काव्यलेखन

कधी वाटतं...

Submitted by वैभव जगदाळे. on 5 October, 2019 - 13:45

कधी वाटतं संध्याकाळचा मंद वारा बनून तुझ्या श्वासात सामावून जावं...
कधी वाटतं सकाळचं कोवळं उन बनून तुला अलगद स्पर्श करुन पहावं....

कधी वाटतं पावसाच्या सरी बनून तुझ्यावर मनसोक्त बरसावं...
कधी वाटतं चंद्र बनून खिडकीतून तुला पाहण्यासाठी तरसावं...

कधी वाटतं एखादं सुंदर फुल बनावं आणि तु अलगद मला तोडावं...
मग मीही तोडण्याच्या वेदना विसरून तुझ्याशी सुगंधाने नातं जोडावं...

कधी वाटतं मावळत्या सुर्याचे रंग बनून तुझी सायंकाळ रंगवून टाकावी...
कधी तुझ्या डोळ्याची नाजुक पापणी बनून तुझी सुंदर स्वप्ने झाकावी...

शब्दखुणा: 

झाडे तोडणाऱ्यांनो

Submitted by डॉ.विक्रांत प्र... on 5 October, 2019 - 12:59

झाडे तोडणाऱ्यांनो
**************

झाडे तोडणाऱ्यांनो
तुम्हाला क्षमा नाही
कदापी नाही
तुमच्या पिढीला ही
अन् तुमच्या पुढच्या पिढीलाही
तुमच्या पापाचे कर्ज
फेडावे लागेल त्यांनाही

लाज नसलेली
तुमची वक्तव्य
अवतरणे उदाहरणे
कायद्यातील पळवाटा शोधणे
राजकारणी कारणे
छी छी
किती घाणरडे !

होय
तुम्ही जिंकलात
कत्तलीची संमती घेत
चौकटीत अडकलेल्या
कायद्याकडून
अन
आंधळ्या न्यायाची
परवानगी घेवून

पण तुमच्या या पापाला
क्षमा नाही
या गुन्ह्याला माफी नाही

शब्दखुणा: 

रवि

Submitted by सतीशकुमार on 4 October, 2019 - 21:53

वृत्त - तुम्ही ठरवाल ते.
छंद - मुक्त

" रवि "

बंदिस्त आकाशात पूर्वेकडून पश्चिमेकडे गेली कित्येक सहस्त्रकं फेऱ्या मारतो आहेस तू रवि

विश्वाच्या कारागृहातून सुटका करून घेण्यासाठी धडपडतो आहेस  दिवस रात्र तू रवि

संध्याकाळच्या संधिप्रकाशात कोणी पहात नसताना समुद्रात उडी मारतोस जीवन संपवण्यासाठी तू पण,

तुझ्या भोवती फिरणारे ते नऊ पहारेकरी परत जुंपतात तुला रात्र संपताच कवायतीला रवि

तुझे तप्त  उसासे वाफा होतात पण कारागृहाच्या भिंती वितळत नाहीत रवि

आणि तू बंदीवासातलि दुःखं उराशी बाळगून  जळत राहतोस कापरासारखा रवि

मी श्वास घेत आहे

Submitted by द्वैत on 4 October, 2019 - 13:31

मी श्वास घेत आहे

प्रत्येक पावलावर
हा भास होत आहे
कैफात वेदनेच्या
मी श्वास घेत आहे

ही वेदना दुःखाची
की वेदना सुखाची
जो दोर सापडावा
तो फास होत आहे

येता मुठीत म्हणता
निसटून जात आहे
मोहात सावल्यांच्या
वनवास होत आहे

ही न्यूनता कशाची
घेऊन दूर जाते
हा कोणत्या दिशेने
प्रवास होत आहे ?

पाहून रोषणाई
इतुकेच वाटते की
बहुतेक संभ्रमांची
आरास होत आहे

पहिलं प्रेम

Submitted by @गजानन बाठे on 4 October, 2019 - 11:14

पहिलं प्रेम

तुझा निष्पाप चेहरा
ते खळखळून हसणं
अघोरी वाटतं मनाला
क्षणभरही तुझं नसनं

कळतं का तुला
चोरून का मी बघतो?
आठवणीत रोज तूझ्या
तारे मोजीत का निजतो?

कधी कधी मी तुला
उगीच टाळतो
न भेटण्याची शपथ
प्रत्येक वेळी मीच का मोडतो?

एकदा तरी विचार मला
काय आपलं नातं?
टोकावरचे दोन ध्रुव
मग तुझं माझंच का जुळतं

नातं नसून तुझ्याशी
का मी असा वागतो?
कारण तुझ्यात कुठे तरी
मी मलाच शोधतो ***

गजानन बाठे..

