काव्यलेखन

तथास्तु

Submitted by दत्तात्रय साळुंके on 22 August, 2020 - 07:05

तथास्तु

हात जोडून डोळे मिटून
गणपती समोर उभा होतो
बंद डोळ्यात रुप त्याचेच
साठवत होतो

तेवढ्यात त्यानेच साद घातली
म्हणाला डोळे उघडे असेपर्यंत
दर्शन माझे होत नाही
कारण माझ्या व्यतिरिक्त
दिसते तुला बरेच काही

शब्दखुणा: 

गणपतीबाप्पा

Submitted by vijaya kelkar on 22 August, 2020 - 05:05

गणपती बाप्पा

गणपती बाप्पा । गौरीच्या नंदना ।
भक्तांची वंदना । स्विकारावी ।।(१)

राजस रुपडे । वक्रतुंडा गणेशा ।
तूचि प्रथमेशा । गणाधीशा ।। (२)

भाद्रपद मास । तिथी ती चतुर्थी ।
आमुचा अतिथी । गणनाथ ।। (३)

सजवा मखर । रेशमी आसन ।
मूषकवाहन । विराजावा ।।(४)

शोडशोपचारे । पुजावे गुणिना ।
गावे गजानना । दश दिना ।। (५)

नित्य स्तवनांती । हे मयुरेश्वरा ।
नमो विघ्नेश्वरा । साष्टांगेसी ।। (६)

प्रमोदा,पुरुषा । ओंकार, स्वरुपा ।
श्वेत, योगधीपा । कृपा करा ।। (७)

||गणपती बाप्पा मोरया||

Submitted by Happyanand on 22 August, 2020 - 02:03

श्रावणाची गेली सरून सर ही तांडवी
मेघांनी ही घेतली उसंत जराशी
नितळ झाले आभाळ सारे
धरतीस भेटण्या सुर्य क्षितिजा वर
घेऊन तांबूस उन कोवळे
लगबग लगबग साऱ्यांची
येणार कोणी पाहुणा जणू
आरास झाली नी विद्युत रोषणाई
सजावटी ची किती ती घाई
पात मांडला केवडा आणला
आणली प्रिय त्याची दुर्व्याची जुडी
प्रिय त्याच्या मोदकांनी घेतली
उकडीपात्रात उडी
सण हा प्रिय फार नेहमी
ग्रहण कोरोना चे लागले
दिमाखात वाजत गाजत येणारे
बाप्पा आज शांत च आले
येऊन बसले पाटावरी
आई मोदकाचा प्रसाद करी

नमो भालचंद्रा नमो एकदंता

Submitted by पुरंदरे शशांक on 21 August, 2020 - 23:18

नमो भालचंद्रा नमो एकदंता
गणेशा सुमुखा जनी विघ्नहर्ता
कृपा हो जयाची समाधान चित्ता
गिरीजात्मजा रे नमो बुद्धीदाता

अती साजिरी मूर्ती विघ्नाहराची
रुळे शुंडही, कोर माथा शशीची
प्रभा फाकली नेत्री ती दिव्यतेची
मुसावूनि लाभे गुणानिर्गुणाची

सुवर्णासवे रत्नभारे किरीटी
टिळा शोभलासे विशाळा ललाटी
फडत्कारी कर्णे वरी एकदंती
रुळे शुंड वेधी अती दिव्य कांती

मना निर्मळा हो जरी त्वत्कृपेने
प्रतिष्ठापना भालचंद्रा स्वयेने
अकारे उकारे मकारे मिळोनी
जसा निर्गुणी तू स्वभक्ता सगुणी

