#नागपंचमी
परंपरेच्या पाऊलखुणा
नागपंचमीच्या आदल्या दिवशी संध्याकाळी सुलभा(निवृत्त जीवशास्त्र प्राध्यापिका) स्वयंपाकघरात कामात गुंतली होती. डायनिंग टेबलावर काकडी, कार्टुली, कोथिंबीर आणि इतर भाज्यांचे ढीग मांडलेले होते. गॅसवर पुरण तयार होत होतं. बाजूच्या डब्यांत फुलोरा—करंज्या आणि साटोऱ्या—आधीच करून ठेवलेल्या होत्या.
पुण्यातल्या त्या फ्लॅटमध्ये श्रावणसरींचा मंद आवाज येत होता.
पुर्वीच्या बायका शिकलेल्या नसायच्या, पण त्यांना बर्याच कला अवगत असायच्या. अशीच एक कला माझ्या आजीची. चित्रकलेत तिने प्राविण्याच कुठलही कागदोपत्री सर्टीफिकेट मिळवल न्हवत. पण तिच्या हातानी काढलेल्या साध्या रेषा खुप सुंदर वाटायच्या. मग त्या रांगोळीतल्या असोत की एखद्या कापडावर केलेल चित्ररेखाटन. बघतच रहाव वाटायच त्यांचाकडे. त्यातलाच एक नमूना तुमच्या साठी. या चित्राला जवळ जवळ २० हून अधिक वर्ष झाली असतील.
लेकीने कालंच काढल होतं पण मीच आळस केला इथे टाकण्याचा. बघुन काढलेल चित्र आहे पण फार कमी वेळात पुर्ण केलय तिने १ ते १-३० तासात. (शाळेत जायच्या घाईतच तिला काय काय करायच असत आणि माझी डिफीकल्टी लेवल वाढवुन ठेवते नेहमी :डोक्याला हात लावुन बसलेली बाहुली:)
लेकीचं वय : ८ वर्ष ४ महिने.
माध्यम : क्रेयोन्स
नागपंचमी ला चिरु नये... तळु नये... भाजु नये असे सांगितले जाते... त्यामागचे कारण काय ?
नक्की काय खावे ह्या दिवशी मग ?
