लोककथा

हवाई बेटांवरच्या सुरस गोष्टी - ८ : कामापुआ आणि पेलेची कहाणी - आग आणि पाणी!!

Submitted by maitreyee on 25 July, 2016 - 22:51

हवाई बेटांवरच्या सुरस गोष्टी - ७: कोपिष्ट सुंदरी पेले!

Submitted by maitreyee on 21 July, 2016 - 08:45

हवाई बेटांवरच्या सुरस गोष्टी - ५: इंद्रधनुषी धबधब्याची गोष्ट!

Submitted by maitreyee on 13 July, 2016 - 07:06

हवाई बेटांवरच्या सुरस गोष्टी - ४ : साक्ष चमकणार्‍या पाण्याची!

Submitted by maitreyee on 10 July, 2016 - 22:47

हवाई बेटांवरच्या सुरस गोष्टी - ३: ओहिया आणि लेहुआची प्रेमकहाणी

Submitted by maitreyee on 8 July, 2016 - 06:40

हवाई बेटांवरच्या सुरस गोष्टी - २: कालो आणि हालोआची कथा

Submitted by maitreyee on 7 July, 2016 - 06:16

हवाई बेटांवरच्या सुरस गोष्टी - १ :पार्श्वभूमी

Submitted by maitreyee on 6 July, 2016 - 10:35

दगडाचे सुप , अजुन एक लोककथा !

Submitted by सोन्याबापू on 4 December, 2013 - 00:25

उरल डोंगररांगा रशिया देशाच्या पश्चिमेला आहेत व पार उत्तर दक्षिण पसरलेल्या आहेत, ह्या पर्वतराजीतल्या उत्तरेकडच्या टोकाला भयानक थंडी असते, तिकडच्याच एका गावात घडलेली ही गोष्ट. नादिया नावाची एक म्हातारी स्त्री गावाबाहेर आपल्या रानातल्या प्लम व चेरींच्या टुमदार बगिच्यात लहानशी बंगली बांधुन राहात असे, दुर्दैवाने तिचा मुलगा तुर्कांसोबतच्या युद्धात दुर दक्षिणेला कॉकेशस पर्वतांमधे झालेल्या एका युद्धात झार मालकांसाठी मरण पावला होता, व तिचा नवरा एकदा उरल मधेच तावदा नदीत मासे पकडायला गेला असताना मरण पावला होता "ग्रेगोरी गेला" हे ऐकुनच तिला धक्का बसला होता.

विषय: 

लक्ष्मी अन अवदसा

Posted
7 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
7 वर्ष ago

लक्षुमी आन अवदसा या दोन बहिनी. दोनीस्ले शेजारशेजारना घरस्मा देयेल व्हतं.

प्रकार: 

राधा

Submitted by दिनेश. on 10 November, 2010 - 05:25

"कोण आहे गं तिकडे ? दिवसाचे ३ प्रहर उलटून गेले, तरी या महाली आगमन झाले नाही अजून.
विसरली कि काय स्वारी ? आम्हाला कळत का नाही ? या महाली येऊन म्हणायचे, रुक्मीणी, तू आमची पट्टराणी. तूझा मान मोठा, आणि त्या महाली जाऊन म्हणायचे, तू सत्य माझी भामा, सत्यभामा." रुक्मीणीचा नूसता संताप झाला होता. आज स्वारी या महाली येणार होती म्हणून तिने सर्व सिद्धता करुन ठेवली होती.

घृतपूर, मोदक, क्षिरी भोजनासाठी, संगीतजलसे मनोरंजनासाठी, पुष्पशय्या सर्व काही होते. स्वारी आता त्या महाली, जायचेच विसरायला हवी, अशी मनिषा होती तिला.

गुलमोहर: 

Pages

Subscribe to RSS - लोककथा