शब्दखुणा: 

वैश्या

Submitted by Happyanand on 4 October, 2019 - 09:31

क्या बाबू बहोत दिनों से आए नहीं कोठे पे,
तेरे हाथों की शरारत को अपने बदन पे ढूंढती हूं।
एक वैश्या को भी हो सकता है इश्क,
इस बात से अब भी इन्कार करती हूं।
फिर भी दिल में थोड़ी
बेचैनी सी होती है।
इन पत्थर जैसे आंखो से
आंसु निकल ही आती है।
यह तो मेरा हर रोज का रोना है,
पेट की भूख के लिए
किसी ना किसी के साथ तो सोना है।
फिर भी दिल है कि मुकद्दर से मुंह मोड ही लेता है
हर रोज किसी एक से प्यार हो ही जाता है।
दिल को समझाने की कोशिशें लाख करती हूं।
एक वैश्या को भी हो सकता है इश्क,

शब्दखुणा: 

लागते चालावयाला

Submitted by निशिकांत on 4 October, 2019 - 03:31

फरपटीचा काळ माझा वेळ ना सुस्तावयाला
थांबणे सोसेल तोवर लागते चालावयाला

फक्त ही सुरुवात आहे वेदनामय जीवनाची
आसवे आताच का मग लागली साचावयाला

वाटण्या आनंद जगती हास्य मी जोपासतो
मज हवा अंधार थोडा आसवे गाळावयाला

पाळले गोंजारले मी खूप माया लावलेली
तेच आता श्वान मजवर लागले भुंकावयाला

मारणे ठोशास ठोसा आवडे मजला तरीही
आपुल्यांचे वार असती मूक ते सोसावयाला

पुण्य मी केले किती ते नोंद ठेवी माय अंबे
मी कधी येणार नाही जोगवा मागावयाला

"मोह सोडी मानवा तू" सांगती बाबा गुरू पण
'ओम शांती"ने कमवती संपदा भोगावयाला

कवीचे मन

Submitted by यतीन on 3 October, 2019 - 08:39

कवीचे मन हे किती हळवं असत,
मनातील भाव पानावर लिहिता भावना प्रकट करत असतो,
कधी वा-या वरती तरंगवतो
तर कधी फुलांसारखे उमलतो
तर कधी वादळा सारखा भटकवतो.......
तशीच काही भावना मी ह्या कवितेत व्यक्त केल्या आहे.......

कवीच मनच वेड असत।
कोणावरही मरत असत।।
कोणालाही मारत असत।
आणि स्वत:च रडत असत।।

झुरण्या-या त्या पक्षाला कळत नसत।
पण कवीला त्याचे वागणे छळत असत।।
पक्षी आठवणीत दिवस काढत असतो।
कवी मात्र पक्षाचे पंख भादरत बसतो।।

शब्दखुणा: 

षड्ज

Submitted by Ravi Shenolikar on 2 October, 2019 - 12:39

षड्ज म्हणजे शांत
षड्ज म्हणजे समाधान
षड्ज म्हणजे समाधी
षड्ज म्हणजेच ध्यान

षड्ज म्हणजे आत्मरूप
षड्ज म्हणजे मूलतत्व
षड्ज म्हणजे ओंकार
षड्ज म्हणजेच सत्व

षड्ज म्हणजे निर्विकार
षड्ज म्हणजे निसर्ग
षड्ज हाच दीपस्तंभ
षड्ज विना कुठला राग

जगणे जणू षड्ज व्हावे
षड्जात अखंंड रहावे
ह्रदयी असावा षड्ज
मनात नांदावा षड्ज

शब्दखुणा: 

सहवास तुझा

Submitted by @गजानन बाठे on 2 October, 2019 - 12:15

सहवास तुझा

हृदयाला श्वासा ची ओढ,
वसुधेला अंबराची जोड,
फुलपाखरा परागाचे वेड,
दिवस रात्रीचा प्रणय खेळ,
तसाच काही सहवास तुझा....

सागरास जशी मिळावी सरिता,
गुंफुनी शब्दे व्हावी कविता,
पावसाविना हा निसर्ग रिता,
केशव नसता निरर्थक गीता,
तसाच काही सहवास तुझा....

मातीत मिसळावे अत्तराचे कण,
भेट तुझी जणू मंतरलेले क्षण,
मधाळ वाणी शब्दांची विण,
जुन्या पुस्तकी जपलेली खुण,
तसाच काही सहवास तुझा.....

@गजानन बाठे

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन