गद्यलेखन

प्रवासातला पेशंट

Submitted by डॉ अशोक on 27 July, 2013 - 08:53

प्रवासातला पेशंट

प्रवासात मला पुस्तक वाचत बसणं, किंवा मोबाईलशी खेळत बसणं अजिबात आवडत नाही. मी मनुष्यवेडा माणुस आहे. त्यामुळे मला विमान प्रवासापेक्षा रेल्वे किंवा बस प्रवास आवडतो. एका विमान प्रवासात जलाल आगा माझ्या शेजारच्या सीट्वर होता. (हो, तोच तो! "शोले" मधे त्याच्यावर "मेहेबूबा ओ मेहेबूबा" हे गाणं चित्रीत झालंय !) पण दोन तासाच्या प्रवासात गडी एका वाक्यानंही माझ्याशी बोलला नाही ! मी प्रयत्न करून सुद्धा. त्यामुळे विमान प्रवासात मला मजा येत नाही.

शब्दखुणा: 

चुक : भाग ३

Submitted by यःकश्चित on 26 July, 2013 - 06:54

चूक : भाग ३

==================================================

भाग १
भाग २

कोण असेल ही डेअरिंगबाज बाई ? इतक्या हुशारीने खुन करते. बहुतेक ही तरुणी असावी. पण तो नेकलेस तरुणी घालणार नाही. तो एखादी पस्तीशी वा चाळीसच्या आसपासच्या वयाची बाई घालेल. शिवाय पैंजणांचाही आवाज येत होता. अरेरे.. खात्रीलायक असं काहीच हाती लागत नाहीये.

सावळे अचानक काही आठवल्यासारखे करून उठले. ते बाहेर येऊन म्हणाले,

प्रांत/गाव: 

लख्ख..!

Submitted by बागेश्री on 24 July, 2013 - 23:41

अपूर्णतेच्या खिन्नतेने तळमळत,
जागलेल्या रात्री...

चढत्या रात्रीने शहाणपण शिकवलं!
खरं खोट्याची सीमा लख्ख केली...

नवी उमेद श्वासात भरून घेता आली,
खंतावणार्‍या गोष्टींमध्ये अडकून राहिलेला पाय अलगद सोडवता आला..

ह्या खिन्नतेमुळे आलेली डोळ्यांवरची झापड, दूर सारता आली..
जगण्यातले अनेक पैलू, डोळसपणे बघता आले

कुठल्याही भावनांचा डोह आता दुरून पाहता येतो,
त्या भावनांत डुबकी मारून बाहेर आल्यानंतर,
अंगावरचे कपडे निथळेपर्यंतच त्याची ओल टिकते, ही अक्कल आली...

स्वतःहून अशी मारलेली उडी परवडते..
योग्य वेळी बाहेर येण्याचं भान राहतं,

शब्दखुणा: 

सुर्योदय

Submitted by मुग्धमानसी on 23 July, 2013 - 03:33

"ए चला आता. पुरे झालं. अंधार पडूनही फार वेळ झालाय. परतूया आता. हला." - आकाश आता अगदी निर्वाणीच्या सूरात म्हणाला.

शुभ्र कोर्‍या कॅनव्हासवर एखाद्या सुंदर चित्राची कल्पना करत असतानाच कुणीतरी त्यावर भस्सकन् वेडीवाकडी शाई ओतून द्यावी तसं झालं राजसला. मनातल्या मनात वैतागून त्यानं क्षितीजाकडे लागलेली त्याची नजर पुन्हा पायाखालच्या रेतीत घुसळली.

शब्दखुणा: 

प्रामाणिकपणाचा एक तेजस्वी अनुभव

Submitted by रेव्यु on 20 July, 2013 - 09:17

प्रामाणिकपणाचा एक तेजस्वी अनुभव

भारतात अजूनही प्रामाणिकपणा हे एक जीवनमूल्य आहे, आशेला जागा आहे .
स्वानुभव - २०-७-१३

उलटसुलट -३

Submitted by विजय देशमुख on 18 July, 2013 - 22:33

भाग १ http://www.maayboli.com/node/44121
भाग २ http://www.maayboli.com/node/44172

