गद्यलेखन

।।मेलेलं कोंबडं।।। (भाग ५ - अंतिम)

Submitted by mi manasi on 22 August, 2020 - 12:40

।।मेलेलं कोंबडं।।
(भाग ५-अंतिम)

जुई बिल्डिंगजवळ आली तर कंपाऊंडमध्ये ओला टॅक्सी उभी होती.

सवयीप्रमाणे तिकडे जराही लक्ष न देता जुई जिन्याकडे वळली तर तिला अगदी समोरून सुमाआजी येतांना दिसल्या. सोबत त्यांची मुलगी-अनघा होती. जुई समजली. म्हणजे सुमाआजी चालल्या…जुईचा गळा भरून आला. जुई जशी जमिनीत रुतूनच बसली. तिला एक पाऊलही टाकवेना. सुमाआजी अगदी पुढ्यात येऊन उभ्या राहिल्या तरी जुई जागीच खिळून होती. सुमाआजी आल्या आणि त्या जुईला जवळ घेणार इतक्यात अनघा रागाने म्हणाली..

।।मेलेलं कोंबडं।।।। (भाग ४)

Submitted by mi manasi on 21 August, 2020 - 01:28

।।मेलेलं कोंबडं।।
(भाग ४)

दार लावून सुहास वळला. त्याने खांद्याला धरून जुईला कॉटवर बसवलं. आणि तिचे दोन्ही हात हातात घेत म्हटलं ...

"जुई डोळे बंद कर!"...जुई पुन्हा एकदा थरथरली...

"हं! आता उघड!"...

जुईने डोळे उघडले. सुहासने तिच्या हातावर पाचशेच्या बऱ्याचशा नोटा ठेवलेल्या होत्या...जुईने अंदाज बांधला... पंचवीस-तीस हजार असतील...

"हा माझा पहिला पगार जुई! हुं!.. पण आता कदाचित शेवटचाही ठरू शकतो”...सुहासने भावूक निवेदन करून पाहिलं...

भेटी लागी जीवा

Submitted by तुषार विष्णू खांबल on 20 August, 2020 - 13:36

भेटी लागी जीवा

शब्दांकन - तुषार खांबल

मोबाईलच्या स्क्रीनवर पडलेला अश्रूचा थेंब पुसत साई देव्हाऱ्यातील गणपतीच्या फोटोकडे पहात होता..... त्याच्या काही नशीबवान मित्रांनी आणि इतर मंडळींनी त्यांच्या गावी सुरू असलेल्या गणपतीच्या तयारीचे सोशल मीडियावर टाकलेले फोटो त्याला बेचैन करत होते.... एव्हाना त्याला येत असतील-नसतील तितक्या सर्व शिव्यांचा पाढा त्याने या कोरोना आणि सरकारी यंत्रणेसाठी वाचून झाला होता....

ओव्हरटाईम - भूत कथा (भाग-२. झोनल ऑफिस कडे प्रयाण)

Submitted by बिथोवन on 20 August, 2020 - 08:22

"ओव्हरटाईमचा रेट काय असतो?"

"डबल. म्हणजे रोजच्या आठ तासाचे हजार रुपये मिळत असतील तर ओव्हरटाईमला आठ तासाचे दोन हजार मिळतात."

"वोव! पण फक्त ३१ डिसेंबरलाच ना?"

"होय पण समजा तुझी बदली दिल्लीला झाली तर दोन हजार प्लस बोनस असतो. म्हणजे प्रत्येक डेड बॉडी मागे पाचशे रुपये."

" अरे, तू मला माझा असिस्टंट बनवलास, माझा इंटरव्ह्यू झाला नाही, इन फॅक्ट मी ह्या जॉब साठी ऍप्लिकेशनच केलं नाही तरी मला लगेच हा जॉब कसा काय मिळाला?" मी त्याला विचारलं.

अकल्पित

Submitted by प्रथमेश काटे on 20 August, 2020 - 06:28

     त्या अलिशान बंगल्यात ती एकटीच होती. संपूर्ण घरावर सुतकी वातावरण पसरले होते. ती पायऱ्या उतरून खाली आली. तिने एकदा भिंतीवरील नवऱ्याच्या फोटोकडे पाहिले. गतकाळातील त्या भयाण आठवणीने तिचं अंग शहारल. पण क्षणात तिने स्वत:ला सावरलं. तिथल्या एका पलंगावर बसली, आणि भूतकाळात हरवली.

