शतशब्दकथा

क्षमा

Submitted by आतिवास on 28 August, 2014 - 04:37

“तू माझी क्षमा मागितली पाहिजेस”, ती म्हणाली.
डोळ्यातले अश्रू लपवत तो “आय अ‍ॅम सॉरी” म्हणाला.
“सॉरी नाही, क्षमा माग”, ती तिच्या शब्दावर ठाम होती.
“मला क्षमा कर,” तो थरथरत्या आवाजात म्हणाला.

“तूही क्षमा मागितली पाहिजेस”, शेजारच्या उदास स्त्रीकडे वळून ती त्याच स्वरांत उद्गारली.
“मी तुझी क्षमा मागते,” म्हणताना त्या स्त्रीला हुंदका आवरता आला नाही.

तिथे आता सुन्न शांतता होती.
एकदाही मागे वळून न पाहता, अगदी सावकाश ती छोटी मुलगी खोलीच्या बाहेर गेली.

“हं! तर आता तुमच्या पाच वर्षांच्या मुलीचा ताबा कोणाकडे असावा याबाबत आपण बोलू ....” वकील म्हणाली.

अ‍ॅन्ड दे लिव्हड हॅपिली एव्हर आफ्टर (शतशब्दकथा)

Submitted by कविन on 9 December, 2013 - 03:14

ऍन्ड दे लिव्ह्ड हॅपिली एव्हर आफ्टर..
ह्या वाक्यापाशी संपते "त्यांची" कहाणी.

सुरुवातीला होता दोघांच्याही घरुन विरोध.
घरात लग्नाची बहिण आहे, समाज काय म्हणेल? पासून
"हाच तुझा निर्णय असेल तर आ‌ईबाप मेले समज"
इतपर्यंत विरोध करुन पाहिला दोघांच्याही घरच्यांनी

पण ही दोघे ठाम होती स्वत:च्या निर्णयावर.

तडजोडीशिवाय आयुष्य नाही हे त्यांनाही माहित होतं पण,
आयुष्यभर् मुखवटा चढवून नात्याला फसवत जगण्यासारखं दुसरं दु:खं नाही हे ही पटलं होतं.

इन्डीविज्युअल म्हणून चांगले असलो तरी एकमेकांना कॉम्पॅटिबल नाही हे लक्षात आलं,
तेव्हा निभावून् नेण्याचं नाटक करायचं नाकारत ते वेळीच वेगळे झाले

शब्दखुणा: 

भ्रम : शतशब्दकथा

Submitted by अमेय२८०८०७ on 3 October, 2013 - 12:55

तिसर्‍या बाळाच्या जन्मानंतर तो डायरेक्ट विमानतळावरुन, बायकोला घेऊन जाण्यासाठी दवाखान्यात आलेला.
"पासष्टाव्या वर्षी नॉट बॅड", स्वतःशीच फुशारलेला. साठीत लग्न केलं म्हणून कुत्सित हसले, त्यांचे मिठाई खाताना पडणारे चेहरे आठवून सुखावलेला.

आधीच्या दोन्हीवेळी बापाचे वय, गोंडस बाळे पाहून डॉक्टरसुद्धा आशर्यचकित !
"शरीरात दम आहे डॉक्", त्यानं अभिमानानं सांगितलेलं," अजून आपण एवढे फिट, बायको तरुण आणि सुंदर, पोरं होणारच गोरी-गुटगुटीत!!"

तिसरं बाळ नाssही म्हंटलं तरी सावळंच.
गाडीत बसताना ड्रायव्हरचे पांढरेशुभ्र दात काळ्या रंगावर मात करून हास्य सांडणारे.

शब्दखुणा: 

पैला नंबर

Submitted by आतिवास on 25 September, 2013 - 10:52

आमच्या म्हाडिक गुर्जींना बाळ झालं. म्हंजे त्यांच्या बायकोला वो.

गोरी मिटट पोरगी. मी कडे घेतलं की खिदळायची.
आमी सर्वे मऊ हून जायचो.
नादच झाला तिला कडेवर घेऊन हिंडायचा. कुटंकाबी जावा.

म्हाडिक बै सारखी वरडाय लागली, “आन्ज्ये, अगं घे की पोरीला ...”
अंक्या म्हणला, आता तुजा पैला नंबर पक्का.

पण मला कटाळा यायला.
सारखी बबली माझ्यासंगं.

कुणी मला खेळायला बी घेईना.
झाडावर चढता यीना, पळता यीना, मारामारी तर बंदच.
हात बी दुखायला लागला. बबली जड लई.

एक दिस कुणाचं ध्यान नाही ते बगितलं.
जोरात चिमटा काढला बबलीला.
रडली लई. खच्चून.

आता अजाबात येत न्हाई ती माझ्याकडं.

शब्दखुणा: 

तिहेरी शतशब्दकथा - लाडका - लाडका - लाडकी

Submitted by अंड्या on 22 September, 2013 - 06:59

लाडका

तो सर्वांचाच लाडका होता.. तीन भावांत शेंडेफळ म्हणून आईचा लाडका.. आपले नाव हाच काढणार म्हणून बापाचा लाडका.. अभ्यासात हुशार म्हणून शिक्षकांचा लाडका.. आणि मित्रांच्या ग्रूपची, बोले तर जान होता.. शांत स्वभाव आणि लाघवी बोलणे, कामानिमित्त जिथे जाईल तिथे आपली छाप पाडणारच.. ऑफिसमधल्या बॉसचाही लाडका न झाल्यास नवलच..!!

