मानस कविता

मला दे नं राजा...

Submitted by मुग्धमानसी on 13 May, 2015 - 02:38

मला दे नं राजा
तुझे उन्ह थोडे
मला सावलीचा
खरा शाप आहे

कुणाला कसे
सांगुनी हे कळावे...
कसा गारव्याचा
मला ताप आहे...

कुणीही मला
त्रास नाही दिलेला
खरे सांगू का?
... हा खरा त्रास आहे!

मला मी नव्यानेच
लिहिते खरे पण...
जुना सर्व आकार
पत्रास आहे...!

नको पावसाचे
गुलाबी दिलासे..
सख्या कोवळी मीच
उरलेली नाही...

म्हणूनी तुझ्या नेत्री
दिसले समुद्र...
मला त्या झर्‍याची
अता ओढ नाही...

तुझा स्पर्श देतो
शहारे जरासे..
तरी ते उन्हाचे
दिलासे असावे!

तुझे श्वास हळुवार
रेंगाळताना,
असो सत्य ते...
भास काही नसावे!

कुणाला कळेना...
कुणी का म्हणेना
मला बोचते

शब्दखुणा: 

प्रतिक्षा...

Submitted by मुग्धमानसी on 24 April, 2015 - 03:20

भर ओसरेल सारा
गाळ राहिल तळाशी,
तुझे हरवले सारे
तुला दिसेल मुळाशी...

तुझी गोड सांजभूल
तुझ्या गंधाळल्या रात्री...
तुझे भाबडे चांदणे
तुझ्या धुंदावल्या गात्री!

तुझी सावली सावळी
तुझी गर्द निळे भास
तुझा यमुनेचा तीर
तुझे वादळले श्वास...

तुझ्या तळहातावर
चिकटले काही स्पर्श
ओघळून गेल्यावर...
काही दिस... काही वर्ष!

सारे तुझेच असेल...
पण तूच तुझा नाही!
तुझ्या आत आत आहे
कुणी वाहते प्रवाही!

आता आलेच शेवटी...
वाट पाहणे अनंत!
डोळे मिटून टाळणे
उभ्या जगण्याची खंत!

असे होईल ना कधी...
भर ओसरेल सारा...
आत आतला प्रवाह...
आत आतला उबारा...

आता बघायचे आहे
तिथे मुळापाशी काही

शब्दखुणा: 

पाश तोडावे कसे?

Submitted by मुग्धमानसी on 30 January, 2015 - 05:07

रोज मी पुसते तिथे ते खोल रुजलेले ठसे...
उगवते तरिही तिथे जे... त्यास उपटावे कसे?

बिलगते स्वत:स मी होऊन माझी माऊली
पण चुका अपराध हे पदरात मी घ्यावे कसे?

शेवटी तूही मला हसण्यावरी नेलेस ना?
मी किती गंभीर आहे... सांग सांगावे कसे?

लख्ख सारे आरसे करूनी असा गेलास तू...
मी तुझ्या बिंबास आता सांग शोधावे कसे?

राखुनी असतात अंतर जवळ असणारे सुधा..
दूर असणार्‍या कुणाचे पाश तोडावे कसे?

येईन नक्की कधीतरी...

Submitted by मुग्धमानसी on 14 January, 2015 - 06:05

येईन नक्की कधीतरी
त्याच गल्लीपाशी परत
तोच कट्टा, तोच पार..
’त्या’च मला गोळा करत!

टेकेन जरा अलगद तिथे
हळूच घेईन भरपूर श्वास
माती ओढेन छातीत जरा
पेरीन म्हणते नवीन भास!

इथेच सांडले होते माझे
चिल्लर काही पैसे सुटे
तेंव्हापासून शोधते आहे
ऐहिक माझे गेले कुठे?

’धावून धावून दमेन तेंव्हा
फिरून येईन पुन्हा इथे’
दिला होता शब्द तुला
आठवत असते अधे-मधे...

वाट बघत माझी तसाच
थांबून असशील का रे अजून?
झेलत प्रत्येक संध्याकाळ...
रिचवत सगळे उनाड ऊन...?

ओळखशील ना मला सख्या?
मी... तुझी... ती... असो, जाऊदे!
नाव - रुप नव्हतेच तसेही...
तुला मला अनभिज्ञ राहूदे!

शब्दखुणा: 

आश्रित

Submitted by मुग्धमानसी on 12 January, 2015 - 02:39

कदाचित तुला तेढ बसणार नाही
जरा सैल सोडेन मी पाश माझे
तुला बांधण्याचे मला वेड नाही...
मला प्रिय आहेच अवकाश माझे!

तुझे युद्ध आहे सुरू या जगाशी
मला विद्ध छाती दिसावी कशी रे?
मला पाठमोरे दिसे प्रेम माझे
व्यथा वेदनेला कळावी कशी रे?

मला राखण्याचा जुना छंद आहे
तुला... सांग ना हेच आहे खरे ना?
म्हणूनी तुझे हात पोलाद होती
जणू झेलती सर्व गंडांतरे ना?

वळूनी पहा ना तुझ्या आश्रिताला
जिने ध्येय आहे तुला वाहिलेले...
तिच्याही करी आयुधे संयमाची,
तिनेही तुझे युद्ध हे झेललेले!

तुला पाश माझे झटकता न येती...
मला ठावुके... जीव हळवा तुझा रे!
तुझी पाठ हळुवार कुरवाळताना

शब्दखुणा: 

तुझे मुग्ध देणे...

