काव्यलेखन

जुळे नवरे, जुळ्या नवर्‍या

Submitted by पाषाणभेद on 13 October, 2019 - 13:22

एका पुरूषांच्या जुळ्यांच्या जोडीचे
स्त्री जुळ्यांच्या जोडीशी जुळले

(जोड्या स्त्री-पुरूषांच्या होत्या. आधीच खुलासा केला. कारण कुणी कलम ३७७ चा विचार करतील!)

जुळले ते जुळले
कुणा न कळले

ज्याच्यात्याच्या जोडीदाराचा हातात हात घालूनी
प्रत्येक जोडी हनिमूनास निघाली

एकत्र मजा करायचा विचार नेक
भटकायचे ठिकाण ठरवले एक

बूक केले छानसे सी फेसींग हॉटेल थ्री स्टार
रूम शेजारी शेजारी नंबर दोनशे तिन, दोनशे चार

दिवसभर फिरले डोंगरावर
खाल्ले पिल्ले पोटभर

सेल्फी काढल्या घालून गळ्यात गळे
व्हाट्सअ‍ॅप फेबूवर स्टेटस शेअर केले

शब्दखुणा: 

नदी माय

Submitted by डॉ.विक्रांत प्र... on 13 October, 2019 - 10:50

पाण्यात या शिरू नका
पुराशी त्या खेळू नका
चिडली ही नदी माय
तिची साक्ष काढू नका
.
जीवनाची धात्री जरी
सारे नाही तिच्या हाती
वरुणाचे देणे कधी
जड होते तिच्या माथी
.
युगेयुगे धावती ती
तिला ठाव तीच गती
तेच पाणी दिसे तरी
नित्य नवी होते रिती
.
पाणियाचा धर्म पाणी
गाणे जीवनाची गाणी
खोलवर डोहामध्ये
परि कालियाची फणी
.
आदबीने वागायाचे
काठावर राहायाचे
सहज ती होता पुन्हा
अंगावरी लोळायाचे
.
देणारीही तीच आहे
घेणारीही होते कधी

शब्दखुणा: 

विठ्ठल नामाचं चांदणं

Submitted by पुरंदरे शशांक on 13 October, 2019 - 03:25

विठ्ठल नामाचं चांदणं

त्याच्या अंगणी सांडलं
विठ्ठल नामाचं चांदणं

त्याच्या ह्रदयी गोंदण
विठूनामाचं स्मरण

त्याच्या श्वासी रुणुझुण
जपमाळ नारायण

तोचि होऊनी विठ्ठल
करी विठू गुणगान

विश्वात्मक तुका जाण
अवकाशी संकीर्तन
विठ्ठल नामाचं चांदणं
टाकी आकाश न्हाऊन

मधु आणि चंद्र

Submitted by @गजानन बाठे on 13 October, 2019 - 02:24

मधु आणि चंद्र
ओशाळूनी का लपला शशि ?
खुदकन हसला मेघां आडूनी.
निशा सावळी सुरेख यौवन,
रक्तवर्णीली लाज वाटूनी.

कोजागिरी चा मुहूर्त ठरला,
प्रस्ताव धाडीला शरद चांदणी.
रूप गोजिरे रेखीव काया,
मिलनाशी आतुर सृजन यामिनी.

क्षिरस्नान यथोचित केले,
चंदन ,केसर,अत्तर लेपूनी.
माळूनी गजरा शुभ्र फुलांचा,
शृंगार साज ते उचित करुनी.

आकंठ मग ती प्रणय साधना,
शितल शशि अन रम्य रजनी.
दुग्ध शर्करा योग निरंतर,
मधुचंद्राची अमर कहाणी.

© गजानन बाठे

शब्दखुणा: 

"श्रावण"

Submitted by mi manasi on 12 October, 2019 - 07:21

"श्रावण"

तो श्रावण होता धीट
शीळ घालीत
मला खुणवीत
मागुनी गेले
त्या रंगी रंग रंगले ll१ll

ऊन त्याच्यासंगे चाले
बांधुनी चाळ
पावसाची माळ
घालुनी ओले
रूप आरसपानी ल्याले ll२ll

सांडले इंद्रधनुचे
रंग रानात
फुलापानात
शिवारी सजले
पालवले पालव सगळे ll३ll

उधाण नदी ओढ्यास
शहारे वारे
चिंब जग सारे
झोके झुलले
देवलोक भूवरी सजले ll४ll

वरखाली झुलता झोका
पोपटी तरवे
भासले रावे
जसे उडाले
मन खेळी दंग दंगले ll५ll

हरवलेला गाव

Submitted by @गजानन बाठे on 11 October, 2019 - 20:47

हरवलेला गाव
हरवल्या कुठे निंबा खालील मैफीली,
संसार उंबराने का थाटला असावा?