शब्दखुणा: 

।।मेलेलं कोंबडं।।। (भाग ३)

Submitted by mi manasi on 20 August, 2020 - 03:54

।।मेलेलं कोंबडं।।
भाग ३

आठ महिन्यापूर्वीचा तो दिवस तिच्या डोळ्यात उतरला...

त्या दिवशी निलेशने सुहासला स्वतः तिच्या मोबाईलवरून फोन करून चार वाजता घरी भेटायला बोलावलं होतं. पण सुहास सहा वाजले तरी आला नाही. तेव्हाच जुईच्या काळजाचा ठोका चुकला होता. वहिनी आधीच आरोहीला-त्यांच्या मुलीला घेऊन माहेरी गेली होती. कदाचित निलेशने तिला मुद्धामच पाठवलं होतं...

निलेशचा पारा चढलेला होता. गेली पाच वर्षं जुई सुहासला भेटत होती आणि त्याला मात्र ते आत्ता कळलं होतं... तेही लोकांकडून...

।।मेलेलं कोंबडं।।। (भाग-२)

Submitted by mi manasi on 19 August, 2020 - 05:44

।।मेलेलं कोंबडं।।
(भाग २)

विचारसरशी जुई चालायला लागली होती. पण तितक्यात रस्ता क्रॉस करून सुहास तिच्यासमोर आला देखील. तिला थांबावंच लागलं...

"कशासाठी आलायस?" जुईने शक्य तितक्या कोरड्या स्वरात विचारलं...

"तुला भेटायला जुई! मी तुला भेटायला आलोय... कोण जाणे आता पुढे काय होईल? तुझं-माझं काही झालं तर सांगणारही कोणी नाही. नुसतीच वाट बघत बसू”… सुहास अगदी काकुळतीला येऊन समजावण्याचा प्रयत्न करीत म्हणाला.

लेखन स्पर्धा २ - माझा अनुभव - कोविड-१९ लॉकडाऊन

Submitted by संयोजक on 18 August, 2020 - 15:15

नमस्कार मायबोलीकर,

नुकतेच २०२० वर्ष सुरू झाले होते. वर्षभरातील नियोजनाचे आडाखे बहुतेकांनी तयार करून ठेवले होते. अचानक फेब्रुवारी महिन्यात चीन देशात संसर्गजन्य रोगाची लागण सुरू झाली. म्हणता म्हणता अमेरिकेत हा रोग जाऊन थडकला. थोड्याच अवधीत जगभरात या रोगाने थैमान घातले. जगभरातील प्रत्येकजण आहे त्याच ठिकाणी अडकला. जागतिक आरोग्य संघटनेच्या आदेशानुसार जगभरातील सगळ्याच देशांनी लॉकडाऊन सुरू केले. प्रत्येकालाच हा प्रकार नवीन होता.

।।मेलेलं कोंबडं।।। (भाग १)

Submitted by mi manasi on 18 August, 2020 - 10:31

।।मेलेलं कोंबडं।।
(भाग १)

मालकांनी दिलेल्या पगाराच्या नोटा न
मोजताच तशाच हातात गुंडाळून जुई शिलाई मशीनजवळ -आपल्या जागेवर येऊन बसली. तिने मूठ उघडून पाहिली... पाच हजार असतील. हे फारतर एक महिना पुरतील पुढे काय?...

मागच्याच महिन्यात शिंदेकाकूंनी डब्याचे पैसे वाढवून पंच्याहत्तर रुपये केले. दोन
वेळचे एकशे पन्नास.. म्हणजे आता महिन्याचे चार हजार पाचशे होतील …फक्त पाचशे उरतील. इथे दोन वेळा चहा तरी फुकट मिळत होता. सकाळी आल्यावर डब्यातल्या दोन चपात्या खाल्ल्या कि सकाळचा नाश्ता होत होता...

शब्दखुणा: 

डॉक्टर ननवरे--- एक मॅड सायंटिस्ट

Submitted by प्रभुदेसाई on 18 August, 2020 - 02:47

जो माणूस झोपलेला असतो त्याचे विज्ञान आणि तंत्रज्ञान त्याच्या कुशीत झोपलेले असते. जो माणूस आळस झटकून उभा राहतो त्याचे विज्ञान आणि तंत्रज्ञान उभे रहाते. जो माणूस चालत असतो त्याचे विज्ञान आणि तंत्रज्ञान त्याच्या बरोबर चालत रहाते. जो माणूस पळत असतो त्याचे विज्ञान आणि तंत्रज्ञान त्याच्या पाठोपाठ पळत असते.
-------- इति प्रसिद्ध जपानी तत्वज्ञ मी (१५२४-१५९७)

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - गद्यलेखन