ललित लेखन

"मला मनापासून असे वाटते की....."

Submitted by मधुरा मकरंद on 31 December, 2016 - 12:34

मराठी भाषा दिन २७ फेब्रुवारी २०१६... ऑफिसमध्ये साजरा करण्याचे ठरले. आयत्यावेळी वक्तृत्व स्पर्धेसाठी विषय दिला. "मला मनापासून असे वाटते की....." अशी सुरवात करून फक्त तीन मिनिटे बोलणे.

"नमस्कार मंडळीनो ...तर.. मला मनापासून असे वाटते की, आपण हल्ली आपली मराठी भाषा विसरत चाललो आहे. रोजच्या व्यवहारातसुद्धा कितीतरी अ-मराठी त्यात सुद्धा इंग्रजी शब्द सर्रास वापरतो, इतके की त्यांचे मूळ मराठी शब्द आठवतही नाही. आताशा आम्हाला डावे उजवे कळत नाही पण लेफ्ट राईट लगेच लक्षात येते. इंग्रजी आकडे कसे कळतात आणि एकोणपन्नास, पंच्याऐशी... असे आकडे म्हटले कि गाडी अडते.

विषय: 

कुणालातरी थँक्यू म्हणायचे आहे

Submitted by मधुरा मकरंद on 13 November, 2016 - 05:17

आज बराच निवांत वेळ आहे. असा मोकळा वेळ नेहमी नेहमी मिळत नाही म्हणून असेल एक वेगळीच भावना होत आहे. कुणालातरी थँक्यू म्हणण्याची.

किती तरी जण असतात, ज्यांच्यामुळे रोजचा दिवस सुकर जातो. कामे पटापट होतात. रोजच्या आयुष्यात सोपेपणा येतो. त्या सगळ्यांना धन्यवाद द्यावेसे वाटतात.

प्रत्येक वस्तू साठी जागा प्रत्येक वस्तू जाग्यावर अशी शिस्त लावणारे माझे बाबा. माझ्या घरात, माझ्या कामाच्या ठिकाणी, प्रवासात सगळीकडेच ही शिस्त कामास आली. उगाच शोधाशोध करून वेळ वाया घालवत नाही.

विषय: 

ईकेबाना(जापनीज पद्धतीने पुष्परचना) शिबीर, एक सुंदर अनुभव

Submitted by सायु on 17 March, 2016 - 08:51

पुष्परचना, एक अत्यंत आवडीचा विषय. रोज ,कधी घरी उमललेली, तर कधी लेकाला शाळेत सोडुन घरी येताना, आसपसच्या परिसरात उमलेली फुलं, पाने झालेच तर वाळलेल्या काड्या, दगड गोळा करुन आणायचे आणि घरातला एखादा कोपरा सुशोभीत करायचा.हा माझा रोजचा नेम. त्यामुळे घरात प्रसन्न वाटतं , सजिवत्व जाणवते, ताण हलका होतो असे माझे मत. असो..

फेब्रुवारी महिन्याच्या दरम्यान एक ईकेबानाचे शिबीर अटेंड करण्याचा योग आला. तर त्या शिबीराचा अनुभव ईथे सांगते आहे ....

विषय: 

कबुतर जा जा जा …।

Submitted by कविता क्षीरसागर on 22 October, 2015 - 09:17

कबुतर जा जा जा …।

अहो उगीच गैरसमज करून घेऊ नका ह . मी काही या कबुतराबरोबर कुणाला चिट्ठी पाठवत नाहीये की कसला संदेसा . अन संदेसा असलाच तर तो या कबुतरालाच आहे की ' बाबा जा , जा . माझ्या आयुष्यातून , माझ्या नजरेसमोरून दूर कुठेतरी निघून जा "
आता तुम्ही म्हणाल की " का गं बाई, या छान , गोंडस पक्षाबद्दल तुला एवढा राग का ? किती निरुपद्रवी अन गोजिरवाणा दिसतो तो . "
पण हेच तुम्ही आमच्या बिल्डींग मध्ये वा आजूबाजूच्या मंडळींना विचाराल तर ते सांगतील की हा निरुपद्रवी वाटणारा पक्षीही किती ना ना प्रकारे उपद्रव देऊ शकतो ते . अहो इथे राहणे मुश्किल केलय यांनी .!

शब्दखुणा: 

मातीचा किल्ला : भाग एक

Submitted by अंकुरादित्य on 31 October, 2013 - 00:45

यदा यदा हि धर्मस्य
ग्लानिर्भवती भारत

अभ्युत्थानम् अधर्मस्य
तदात्मानं सृजाम्यहम् !

परित्राणाय साधूनां
विनाशाय च दुष्कृताम
धर्मसंस्थापनार्थाय
सम्भवामि युगे युगे . . !!

मनातील 'सल' 'अस्सल' पणे मांडणारा व्यथा सम्राट - अर्थात कविवर्य सुरेश भट

Submitted by किंकर on 14 April, 2013 - 16:59

आज १५ एप्रिल,विदर्भाच्या रणरणत्या परिसरात एक्क्याऐंशी वर्षांपूर्वी अमरावतीत एक मुल जन्मास आले. वडील प्रथिथयश वैद्यकीय व्यवसायिक, तर आई एक कवियत्री.आता त्यावेळची ही घटना म्हणजे,एका सुखवस्तू कुटुंबात एक मुल जन्मास आले,इतपतच महत्वपूर्ण होती.मुल वाढू लागले,सर्व काही चाकोरीत चालले होते.पण मुल जेमतेम अडीच वर्षाचे झाले आणि घरातच डॉक्टर असूनही पोलिओचा अघात मुलास जन्माचे अपंगत्व देवून गेला.

विषय: 

पोथडी व तो

Submitted by राज जैन on 24 January, 2012 - 08:23

तंद्रीभंग पावल्यावर, त्यांने इकडे-तिकडे पाहिले. हातातील वही त्यांने बाजूला ठेवली, सर्वत्र एक प्रकारची निरव शांतता पसरली होती. निरवपेक्षा भयाण हा शब्द शोभेल. समोर समुद्र गरजत होता, दुपारभर तळपत असलेला सुर्य थोडा सुस्तावला होता. हलकेच हसला देखील असावा, त्यांने मान इकडे तिकडे हलकेच हलवली, हलका चेहरा दिसला पण ओळख पटली नाही. कितीवेळ बसला होता कोण जाणे, वेळेचा हिशोब करणे शक्यतो त्यांने सोडून दिले होते, फाटके चप्पल, अस्ताव्यस्त कपडे, वाढलेली दाढी, न विंचरलेले केस, समोर पडलेले विडीचे थुटके हे सर्व साक्ष देत होते.

गुलमोहर: 
शब्दखुणा: 

१२ च्या भावात...!!

Submitted by paragmokashi on 12 July, 2011 - 08:55

प्रसंग १ला

आईला ! खरंच!! म्हणजे मक्या गेला आता १२च्या भावात.. काय लेकाला घाई लागून राहिली होती काय माहित.. संजय उवाच

मग काय!!! सांगत होतो त्याला आधी नवीन जॉब हातात पडू दे.. मग भीड .. तर नाय .. कळवली आपली काशी ... इति मिलिंद..

ए संज्या ! ए १२ चा भाव म्हणजे काय रे... (अर्थातच "मी")

एका हातात चहा आणि दुसर्या हातात सिगारेट .. तोंडातून धूर सोडत एकदम विचित्र भाव चेहऱ्यावर आणीत आणि माझ्याकडे शून्यात बघावे तसा बघत संजय ... क्क्काय!? ...
(दोघांचे गहन संभाषणात मी लैच बाळबोध आणि असंबद्ध प्रश्न केल्याने बहुतेक हा सटकला होता..)

गुलमोहर: 
Subscribe to RSS - ललित लेखन