आस्वाद

हा लेख मायबोलीच्याच एका जुन्या दिवाळी अंकासाठी लिहिला होता. थोडा परत एकदा हात फिरवून इथे टाकतेय.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
एकदाची ठकू लिहायला बसली तिनं ठरवलं आपल्या सगळ्यात आवडत्या मैत्रिणीवर, नाचर्‍या लच्छीवर लिहायचं. ठकू लिहायला बसली आणि लच्छी काही नाचून दाखवायला तयार नाही. कंटाळून ठकी तिथून उठायला लागली आणि लच्छी समोर येऊन बसली. "अशी कशी गं तू? लच्छी सापडायची तर लच्छी बनायला नको? ये चल टाक पावलं माझ्याबरोबर.." ठकूचा हात धरून लच्छी घेऊन गेली.

भाग १ -अक्षय कविता

पण, म्हणून त्या कवितेला विमुक्त मनाच्या रसरंगाचे वावडे नाही. ...

तुला कसे कळत नाही?
फुलत्या वेलीस वय नाही!
क्षितिज ज्याचे थांबले नाही,
त्याला कसलेच भय नाही,
त्याला कसलाच क्षय नाही....

असाच काहीसा अक्षय जिवंतपणाचा स्पर्श लाभलेली बोरकरांची लख्ख आरस्पानी कविता. लयीत उलगडणारी आणि शब्दचित्रांचा उत्कट अनुभव वाचकांसमोर अलगद आणून ठेवणारी, अशी. कवितेची जातकुळीच अर्थगर्भित. चित्रवाही शब्दकळेचे लेणे ल्यालेली. आयुष्यातल्या प्रत्येक अनुभवाला तितक्याच समरसतेने आपलंसं करुन, अनुभवून आपल्या अवधूती मस्तीत धुंद होताना, त्या अनुभवांचा मुक्त उद्घोष करणारी, शुद्ध अभिजात अशी ही कविता. आत्मनिष्ठ.

स्वरचित्र - पुणे आकाशवाणी केंद्रावर दर रविवारी सादर होणारा एक विशेष कार्यक्रम.

मधली काही वर्षे हा कार्यक्रम काही कारणास्तव प्रसारीतच होत नव्हता... गेल्या चार महिन्यांपासून नविन स्टेशन डायरेक्टर आले आणि त्यांनी हा कार्यक्रम परत चालू केला...

महिन्याच्या दर रविवारी सकाळी बरोबर ८ वाजून ४० मिनिटांनी एक विशेष गीत पुणे आकाशवाणीच्या ७९२ किलोहर्ट्झ ह्या वारंवारितेवर म्हणजेच पुण्याच्या AM वाहिनीवर प्रसारीत केले जाते. ह्या गीताचे वैशिष्ट म्हणजे हे पूर्ण महिन्यासाठीचे विशेष गीत असते..

मी काही कधी तिची मोठी 'फॅन' वगैरे नव्हते. ज्या सिनेमांतून ती आणि संवेदनशील अभिनेत्री म्हणून तिची प्रतिमा घडत गेली, त्यातले बरेचसे मी पाहिलेले नाहीत. शक, स्वामी, स्पर्श, नमकीन यांसारखे काही दूरदर्शनच्या कृपेने पाहिले होते, पण त्यांत लेखक किंवा दिग्दर्शकाचंच कौतुक जास्त वाटलं होतं. तिची म्हणून काही खासियत जाणवल्याचं आठवत तरी नाही. मी लहान होते - इतकाच त्याचा कदाचित अर्थ असेल.

(परतीच्या वाटेवर भावना, निलू ताई आणि जाये ह्यांच्या विनंती वजा हुकुमावरून २५/०९/२०१० रोजी पुणे येथे श्री रवळनाथाच्या कॄपेने पार पडलेल्या ग ट ग चा वॄत्तांत लिहीण्याचा हा किडूक-मिडूक प्रयत्न.)

मला वॄत्तांत लिहीयला जमत नाही पण देवाचे स्मरण करून आणि "व्रुत्तांत-वर्धक वटी" घेऊन लिहीण्यास प्रारंभ करत आहे.

अवघी विठाई माझी, रचुनी त्यांचे झेले आणि फलेषु सर्वदा, हे माझे मायबोलीवरचे अनुक्रमे, भाज्या, फुले आणि फळांवरचे पहिलेवहिले लेख होते. त्यानंतर पुलाखालून बरे़च पाणी वाहून गेले. पण या मंडळीनी मला रिझवण्यात कधी हात आखडला नाही. फुलांबद्दल बरेच लिहून झाले. आता काही भाज्यांबद्दल, लिहीन म्हणतोय. त्याची ही सुरुवात.

मश्रुम बद्दल आजही अनेकांच्या मनात अढी असते. खुप जण ते खात नाहीत. त्यापैकी काही कारणे अशी.

आधीचा चष्मा

वासंतिक बाफ जसा पेटून उठला तसे शिट्टीकरही उत्साहात आले. जस-जसा गटगचा दिवस जवळ येत होता तसा हा उत्साह वाढत होता. इतका की त्या उत्साहाच्या भरात एका शिट्टीकरणीने गटगला येणे रद्द केले, पुर्‍या उडुन गेल्या आणि नंतर सामान गाडीत टाकताना आदल्या दिवशी आणलेल्या आमच्या ग्रॉसरीतल्या कांदे-बटाट्याच्या पिशव्या सुद्धा गाडीत भरल्या गेल्या.

डीजेच्या नजरेतून एक झलक-

"आपका कुछ सामान
हमारे पास पडा है
डायपर के कुछ भीगे भीगे पॅक्स रख्खे है
हो और किसिका पारोसा एक स्वेटर पडा है
वोह स्वेटर लौटादू
आपका वो वो सामान लौटादू

पडझड है कुछ....
है ना?
पडझड है कुछ बेसमेन्ट कि
गिरनेकी नौबत
मस्तीमे किसीने वॉल पे एक लाथ मारी थी
बेसमेन्ट कि वो वॉल अभी तक काप रही है
बेसमेन्ट रिपेअर करवा दो
मेरा वो बेसमेन्ट लौटा दो

शेवटचं कडवं सायोच्या कान्देपोहे साठी :

११६ मोहरीचे दाणे
एक तुम्हारे बाग का onion
गिले लेमन कि खुशबू
उष्टे तुम्हारे चमचे कुछ
उष्टे खरकटे डब्बे भी कुछ
याद दिलादु
सब लौटादू
तेरा वो कचरा लौटा दू !

विशेष सूचना : प्रस्तुत वृत्तांतातील सर्व व्यक्ती आणि प्रसंग पूर्णपणे काल्पनिक आहेत. कोणत्याही सक्रिय वा रोमन मायबोलीकराशी वा अन्य वृत्तांतांतील घटनांशी त्यांचे साधर्म्य आढळल्यास तो योगायोग समजावा.

**********************************************************

झालं काय, की ५ फेब्रुवारी २०१०ला लालू या आयडीने मायबोलीवर रीतसर बाफ वगैरे काढून सैन्यभरतीबद्दल आवाहन करायला सुरुवात केली. एक ठिणगी पडावी आणि पाहता पाहता वणवा पसरावा तशी संपूर्ण मायबोलीभर बातमी पसरली. (पसरली म्हणजे काय, लालूनेच रिक्षा फिरवून ती पसरवली. पण ते असो.)

<ललित ऊर्फ विषयांतर मोड ऑन>