यार, मित्रांस तो परका झाला,
बंगल्यात कुठे घेत असेल विसावा.

महाकाय वड तो उघडा पडला,
पारंब्यानी दगा दिला तर नसावा?

रगडता फुले ही दर्पहीन ते अत्तर,
सुगंध त्यांनीही का विकला असावा.

बारमाही नदी का आटली असावी,
व्यवसाय तिचा ही फसला असावा.

पाखरं ही हरवली एकाएकी अशी,
हो, शहरात त्यांचाही फ्लॅट असावा.

अस्वस्थ गाव जो निद्रामय दिसतो,
शहराचा फाजिल डाव तर नसावा ?

©गजानन बाठे

शब्दखुणा: 

सुसह्य वाटत आहे

Submitted by निशिकांत on 11 October, 2019 - 09:12

( काल माझा ७५रावा वाढदिवस होता. मित्र मैत्रिणिंकडून येणार्‍या सदिच्छांच्या श्रावणात भिजत भाव व्यक्त करण्यासाठी लिहिलेली कविता. )

जगता जगता उपकाराचे ओझे पेलत आहे
यारों तुमच्यामुळेच जीवन सुसह्य वाटत आहे

मेत्र-मैत्रिणी हीच संपदा कमावली मी लिलया
काटेरी आयुष्य बहरले, तुमची सारी किमया
इंद्रधनूचे रंग सातही मजेत उधळत आहे
यारों तुमच्यामुळेच जीवन सुसह्य वाटत आहे

आशिर्वचने जशी बरसली धोधो होउन श्रावण
चिंबचिंबलो, क्षणात झाला ग्रिष्म किती मनभावन
मरगळ गेली, कात टाकली असेच भासत आहे 
यारों तुमच्यामुळेच जीवन सुसह्य वाटत आहे

सृजन सोहळा

Submitted by Asu on 11 October, 2019 - 02:21

सृजन सोहळा

शालू हिरवा पृथ्वी ल्याली
सूर्यबिंब कुमकुम भाली
क्षितिजावरती भल्या सकाळी
वसुंधरेच्या गाली लाली

नववधूसम अंगी भरली
सोनपिवळ्या रंगी न्हाली
सुखसमृद्धीचे रूप हिरवे
रानोरानी दिसते बरवे

सृष्टी प्रसवली हिरव्या रंगा
हिरवा शालू सर्व अंगा
धरतीचा हिरवा सृजन सोहळा
हिरवा हिरवा रंग वेगळा

निळ्या नभाची निळी निळाई
पावसातून भूमीत पडे
पिवळ्या पिवळ्या सूर्यकिरणांची
पिवळाई मग त्यात मिसळे

शब्दखुणा: 

सृजन सोहळा

Submitted by Asu on 11 October, 2019 - 02:21

सृजन सोहळा

शालू हिरवा पृथ्वी ल्याली
सूर्यबिंब कुमकुम भाली
क्षितिजावरती भल्या सकाळी
वसुंधरेच्या गाली लाली

नववधूसम अंगी भरली
सोनपिवळ्या रंगी न्हाली
सुखसमृद्धीचे रूप हिरवे
रानोरानी दिसते बरवे

सृष्टी प्रसवली हिरव्या रंगा
हिरवा शालू सर्व अंगा
धरतीचा हिरवा सृजन सोहळा
हिरवा हिरवा रंग वेगळा

निळ्या नभाची निळी निळाई
पावसातून भूमीत पडे
पिवळ्या पिवळ्या सूर्यकिरणांची
पिवळाई मग त्यात मिसळे

शब्दखुणा: 

तुझ्याविना

Submitted by @गजानन बाठे on 11 October, 2019 - 01:26

तुझ्याविना
ओसाड पडला पाराचा ओटा,
देव एकटा भयाण स्थिरतो.
भिरभिर घिरट्या मारुनी पक्षी,
चाळीभोवती विरक्त फिरतो.

मचान ते झाडावरचे खाली,
कळप मृगांचा का नाही शिरतो?
उभ्या पिकांना बहरच कसला?
गावच जेव्हां जंगलाशी मिळतो.

उजाड झालेत तंबु ही सारे,
तुझ्याविना पलायन का करतो?
खुणा तुझ्या आठवणींच्या उरल्या,
मार्ग अशाश्वत स्थलांतर उरतो.

आठवणींचा नुसता पडतो पाऊस,
जेंव्हा कधी मी तुला स्मरतो.
गाव होतो मग चिंब ओला,
माझ्यातला मी माझ्यातच विरतो.

©गजानन बाठे

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन