नवीन

मी बनवलेली पहिली शॉर्टफिल्म !!!

Submitted by मधुरा कुलकर्णी on 5 April, 2016 - 09:58

माझा पहिला लघुपट! ☺
नक्की पहा.

Watch, like n subscribe.
400+ views & 40+ likes completed.

https://youtu.be/nYVdJOJ0p6w

मितवा (सिनेरिव्ह्यू)

Submitted by मधुरा कुलकर्णी on 6 March, 2015 - 01:03

प्रेम हा एक असा विषय आहे, जो चॉकलेट सारखा आहे. कितीही वेळा खाल्लं तरी आपल पोटहि भरत नाही आणि त्या चॉकलेटचा गोडवाहि कमी होत नाही. मितवा हा हि एक असाच चित्रपट. प्रेमात भिजलेला. शिवम सारंग एक मोठ्ठा बिझनेसमन. पण अय्याश, बिघडलेला. जगातल्या सगळ्या मुली आपल्याला पाहिल्यावर आपल्यावर फिदा होतील, असा त्याच्या ओव्हर कॉन्फीडन्स. पण एक मुलगी त्याच्याकडे चक्क दुर्लक्ष करते, आणि तिथे तोच तिच्या प्रेमात पडतो. प्रेम, लग्न, कमीटमेंट यावर त्याचा विश्वासचं नाही. पण प्रेम त्याला कस बदलत, त्याच जीवन कसं बदलत हेच त्यालासुद्धा कळत नाही. आणि त्यावरच हा चित्रपट आहे.

अभंगगाथा - परम अर्थाची एक वाक्यता - अर्थात तुकोबा "वन लायनर" (भाग २)

Submitted by पुरंदरे शशांक on 7 April, 2014 - 00:06

संपादित - नेट गंडल्याने चुकून तीनदा प्रकाशित झाले आहे हे ........ ... ....... .
..............

अभंगगाथा - परम अर्थाची एक वाक्यता - अर्थात तुकोबा "वन लायनर" (भाग २)

Submitted by पुरंदरे शशांक on 7 April, 2014 - 00:05

अभंगगाथा - परम अर्थाची एक वाक्यता - अर्थात तुकोबा "वन लायनर" (भाग २)

सर्व मराठी भषिकांना तुकोबाच अगदी जवळचे, आपल्या नात्यातलेच का वाटतात -

१] बुवांनी त्यांच्या अभंगातून जी उदाहरणे दिली आहेत ती मुख्यतः संसारातीलच आहेत.

२] बुवांचे अभंग हे फार विद्वतप्रचुर भाषेतील नसून आपल्या बोली भाषेतील आहेत.

३] बुवा त्यांच्या अभंगातून कधी कधी जे कोरडे आपल्यावर ओढतात तेही आपल्याला अज्जिबात लागत नाहीत कारण - अरे कारट्या, छळवाद्या - म्हणून उच्चरवाने करवादणारी माऊलीच त्या लेकराला जशी स्वतःच्या मांडीवर घेऊन त्याचे लाड करते - तसेच बुवांचे प्रेम, आंतरिक कळवळा हेच कायम आपल्याला जाणवत असते.

अभंगगाथा - परम अर्थाची एक वाक्यता - अर्थात तुकोबा "वन लायनर" (भाग २)

Submitted by पुरंदरे शशांक on 7 April, 2014 - 00:05

संपादित - नेट गंडल्याने चुकून तीनदा प्रकाशित झाले आहे - क्षमस्व .... .... ...

एक कातर सायंकाळ ....

Submitted by पुरंदरे शशांक on 24 March, 2014 - 07:08

एक कातर सायंकाळ ....

कामानिमित्त जेव्हाकेव्हा ऑफिसमधे सायंकाळनंतरही थांबणे होते तेव्हातेव्हा सूर्य अस्ताला जात असताना ऑफिसमधल्या बंद खोलीत मला बसवत नाही, मनाला भुरळ घालणार्‍या अशा संध्याकाळी मी जरा पाय मोकळे करायला बाहेर जातोच जातो. एकतर माझ्या ऑफिसच्या आसपासचा परिसर अनेक झाडांमुळे शोभिवंत असा आहे आणि सायंकाळी तो अगदीच वेगळा भासतो.... तिथे काही काळ घालवल्यावरच परत कामाला सुरुवात करता येते...

