आयुष्य

गणपतींच्या निमित्ताने

Submitted by चिखलु on 27 September, 2012 - 15:54

तीन एक वर्षापूर्वीची गोष्ट आहे. माझा २ वर्षाचा भाच्चा बाप्पांचे विसर्जन करायला आला होता तलावावर. 'गणपती बाप्पा मोरया, पुढच्या वर्षी लवकर या' असे म्हणून माझ्या भाउजीनी विसर्जन केले, आणि इकडे माझा भाच्चा ते पाहून जोर जोरात रडायला लागला. बाप्पा पाण्यात बुडतील, त्यांना त्रास होईल म्हणून तो रडत रडत, बाप्पाला पाण्यातून बाहेर काढायला पाण्यात जात होता. हा प्रकार आजू बाजूच्या लोकांच्या लक्षात आला आणि ते हसू लागले, यामुळे तर तो अजूनच वैतागला. माझे बाप्पा पाण्यात बुडत आहेत आणि हे लोक हसत आहेत, हे त्याच्या बाल मनाला पटत नसावे. कशीबशी समजूत काढून त्याला घरी आणले.

आयुष्य संपलं राजे...

Submitted by हर्षल_चव्हाण on 5 September, 2012 - 03:14

वेडं व्हावं, प्रेमात पडावं,
आतल्या आत कुणासाठी तरी झुरावं...
वय निघून गेलं राजे,
आता एकटंच चालंत जावं...

वेळ होती तेव्हा, हिंमत नव्हती,
हिंमत आली त्याला नंतर किंमत नव्हती,
निघून गेलेल्या मुशाफिराच्या आठवणी घेऊन,
फक्त कुढत कुढत जगावं,
वय चाललंच आहे राजे,
आता एकट्यानेच चालावं...

जमून आल्या वेळा तेव्हा जमल्या नाही रेषा,
जवळ असता डोळ्यांची तुज कळली नाही भाषा,
दूर गेल्यानंतर तुजला सुचले नाहीत शब्द,
वाट पाहून; थकून गेली निघून ती; जातांना,
पाऊलखुणा ठेवून गेली; त्यांना पाहतच रहावं,
वय राहिलं नाही राजे,
आता कुठवर आपणही चालावं???

ओले डोळे, दुखरा घसा आणि;
सोनेरी दिवसांची सोबत,

शब्दखुणा: 

वासंती भाटकर आणि स्त्री-मुक्ती

Submitted by ज्योति_कामत on 25 August, 2012 - 12:21

बर्‍याच वर्षांपूर्वीची हकीकत आहे. तेव्हा मी प्राथमिक शाळेत जात होते आणि रत्नागिरीजवळच्या बसणी नावाच्या एका खेड्यात रहात होते. हे इतकं लहान खेडेगाव होतं, की रत्नागिरी फक्त ५ मैलांवर असून तिथे जायला थेट रस्ता नव्हता. मधे साखरतरची खूप मोठी खाडी होती. रत्नागिरीला जायचं तर आधी बैलगाडीने तरीपर्यंत जायचं, मग तरीने खाडी ओलांडायची आणि मग बस मिळायची. गावात दुपारी १२ वाजता वगैरे पेपर यायचा. म्हणजे महाराष्ट्र टाईम्स. सगळ्यात मोठी करमणूक म्हणजे रेडिओवरची खरखरत्या आवाजातली सुशील दोशीची कॉमेंट्री नाहीतर सिलोन रेडिओवरची बिनाका. त्यासाठी आम्ही बुधवार रात्रीची वाट बघायचो.

‘भूमितीय आयुष्य’

Submitted by अध्वन्य on 13 March, 2012 - 08:21

‘जे पिंडी ते ब्रम्हांडी!!’ .....
.......
आयुष्याच्या slambook कडे जरा डोकवून पाहिलं तर भूमितीचेच आकार डोळ्यासमोर उभे राहतात. समांतर आणि छेदणाऱ्या रेषा, प्रतल हे जणू परस्पर मानवी संबंधाचे प्रतिक असल्याचा भास का बरं होतो? समज आल्यापासून आपण कितीतरी मिती अनुभवतोच की !!!.....
.......
समांतर रेषा म्हणजे आयुष्याच्या रुळावर कधीही न भेटणाऱ्या किंवा अनोळखी व्यक्तींसारखाच... तर एकमेकांना छेदणाऱ्या रेषा अगदीच कुठेतरी भेटल्याची खुण असल्यासारख्याच नाहीत काय?
......

गुलमोहर: 
शब्दखुणा: 

लोकल आणि ग्लोबल

Submitted by आदित्य डोंगरे on 16 October, 2011 - 02:11

सध्याच्या काळात लोकल आणि ग्लोबल हे परवली चे शब्द झालेले आहेत. internet क्रांती आल्यापासून 'think global-act local' हा आजच्या युगाचा मंत्रच बनला आहे.साधारणपणे सामाजिक कामे किंवा क्वचित प्रसंगी व्यावसायिक निर्णय घेताना हे शब्द वापरले जातात. म्हणजे जगाला भेडसावणारया समस्यांवर आपापल्या स्थानिक पातळीवर उपाय शोधावे, किंवा जगातील trends पाहून आपल्या व्यवसायात बदल करावेत इत्यादी. पण परवा विचार करताना मला 'think global-act local' चा एक वेगळाच अर्थ उमगला. जो अगदी प्रत्येक माणसाच्या आयुष्याला लागू पडू शकतो. प्रत्येक जण आचरणात आणू शकतो.

