काव्यलेखन

विठा‌ई मिठाई

Submitted by दत्तात्रय साळुंके on 10 July, 2020 - 07:33

विठाई मिठाई

विठाई विठाई अशी मिठाई
साख-याला गोडी तूझीच गं आई

या मिठाईचा असे श्रीहरी हलवाई
देई भरभरुनी हरेका हवी ती गोडाई
फुकटची लूट धन मागत नाही
गोकुळीचा चोर बालवयाचा ज्ञानाई

हरी नावाचा ब्रॅंड न मिळे बाजारात
लागे सहजची हाती, डोकावता अंतरात
चाखा अविरत, अखंड मिठाई नामाची
खा कितीही गोड नाही भिती मधूमेहाची

खावी कुठेही, कशीही भूक भागत नाही
मन तृप्त तृप्त दुजे काही लागत नाही

© दत्तात्रय साळुंके
10-07-2020

शब्दखुणा: 

मनोमनी सावरलो होतो

Submitted by निशिकांत on 9 July, 2020 - 11:45

मनोमनी सावरलो होतो

स्वप्न पाहता विरहाचे मी आत जरा घुसमटलो होतो
जाग येउनी स्वप्न भंगता मनोमनी सावरलो होतो

सुटकेचा नि:श्वास टाकला शत्रूंनीही मी मेल्यावर
दुष्ट तयांचे डाव उधळण्या पुरून त्यांना उरलो होतो

पैलू नाही कधी पाडले यत्न करोनी आयुष्याला
चाकोरी अन् परंपरांच्या प्रभावात मी घडलो होतो

मोठा भाऊ कडेवरी अन् बहीण ओझे घेउन चाले
तिच्या जिवाला खंत न त्याची बघून मी गहिवरलो होतो

खिशात माझ्या दमडी नव्हती तरी इरादे बुलंद माझे
पाय न टिकले धरणीवरती, आकाशी वावरलो होतो

कुडीचे ऐनवेळी चांदणे होते

Submitted by महेश मोरे स्वच्छंदी on 9 July, 2020 - 01:18

कुडीचे ऐनवेळी चांदणे होते
- महेश मोरे (स्वच्छंदी)

तुझ्या दारात जेव्हा थांबणे होते
बिचारे मन पुन्हा वेडेपिसे होते

तुझ्या डोळ्यांत केवळ पाहतो मी अन्
जगाला वाटते की बोलणे होते

बदलली वाट नाही आजसुद्धा मी
दिशेवर प्रेम माझे आंधळे होते

कुठे हे राहते ताब्यात माझ्या मन ?
तुझ्यापासून जेव्हा वेगळे होते

तुझ्या हातात माझा हात असला की
कळत नाही किती हे चालणे होते

हृदय माझे तसे माझेच आहे पण
तुझ्या नजरेस पडले की तुझे होते

शब्दखुणा: 

योद्धा

Submitted by मधुमंजिरी on 8 July, 2020 - 09:29

प्रत्येकाची बाजू थोडी
आतून आतून वेडी
प्रत्येकाची रात्र थोडी
आतून आतून ओली।

डॉक्टर, नर्स, पोलीस,
सफाई कामगार, सरकारी कर्मचारी
बॅंक, पोस्ट,एलआयसी अन
बस /अॅंब्युलन्स ड्रायव्हर,अधिकारी सरकारी।

प्रत्येकाची व्यथा निराळी
प्रत्येकाची कथा निराळी
घरदारावर ठेवून तुळशी
प्रत्येकाची खंत निराळी।

ट्रेनी डॉक्टर , नर्स, वॉर्डबॉय
पहारेकरी वा पोलीस मामा
ही तर पहिल्या फळीतील सेना
अधिकाऱ्यांनाही नाही क्षमा।

गझलेचा प्रयत्न

Submitted by प्रगल्भ on 8 July, 2020 - 02:37

जवळ येऊनही हे असे दुरावणे आले
जेव्हा तुझ्याच शब्दांत तुला मोजणे आले

आभाळाकडे मागितली माऊली मी
तसे मागून तुझ्या सावलीचे येणे आले

फाडूनी टाकली पाने जरी माझ्या गझलांची
नको असतानाही त्यांत तुला वाचणे आले

तोडूनी सारे पाश तुला भेटायला येण्याआधी
माझ्याच दाराच्या उंबर्‍यात तुझे नाकारणे आले