अभंगगाथा नव्हे झु़ंजगाथा ...

Submitted by पुरंदरे शशांक on 17 March, 2014 - 18:54

अभंगगाथा नव्हे झु़ंजगाथा ...

"तुकाराम बोल्होबा अंबिले" या नावाचा कोणी येक या सुमारे साडेतीनशे वर्षांपूर्वी महाराष्ट्रातील देहूग्रामी होऊन गेला.
सद्यकाळात हाच तुकाराम "संतश्रेष्ठ तुकाराम महाराज" यानावाने ओळखला जातो त्याच्याच जीवनझुंजीची गाथा समजून घेण्याचा हा एक अल्पसा, बालकवत प्रयत्न - या झुंजाचे वर्णन शब्दात करु शकणे हे जिथे अवघड तिथे या झुंजाची सखोलता कोणाच्या सहज ध्यानी येईल हे तर अजून अवघड - कारण ही झुंज अगदी जगावेगळीच होती, त्या झुंजीची महता सांगायची तर ती पार आकाशाहून थोर झालेली आहे एवढेच म्हणता येईल ......

माय-लेकी ....

Submitted by पुरंदरे शशांक on 7 January, 2014 - 06:02

माय-लेकी ....

भातुकली भातुकली अस्ते काय ??
चूल बोळकी अजून काय काय ??

गंम्मत तुझ्या लहान्पणाची
सांग ना आई, जरा जराशी ...

बार्बीसारखी अस्ते का ठकी ?
खेळत होता आणि कोणाशी ?

डोळे पुस्तेस का गं बाई ?
आठव्ली का तुलाही आई ?

ये माझ्या मांडीवर टेक जराशी
म्हणेन मी अंगाई येईल तश्शी ....

"आहेस माझी गुणाची खरी
झालीये माझीच आई आजतरी.."

शब्दखुणा: 

माकडगाणे ........

Submitted by पुरंदरे शशांक on 31 December, 2013 - 06:10

माकडगाणे ........

माकड होते झाडावर
उड्या मारी भराभर

इकडून तिकडून फांदीवर
कधी खाली कधी वर

शेपूट राही वरचेवर
कधी सोडी सैलसर

गिरकी घेते हातावर
थांबत नाही क्षणभर

खाऊ दिसता जमिनीवर
खाली येते सरसरसर

खाऊ घेऊन मूठभर
भरभर जाते झाडावर

जाऊन बसते फांदीवर
दात विचकते वरचेवर

केस किती ते अंगभर
खाजवते खरखरखर

सरसर सरसर झाडावर
माकड फिरते भरभरभर ......

index.jpg

अमृतधारा - स्वामी स्वरूपानंद (पांवस)

Submitted by पुरंदरे शशांक on 14 December, 2013 - 13:23

अमृतधारा - स्वामी स्वरूपानंद (पांवस)

आजारपण हे काही आपल्यापैकी कोणालाही नवीन नाही. कुणाकुणाची आजारपणे लिहून काढायची म्हटली तर प्रत्येकाचा एकेक ग्रंथ होईल इतकी विविधता अणि व्यापकता त्यात आहे.
पण याच आजारपणाचा उपयोग आपल्या अध्यात्मिक प्रगतीसाठी कोणी करुन घेतल्याचे ना ऐकिवात आहे ना पहाण्यात आहे.

पांवसचे पूजनीय श्री स्वामी स्वरुपानंद यांनी हा अनुभव स्वतः घेतला व तो "अमृतधारा" या अगदी छोटेखानी पुस्तकात लिहून ठेवला. अतिशय सुरेख व प्रासादिक साकीवृत्तात हे सर्व त्यांनी लिहिले आहे. हे सगळे अनुभव म्हणजे एका साधकाचा सिद्धावस्थेपर्यंतचा प्रवास म्हणायलाही हरकत नाही.

Pages

Subscribe to RSS - नवीन