समाज

सुजय डहाके याने ब्राह्मण कलाकार मराठी माध्यमात वरचढ आहेत आणि ब्राह्मणेतरांना फार संघर्ष करावा लागतो असं काही तरी वक्तव्य केले आहे. त्याला विरोध होत आहे. दुसरीकडे संभाजी ब्रिगेड या वादात डहाकेच्या बाजूने आहे असं मला कळले आहे.
माझ्या मते या क्षेत्रात फक्त कौशल्य महत्त्वाचे आहे, जात किंवा धर्म नाही. तुमची मतं जाणून घेण्यासाठी धागा काढत आहे. धन्यवाद.

मित्रहो! दिनांक २४/१/२०२० रोजी सकाळी ९.५४ पासून शनीने मकर राशीत प्रवेश केलेला आहे.याचाच अर्थ असा की वृश्चिक राशीची साडेसाती संपली आणि कुंभ राशीची साडेसाती सुरु झाली.म्हणजेच एकूणात धनु,मकर,कुंभ या तीन राशींना साडेसाती अाहे.

साडेसाती आली की सोशल मिडियावर "घाबरुन जाऊ नका.शनीला अभिषेक करा,शनिवार करा अडचणी कमी होतील वगैरे वगैरे त्यात लिहिलेलं आढळेल.एवढंच नाही तर पुढे शनी हा हाडाचा शिक्षक आहे, तो कष्ट देऊन शिकवतो तिथपासून ते आपल्या पूर्वकर्मांची फळेच साडेसातीत मिळत असतात"वगैरे तत्वज्ञान वाटल्याचेही आढळेल.

काळोखाचे भयाण साम्राज्य पसरले होते. दुर कुठे तरी कुत्र्यांच्या भुंकण्याचा आवाज येत होता . सगळे शहर झोपेच्या अधीन झाले होते. कुठे गरीब मजुर झोपड्यांमध्ये विसावले होते, कुठे मध्यमवर्गीय चाळी इमारती मध्ये झोपेला साद घालत होते, अतिश्रीमंत लोकांच्या पब मध्ये पार्ट्या चालू होत्या.

अमेरिकेत यायच्या आधी ....
.

यत्र नार्यस्तु पूज्यन्ते रमन्ते तत्र देवताः
यत्रैतात्सु न पूज्यन्ते सर्वास्तत्राफलाः क्रियाः

फासेपारधी – विद्युत तारेने शिकार

माझं नाव विमान्या पवार. वाघरी म्हणा, पारधी म्हणा नाही तर फासेपारधी. बारावी पास. नोकरी नाही. आमच्या बेड्या वरचा सर्वात जास्त शिकलेला पोट्टा आहे मी. माझ्या मायची डिलीवरी होऊन राह्यली होती तेव्हा आकाशातुन विमान चाललं होत. म्हणूनशान माह्या बुढ्यानं माह्य नाव ठेवलं विमान्या !

आमचा बेडा अमरावती आणि यवतमाळ जिल्ह्यांच्या मधोमध आहे. एकिकडे नांदगाव खंडेश्वर आणि दुसरीकडे नेर परसोपंत. वस्ती तशी लहानशीच आहे. माळरानावर. तिथे सहजा सहजी कुणी फिरकत नाही. पण माझं नाव कुणाला सांगू नका.

"कसलं आकर्षण वाटतं गं तुला त्या कपड्यांचं?" आईकडे मी दुर्लक्ष केलं. बग्गीकडे कुतूहलाने बघणार्‍या डोळ्यांकडे एक नजर टाकली पण मला त्या नजरांची आता सवय झाली होती. कुतूहल, आश्चर्य आणि कधीकधी आकर्षणही त्या नजरांमध्ये मी पाहिलं होतं. फारसा बदल यात कधी झाला नव्हता पण आम्हाला बघायला येणार्‍या लोकांचा पोषाख बघायला मला फार आवडतं. रंगीबेरंगी बाह्यांचे, बिनबाह्यांचे शर्ट, फ्रॉक, जिन्स, स्कर्ट, किती प्रकार. काळ्याभोर डांबरी रस्त्यावर बग्गीत बसलेली मी आणि केवळ आम्हाला बघायला आलेले पर्यटक म्हणजे रस्त्यावर फुललेली रंगाची बाग वाटत राहते ती, कपड्यांमुळे.

खातं नेमकं कधी सुरू झालं हे नेमकं सांगता येणार नाही. पण जेव्हा एखाद्या नगराचा, राजाच्या राज्याचा कायदा ( घटना) अस्तित्वात आली आणि या खात्याकडे कायदे अंमलबजावणी करणे आणि गुन्हेगारांना शिक्षा करणे हे काम दिलं गेलं. प्रधान- कोतवाल-शिपाई अशी उतरंड रचली गेली.
जसा राज्याचा विस्तार होत गेला तसतशी या उतरंडीत वेगवेगळ्या पदांवर माणसं नेमली गेली.
तर या खात्याचं एक वैशिष्ट्य पहिल्या पासून आहे ते म्हणजे राजा बदलला की निष्ठा नवीन राज्याच्या पायी ठेवायची. का तर राजा पोटाला घालतो. जो दानापाणी देतो त्याची तळी उचलून धरायची.

एकदा तरी माती व्हावे

कधीतरी इतरांच्या पायी जावे
एकदा तरी माती व्हावे

नको राग लोभ कशाचा
मी माझाच नाही आहे सर्वांचा
नको व्यर्थ माझे माझे करावे
एकदा तरी माती व्हावे

दैन्य इतरांचे पाहून
मग कळते मी किती सुखी ते
आपलेच सुख आपल्याला टोचावे
एकदा तरी माती व्हावे

चारी ठाव घरी खातसे
ताटात गरम पक्वाने
कागदावर अन्न केव्हातरी चाखावे
एकदा तरी माती व्हावे

वापरसी अंघोळीस पाणी मुबलक
फासशी साबण अंगास सुवासीक
शरीर सार्वजनीक स्नानास अनुकूल असावे
एकदा तरी माती व्हावे

मनसे अध्यक्ष राज ठाकरे यांनी आपला अजेंडा बदललेला दिसत आहे. मराठी भाषा, परप्रांतीय हटाव हे मुद्दे सोडून बांगलादेशी हटाव, हिंदुत्व हे नवीन मुद्दे घेऊन शिवसेनेला शह देण्यासाठी तयारी चालविली आहे असं दिसतंय.
आपला सतरंजी सारखा झेंडा ( लोक बोलतात हं) गुंडाळून भगवा झेंडा हाती घेणार असं ऐकलं आहे.
काका शरद पवार यांच्या पक्षाचा प्रचार करुन सुध्दा मनसेचं बस्तान बसत नाही हे पाहून देशातील बहुमताने पाठिंबा असणाऱ्या सिएए व एन आर सी या गोष्टीचा फायदा करून घ्यायचा विचार मला वाटतोय.