(माफी असावी मी माबो वर कथा/ कादंंबरी विभागात एका कादंंबरीचे भाग लिहीत होतो...अजूनही लिहीतो आहे त्यात गझलेकडे जरासे दुर्लक्ष झाले.
गझले माफ कर बाई--/\-- ! जे शिकायला आलो त्याकडेच दुर्लक्ष झालं... ध्येयाकडेच दुर्लक्ष झालं... )

शब्दखुणा: 

विकतोय देव माझा

Submitted by निशिकांत on 7 July, 2020 - 23:09

का निर्मिले जगाला ? पुसतोय देव माझा
बाजार खास इथला विकतोय देव माझा

निर्माण माणसाला केले किती खुशीने !
देवास विसरला तो, झुरतोय देव माझा

नाठाळ राज्यकर्ते बेबंद राज्य करिती
वाटे कधी मनाला निजतोय देव माझा

गीते मधून ज्याने उपदेश काल केला
कंसा कडून इथल्या शिकतोय देव माझा

पापे अधर्म दिसता घेईन जन्म जगती
नुसतेच का असे हा म्हणतोय देव माझा ?

देवी रुपात केली स्त्री निर्मिती तयाने
पाहून हाल स्त्रीचे रडतोय देव माझा

जन्मा अधीच मृत्यू आम्ही दिल्या भृणांचा
आक्रोश ऐकण्याला नसतोय देव माझा

जर तर

Submitted by रोहितकुलकर्णी on 7 July, 2020 - 13:51

केवढा आक्षेप घेतो तू कवितेवर
काय होते जर यमक जुळलेच नाहीतर

ज्यात आहे जीव माझा पोपटाला त्या
पिंजरा दाखव पुन्हा उडलाच नाही जर

गावचा सरपंच आहे देवमाणूस ना?
टाकतो वाळीत वस्ती कोण वेशीवर!

काल मेली जी तहानेने, तिच्या नावे
पाणपोई बांधलेली आज वाटेवर

वेगळे होते तुझ्या माझ्या मते नाते
राहिले होते तुझ्या माझ्यामध्ये अंतर

तू हवे तितके मला फटकार आयुष्या
जाड आहे चामडी संपूर्ण अंगावर

देवळाच्या पायरीवर भूक नतमस्तक
मी पुन्हा नास्तिक झालो हे बघितल्यावर

बळी

Submitted by डॉ.विक्रांत प्र... on 7 July, 2020 - 11:06

बळी
**
धारधार शस्त्र
चाले मानेवर
देह धरेवर
मग पडे ॥

फिरलेले डोळे
श्वासाचे फुत्कार
प्राणाचा आधार
सुटू जाय ॥

होय तडफड
जगण्या देहाची
अडल्या श्वासाची
फडफड ॥

चार दांडगट
चार पायावर
भार डोईवर
देती घट्ट ॥

होय आक्रंदन
मल विसर्जन
थरथरे तन
शांत होय ॥

रक्ताचे थारोळे
चिकट गरम
जातसे गोठून
मिनिटात ॥
ऊर्जेचे भांडार
क्षणांचे सजीव
होऊन निर्जीव
पडे सुन्न ॥

मोजू नकोस वर्षे

Submitted by द्वैत on 7 July, 2020 - 06:05

लग्नाच्या वाढदिवशी सुचलेल्या ह्या चार ओळी
मायबोलीवर टाकत आहे

मोजू नकोस वर्षे सरली कधी किती ते
हृदयात ठेव जपुनी क्षण मोजके प्रीतीचे
हळुवार त्या क्षणांचे होतील शुभ्र तारे
धाग्यातुनी स्मृतींच्या घे माळुनी तू सारे

द्वैत

स्वप्न

Submitted by namra on 7 July, 2020 - 05:25

स्वप्नाच आपल बर असत
परवानगि न घेता ,
दुसर्याच्या मनात त्याना वसता येते.

रदनार्याला हसवता येत
त्याच्यामागे मागे
फिरनार्याला चकवता येत

कधि प्रेम करनर्यान्च
ते जिवलग मित्र असत
तर कधि त्यान्च्या दुखाचा एक्मेव
कारनही स्व प्न्च असत

स्वप्न स्वप्न स्वप्न
पाहनार्या ला कधीच न दिसनार
कधीच वश न होनार
गरज नसनार्याच्या गल्यात पदनार

स्वप्न अखेर स्वनच असत
कधि सत्य कधी पाहिलेलि
कधि पुर्न झालेलि
कधि कुनाच्या हास्यात सामावलेलि

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन