कोरोना

कोरोनासोबत कसे जगावे आणि माझी कोरोना मुक्ती!!

Submitted by गणेश शंकर चव्हाण on 20 September, 2020 - 11:45

कोरोनासोबत कसे जगावे !!

प्रथम माझ्याविषयी थोडसं,मी 40 वर्षांचा असून नुकताच कोरोनामुक्त झालो आहे.
यापूर्वी मी मे महिन्यातच "कोरोनामुक्ती नंतर पुढे काय ?" असा लेख लिहून मोकळा झालो होतो आणि जुलैमध्ये Unlock च्या पार्श्वभूमीवर "पुनःश्च हरीओम" या नावाचे तीन भाग लिहिले होते. काही कारणाने ते सगळे पोस्ट झाले नाहीत.

विषय: 
शब्दखुणा: 

काय मिळवलं !!!

Submitted by SANDHYAJEET on 19 September, 2020 - 17:37

अरुंधतीचा रागाचा पारा आज फारच चढला होता. कोरोना, कोरोना म्हणत घरातला प्रत्येकजण नुसता बसून होता. मार्च पासून जून पर्यंत मुलांनी सुट्टी म्हणून आणि नवऱ्याने लॉकडाऊन म्हणून एका हातात मोबाइल धरून दिवस नुसता लोळून काढला होता. ऑनलाईन शाळा आणि वर्क फ्रॉम होम सुरु होऊनही त्यांच्या दिनक्रमात फारसा काही फरक नव्हता. मागच्या वर्षी पर्यंत १० वाजता एकदा मुलं शाळेत आणि नवरा ऑफिसला गेले की दिवसभर ती एकटीच्या राज्यात निवांत असायची. आता मात्र तसं नव्हतं. ऑनलाईन शाळा म्हणजे नुसतं थातुर मातुर होत. थोडा वेळ शाळा झाली की परत दिवसभर मुलांची नुसती कटकट सुरु व्हायची.

विषय: 

लेखनस्पर्धा -माझा अनुभव -कोवीड 19 लॉक डाऊन - मनीमोहोर

Submitted by मनीमोहोर on 3 September, 2020 - 06:15

फेब्रुवारी महिन्यापर्यंत चीन मध्ये कुठे तरी कोणती तरी भयंकर साथ आलीय आणि तिने तिथे हाहा:कार माजवला आहे ह्या हुन अधिक मला काही माहीत नव्हतं कोरोना बद्दल. कारण जगात कुठे ना कुठे कोणती ना कोणती तरी साथ आलेली असते आणि ती थोड्याच दिवसात विरून ही जाते हा अनुभव असल्याने मी इतकं काही सिरीयसली घेतलं नव्हतं. पण हळू हळू यरोप अमेरीका सिंगापूर अश्या सगळ्याच ठिकाणी ती पसरायला लागली, निरपराध जीव तिला बळी पडू लागले तेव्हा मी माहिती गोळा करायला सुरुवात केली नि जेव्हा साथ भारतात /मुंबईत पोचली तेव्हा त्याबद्दल मला बरीच जागरूकता आली होती.

विषय: 
शब्दखुणा: 

लेखनस्पर्धा - माझा अनुभव कोविड-१९ लॉकडाऊन - ऋन्मेऽऽष

Submitted by ऋन्मेऽऽष on 27 August, 2020 - 19:13

तसे प्रामाणिकपणे सांगायचे तर मी एक कमालीचा आत्मकेंद्रीत मनुष्य आहे.

विषय: 

इयत्ता ८. पाठ ६. कोरोना आजारः जगावरचे संकट

Submitted by पाषाणभेद on 24 August, 2020 - 00:22

(महाराष्ट्रीय राज्य पाठ्यपुस्तक अनावलोकन व टिप्पणी असंशोधीत खाजगी मंडळ, पुणे-१२)

इयत्ता ८. पाठ ६. कोरोना आजारः जगावरचे संकट

(प्रस्तावना: कोरोना आजारापश्चात एखाद्या इयत्तेतील अभ्यासक्रमात एखादा पाठ कसा असू शकेल हे लेखकाच्या मनात आल्याने "इयत्ता ८. पाठ ६. कोरोना आजारः जगावरचे संकट" हा पाठ लिहीला आहे. )

शब्दखुणा: 

कोरोना कधी जाईल असा तुमचा अंदाज आहे?

