लॉकडाऊन जाहीर झाला, रांगा लावून लावून खरेदी झाली, FB वर चॅलेंज रंगले, आपण मध्यमवर्गीय आपापल्या परिघात सुरक्षित होतो, जॉब चे काही वरखाली होईल का? , दूर असणाऱ्या प्रियजनांची तब्येत ठीक असेल ना? असे काही भुंगे सोडल्यास तसा बहुतेकांचा लॉक डाऊन सुरळीत पार पडला.
..............................झीरो................................
.
"मम्मे, बुटं कुटं फेकलीसा?" इनशर्ट करत करत रव्या बोंबलला
"न्हाय माय, म्या कशापायी टाकू. ते दावेदारानं नेलं का उचलून बघ माय"
"तिज्यायला न्हेऊन्शानी, कायतर सोड म्हण"
एक सापडला बाहेरच्या खाटंखाली, दुसरा न्हाणीच्या चुलीमागं. तिथलंच फडकं मारल बसून तोपर्यंत फवं न च्या आला.
एक घास फव्याचा न एक घोट चाचा करणार्या लेकाला न्हाहाळत बसली माय.
अवेळी आलेल्या पावसानं चांगलाच जोर धरला होता. बऱ्याच वेळ वाट बघून मी घरापर्यंत भिजत जायची मानसिक तयारी केली. खाली जाऊन सायकलवर टांग टाकली आणि निघालो.
ऑफिसपासून घरापर्यंतचा सायकलचा निवांत प्रवास म्हणजे मनात खूप वेळ वाट बघत बसलेल्या विशिष्ट विचारांना एक हाक असते. दिवसभर ह्या विचारांना पुरेसा वेळ किंवा 'फुरसत' मिळत नाही.
निवांत आणि एकांत क्षणाची वाट बघत बसलेले हे विचार संधी मिळताच डोक्यात तरळू लागतात. त्यातून हेडफोनवर 'ट्रांस' सुरू असेल तर मग ह्या विचारांना अजूनच पोषक वातावरण. हा ट्रान्स 'आतलं' आणि 'बाहेरचं' जग यांच्यातील एक भिंत बनून जातो.
फुल
सारेच कसे गुलाब होतील,रुबाब घेऊन जन्माला येतील!
ताठ पाकळ्या, उंच फांद्या आणि दांडीवर काटे,
आपणच आहोत फक्त या बागेत, असेच त्यासी वाटे.
मोहक लाल रंग आणि क्लिष्ट पाकळ्या जोडीला,
भासवतो असे कि आहे इतकेच त्याच्या देहाला.
पण तो कुठे कुणाला शिरू देतो आपुल्या अंतरंगात,
लपवून ठेवतो सारे पराग त्याच्या दलांच्या आतल्या थरांत.
ठाव नाही लागला अजून त्याच्या मनीचा कुणास,
कसा जगतो कुणास ठाऊक घेऊन काटेरी सहवास.
काही काळापूर्वी Facebook, whatsapp, instagram असे अनेक Social Media नव्याने सुरु झाले. सुरवातीला photos, videos, आचार-विचार यांची फार रेलचेल असे त्यावर ! मग मधल्या काळात ह्या मीडियाच्या नव्याचे ९ दिवस संपले आणि हे सर्व थोडं कमी झाले. पण हल्ली Corona च्या विश्वात पुन्हा हे चित्र बदलले आहे. सध्या बऱ्याच ठिकाणी अश्या चर्चा होतात कि Social माध्यमांवर माहितीचा, विचारांचा, कलेचा, नवनवीन उपक्रमाचा सुळसुळाट चालू आहे. Social Media इतका का खळबळून उठलाय याचे बऱ्याच वेळेला वाईट वाटते आहे.
सोशल सिक्यूरिटी (ढोबळ मानाने)
अमेरिकेतील पहिला पगार! पण तो हाती येतानाच एका ‘फ’ शब्दाची ओळख होते - FICA उर्फ शोषण सिक्यूरिटी. ऊप्स.. सोशल सिक्यूरिटी. पगाराच्या सुमारे 7.65%-8.5% कर म्हणून कापले जातात. जर शाळा, कॉलेज, अग्निशमन इ जागी नोकरी असेल तर नाही पण बाकी बहुतेकांकडून हा कर घेतात. कशासाठी? ह्या करामागची मूळ संकल्पना ‘किसीका दर्द मिल सके तो ले उधार’ इतकी साधी आहे. म्हणजे आपल्या कडून एक डॉलर घेतला तर ८५ सेंट्स एका निवृत्तास निवृत्तीवेतन देण्यात जातात तर उरलेले एका विकलांग व्यक्तीस वेतन देण्यात जातात. हे चांगलं आहे की! पण जरा थांबा …
हिंसा
*****
नवरा जो
बायकोस मारतो
तो काय नवरा असतो
रानटी पुरुषत्वाच्या
जंगलातील
तो तर फक्त
एक नर असतो.
त्याच्याकडे शक्ती आहे
स्नायुची
ताकत आहे
पैशाची
बळ आहे
सामजिक श्रेष्ठत्वाचे
म्हणून तो मारतो.
अन ती मार खाते
कारण ती दुबळी असते
त्याच्या संरक्षणाखाली
जगत असते
त्याचं दास्यत्व
करत असते.
अन ते मनोमन
स्विकारत असते
युगोन युगे
प्राक्तन म्हणून.
“त्या बिचाऱ्या दिपिकेला आपले कपडे कुलुपात ठेवावे लागत असतील नै? कधी रणवीर डल्ला मारेल काय सांगता येतंय काय? ” रणवीर सिंगचे नवीन फोटो आले की व्हॉटसॅपवर किमान पंचवीसवेळातरी हा डबडा विनोद येतो.
आपल्या मनाजोगी धडाडी न दाखवणाऱ्या पुरूषाला "बांगड्या भरा!" असा टोला मारणारे पैशाला पासरीभर असतात आणि त्यात काही चुकीचे आहे हे ही समजत नसते त्यांना. मुलीबायकांनी जीन्स घालणे यावर काही सांस्कृतिक गड्डे "आईचा पदर आणि जीन्स घातलेल्या मम्मीला पदर नसतो म्हणून मातृत्वाचा जिव्हाळा नसतो" वगैरे मंद टिप्पण्या करताना अजूनही दिसतात.
घागर्यामधे रणवीर
तो तिच्यावरून बाजूला झाला व आपला शर्ट घालू लागला. त्याने एकदा तिच्याकडे बघितल कदाचित ती बेशुद्ध पडली होती. बाजूला झाडीत मगाशी फेकलेली तिची ओढणी त्याने तिच्या अंगावर फेकली आणि तो निघून गेला तिला त्या भयाण अंधाऱ्या जंगलात मरणाच्या दारात सोडून....
रात्र पुढे सरत होती. वारा वेगाने वाहत होता. टिटवीचा आवाज काळजाचा वेध घेत होता. मध्येच रातकिड्यांचा आवाज अंगावर काटा आणत होता. रात्रीच्या गारव्यामुळे तिच्या शरीरावरच्या जखमा झोंबायला लागल्या. जखमांतुन येणाऱ्या रक्तावर माश्या घोंघवू लागल्या होत्या.
सध्या कोरोनामुळे आमच्या सोसायटीमध्ये visitors ना येणे allowed नाहीये. मे च्या शेवटच्या आठवड्यापासून maids ना re-entry allow केली होती. बाकी फक्त दूध, भाज्या, औषधे, किराणा, अवजड वस्तू ह्या गोष्टींची doorstep delivery allowed आहे. पैशाला पासरी जे e-retail packages येतात ते एका coomon रूम मध्ये ठेवून मग लोकांनी तिथे येऊन घेऊन जायचे अशी सध्या सिस्टिम आहे.
