काव्यलेखन

जगायचे गेले राहुनी

Submitted by @गजानन बाठे on 26 September, 2019 - 06:43

जगायचे गेले राहुनी

खंत बोचरी सांगुनी गेली,
आज या क्षणी बघता वळूनी,
जमा खर्च तव बेरिज केली,
जगायचे गेले राहुनी.

खूपदा वाटे तुज भेटावे,
तुज सांगावे 'तू माझी राणी',
हसण्यावरी तू मज घ्यावे,
सांगायचे गेले राहुनी.

काळ तेवढा उनाड होता,
गात बसलो मी रडगाणी,
नुसती करीत होतो चिंता,
हसायचे गेले राहुनी.

अव्यक्त जरी मी फार राहीलो,
विवाद नव्हता कसली वाणी,
स्वकियांस मी परका झालो,
बोलायचे गेले राहुनी....

गजानन बाठे.

ओले केस

Submitted by पाषाणभेद on 25 September, 2019 - 19:46

केस ओले न्हालेते
आले प्रेमाचे भरते

(पावसात केस ओले
प्रेमाचे भरते आले) ( आपआपल्या मगदुराप्रमाणे केस ओले करावेत!)

शिडकावा ओल्या थेंबांचा
चिंब भिजवून देण्याचा

गोरी काया ओलेती
तुझे लावण्य दाखवती

गाली लाज आलेली
शृंगाराविना सजलेली

अशी सामोरी ललना
मन हरखले ना !

साडी लपेटून उभी
येते कवेत कधी?

- पाषाणभेद
२६/०९/२०१९

शब्दखुणा: 

सुसाईड नोट..

Submitted by अजय चव्हाण on 25 September, 2019 - 18:45

मी मेल्यानंतर कुणी रडावं
असं मला वाटत नाही...
जगत असताना कुणी कधी
किंमत केली नाही...
आता ती करावी हे मला पटत नाही...

मी गेल्यानंतर चांगला होता तो..
अशा कमेंट्स करू नका..
जी सहानुभूती कधी दिली नाही..
आता तरी ती देऊ नका..

बर्थडे विश कधी केलं नाही..
श्रद्धांजलीचे बॅनर कशाला??
का दाखवता लोकांना दुःख झाले आम्हांला..
धडपडत होतो जगण्यासाठी जेव्हा..
सावराया तुमचा खांदा कधी सरसावला नाही..
आता तरी देऊन काय फायदा..
कारण आभार मानायला मी असणार नाही..

विश्वास असू दे त्यावर

Submitted by द्वैत on 25 September, 2019 - 15:00

फुटलेल्या कौलांमधुनी
एक मंद कवडसा येतो
अन विझलेल्या पणतीला
आशेची किरणे देतो

एक भयाण मोठे वादळ
दशदिशा गिळंकृत करते
तितक्यात कुठे आकाशी
ध्रुवासम कोणी दिसते

ही धरा अचानक धसता
आधार कुठे शोधावा
एक अढळ चिरा वाड्याचा
हाताशी चटकन यावा

घरट्याच्या भोवती जेव्हा
वनव्याचा विळखा पडतो
वळीवाचा पाऊस घेऊन
एक मेघ कुठून सा येतो

दुःखाचे डोंगर मोठे
जरी कोसळले अंगावर
तो सदैव असतो सोबत
विश्वास असू दे त्यावर

द्वैत

पहाट !!!!!

Submitted by मण - मानसी on 25 September, 2019 - 08:36

सांजवेळी केसरी तळी,
तुझी आठवण येते आहे,
सौभाग्याची अभागी ही,
अमावास्येत जगत आहे,
पावसाची सर,
प्रेमाचे गाणे गाते आहे,
गाणे प्रेमाचे कि विरहाचे,
हे मात्र गूढच आहे,
प्रेम असो वा विरह,
आहे ते आपले आहे,
म्हणूनच, प्रेम आपले जिंकणार,
हे आता उमजते आहे,
काळोख्या रात्री नंतरची रम्य,
पहाट आता झाली आहे,
या विचारातच,
आता मी निद्राधीन होत आहे.....

@किर्ती कुलकर्णी

शब्दखुणा: 

नदीतीर

Submitted by Mrudu on 25 September, 2019 - 07:30

किरणांचा लेऊनी साज नदीतीर चमकता होई
लहरींचे निळसर कंपन जणू नक्षी उठवून जाई।

किनार्‍यावरी वृक्ष एक तो वाकून पाहे जलि
धारांना नटविण्यास त्याने पर्णभेट ती दिली।

अशी सजली नटली,झाला साजिरा श्रृंगार
नगकन्येस भेटण्या होई दरिया आतुर।

धावे खळाळून ओघ, आस लागली जीवाची
जल मिळे जलधीला खूण निःशब्द प्रेमाची॥

रुपगर्विता

Submitted by @गजानन बाठे on 24 September, 2019 - 11:56

रुपगर्विता

भल्या पहाटे ओल्या अंगी,
रुपगर्विते येशिल का,
पाश बाहूंचे मजला देऊनी,
कवेत अलगद घेशिल का.

केस मोकळे रुप गोजीरे,
स्पर्श सुखाने भिजशील का,
दोन काया अधिर माया,
एकजीव तू होशील का.

नजरेवरती नजर रोखूनी,
ठाव काळजा घेशिल का,
मंद सुगंधी चंदन काया,
रंग तुझा मज देशिल का.

अदलाबदली करू मनाची,
फक्त माझी असशिल का,
अधरा वरती अधर टेकूनी,
श्वास माझा होशील का.....?

गजानन बाठे.

पत्ते

Submitted by यतीन on 24 September, 2019 - 08:04

राजकारण हे राजकारण असतं
पत्ते त्यांचे आणि खेळ ही त्यांचाच

आपण फक्त पत्ते पिसायच असतं
राजकारण हे राजकारण असतं

खुर्ची त्यांची अन् बसणं त्यांचच असतं
आपण फक्त पाया म्हणून उभ राहायच असतं

राजकारण हे राजकारण असतं
ख-याचे खोटे अन् खोट्याचे खरे

करणं हे त्यांचच काम असतं
आपण फक्त मत मांडायच असतं

राजकारण हे राजकारण असतं
थोड अवघड अन् किचकटच असतं

वरवर सोप्प सोप्प दिसत असल तरी
वरून मुकुट पण आतून काटेरी असतं

शब्दखुणा: 

सय

Submitted by यतीन on 23 September, 2019 - 08:40

वय झाले की बोलणारे मन.........*

पिकलेल्या पानांच्या देठाला सुगंध सुटला।
आठवणीच्या खा-या पाण्याचा कालवा फुटला।।

ओंजळीतील सय सुद्धा उसाचा घेत स्थिरावली।
मुठभर जिंदगी पण आभाळा सारखी दिसू लागली।।

यश

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन