कथा

सोबतीचं नाट्य

Submitted by मोहना on 14 November, 2017 - 21:27

"आता हातापाया पडून काही होणार नाही. काही बरं वाईट घडलं असतं तर तुझ्या आईला तोंड दाखवायला जागा उरली नसती. आता काही लहान नाहीस तू छाया." सुजाताचा पारा चढला होता. रंगीबेरंगी परकर पोलका घातलेली छाया निर्विकारपणे नखं कुरतडत तिच्यासमोर उभी होती.
"ठोंब्यासारखी काय उभी आहेस? आवर तुझं पटकन."
"सुजाताई, मी परत सांगते तुला; माजं टकुरं फिरलं म्हनून वंगाल वागले. पुना न्हाई व्हनार. देवाची आन." छायाने गळ्याची शपथ घेतली.
"काय व्हायचं राह्यलं आहे छाया? तुझ्यामुळे त्या गलिच्छ झोपडपट्टीत पाऊल टाकावं लागलं. आयुष्यात अशा जागी कधी पाय ठेवेन असं वाटलं नव्हतं." सुजाता चांगलीच वैतागली होती.

शब्दखुणा: 

वेडा

Submitted by ऑर्फियस on 12 November, 2017 - 01:10

शहराच्या कडेचा भाग, अगदी गर्दीचा नाही पण सुनसानही नाही. रात्रीची मात्र जास्त वर्दळ असायची. सर्व गर्दी ट्रक ड्रायव्हर्सची. लांबच्या पल्ल्याच्या गाड्या जाणारा मुख्य रस्ता जवळच होता. फेटे घातलेली, दाढी राखलेली, रगेल पण कळकट माणसे तेथे येत. बाजुलाच जुनाट वस्ती होती. अगदी झोपड्या म्हणता येणार नाही पण पत्र्याची बर्‍यापैकी बांधलेली घरे होती. बहुतेक जण गोदामात काम करणारे कामगार. समोरच्या रेल्वे यार्डात मालगाड्या येत. तेथे हमालकाम करणारे. खाक्या चड्ड्या आणि बनियन घालून दिवसभर राबल्यावर शिणवटा घालवण्यासाठी रस्त्याच्या उजव्या बाजूला काहीसे आत असलेले रंगरावचे हॉटेल. ऐसपैस. आत बाहेर भरपूर जागा.

"Thank You"

Submitted by मी@प्रज्ञा on 28 October, 2017 - 11:49

म्हणजे तसा नेहमीचाच दिवस , तीच नेहमीची बस आणि तोच रोजचा प्रवास कोल्हापूरचा. मी बसमधे चढले आणि सवयीनुसार खिड़की जवळची जागा पकडली. बस सुरु झाली , तिने वेग पकडला , काही अंतर गेल्यावर बस चालकाने कचकन ब्रेक दाबला बसने थोडे वळण घेतले आणि ती थांबली .

विषय: 
प्रांत/गाव: 
शब्दखुणा: 

झहिरा

Submitted by सायलीमोकाटेजोग on 3 October, 2017 - 16:00

झहिरा भेटली मला मुंबईला ‘ग्रँड ह्यॅटस्’ मध्ये. साल २००६. आमचं विमान रद्द झाल्यामुळे ३ दिवस सहप्रवासी या नात्याने आमची प्रथम तोंड ओळख झाली. जुजबी नाव-गाव बोलणे झाले आणि काही तासातच आमच्या गप्पा रंगल्या. बुजऱ्या स्वभावाची झहिरा खूप बोलकी झाली. “तुझा स्वभाव आवडला मला… मागच्या काही वर्षात मी इतकं कुणाशीच बोलले नाहीये… ” ती म्हणाली. मला आनंद वाटला आणि कुतूहलही!

विषय: 

अतरंगी उत्पादनांच्या अफलातून जाहिराती स्पर्धा - फेसबुक साठी रेडीमेड स्टेट्स - जाई.

Submitted by जाई. on 26 August, 2017 - 15:37

श्री गणरायाला वंदन करुन सादर करत आहोत खास सोशल मिडीया सॅव्ही मंडळीसाठी आमचे एक खास प्रॉडक्ट. ​
स दा पडीक ऑन सोशल मीडिया सर्व्हिस एजेंसी चे "द ग्रेट वॉल ऑफ पोस्ट्स "फेसबुक स्टेट्स पॅकेज!! एकदा अनुभव घ्या आणि कायमचे गिर्हाईक व्हा !

FB screen -1.jpg

आमची खास पॅकेजेस पुढीलप्रमाणे

FB SCREEN 2.jpg

आणि हे

विषय: 

सुयुध्द त्रिनेत्री आणि एक भयानक गुहा. भाग - 14

Submitted by Suyog Shilwant on 18 August, 2017 - 18:11

दुपारच्या तळपत्या सुर्यप्रकाशाने जंगल अगदी लख्ख झाले होते. कपिलशी सामना केल्या नंतर सुयुध्दने निलमध्वज व अश्वध्वजच्या गटाला सामन्यात पुढे न्यायचे काम योग्य पार पाडले होते. दोन्ही गटातील सोबत्यांनी जबरदस्ती टाकलेल्या विश्वासाने त्याच्यावरची जबाबदारी आणखीणच वाढली होती. त्याने सांगितलेल्या प्रत्येक इशाऱ्याचे ते सर्व जण तंतोतंत पालन करत होते.

सुयुध्द त्रिनेत्री आणि एक भयानक गुहा. भाग -13

Submitted by Suyog Shilwant on 5 August, 2017 - 05:21

आजचा सामना सुयुध्दला जिंकायचा होता. त्याच्या गटाला दिशा दाखवायचे महत्वाचे काम तो आज करत होता. त्याच्या मनात आज हा सामना कसा जिंकता येईल ह्याचेच विचार घोळत होते. निलमध्वजने पाच ते सहा गट केले होते आज त्यांना गरुडध्वजला हरवायचेच होते. त्याच सोबत इतर गट पुढे पोहचणार नाहीत ह्याची ही खबरदारी त्यांना घ्यायची होती. सुयुध्द सोबत त्याच्या गटात 14 जणं होती ज्यात 4 मुली आणि 10 मुलं होती. झाडांच्या आडोशातुन लपत छ्पत एक-एक जण बरोबर सर्वीकडे नजर ठेवत पुढे जात होता. त्यांना तलावापासुन जंगलाच्या आत येऊन नुकतीच 20 मिनिटं झाली होती. त्याचे कपडे तलाव पार करताना भिजले होते.

ती सध्या काय करते

Submitted by अनाहुत on 3 August, 2017 - 23:05

संद्याकाळी मनाला अनामिक हुरहूर लागून राहिली होती आणि मन भूतकाळाच्या रेशमी पडद्यामागं पोहोचल होत. का कुणास ठाऊक पण कधी नाही ती तिची आठवण येत होती . म्हणजे अगदी प्रेमबिम नव्हतं..... का होत ? माहित नाही पण एक हुरहूर होती तिच्या बद्दल . आज राहून राहून तिची आठवण येत होती, खरंच कशी असेल ती ? आणि काय करत असेल.. कुठे असेल .. ती सध्या काय करते ?
*********************************************************************************

पुळण - भाग १४ (अंतिम)

Submitted by मॅगी on 28 July, 2017 - 02:34

भाग १३

"समिपा, बाळा उठतेस ना? बरं वाटतंय का आता? उठ उठ.. हि बघ मात्रा उगाळून आणल्ये. पटकन चाटून टाक बघू आणि हा सोमेश्वराचा अंगारा पण लावतोय हं.. मग पटकन बरं वाटेल आमच्या सोनीला.." आबांचा आवाज तिच्या कानात घुमत होता.

"मी.. मी बरी आहे आबा. मला बाहेर जायचंय. मला समुद्रावर जायचंय. तिथे बघा, खिडकीत! शुभुताई मला हाक मारतेय. मला प्लीज जाऊद्या, प्लीज.." समिपा तोंडातल्या तोंडात बडबडत होती.

शब्दखुणा: 

पुळण - भाग १३

Submitted by मॅगी on 26 July, 2017 - 22:15

भाग १२

समिपा दिसेनाशी झाल्यावर सगळे मजूर आणि राजुभाईची बोबडीच वळली होती. नलिनलाही घाम फुटला होता, पण एकच क्षण इकडे तिकडे पाहून त्याने मनात काहीतरी ठरवले आणि समीपामागोमाग स्वतः त्या काळोख्या विवरात उडी घेतली!

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - कथा