वादळ

जन्म ताऱ्याचा

Submitted by vaijayantiapte on 16 April, 2018 - 23:31

उधळून लावतो मेघ
थैमान वादळाचे
नर्तनही विजांचे ।।१।।

तापलेल्या अंतराळी
अस्वस्थ इंद्रधनू
मार्गक्रमण मेघाचे ।।२।।

तेजाच्या आरतीने
अस्तित्वस्पर्श मेघाचा
जन्म ताऱ्याचा ।।३।।

..............वैजयंती विंझे - आपटे

शब्दखुणा: 

ताण - तणाव (टेंशन) – एक बोधकथा

Submitted by प्रमोद् ताम्बे on 20 April, 2014 - 05:05

ताण (टेंशन) – एक बोधकथा
Tension.jpg
बारमाही कधीही वादळवारे, पाऊस पडणाऱ्या एका प्रदेशात एका धनिक शेकर्यााला घरकामासाठी, गोठ्यातील कामासाठी व गुरांची राखण करण्यासाठी एक नोकर हवा होता.
एका सकाळी एक मरतुकडासा मुलगा त्याच्याकडे आला व त्याने त्याच्याकडे नोकरीची याचना केली. "तू काय काय करू शकतोस?' असे मालकाने थोड्याशा टाळण्याच्या सुरातच त्याला विचारले.
मुलगा म्हणाला, "वादळीवार्‍यासह गडगडाटी धुवांधार पाऊस पडत असताना व वीजांचा कडकडाट होत असतांनाही मी रात्री शांतपणे गाढ झोपू शकतो !'

शब्दखुणा: 

येती संत अॅना / आमुच्या पॅसॅडेना

Posted
6 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
6 वर्ष ago

पॅसॅडेना म्हणजे crown of the valley. आपल्या नावाला जागणारे हे टुमदार शहर वसले आहे संत मारीनो या गर्भश्रिमंताच्या खेड्याच्या उत्तरेला व संत गॅब्रीआल पर्वतरांगेच्या पायथ्याशी (विश्वाचा पसारा वाढवणाऱ्या हबलच्या शोधाची दुर्बीण असलेल्या माऊंट विल्सन फेम).

शल्य..

Submitted by सूर्यकिरण on 18 July, 2011 - 03:53

हुंदके गिळूनी टाळतो
आता शल्य हे मनीचे,
पार भेटता अडवळणी,
घेई झोके आठवणींचे

कोसळताच सरी बेभान,
उडते छप्पर ओसरीचे,
आसर्‍याला थारा देण्या,
थरथरते पान आभाळाचे

दुर भेटता क्षितीज मग,
पाऊलवाट सोडून जाते,
खुणा झाकण्यास सार्‍या,
समई विझूनी रात्र होते..

काळाची हि रित अघोरी?
भावना सार्‍या गोठवते,
क्षणांची फुले वेचण्याआधी,
अंगणी वादळ ऐसे का भेटते?

- सूर्यकिरण

गुलमोहर: 
शब्दखुणा: 

वादळवेडी

Submitted by नीधप on 4 May, 2011 - 02:45

ही कविता २००२ च्या माबो गणेशोत्सवाच्या कवितास्पर्धेसाठी लिहिली होती. मग अचानक आम्हा तिघांवरच परीक्षकपदाची जबाबदारी आल्यामुळे आमच्या तिघांच्या कविता डिबार झाल्या. त्यातली ही माझी. आतल्यासहित माणूस या प्रयोगात ही कविता होती. पेशव्याची 'प्रिय' ही कविता आणि माझी 'वादळवेडी' अश्या दोन्ही कविता एकत्र गुंफून तो बीट तयार केला होता. 'प्रिय' ने सुरूवात व्हायची मग 'वादळवेडी'चा पहिला भाग मग परत 'प्रिय' चा उरलेला भाग आणि 'वादळवेडी'च्या पुढच्या भागाने शेवट. रंगमंचावर १० एक मीटरचं गुलबक्षी रंगावर सोनेरी अक्षरं असलेलं पत्र अनफोल्ड होत जायचं आणि दुसर्‍या विंगेत ते विरून जायचं.

गुलमोहर: 

मौनाचं वादळ

Submitted by जयवी -जयश्री अंबासकर on 2 December, 2010 - 09:34

काहीतरी खुपतंय, सलतंय आत
कुठंतरी खोलवर दुखतंय आज

उगाच गहिवर, आवंढा घशात
कोंडलेला श्वास, सैरभैर मनात
मन कसं पिसं झालंय आज
कुठतरी खोलवर दुखतंय आज

पापण्यांची होते झालर ओली
रडवेली होते देहाची बोली
कबुली कशाची द्यावी आज
कुठतरी खोलवर दुखतंय आज

सयींचं व्याकुळ, आठव मोहळ
उरात कल्लोळ, मौनाचं वादळ
कोरडा श्रावण, भिजवे आज
कुठतरी खोलवर दुखतंय आज

जयश्री अंबासकर

गुलमोहर: 
शब्दखुणा: 
Subscribe to RSS - वादळ