असतेस घरी तू जेंव्हा..
Submitted by सत्यजित on 17 March, 2011 - 10:34
नसतेस घरी तू जेंव्हा ह्या अप्रतिम कलाकृतीची सहृदय क्षमा मागुन, संदीप आणि सलिल मला मोठ्या मनाने क्षमा करतील येवढीच इच्छा.
असतेस घरी तू जेंव्हा
जीव विटका विटका होतो
रागातून उठती त्रागे
बनियान फाटका होतो
छतं फाटून वीज पडावी
कल्लोळ तसा ओढवतो,
मी जरा निद्राधीन होता
हा सांड घोरका होतो.
येतात मुली दाराशी
हिरमुसून जाती मागे,
खिडकीतून पाहुन त्यांना
मी असाच अगतिक होतो.
तव मिठीत म़ळमळणाऱ्या
मज स्मरती घामट वेळा,
भासाविन भूत दिसावे
मी तसाच स्तंभित होतो
तू सांग अरे मग काय
मी तोडू या घरदारा?
विटलेला जीव उदास
कलईसम भुर्रभूर्र उडतो.
ना अजुन झालो गोटा
ना भणंग अजुनी झालो,
गुलमोहर:
शब्दखुणा:
शेअर करा
