गझल

आतला माणूस जो आहे फरारी

Posted
4 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
4 वर्ष ago

आसमंती घ्यायची आहे भरारी?
फेड आधी या धरेची मग उधारी

शोधतो दाहीदिशांना काय जाणे?
आतला माणूस जो आहे फरारी

मागण्या आधी मिळाले सर्व काही
हात माझे छाटले मी; खबरदारी !

कागदी नावेस का माहीत नाही?
दीपस्तंभ एकही नाही किनारी

वाहवत जातो कुणी नेईल तेथे
आपल्याला आपली मग ये शिसारी

- परागकण

प्रकार: 

रस्सीखेच

Posted
8 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
8 वर्ष ago

मीच ढग, पाऊस मी, मातीत गेलो मिसळुनी
मी मला शोधू कसा, ना राहिलो कोठेच मी

जवळ ती होती कधी, आभास आता राहीले
होत अश्रू टपकतो गाली तिच्या हलकेच मी

नाव माझे चर्चिले गेले अनेकांच्या मुखी
होत बदनामीच होती, समजलो भलतेच मी

वाटले मी उत्तरे होतो सवालांची तिच्या
समजले आता मलाही फक्त होतो पेच मी

'विसरले सारे!' मनाला मी जरा समजावले
अवचितच पुढच्या क्षणाला हाय खाल्ली ठेच मी

ती जगाला दाखवे आता सुखाने नांदते
अंतरी वसते तिच्या जी तीच रस्सीखेच मी

विषय: 
प्रकार: 
शब्दखुणा: 

वेषांतर

Posted
9 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
9 वर्ष ago

हे दाटून आले नभ की,
ओघळले काजळ आहे..
वेषांतर करुन आले,
पण जुनेच वादळ आहे..

अश्रूंना समजावून तू,
जा परत धाड तू आता..
कधी न पाझरणारा,
असला तो कातळ आहे..

संकोच नको वचनांचा,
संकोच नको घटनांचा..
परत न येणे आता,
झरला जो ओघळ आहे..

प्रकार: 

वाटले होते... !

Posted
10 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
10 वर्ष ago

तुझे खोटे बहाणे लाघवी का भासले होते?
कधीकाळी तुझ्यासाठी जगावे वाटले होते..

जराही वाव नाही राहिलेला वादसंवादा,
दुराव्याचे धुके दोघांमधे कोंदाटले होते

नको शोधूस शब्दांतून ओलावा उगा आता,
झरे डोळ्यांतले माझ्या कधीचे आटले होते

किती होतास हट्टी प्रेषिताच्या भूमिकेसाठी
किती केलेस कांगावे! कधी हे घाटले होते?

युगांच्या सोबतीचा अंत होतां, मूक मी साक्षी,
कसे सांगू? मनामध्ये उमाळे दाटले होते...

विषय: 
प्रकार: 

......... वाटे हवेहवेसे

Posted
10 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
10 वर्ष ago

(आयुष्यातल्या वळणांवर काही क्षण असे असतात जे कायम प्रफुल्लित असतात. कोणतीच एक्सपायरी डेट नसलेले. ही रचना त्या क्षणांना आणि त्या क्षणाला स्मरणीय बनवणार्‍या सखीला.)

आभास चांदण्यांचे, वाटे हवेहवेसे
गंधाळल्या फुलांचे, काटे हवेहवेसे

तू लाजतेस तेव्हा, मौनास रंग नवखे
अर्थास लाभणारे, फाटे हवेहवेसे

सारे ऋतू निमाले, उरला वसंत देही
शृंगार श्रावणी जो, थाटे हवेहवेसे

स्पर्शातल्या लयीने, श्वासात ताल धरता
रोमांच रोमरोमी, दाटे हवेहवेसे

माझाच मी न उरतो, विरतो तुझ्या कलाने
जिंकून हारण्याचे, घाटे हवेहवेसे

प्रकार: 

गझल

Posted
10 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
10 वर्ष ago

भासली शाबासकी, की घातलेला घाव होता?
सोसलेल्या चेहर्‍यांचा, शापितांचा गाव होता..

हाय! का नाही कळाले, वाट होती रोखलेली,
पावलांना शाप होता, की तुझा हा डाव होता?

सोबती ज्या मानले, पाठीत केला वार त्याने,
दंश ज्याचा धर्म तो, का मानला मी साव होता!

घालता कोडे, जवाबाचे तुला का दु:ख झाले?
बोचला काटा, असा चर्येवरी का भाव होता?

टाळले सौख्या जरी, ते प्राक्तनाला मान्य होते
लागता हातास काही, वाद होण्या वाव होता!

चालताना सोबती होता जरी अंधार माझ्या
चांदण्याने घेतलेला अंतरीचा ठाव होता...

विषय: 
प्रकार: 

डाव

Posted
11 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
11 वर्ष ago

दु:ख नवे नाव जुने
मन वेडे कुणकूणे!

ओळखीचे कोण ते
नजरेचे भाव उणे?

काल होते आज ना
हळहळते गाव सुने

साबण तो काय बरा?
जमले ना घाव धुणे!

सूनवे बघ जिंदगी
मांडियले डाव जुने!!

विषय: 
प्रकार: 

स्वतःचे नावही....

Posted
12 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
12 वर्ष ago

स्वतःचे नावही नाही, मनाचा ठावही नाही
विसरले भान मी माझे, तुला ना समजले काही

सुखाचा मुखवटा ल्याले, लपवला हुंदका ओठी
मनाला टोचलेले पण, कधी ना बोलले काही

कितीही वाटले मजला, असे व्हावे तसे व्हावे

प्रकार: 

हुंदका

Posted
12 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
12 वर्ष ago

हुंदका साधा तुझा सांगून गेला
प्राण माझा देह हा सोडून गेला

दाट होते मेघ गगनी भारलेले
नीर भरला मेघ का वाजून गेला

आज चुकले बोल माझे का सख्यारे
जीव हा माफी तुझी मागून गेला

दुःख जाण्याचे असे येथे क्षणाचे

प्रकार: 

तू

Posted
12 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
12 वर्ष ago

आपल्या धर्माप्रमाणे वाग तू
जीवना नाहीस पाणी! आग तू

उसळण्याचे विसरलेल्या सागरा
वादळे माझ्या जवळची माग तू

भेटण्याचे वचन जे होते दिले
येउनी स्वप्नात त्याला जाग तू

सारखा बाजार उसळे वर तरी
घसरणारा खालती समभाग तू

विषय: 
प्रकार: 
Subscribe to RSS - गझल