माझा श्रीगणेशा

Submitted by निशिकांत on 21 August, 2020 - 23:17

माझा श्रीगणेशा | पाठीशी हमेशा |
वसे दाही दिशा | माझा देव || १ ||

ओंकाराचे रूप | ब्रह्मांड स्वरूप |
ह्रदयी आप्रूप | दर्शनाची || २ ||

गणेशाची स्वारी | आली माझ्या दारी |
आता नको वारी | पंढरीची || ३ ||

उजेड फाकला | अंधार झाकला |
हाच रे दाखला | देवा तुझा || ४ ||

बुद्धीचा सागर | दयेचे आगार |
संसारी माघार | नको आता || ५ ||

ब्रह्मानंदी टाळी | तुझ्या पायतळी |
गेली रात्र काळी | तुझ्यामुळे || ६ ||

मनातला भाव | जाणी तूच राव |
त्वरे मज पाव | लंबोदरा || ७ ||

येईल भान आता येणार जाग आहे

Submitted by निलेश वि. ना. शेलोटे on 21 August, 2020 - 15:20

गेला वसंत माझी टाळून बाग आहे
होते तसे फुलांना केव्हा पराग आहे

घेतो उगा कुणी का आसूड जीवघेणे
पोटात पाखरांच्या पेटून आग आहे

ठेऊ जपून स्वप्ने थोडी तरी उराशी
येईल भान आता येणार जाग आहे

माझे मलाच मीही देतो कुशीत माझ्या
आधार माणसांचा झाला महाग आहे

घेतो टिपून डोळे थोडे हळूच तेव्हा
येता भरून डोळा अश्रू कजाग आहे

आले कधी कुणी ना माझ्याच वाटणीला
झाले असे घराचे माझ्या प्रभाग आहे

निलेश वि. ना. शेलोटे
वृत्त:- आनंदकंद
(गागालगा लगागा गागालगा लगागा)

नाते

Submitted by द्वैत on 21 August, 2020 - 11:01

नाते

असावे असे एक नाजूक नाते
ढळावे जिथे ऊन मध्यान्हचे
जिथे वाहती मंद विरक्त वारे
तिथे पेटवावे दिवे सांजचे

असावी अशी ओढ नात्यात काही
जसे शांत डोही तरल चांदणे
जरी स्पर्श नाही कुणाचा कुणाला
तरी रोमरोमांच गंधाळणे

असावा असा घट्ट नात्यास पाया
जिथे ना उठावी कधी कंपने
उभा देह जावा दुभंगून सारा
मुळांशी उरावी तरी स्पंदने

द्वैत

शहरांमुळे कदाचित

Submitted by निशिकांत on 20 August, 2020 - 23:36

ओसाड गाव झाले
गजबज असे सदोदित
विझले दिवे घरातिल
शहरांमुळे कदाचित

येतात बालपणचे
खेड्यामधील आठव
पारावरील गप्पा
संभाषणात लाघव
शहरातल्या सुखाने
झालो न मी प्रभावित
विझले दिवे घरातिल
शहरांमुळे कदाचित

सारेच तिथे माझे
मीही पण सार्‍यांचा
तुटवडा तिथे नव्हता
अश्रू पुसणार्‍यांचा
गर्दी असून झालो
शहरी कसा तिर्‍हाइत?
विझले दिवे घरातिल
शहरांमुळे कदाचित

इतिहास छाटला होता

Submitted by तो मी नव्हेच on 20 August, 2020 - 08:15

हर एक कोपरा तिथला शोधून पाहीला होता
न जाणे कुठला कचरा काळजात भरला होता

किती उपसला तरीही तळ मला गवसेना
कसला हा डोही माझ्या गाळ साचला होता

कसा चालला श्वास, मी काय हुंगले होते
प्रत्येक भिताडावरती धूर साचला होता

लोक निंदती म्हणूनी कोणी स्वप्न मारले होते
पण हात कसा माझाही लाल माखला होता

ना दिसे मलाही काही जी झापड भाळी धरली
धरणारा हात ही माझा पण अंधार माजला होता

हे कुणी कायदे केले अन् ते कुणी वायदे केले
माझा कसा परस्पर त्यांनी निकाल लावला होता

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन