महाराष्ट्र

कथा आणि व्यथा

Submitted by Prshuram sondge on 23 April, 2017 - 11:09
तारीख/वेळ: 
23 April, 2017 - 11:04
ठिकाण/पत्ता: 
बीड . . महाराष्ट्र

कथा आणि व्यथा
**************
**एका माणसाची गोष्ट **
शेवटची बस चुकली. आता खाजगी वाहना शिवाय पर्याय नव्हता. पाण्याची बाटली घेतली. ढसा ढसा पाणी प्यायलो. आता खाजगी वाहन जिथं लागतात तिकडं निघालो.थोड पुढं चलत गेलो की एक पोरगा पळत पळत आडवा आला. तो पण ओरडतचं," साहेब, पाटोदा ना ?"
" हो, तुला कसं कळलं ?"
" असं कसं ? तुम्हाला कोण ओळख नाही? " अशी स्तुती केली की मला थोड मूठभर मांस अंगावर चढल्यासारखं वाटलं.
" बरं तुझी गाडी कोणती ?'
" मॅक्स आहे साहेब "
" टेप ?"
" आताच नवा कोरा बसविला ...सांऊड सिस्टीम पण.."
" पण ड्रायवर चांगला का ?"

माहितीचा स्रोत: 

कथा आणि व्यथा

Submitted by Prshuram sondge on 23 April, 2017 - 04:38
तारीख/वेळ: 
23 April, 2017 - 14:02 to 14:31
ठिकाण/पत्ता: 
बीड

कथा आणि व्यथा
***************
कुणात जीव रंगला ?
*****
परवा आमच्या शहरातल्या मोठया कपडयाचा दुकानात जाण्याचा योग आला.असा योग नेहमीचं येतो.
सौ.चा हट्टच होता.मेहूणी आली होती.
आम्ही त्या अलीशान, भव्य दुकानात शिरलो.ते पण कसबसं... यात नेहमीचं प्रचंड गर्दी असते. दुकानातल्या गर्दीला एक प्रकारची शिस्त असते.या दुकानात तसं काही नाही नसतं.तो एक बाजारचं असतो. नुसता गर्दा... कसं उभा राहयचं .
लेडीज विभात गेलोत. त्यात पुन्हा वयानुसार, फॅशननुसार विभाग ...

माहितीचा स्रोत: 
विषय: 

कथा आणि व्यथा

Submitted by Prshuram sondge on 23 April, 2017 - 04:38
तारीख/वेळ: 
23 April, 2017 - 14:02 to 14:31
ठिकाण/पत्ता: 
बीड

कथा आणि व्यथा
***************
कुणात जीव रंगला ?
*****
परवा आमच्या शहरातल्या मोठया कपडयाचा दुकानात जाण्याचा योग आला.असा योग नेहमीचं येतो.
सौ.चा हट्टच होता.मेहूणी आली होती.
आम्ही त्या अलीशान, भव्य दुकानात शिरलो.ते पण कसबसं... यात नेहमीचं प्रचंड गर्दी असते. दुकानातल्या गर्दीला एक प्रकारची शिस्त असते.या दुकानात तसं काही नाही नसतं.तो एक बाजारचं असतो. नुसता गर्दा... कसं उभा राहयचं .
लेडीज विभात गेलोत. त्यात पुन्हा वयानुसार, फॅशननुसार विभाग ...

माहितीचा स्रोत: 
विषय: 

तुझे माझे

Submitted by मीनल कुलकर्णी on 9 April, 2017 - 12:49

तुझे माझे

तुझे माझे बंध
जसा मोग-याचा गंध
किती दडपू पाहिला
दरवळे मुक्तछंद....

तुझी माझी भाषा
निशब्दाची रेषा
अबोल भासे तरी
पुर्णत्वाची परिभाषा...

तुझे माझे गाणे
ना सूर ना तराणे
गवसले मज त्यात
जगण्याचे किती बहाणे...

तुझी माझी भेट
नभ धरेचा समेट
होता नजरानजर
कळ काळजात थेट...

तुझा माझा प्रवास
मनी क्षितीजाची आस
गुंफता हात हाती
पायी नक्षत्रांचा भास...

प्रांत/गाव: 

मी

Submitted by मीनल कुलकर्णी on 31 March, 2017 - 22:33

मी
आजकाल मी स्वतःलाच भेटत नाही
या माणसांच्या गर्दीपासून
पळते आहे दूर कुठेतरी....
माझीच ओळख अजून
मला पटलेली नाही
कोण आहे कोण मी ??
या जगण्याच्या शर्यतीत
हरवून बसले आहे
स्वतःचचं अस्तित्व
इथे पंख छाटलेल्या
पक्षाला हक्कच नाही
स्पर्धेत भाग घेण्याचा
अन् घेतलाच तर
सारेजण जातील
त्याला पायदळी तुडवून
मी पण त्यातलीच एक ??
की मीही चालले आहे
खुरडत खुरडत त्या पक्षाप्रमाणे
या दुनियेची तमा न बाळगता
फक्त अंतिमरेषेकडे लक्ष ठेऊन.......
- मीनल

प्रांत/गाव: 

काय सांगावे......

Submitted by मीनल कुलकर्णी on 30 March, 2017 - 14:01

काय सांगावे...

फुलासवे जरी बोचती काटे
तरी परिमल सुखावे....

अंधारात धुके दाट तेंव्हा
हात तुझे हाती असावे...

देह घुटमळे उंबरठ्यापाशी
वेशीपार वेडे मन धावे...

माझे असे काही नाही मजपास
तुजला मी आता काय द्यावे....

माझा जन्म आहे आधी अर्थहीन
तुज मी कैसे उध्दारावे....

आयुष्य सारे आहे एक फसगत
कोणास आपले मानावे....

शब्दच सखा शब्द सोबती
शब्दांनाच घेऊन संगे चालावे...

"मीनू" म्हणे एवढी ठेव आठवण
आणि काय वेगळे सांगावे...
- मीनल

प्रांत/गाव: 

थोड कळु बोला..........

Submitted by वि.शो.बि. on 3 February, 2017 - 04:58

द हिंदु चा लेख वाचला न मनात आल कि, आपले विचार मांडु. म्हणुच थोड कळु बोलतोय...... परंतु सत्य..........
३/२/२०१७ द हिंदु वरुन सुचल........
आपल्या भारताला गरज आहे. सत्य व निर्मळ निसर्गाची. नविन नविन पक्षि येतात न सुंदर असे आपल मन मोहक रुप आपल्या दर्शनाला घेवुन येतात. कोणताहि कर मागत नाहि कि, वाद करत नाहि. असे आकाशात एका ठिकानाहुन दुसरि कडे भ्रमन सतत सुरुच.....
भारतात 'चिमणि' हा पक्षि सुद्धा तसाच.....
परंतु कुठे हरवला आहे तेच समजत नाहिये.
त्याचि चिवचिव कणावर पडलि, का मन कस तृप्त झाल्या सारखच वाटत. सध्या हा आवाज नाहिसा होत आहे. नाहि का?

दिसत नसेल आरशात पण...

Submitted by मीनल कुलकर्णी on 18 January, 2017 - 12:53

दिसत नसेल आरशात पण....

दिसत नसेल आरशात पण
आता वय होत चाललयं....
केस असतील काळेभोर
मन मात्र पांढरंफटक पडलयं...

डोळे झालेत अधू
नाही वाचता येत कोणाच्या
चेह-यावरचे भाव
हात घेता येतो हाती
नाही ओळखता येत
कोणाच्या मनाचा ठाव
माझ्या ओळखीच जगचं
कदाचित धूसर होत चाललयं...
दिसत नसेल आरशात पण....

शब्द ही तोलून मापूनच
पडतात कानावर
गर्भितार्थ कळत असतात
पण मी नाही घेत मनावर...
मनही जाणिवनेणिवेच्या
पलिकडे जात चाललयं....
दिसत नसेल आरशात पण....

ये आता मागे नाहि.........

Submitted by वि.शो.बि. on 11 January, 2017 - 08:26

मि आजच प्रथम एक अभंग share करत आहे
निसर्गाने दिलेली एक सुंदर अशि वास्तु किंवा सौंदर्य.
जणु समुद्राला हि हेवा वाटावा अस आपल जिवन.
त्याला काहि नविन माझे मित्र- मैत्रिनि व्यसन अंगि कारुन स्वत:ला आगेत झोकुन देत आहेत.
आपल शरिर म्हणजे काय exchange offer वाटली काय....
म्हणुन एका अभंगातुन तुम्हाला नविन सुंदर अश्या जगात घेउन जात आहे. जणु रायगडाच्या पाय्थ्याला जसा झुरु झुरु वाहणारा वारा, थंडित शरिराला गरम उब देनारी, मायच्या साडिची गोधडिच. असच वाटेल हि शरिराला मुक्ति देनारा अभंग.......

निसर्गाचि देन अभंग "शरिर"
हात करि कृत्य, पाय करि वाटचाल
ज्याच्या त्याच्या हाती आहे, कर्तवव्याचे माफ!
हात जाइ पुढे पुढे

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - महाराष्ट्र