लेखन

गव्हले

Submitted by मनीमोहोर on 1 September, 2018 - 08:12

आपल्याकडे शुभकार्यासाठी किंवा कुळाचारासाठी केलेल्या नेवैद्याच्या पानात खीर आणि पुरण ह्यांना खूप महत्व आहे. आमच्या लहानपणी अशा खास प्रसंगी जेवणाची सुरवात आम्ही खीरीनेच करत असू . त्यामुळे आई वडिलांना दीर्घायुष्य मिळते अशी आमची समजून होती. जेवताना कोणी खीर पहिल्यांदा खायला विसरली तर त्यावरून आम्ही तिला पीडत ही असू. एरवी शेवयांची, रव्याची, दुधी भोपळ्याची अशा विविध खीरी केल्या तरी शुभकार्यासाठी केली जाणारी खीर नेहमी गव्हल्यांचीच असते. पूर्वी स्त्रिया घरी होत्या आणि असे जिन्नस बाहेरून विकत आणण्याची मानसिकता ही नव्हती त्यामुळे गव्हले , शेवया वैगेरे सगळं घरीच केलं जात असे.

शब्दखुणा: 

कमिटमेंट

Submitted by VB on 31 August, 2018 - 08:23

त्रिशा अन संभवमध्ये कडाक्याचे भांडण झाले, इतके की परत एकमेकांचे तोंडही बघणार नाही असे ठरविले, अगदी ब्रेकअप करून निघाले दोघे.

घरी आल्यावर त्रिशाने तर स्वतःला आपल्या खोलीत कोंडून घेतले, खूप खूप रडली. अगदी शिव्याशापही दिला तिने संभवला. रात्री जेवली देखील नाही. नाही म्हणायला आज जे झाले ते अगदीच काही अनपेक्षित नव्हते त्रिशासाठी, तरी दरवेळी इतकीच किंवा थोडी जास्तच दुःखी व्हायची ती.

विषय: 

यात्रा

Submitted by शाली on 31 August, 2018 - 06:42

आमचा सगळा पट्टा तसा सधन. पावसावर होणारी शेती अगदीच नावाला किंवा मग गरजेपुरती. म्हणजे बाजरी, ज्वारी यासाठी. आमच्या वरच्या भागात मात्र पावसाचे प्रमाण जास्त. त्यामुळे तेथे मात्र भातशेतीच प्रमुख. हा भाग म्हणजे माळशेज घाटाचा परिसर. साधारण घाटाच्या अलीकडील, म्हणजे कोळेवाडी, मढ, करंजाळे वगैरे. पिंपळगाव जोगा धरणाच्या बॅकवॉटरच्या कुशीत वसलेली गावे. भात खावा तर याच भागातला. आजी सांगायची “भाताच्या पेजेत वात वळून लावली तर दिवा पेटायचा आणि भात शिजलेला साऱ्या गावाला कळायचे असा सुवास पसरायचा.” अर्थात पिढ्या दर पिढ्या सगळ्याच गोष्टींचा दर्जा घसरत गेला.

शब्दखुणा: 

झालर

Submitted by Asu on 30 August, 2018 - 22:23

झालर

गर्वाची जगण्याला
कॉलर नसावी
जगण्याला असावी
मानाची झालर

रक्ताची नाती
सक्तीची नसावी
नात्यांना असावी
प्रेमाची झालर

दगडमातिची घरं
फक्त नसावी
घराला असावी
मायेची झालर

रंगाचीच फुलावर
उधळण नसावी
फुलाला असावी
रूपाची झालर

ई्श्वरी श्रद्धा
अंध नसावी
श्रद्धेला असावी
ज्ञानाची झालर

शब्दखुणा: 

सोबती

Submitted by VB on 30 August, 2018 - 12:29

आज प्रिया पहिल्यांदा एकटीच फॅक्टरी व्हीझिटला जात होती. यापूर्वी ती जेव्हा कधी ऑडिट साठी इकडे यायची तेव्हा कोणीतरी असायचे तिच्यासोबत. तसे पाहता आजही डेझी असणार होती तिच्यासोबत, पण डेझीची तब्बेत अचानक बिघडल्याने प्रियाला एकटीलाच जावे लागले होते. माहीत नाही का ? पण आज प्रियाला सारखी रुखरुख लागली होती, काही कारण नसताना तिला घाबरल्यासारखे वाटत होते. त्यातच वाटेत लागलेल्या ट्रॅफिक मुळे तिला तिकडे पोचायलाच उशीर झाला अन त्यामुळे तिचे तिथले काम संपायला देखील .

विषय: 

मोगरा

Submitted by VB on 29 August, 2018 - 15:01

हॉस्पिटलच्या त्या एकाकी खोलीत अगदी कंटाळून गेली होती प्रिया. त्यातच कधीतरी डोळा लागला तिचा, अन जाग आली ती मंद दरवळणाऱ्या मोगऱ्याच्या सुवासाने. वॉर्डबॉय अगरबत्ती लावून गेला म्हणजे संध्याकाळ झाली होती. तसेही दिवस काय अन रात्र काय, तिला त्याने असा कायसा फरक पडणार होता म्हणा. अनिच्छेने का असेना पण तिने हे सत्य स्वीकारले होते की आता काही ती जिवंत इथुन बाहेर पडणार नाही. जीवन कितीही त्रासिक असले तरी मरणाची भीती प्रत्येकाला वाटते. पण प्रिया या सगळ्याला इतकी विटली होती की तिला आता कशाचेच काही वाटत नव्हते.

विषय: 

मा. ल. क. - १०

Submitted by शाली on 29 August, 2018 - 11:13

नजर पोहचेल तिथपर्यंत वाळवंटच दिसे. सोनेरी वाळूंच्या लहान लहान टेकड्या खुप सुरेख दिसत. दिवसा अंग जाळणारे लख्ख उन असे तर रात्री शरीर गोठवणारा गारठा असे. मात्र हे सुंदर दिसणारे विस्तीर्ण आणि लहरी वाळवंट वाट चुकलेल्यांचे हमखास जीव घ्यायचे. रस्ते तसेही नसतच वाळवंटात. जे असत ते रात्रीतुन बदलून जात. रस्तेच काय पण वाळूच्या वादळाने टेकड्याही आपल्या जागा बदलत असत. आकाशवाचन करणारा, ताऱ्यांची आणि वाळवंटातील सरपटणाऱ्या प्राण्यांची माहिती असलेलाच माणूस हे रण पार करु शके. एकदा का दिशा हरवली की मग प्रवास करणाऱ्याला ती परत सापडने अवघड असे. अर्थात सावल्यांचा जाणकार मात्र क्षणात दिशा सांगू शके.

विषय: 
शब्दखुणा: 

आवाज (शतशब्द भयकथा)

Submitted by किल्ली on 29 August, 2018 - 07:56

रात्रीची वेळ होती. अमावास्या असावी. दिवे गेल्यामुळे किर्रर्र अंधार दाटला होता. सर्वात वरच्या मजल्यावर तिचे घर होते. एकटीच राहणारी ती कुतूहलाचा विषय होती. अंगावर गच्च पांघरूण ओढून ती झोपण्याच्या प्रयत्नात होती. इतक्यात छतावरून धप्प धप्प आवाज येऊ लागले. मागे एकदा इमारतीच्या कुणीतरी आत्महत्या केल्यापासून गच्ची कायमची बंद करण्यात आली होती. हे आवाज कुठून, कसे येत असतील ह्या विचाराने ती घाबरली, भीतीने शब्द फुटेनात, घशाला कोरड पडली. आवाजांची तीव्रता कमी जास्त होत होती. अचानक तिला खिडकीबाहेर काळ्या सावल्या हलताना दिसल्या. कमकुवत मनाची ती भयातिरेकाने कोसळली.

विषय: 
शब्दखुणा: 

श्रावणशीळ

Submitted by Asu on 28 August, 2018 - 23:55

श्रावणशीळ

शीळ घालितो सुसाट वारा, वेळूच्या बनाबनातून
जणू घुमतो कृष्ण पावा, गोपींच्या मनामनातून

लता वेली गुंग नाचण्या, शीळेच्या मंद तालावर
बासरीचे स्वरतरंग उठती, यमुनेच्या शांत जलावर

नर्तन करती श्रावण सरी, पिसाट वाऱ्याच्या सुरावरी
रानोरानी शीळ घालती, धुंद नर्तकीच्या घुंगरा परी

शीळ ऐकून जणु प्रकटले, इंद्रधनु ते निळ्या अंबरी
मोरपीस जसे खोवले, घननिळ्या कन्हैयाच्या शिरी

शीळेचे असे हे गारुड भारी, अनुभवावे एकदा तरी
आनंदे नित शीळ घालावी,उदास हृदयी प्रीत पेरावी

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - लेखन