोहर: 

स्वाभिमानाचे नव-किरण

Submitted by अरुंधती कुलकर्णी on 26 January, 2012 - 02:11

स्थळ : पुण्यातील सुप्रसिद्ध बी. एम. सी. सी. कॉलेजचे टाटा सभागृह. सकाळची वेळ. खच्चून भरलेल्या सभागृहातील तरुण विद्यार्थिनींमध्ये उत्सुकता, कुतूहल व कार्यक्रम सुरू होण्याअगोदरची अस्वस्थ चुळबूळ. थोड्याच वेळात कार्यक्रमाला सुरुवात होते. पांढरे टी-शर्ट व निळ्या जीन्स या वेशातील तरतरीत कॉलेज कन्या मायक्रोफोनचा व मंचाचा ताबा घेतात. समोरील श्वेतपटावर सरकणार्‍या अतिशय नाजूक व संवेदनशील विषयावर आधारित चित्रांसोबत दिल्या जाणार्‍या माहितीचे गांभीर्य लक्षात येताच सभागृहातील अस्वस्थ चुळबूळ थांबते व सार्‍या श्रोत्या तरुणी - स्त्रिया बघता बघता कार्यक्रमाच्या विषयात समरस होऊन जातात...

नवा अट्रोसिटी कायदा करा - स्त्रियांच्या गौरवार्थ!

Submitted by दामोदरसुत on 9 January, 2012 - 05:34

नवा अट्रोसिटी कायदा करा- स्त्रियांच्या गौरवार्थ!

गुलमोहर: 

तू अन् मी

Submitted by भानुप्रिया on 30 November, 2011 - 09:59

माझी ही कविता आज अचानक आठवली..आपल्या देशातली सध्याची एकंदर स्थिती लक्षात घेता किती स्त्रीया हे असं जीणं जगत असतील देव जाणे! काही जणांच्या मते ही अतिशय उद्धट कविता असू शकेल, पण मी प्रामाणिक प्रयत्न केलाय, स्त्रैय मनःस्थिती मांडण्याचा!

भानुप्रिया
---

गुलमोहर: 

Pages

Subscribe to RSS - स्त्री