विनोदी लेखन

"आदर्श " सुंदर हाच आमचा बंगला -

Submitted by विदेश on 19 May, 2011 - 11:33

( चाल : असावा सुंदर चॉकलेटचा बंगला -)

"आदर्श " सुंदर हाच आमचा बंगला -
सरकारी दरबारी 'कुणकुण 'ता चांगला !

ह्या आमच्या बंगल्याला संधीचं दार -
भेसळींच्या पोत्यातनं तिथून वसूल फार !

रोज रोज नोटांच्या ' पेटया ' दोन -
' आल्या आल्या ! '- म्हणायला, छोटासा फोन !

' बिस्किटां'च्या प्राप्तीवर जोर छानदार -
' परमिटां'च्या भांडणात फुल्ल हाल हाल !

खंडणी-खोरामागे बंदा हा रहातो,
मोठ्याशा फायलीशी लपाछपी खेळतो !

' उच्च उच्च डोक्यां-'चा खेळ रंगला ;

गुलमोहर: 

मला पोलिस पकडतो तेव्हा.... भाग ३

Submitted by मोहना on 16 May, 2011 - 13:09

त्या दिवशी टिकीट पदरात न पडल्याच्या समाधानात घरी आलो. थोडे दिवस गाड्या सरळ धावल्या, म्हणजे चाकाच्या आणि आमच्या वागण्याच्याही. नवर्‍याच्या मागे पोलिस लागतात याचा बायकोला मिळणारा आनंद काही निराळाच. पोलिस पुराव्यानिशी सिद्ध करतात सारं त्यामुळे 'हॅट, काहीतरीच काय' असं म्हणून बायकोला झटकता येतं तसं तिथे करुन भागत नाही. नवर्‍याच्या मते पोलिस विनाकारण त्याच्या मागे लागतात, माझ्या मते सकारण. पण हा नेहमीचाच वादाचा मुद्दा. तोही मी सोडून दिला होता हल्ली. माझा आणि गाण्याचा सुतराम संबंध नसतानाही मी आजकाल खुषीत गाणी गुणगुणायला लागले होते.

गुलमोहर: 

दादाची वासरी

Submitted by मास्तुरे on 11 May, 2011 - 15:12

आम्हाला नुकतीच दादाची गुप्त खाजगी वासरी वाचायला मिळाली. (दादा म्हणजे आपला सौरभदादा हो. आधीच सांगितलेलं बरं नाहीतर कोणाला तरी दादा म्हणजे आपले तरूण, तडफदार, स्पष्टवक्ते, स्वच्छ, कार्यक्षम, प्रामाणिक, महाराष्ट्राचे तारणहार . . . इ. बिरूदे मिरविणारे अजितदादा वाटायचे). आम्ही दादाचे खूप जुने फॅन. त्याची वासरी वाचल्यावर आम्हाला भरून आलं आणि इतरांसमोर त्याची व्यथा मांडलीच पाहिजे असं वाटलं. वाचल्यावर तुम्हाला सुध्दा भरून येईल.

__________________________________________________

गुलमोहर: 

"बहुत नाइन्साफी है"

Submitted by अग्निपंख on 21 November, 2010 - 00:55

वाहिन्या बदलत असतानाच मध्येच एका वाहिनीवर ते चिरपरीचित वाक्य कानी पडलं "आदमी तिन और गोली छे......बहुत नाइन्साफी है.." आणि माझं मन भुतकाळात गेलं..
नववित असतानची गोष्ट..ह्या प्रसंगाला दोन गोष्टी कारणीभूत होत्या, पहिली सगळ्या मास्तरांना असते तशीच मुलांना गोंधळात टाकण्याची सवय आमच्या हिंदीच्या मास्तरांना पण होती. अगदी सोप्या गोष्टीत पण गोंधळवुन टाकायचे. दुसरी माझी सवय, तास कोणताही असो, शिकवणारे कोणीही असो..माझी झोप ठरलेली..आजपर्यंत एकही तास या नियमाला अपवाद नाही. असो

गुलमोहर: 
शब्दखुणा: 

असा कसा हा पेपरवाला!

Submitted by अरुंधती कुलकर्णी on 17 September, 2010 - 09:01

आम्ही या नव्या भागात राहायला आलो त्यासरशी आमच्या शेजारच्या आजीबाईंनी दुसऱ्याच दिवशी दार ठोठावले. पाठीची पार धनुकली झालेली, अंगावर सुरकुत्यांचे जाळे, डोईवर पदर अशा त्या नऊवारी नेसलेल्या आजीबाई दारातूनच म्हणाल्या, "तुमाला पेपर लावायचा आसंल तर माज्याकडनं घ्यावा. माझी एजन्सी हाय. " त्यांच्याकडे काही क्षण थक्क होऊन पाहिल्यावर आमच्या मातुःश्रींनी भारल्यागत होकारार्थी मुंडी हलविली आणि म्हातारबाईंच्या पेपर एजन्सीचा माणूस रोज दारात पेपर टाकू लागला.

गुलमोहर: 

Pages

Subscribe to RSS - विनोदी लेखन