प्रकाशचित्रण

पुर्वीच्या बायका शिकलेल्या नसायच्या, पण त्यांना बर्‍याच कला अवगत असायच्या. अशीच एक कला माझ्या आजीची. चित्रकलेत तिने प्राविण्याच कुठलही कागदोपत्री सर्टीफिकेट मिळवल न्हवत. पण तिच्या हातानी काढलेल्या साध्या रेषा खुप सुंदर वाटायच्या. मग त्या रांगोळीतल्या असोत की एखद्या कापडावर केलेल चित्ररेखाटन. बघतच रहाव वाटायच त्यांचाकडे. त्यातलाच एक नमूना तुमच्या साठी. या चित्राला जवळ जवळ २० हून अधिक वर्ष झाली असतील.

तशी मला निसर्गाची लहानपणापासूनच आवड. पण अकरावी बारावीला वनस्पतीशास्त्राच्या विषयातली किचकट लॅटिन नावे वाचून पुन्हा बॉटनीच्या वाटेला जायचे नाही असे ठरवून इंजिनीरिंग करण्याचा मूर्ख निर्णय घेतला. पण एखादी गोष्टी करायची नाही असे ठरवले आणि मग मात्र ती करावीच लागली असे बऱ्याचदा झालेय. आपली निसर्गाची आवड फक्त पक्षीनिरीक्षणापुरती मर्यादित ठेवावी आणि झाडांना त्यात आणू नये असा ठाम निश्चय केला असतानाही पक्ष्यांवरून गाडी फुलपाखरांकडे वळली आणि या जगातल्या निष्णात बॉटॅनिस्टने मला पुन्हा झाडांकडे आणून सोडलं. फुलपाखरांच्या होस्ट वनस्पती शोधताना त्यांची हळुहळू आवड लागू लागली.

झी युवावर रात्री एक कार्यक्रम लागतो. नाव आहे संगीत सम्राट. आदर्श शिंदे आणि क्रांती रेडकर असे दोन जज त्यात आलेल्या स्पर्धकांचं भवितव्य ठरवत असतात. तर याच कार्यक्रमात आदर्श शिंदेच्या काकांची मुलं सुद्धा स्पर्धक म्हणून आहेत. पहिल्या राउंडमध्ये त्यांनी आपली कला दाखवली आणि पुढच्या फेरीसाठी पात्र झाले. आता त्याचा आवाज हा काही सुपर डूपर न्हवता पण असो. दुसऱ्या फेरीत मात्र विचित्रच पाहायला मिळालं. त्या सपर्धाकांनी त्यांच्या आजोबांचं गाणं गायलं आणि या एवढ्या गोष्टीवर आदर्श शिंदे उठून त्याना मीठी मारायला गेला आणि टॉप २४ मध्ये ते सिलेक्ट सुद्धा झाले.

लोकांच्या मते एक वय असतं उत्साहाचं, उमेदीचं, काहीतरी शिकण्याचं, करून दाखवण्याचं........ त्या मताला कधीही काडीमात्र सुद्धा किंमत देऊ नये.

पण कॉलेज संपलं, नोकरी लागली, लग्न संसार यात अडकलं की नवीन काहीतरी शिकण्याचा, करण्याचा उत्साह कमी होत जातो. वय, वेळ, affordability, संकोच, संसाराच्या जबाबदाऱ्या, लोकांच्या नजरा/टोमणे.... एक ना अनेक कारणं....

अरे आता या वयात कुठं जाऊ गाडी शिकायला?

अरे पण वेळ कुठंय? मुलांच्या शाळा, माझा जॉब, घराची कामं, जाणार कधी?

१.५२ दरवाजांचे शहर - "औरंगाबाद"
२.देवगिरी (दौलताबाद) किल्ला — औरंगाबाद
३.भूलोकीचा "कैलाश" - वेरूळ लेणी (औरंगाबाद)
४."लोणार सरोवर आणि मातृतीर्थ सिंदखेडराजा" - "बुलडाणा"

पाहु द्या रे मज विठोबाचे रूप
लागलीसे भुक डोळा माझ्या . . .
गळा दाटला अभंग घोष विठु रखुमाई
अनवाणी पाउलांना कष्ट जाणवे न काही
चंद्रभागेच्या तीराची ओढ लागली मनाला
दिंडी चालली चालली विठ्ठलाच्या दर्शनाला
घुमे गजर हरिनामाचा भक्त नामात रंगला...

प्रवासात टिपलेले काही मोर....

फोटो काढला तेव्हा हा मोर ५/६ फुटांवर होता... माणसांची सवय असावी... कारण बुजत नव्हता. १५,२० फुटावरून माझ्या दिशेने आला. मान वेळावून आजुबाजुला बघितलं आणि त्याच्याच तोर्‍यात निघूनही गेला...

प्रचि... ०१

खिद्रापूर

श्रीलंका : लुनुगंगा इस्टेट : आर्किटेक्ट जेफ्री बावा यांचे विकांत घर...
(Srilanka : Lunuganga Estate, The Weekend Cottage of Architect Geofferrey Bawa)

आमची काही व्यावसायिकांची एक study tour प्रथितशय श्रीलंकन आर्किटेक्ट जेफ्री बावा यांची कामे बघण्यासाठी श्रीलंकेला गेली होती.

त्यांनी बनवलेल्या वास्तु, हॉटेल्स हे पाहिल्यानंतर पुढचा टप्पा होता त्यांचे विकांत घर (Week End Cottage) पहाण्याचा ज्याचं नावं आहे "लुनुगंगा इस्टेट".

प्रचि -०१ : तिथे जाण्यापूर्वी ह्या एका छान हॉटेलमधे आम्ही पोटपूजा केली.