स्फुट

प्रबोधनकार नाट्यगृह बोरिवली च्या तळ्मजल्यावर अगदी दर्शनी भागात येक प्रशस्त कला दालन आहे. दुर्दैवाची गोष्ट म्हणजे कधीही नाटकाला गेलो तर तिथे फक्त साड्या, कपडे आणि गृहपयोगी वस्तूंचे स्टॉल्स दिसायचे.
काही दिवसांपुर्वी या कलादालनाचे नुतनिकरण झाले आहे आणि तेथे बोरिवली परिसरातील काही नावजलेल्या चित्रकार आणि शिल्पकारांच्या कलाकृतींचे प्रदर्शन चालु आहे . हे पर्दर्शन ३१ तारखे पर्यंत चालु आहे.
या प्रदर्शना बरोबर सायंकाळी ६:०० वाजता रोज कला प्रत्यक्षिकांचे / व्याख्यानांचेही आयोजन केले जात आहे
२७ मार्च - व्यक्तीचीत्रण - श्री. वासुदेव कामथ

उलुवाटु मंदिर बाली ,इंडोनेशिआ

फेसबुक आणि इतर सोशल नेट्वर्क्समुळे कित्येक चित्रकारांची कामं रेग्युलरली पाहाता येतात, आपल्या कामांवर अनेकांच्या प्रतिक्रिया आणि सुचना मिळतात. अनेक आंतराष्ट्रीय आर्ट सोसायटीज ची स्वतःची फेसबुक पेजेस आहेत आणि आंतराष्ट्रीय स्तरावर अनेक ऑनलाईन स्पर्धा FB वर आयोजल्या जातात.
इथे लिहायचे प्रयोजन म्हणजे मुंबईतल्या दोन प्रतिथयश चित्रकारांनी FB वर चित्रकले साठी चालवलेल्या प्रयत्नांची माहिती करुन देणे.

संगीत!

संगीत कशामधे नाही? आपल्या रोजच्या जीवनात संगीत भरून राहिलेले आहे. नाद! साद! आलाप! भारतीय शास्त्रीय संगीत जगात सर्वश्रेष्ठ आहे हे तर आता नासानेही कबूल केलेले आहे. त्यामुळे भारतीय शास्त्रीय संगीताचा नाद नाही करायचा.

आजच्या वैश्विकीकरणाच्या काळात इंग्लंड-अमेरिका आणि इतर अशा अनेकविध जोगरफीच्या संगीताचे सूर आपल्या कानावर पडतात. काही सूर आवडतात, काहींची कानाला सवय होत जाते. थोडक्यात काय, तर कुठल्या जोगरफीमधे, कुठल्या प्रकारचे म्युझिक फेस करायला लागेल ह्याचा अंदाज बांधणे आता अशक्य आहे!

एक वर्‍हाडी पदार्थ खिचडी सोबत खायचा असतो. शेंगोळे नाही. ते आणि वेगळे. हे वेगळे आहेत. ह्यात तिळाचा कुट घालतात. हा पदार्थ बायका पायावर करतात. पाय पसरुन उंड्याचे सर गुडघ्यपासून टाचेपर्यत लांबत न्यायचे.

मुंबईतं ग्रान्ट रोड स्टेशनच्या बाहेर पडल की अली भाई रेमजी रोड वर 'बी मेरवान' ही बेकरी दिसते. गेले ९१ वर्ष ही बेकरी आहे तिथेच आहे. त्यांचा मेनू सुद्धा उभ्या ९१ वर्षात कधी बदलला नाही. ह्या बेकरीत मिळणारा मावा केक, मावा सामोसा, प्लम केक, इरनी चहा, बन मस्का पावा, हॉट केक, अंडा भुर्जी ह्यांची जशी होती तशीच आजही टिकून आहे. मावा केकची पहिली बॅच सकाळच्या ८ पर्यत संपून गेलेली असते आणि शेवटची बॅच ५:३० ला. बेकरीमधील खुर्च्या झेकोस्लॉहोकीयामधून आणलेल्या आहेत तर छताला लागून असलेल्या टाईस ईटालियन आहेत.

इरावती कर्वे काहीतरी ग्रेटच होत्या. अस व्यक्तिमत्त्व बघायला आणि वाचायला मिळण म्हणजे मी मराठी मनुष्य म्हणून जन्माला आलो त्याचे केवढे तरी अप्रुप वाटते आणि मला वाचनाची आवड आहे त्याचे अजूनच! पण आपण वाचायला लागतो आणि ती आवड आपल्यात निर्माण होते ह्याचे सर्वात पहिले कारण असावे ते म्हणजे आपण हाती घेतलेले पुस्तक. हाती पहिलेच पुस्तक यावे आणि ते सडकछाप निघावे म्हणजे त्या वाचकाला परत पुस्तक हाती धरावेसे वाटेल का? बहुतेक नाही!

रोज भरदुपारी ऑफिसच्या गाडीची वाट पाहताना एक बाई रोज दिसते. तिच्या हाताशी एक आणि पोटात एक अशी अवस्था. हाताशी असलेलं जेमतेम ३-४ वर्षांचं असेल. थोड्या दिवसात पोटातलं ही या जगात येईल.

मला एक प्रश्न रोजच पडतो तिला पाहून. कित्येक होऊ घातलेले आईवडील आपल्या येणार्‍या पाल्याच्या भविष्याचा किती आणि काय विचार करत असतील? स्पर्धा इतकी वाढली आहे. आजच व्हॉटसप वर कुणितरी मुंबईची कहाणी थोडक्यात मांडली होती. ते वाचून मनात आलं की ती कहाणी फक्त मुंबईची नसून भारतातल्या प्रत्येक वाढत असलेल्या शहराची आहे. जगण्यासाठी धडपड. मग एक मूल आधीच असताना दुसर्‍या मुलाचा विचार लोक का करत असतील?

काल माझी पुतणी मला म्हणाली अंकल १०० चांगले कॉलेज भरावे लागतात ऑनलाईन. एम्बीएच्या प्रवेशासाठी. द्या ना काढून नावे. मी ऑनलाईन उपलब्द्ध असलेली पीडीएफ उघडली. तिच नावे वाचून डोळे पाझरू लागले.

जमनालाल बजाज,
सिडेनहॅम,
चेतना,
लाला लजपतराय,
सोमय्या,
सिम्बी,
भारती विद्यापिठ!

The Hitchhiker's Guide to the Galaxy has, in what we laughingly call the past,
had a great deal to say on the subject of parallel universes. Very little of
this, however, is at all comprehensible to anyone below the level of Advanced
God and, since it is now well established that all known gods came into
existence a good three millionths of a second after the universe began rather
than, as they usually claimed, the previous week, they already have a great
deal of explaining to do as it is. They are, therefore, not available for
comment at this time.