एक दिवस पुढे आलेल्या पोटावरून हात फिरवत बायको म्हणाली, इथेही आईपेक्षा बाबाच जास्त लाडके होणार वाटते.. तो फक्त हसला, तशी पुढे म्हणाली, "आता माझ्या बाबांचाही लाडका जावई होणार आहेस, नातवंड देण्यात पहिला नंबर लावला म्हणून दिवाळीला तुला बाईक घेऊन देणार आहेत.."

विषय: 

घनदाट नांदते जंगल (शतशब्दकथा)

Submitted by हर्पेन on 6 September, 2013 - 15:10

रात्रीची वेळ होती.

घनदाट नांदते जंगल.

एका मोठ्या थोरल्या तळ्याचा काठ.

जरा म्हणून शांतता नाही. कधी जवळूनच झाडीतून येणारा खुसफुस आवाज तर कधी लांबवरून ऐकू येणारी कोल्हेकुई. कधी तळ्यातून आलेले चुळुक डुबुक आवाज आणि रातकिड्यांचा आवाज हे तर कायमस्वरूपी पार्श्वसंगीत.

अचानक सारे काही स्तब्ध झाले.

एकदम निरव शांतता.

कानठळ्या बसवणारी शांतता.

माझ्या मनात एक अनामिक भीती, हुरहूर, उत्कंठा अशी संमिश्र भावना दाटून आली.

आता काहीतरी घडणार, कोणत्या तरी मोठ्या प्राण्याचे तळ्यावर आगमन होणार! मनामध्ये काहीही संदेह नव्हता.

शब्दखुणा: 

अभिनंदन (शतशब्दकथा)

Submitted by मुग्धमानसी on 6 September, 2013 - 07:15

"अभिनंदन... मुलगी झाली!"
अन् ती आली माझ्या हातांत.

हवेत हात हलवत ती बोलावत होती जणू मला... नव्हे... माझ्यातल्या कुणालातरी.

चेहरा हळूवार नेला तिच्या जवळ आणि तिचा पहिला स्पर्श झाला! सर्वांग भारून गेलं! कुरळ्या ओलेत्या जावळात... चुळबुळणार्‍या गुलाबी तळव्यांत... मी शोधू लागलो मलाच.

अचानक पाहिलं तिनं थेट माझ्या डोळ्यांत. आणि खुदकन हसली. त्याक्षणी आमची पहिली ओळख पटली. माझ्यातला बाप अखेर तिनं शोधलाच!

"माझ्याकडे बघू बाळ...." कुणीतरी माझ्या हातून तिला घेऊ लागलं. मी चिडलो. ही माझी... माझ्यापासून दूर नेऊ देणार नाही हिला....

फंडा क्लियर आहे - शतशब्दकथा

Submitted by हर्पेन on 31 August, 2013 - 08:52

बूट महागातले होते. त्यासाठी पैसे जमवायला त्याला बराच प्रयास करावा लागला होता. पण त्याला हवे तसे बूट त्याने मिळवलेच शेवटी.

कधी एकदा ते घालुन मिरवतोय असे त्याला झालेले. पण त्याने ठरवले आमच्या एका मित्राच्या लग्नाच्या रिसेप्शनच्या दिवशी नवीन बुटांचे उद्घाटन करावे.

अगदी नियम असल्याप्रमाणे, आपले काही लग्नकार्य असले की हमखास पडतो, तसा, त्याही दिवशी पाउस पडला. रिसेप्शन नेमके गावाबाहेर गार्डन लॉनवर होते. सगळीकडे चिखल झालेला. पण ह्याला त्याचे काहीच नव्हते. नवीन कोरे बूट घालून खुशाल हिंडत होता. मी त्याला म्हणालो सुद्धा, अरे काय हे किती चिखल लागलाय तुझ्या बुटांना. जरा चिखल टाळून चालावे.

शब्दखुणा: 

'राजा-राणी' शतशब्दकथा

Submitted by हर्पेन on 29 August, 2013 - 13:49

ती म्हणाली, राजा, मला किनई, दिवसभर घरी राहून कामे करायचा अगदी कंटाळा आलाय.

ती म्हणाली, आपण किनई भांडी घासायला एक बाई ठेवू, धुणी धुवायला एक.
मला किनई दिवसभर घरी राहून कामे करायचा अगदी कंटाळा आलाय

तो म्हणाला होय राणी.

ती म्हणाली, आपण किनई खोल्या झाडायला एक बाई ठेवू, फरश्या पुसायला एक.
मला किनई दिवसभर घरी राहून कामे करायचा अगदी कंटाळा आलाय

तो म्हणाला होय राणी.

ती म्हणाली, आपण किनई स्वैपाक बनवायला एक बाई ठेवू, वरकामाला एक.
मला किनई दिवसभर घरी राहून कामे करायचा अगदी कंटाळा आलाय

तो म्हणाला होय राणी.

आज्जी आणि तिच्या गोष्टी (शतशब्दकथा)

Submitted by कविन on 29 August, 2013 - 05:32

दिवेलागणीची वेळ म्हणजे शुभंकरोती, उदबत्तीचा सुगंध, आणि आजीच्या गोष्ट. रोज वेगळी गोष्ट. रामायण, महाभारतापासून जादुगारापर्यंत अगदी कुठलीही.

"आज्जी ग! खरच घडलय का ग हे रामायण महाभारत वगैरे?" मी एकदा तिला विचारलं होतं.

"मनु, ह्या गोष्टींना ना आपल्यामधे... आपल्या आजुबाजुला शोधायचं असतं, मग नाही हा प्रश्न पडत" तिने पट्कन सांगितलं होतं

तिच्याकडे जादुसारखी उत्तर मिळायची नेहमीच.

मग मी पण छांदिष्टासारखी आजुबाजुला शोधायला सुरुवात केली आणि जाणवलं घडतय की महाभारत इथेही.

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - शतशब्दकथा