Submitted by मुग्धमानसी on 11 December, 2014 - 02:34

तुझे कुंद ओले सडे झेलताना
कधीची उभी मी इथे पावसात
छ्ते मेघ झाली, कुठे भिंत गेली?
मला सापडेना मी माझ्या घरात!

पुन्हा हा मला ओढतो श्वास आत...
उरातील सारी तळे चाळवितो
पुन्हा एकदा जन्म मांत्रिक होतो
मला मंतरूनी स्वत:शीच नेतो!

कसा छान वाटे सुखाचा दिलासा
जसा आईचा हात डोईवरी...
जरा शांत झाले मतीचे नगारे
मनीचा पडे सूर कानावरी!

तुझे मुग्ध देणे... मी वेचित जाणे...
असा जन्म जाणे किती नेटके!
कधी मीच झोळीत वेचून काटे
रडावे ’मिळाले मला फाटके!’

शब्दखुणा: 

बघवत नाही!

Submitted by मुग्धमानसी on 31 October, 2014 - 04:05

तुझे न बघणे बघवत नाही..
पाठ फिरवणे बघवत नाही...
मिटून घेते डोळे कारण
स्वत:च मिटणे बघवत नाही!

रेतीवरती नाव कुणाचे
लिहिता लिहिता थांबून जाते
किनार्‍यावरी लख्ख कोरडे
कुणीच मजला बघवत नाही!

झोप जराही नसोच नेत्री
विझवते तरी सर्व दिप मी
असे रात्रभर कोणाचेही
जळणे मजला बघवत नाही!

खिडकीतुन पसरून हात मी
ओंजळभर पाऊस झेलते
काय करू मी असे कुणाचे
’कोसळणे’ मज बघवत नाही!

भिंतीच्या भेगेतुन झरते
क्लांत बोचरे ओलेतेपण
मला शहार्‍यातून भेटणे
त्या दु:खाचे बघवत नाही!

शब्दखुणा: 

नाव तुझे मी घेते तरिही...

Submitted by मुग्धमानसी on 22 October, 2014 - 02:48

नाव तुझे मी घेते तरिही, तुला समजणे अवघड आहे,
गोंधळात या श्रीरामा मज तुझे गवसणे अवघड आहे!

रोज सकाळी डोळे मिटुनी तुला मनाशी स्मरते तरिही
मळभ मनातिल फिटेल तोवर तुझे प्रकटणे अवघड आहे!

तुझे स्तोत्र गुणगुणते नेहमी, ताल सुरांचा धरून ठेका...
आत ईथे कोलाहल इतुका.. तुला ऐकणे अवघड आहे!

तुला पाहते गाभार्‍यातुन मंद मंदसे हसताना मी...
काय हाल माझे सांगावे... अश्रू पुसणे अवघड आहे!

नाती-गोती प्रपंच अवघा... यातुन अलगद निसटत नाही...
मला ठावुके तोवर रामा, तुला गाठणे अवघड आहे!

जळोत माझ्या सगळ्या ईच्छा! अपेक्षांस त्या सुरुंग लागो!
मनात अडगळ आहे तोवर, तुला स्थापणे अवघड आहे!

शब्दखुणा: 

वगैरे...!

Submitted by मुग्धमानसी on 17 September, 2014 - 07:15

अशी रात्र सरते असा चंद्र झरतो
अशी तप्त बाहूंत मी सांद्र होते
अशी ओल भिंतीतूनी गोठताना
असे नग्न गात्रांत काहूर मुरते
मला मीच निर्वस्त्र सामोर जाते
तरी येत नाही शिसारी वगैरे...!

उन्हे शांत होतात काळोख होतो
विझूनी धगीचा दिवा मंद होतो
तुझे पाठमोरे धुके पाहताना
मला सूर्य विझला... असा भास होतो!
मीही थंड होऊन वाहून जाते
जरा तेढ बसते किनारी वगैरे...!

सुखाचे असे पावसाळी दिलासे,
ऋतुंचे मला नित्य हे वाकडे...
उन्हे तप्त होताच नेमस्त मीही
झुकूनी तुला घालते साकडे...!
मला मीच ओशाळ वाटून हसते
असावा जसा की भिकारी वगैरे...!

कधी क्लांत होते, जरा शांत होते,

शब्दखुणा: 

माझे गाणे...

Submitted by मुग्धमानसी on 26 August, 2014 - 01:50

अंदाज तुझे, अनुमान तुझे
हि तुझी वाट, अपघात तुझे
हे पाय तुझे अन् दिशा तुझ्या
विश्वात तुझ्याविण नाही दुजे

वाटले तुला अन् वाट तुझी
गेलीच नं माझ्या वाटेला?
होतेच असेही कधी कधी...
भिजवले धुळीने लाटेला...

अंगार तुझ्या नजरेमधला
कधी धुसमुसतो, कधी गहिवरतो
मी फक्त जराशी हसते अन्
अश्रूही अपमानित होतो!

नादिष्ट जरी... मी भ्रमिष्ट जरी...
मी खुशाल माझ्या यात्रेत...
मी वाईट गाते तुझ्यामते
जे गीत तुला न अभिप्रेत!

मी गुणगुणते माझे गाणे
अन् थिरकत देते दाद मला
कधी तान लांबवून स्वप्नांची
समेवरी गाठते असण्याला!

मी तुझ्या समोरून जाताना
अन् तुझ्या घरी वावरताना
जो दिसला नाही कधी तुला

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - मानस कविता