Submitted by केशव तुलसी on 6 August, 2020 - 08:34

कोरोनामुळे जनजीवन विस्कळीत झाले आहे.रोज लस कधी येणार याचे फक्त आडाखे येत आहेत .खात्रीशीर काही ठोस कुणीही सांगत नाही.फक्त अंदाज चालू आहेत.कधीकाळी आपण मुक्तपणे फिरायचो ,बाहेर जायचो ,बाहेर खायचो याचा विसर पडावा असं वातावरण झाले आहे.

विषय: 
शब्दखुणा: 

कोरोना झाल्यावर काय करावे या अ‍ॅक्शन प्लानचा कधी विचारच केला नाही..

Submitted by ऋन्मेऽऽष on 17 July, 2020 - 12:16

आमच्या समोरच्या घरात राहणार्‍या कुटुंबातील चारपैकी तीन जणांना कोरोना झाला.
नुकतीच बातमी कानावर आदळली. आणि जाणवले कोरोना चार फूटांवर आला.

अगदी चार दिवसांपूर्वीच मी स्वत:ला आणि स्वतःच्या कुटुंबाला फार सुरक्षित समजत होतो.
अर्थात कारणही तसेच होते. या कोरोनाकाळात आमच्या कॉलनीत वा शेजारच्या पाजारच्या कॉलनीत जिथवर मी जीवनावशयक वस्तू घ्यायला जात आहे, तिथवर कोणालाही कोरोना झाल्याची बातमी आजवर आली नव्हती. याच कारणासाठी फुकटचे घरभाडे जात असूनही घर बदलायचीही घाई करत नव्हतो.

विषय: 
शब्दखुणा: 

"पुनश्च हरिओम".. बाधा - बाधित आकड्यांची... भाग -१

Submitted by गणेश शंकर चव्हाण on 13 July, 2020 - 04:15

आत्ता या क्षणी लगेचच "पुन्हा नव्याने सुरवात" शक्य आहे का ?हो,आहे तर आणि ती व्यवहार्य तर आहेच आणि अपरिहार्य सुध्दा.हीच भावना जनमानसात रुजवण्यासाठी "पुनश्च हरिओम" ही चार भागांची लेखनमाला सादर करत आहे.

शब्दखुणा: 

मुडदे मोजवे लागत नाहीयेत तुला

Submitted by मंगेश विर्धे on 8 June, 2020 - 15:35

गरजा सगळ्या भागून जातील
तू थोडा तगून राहा
माणसंच तुझ्या कामी येतील
जरा भलं वागून राहा

चालायचंच आहे उद्या परत
आज घरी राहून पाहा,
होऊ शकते शब्दांची भ्रांत
आज सुचतायत, लिहून पाहा

कवितेतून व्यथा कसली मांडतोयस?
आर्त पीडितांचे पाश पाहा.
मुडदे मोजवे लागत नाहीयेत तुला,
यातच समाधानी हो, खुश राहा.

- मंगेश विर्धे

एक बाग - कोरोनाच्या दिवसांत

Submitted by दवबिंदू on 2 June, 2020 - 10:46

एक बाग - कोरोनाच्या दिवसांत

हिरवी मखमल अंथरलेली,
बाग एक फुललेली,
मुलांशिवाय हिरमुसलेली.

झोपाळा थांबलेला,
सी-साॅ झुकलेला,
घसरगुंडीचा चेहरा उतरलेला,
बाक एक एकटाच बसलेला.

फुलांनी विचारलं फुलपाखरांना,
"मुलं का येत नाहीत खेळायला?"
फुलपाखर॔ म्हणाली, "काही कळेना!
चिऊताईला सांगायला हवं.
खिडकीत त्यांच्या डोकावून ये.
काय? कसं? विचारुन ये."

भूभू म्हणाला, "मनीमाऊला,
"पिल्लांना सोबत घेऊन जाऊ.
मुलांशी दुरुन खेळून येऊ."

हिरवी मखमल अंथरलेली,
बाग एक फुललेली,
मुलांशिवाय हिरमुसलेली.

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - कोरोना