"डॉक्टर निलिमा तुमच्यासमोर बसली होती?"
"हो, म्हणजे काही वेळासाठी ती नर्स सोबत गेली होती पण २-३ मिनिटंच"
"मग मी बोललो ती कोण होती?"
"ते मला माहीती नाही, पण एक गोष्ट नक्की की हे सगळं इतकं साधं नाही."
"हम्म"

**************************
"मी काय म्हणते, एकदा गुरूजींना विचारुन बघुया..."
"अग जिथे डॉक्टरांनी हात टेकले, तिथे..."
"प्रयत्न करु नाही जमलं तर सोडुन देऊ"
"ठीक आहे. दुसरा काहीच उपाय दिसत नाहीय"

********************************
"हरी ॐ. बोला"
"गुरूजी, आमची निलिमा..."
"ये बेटा, बैस..."

उलट्सुलट -२

Submitted by विजय देशमुख on 18 July, 2013 - 02:14

भाग १ http://www.maayboli.com/node/44121

"काही सिरिअस आहे का?"
"मला आत्ताच काही सांगता येणार नाही. आधी मला सगळे डिटेल्स हवेत..."
"हो तुम्ही विचारा मी सांगतो. पण प्लिज निलिमाला यातुन बाहेर काढा डॉक्टर. अहो एकुलती एक मुलगी आहे हो ती आमची..."
"मी समजू शकतो तुमच्या भावना. मला सांगा नेमकं काय होतय निलिमाला"

टिपूस....

Submitted by बागेश्री on 16 July, 2013 - 03:11

मध्यरात्रीला दारावरच्या
टकटकीने झोपमोड झाली....

उंबर्‍याबाहेरच्या थेंबाने,
चौकशी केली...
आत येण्याची परवानगी विचारत,

"मी सूख आहे" म्हणाला...!

त्यासरशी,
गालावरच्या सुकलेल्या आसवांना,
मी हसताना पाहिलं!!

'आता साधारण थेंबही, हिला आशा दाखवतात'
असं उपरोधी हसणं....

मलाही अंगवळणीच पडलेल्या
हा गोष्टी सार्‍या..
हा थेंब मात्र रेटून उभा,
'येऊ ना?' विचारत...
मी ही नेटानं तो क्षण सावरला...'नको, तू बाहेरच अस' सांगितलं त्याला ठणकावून..

"अगं, पण तुझ्या लाडक्या पावसानं पाठवलंय मला.. आणि मी एकटा नाहीये,
अख्खी बरसात आहे सोबत... "

शब्दखुणा: 

अदृष्य भिंत ......

Submitted by डॉ अशोक on 16 July, 2013 - 01:42

अदृष्य भिंत ......

सार्वजनिक आरोग्य या क्षेत्रात काम करणा-यांना संसर्गजन्य रोगाच्या साथीचं इन्वेस्टीगेशन करणं म्हणजे काय आव्हान आहे हे माहित असतं. मला माझ्या ३०-३५ वर्षांच्या सर्व्हीस मधे असे प्रसंग अनेकदा आले. पेशंटच्या एखाद्या दुर्मिळ रोगाचं निदान आणि एखाद्या साथीचं निदान यात साम्य एकच आहे आणि ते म्हणजे यातून मिळणारं समाधान. यातल्या एका साथीचा किस्सा सांगण्यासारखा आहे.

उलट्सुलट -१

Submitted by विजय देशमुख on 15 July, 2013 - 03:20

"मग काय ठरलय तुझं"
"कशाबद्दल" निलिमा नॅपकिनला हात पुसत डायनिंग टेबलवर बसत म्हणाली.
"अग तू लग्न करणार आहेस की नाही?"
"पुन्हा तेच...."
"ठिक आहे. माझ्या समाधानासाठी पुन्हा एकदा सांग ना..."
"हो. करणार आहे आणि दिलिपशीच करणार आहे. अजुन काही ?"
"भेंडीची भाजी"
"अं"
"तुझ्या आवडीची भेंडीची भाजी"
"आजकाल तुम्ही आणि आई तूही, असे विचित्र का वागता कुणास ठाऊक"
"अगं, लोकं बोलतात गं आणि मग ह्यांना टेन्शन येते... तू लक्ष देऊ नकोस. मला माहीती आहे, तू दिलिपशीच लग्न करणार आहे ते."
********************************************************************
"मुर्खा... अरे मी नरिमनला ये म्हटलं होतं ना"

Pages

Subscribe to RSS - गद्यलेखन