गुलमोहर: 

आयुष्य

Submitted by यःकश्चित on 8 August, 2011 - 09:08

आयुष्याचा नेमका अर्थ काय असतो...?
शब्दकोशातील एक किरकोळ शब्द असतो,
का जन्मापासून मृत्यूपर्यंतचा प्रवास असतो...
की एक एक क्षण जगण्याचा हव्यास असतो...!

आयुष्य हे विधात्याच्या वहीतील पान असतं
रिकामं तर रिकामं, लिहिलं तर छान असतं
शेवटचं पान मृत्यू अन् पहिलं पान जन्म असतं
मधली पाने आपणच भरायची, कारण ते आपलंच कर्म असतं
होणाऱ्या चुकांना टाळायचं असतं,
कुठलंच पान कधी गाळायच नसतं,
चूक झाली तरी फाडून फेकायचं नसतं,
कारण त्यातूनच आपल्याला पुढे शिकायचं असतं.

आयुष्य हा एका शाळेतून जाणारा मार्ग असतो,
तिथे प्रत्येकासाठीच एक स्वतंत्र वर्ग असतो.
आयुष्याचा हा रस्ता कधीच सरळ नसतो,

गुलमोहर: 
शब्दखुणा: 

आयुष्य गोल आहे

Submitted by मिल्या on 6 January, 2011 - 23:20

थोड्या वेगळ्या वृत्तामधला एक प्रयत्न

टाळतो किती मी त्यांचा ससेमिरा पण, सायास फोल आहे
तीच तीच नाती भेटायचीच कारण... आयुष्य गोल आहे

टाकले खडे मी नाना प्रकारचे पण, उपयोग शून्य झाला
समजले अखेरी... रांजण तुझ्या मनाचा भलताच खोल आहे

रोजच्या झळांनी गेली सुकून स्वप्ने, गेलेत खोल डोळे
त्यामुळे खरे तर डोळ्यांमधे जराशी अद्याप ओल आहे

शेवटी मिळाली... फुटकळ जुनीच दु:खे, किरकोळ जून जखमा
पुण्यसंचयाचे देवा तुझ्या दुकानी इतकेच मोल आहे?

दर्शनास डोळे आतूरले कधीचे... पण पालखी दिसेना
वीज अन ढगांचा नुसताच आसमंती ताशा नि ढोल आहे

घेउनी भरारी... आव्हान अंबराला देशीलही मना पण

गुलमोहर: 

आयुष्य

Submitted by kiran chitale on 5 September, 2010 - 16:53

आयुष्य

आयुष्य ही मजा आहे ... ... ती लुट्णा-यांना
आयुष्य ही सजा आहे ... ... ती भोगणा-यांना
आयुष्य हे व्यर्थ आहे ... ... ते अनर्थ जगणा-यांना
आयुष्य हे रूक्ष आहे ... ... त्यात रस न घेणा-यांना
आयुष्य हा खेळ आहे ... ... त्यात रमून खेळणा-यांना
आयुष्य हा रंगमंच आहे ..... त्याकडे एक भूमिका म्हणून पाहणा-यांना
आयुष्य ही कथा आहे ... ... तिच्याकडे गोष्ट म्हणून पहाणा-यांना
आयुष्य ही व्यथा आहे ... ... दु:खात बुडलेल्या जीवांना
आयुष्य हे अंतर आहे ... जन्म आणि मृत्यु मधील ... तत्ववेत्त्यांना
आयुष्य आही एक संधी आहे ... ... तिचा उपयोग करणा-यांना

गुलमोहर: 
शब्दखुणा: 

आयुष्यात थोड वेगळ....

Submitted by कमलाकर देसले on 23 August, 2010 - 12:24

आयुष्यात थोडं वेगळं,जगता आलं पाहीजे
आहे त्यात थोडं वेगळं बघता आलं पाहीजे

सूर्य तर रोज उगवतो,आम्ही त्याला रोज बघतो
असं म्हणून कसं चालेलं?
प्रकाशाचं देणं तसं देता आलं पाहीजे
आयुष्यात.......................

पहाटेच्या पुजेसाठी, वेणीतल्या गजर्‍यासाठी
काय तेवढी फुले फुलतात ?
मातीतले गंधगाणे गाता आले पाहीजे
आयुष्यात.........

नेमेची येतो पावसाळा,तेच पाणी तोच चिखल
येवढाच फक्त नको खल.
मऊ मुलायम श्रावण सरीत भिजता आलं पाहीजे
आयुष्यात........

घरची आणि शेजारची काय, मुलं म्हणजे पोरं टोरं?
ते खरे तर गोकुळचे चोर
पेंद्या सुदामा होऊन त्यांच्यात खेळता आलं पाहीजे

गुलमोहर: 
शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - आयुष्य