काव्यलेखन

दीपस्तंभ

Submitted by तो मी नव्हेच on 6 August, 2020 - 02:12

तो वादळात आहे उभा दीपस्तंभासारखा
आणि करतो आहे प्रतिक्षा युगायुगांपासून
त्याच्यापर्यंत पोहचणार्या माणसाची
पण काळोख ही होतो कधीकधी वरचढ
अन् झाकू पाहतो प्रकाशास धुके पांघरून
पण कालातीत असणारा तो दीपस्तंभ
तळपतो, देत राहतो प्रकाश नेहमीसारखाच
करीत राहतो बिकट वाट सोपी पामरांसाठी
आणि एक दिवस मानवीय प्रयत्नांना येते यश
दिसू लागतो दीपस्तंभ अन् त्याच्या प्रकाश पुन्हा
माणूस वाजवेल तुतारी काळोखावरील विजयाची
आनंद होताच, आहेच अन् द्विगुणित ही झालाय
अन् सजवेल दीपस्तंभ स्वतःच्या मगदुराप्रमाणे

शब्दखुणा: 

भुकेपल्याड जात नाही

Submitted by अविनाश राजे on 5 August, 2020 - 13:14

भुकेपल्याड जात नाही,अजून माझी नजर ही
देता कशास मज तुम्ही, सीमेवरची खबर ही

माझा आजा अन बाप त्याचा, मेले उपाशी
नातू माझा न लिहो, भुकेची शापित बखर ही

सूर्यासह जन्मून, वयात येते मध्यरात्री
उफाड्याची बघा किती, भूक आमची अजर ही

मारून एकमेकांस, निर्वंश बापास करती
क्रूर भूक हीच घडवे, सख्ख्या भावांत समरही

लयास जातात युगाचे देव, युगांतासवे
बुभुक्षित जगात, एक केवळ भूकच अमर ही

तुझं नसणं

Submitted by namra on 5 August, 2020 - 07:44

तुझ्या असण्याने ही जर पोकळी भरली नाही,
तर आता तुझ्या नसण्याने ही फरक पडत नाही.

पाहिलेल स्वप्न मी माझं आपलंसं कोणीतरी असावं,
पण आता कुणाच्या नसल्यानं मनंही हळहळत नाही.

प्रेम तर खूप केलं जिवापाड तुझ्यावर,
पण कुठं चुकलं तेच कळत नाही.

नकळत संपत गेला जिव्हाळा,
ते प्रेम आता कुठेच नजरेत भरत नाही.

तुझं येणं म्हणजेही एक अनोळखी भिती दाटते,
आता माझं मनही तुला ओळख दाखवत नाही.

खुश आहेस माझ्याशिवाय तूझे डोळे बोलून जातात,
पण आता मी जगावं की मरावं तेच कळत नाही.

शब्दखुणा: 

कोरोनातले रक्षाबंधन

Submitted by Asu on 5 August, 2020 - 07:13

कोरोनातले रक्षाबंधन

बंधू-भगिनी पवित्र बंधन
प्रेमे करितो तुजला वंदन
कोरोनाकृपे ना भेट आपली
विसरून जाऊ भीती दाटली

नाही बांधला समक्ष धागा
नाही मिठाई नाही औक्षण
अतूट अदृश्य प्रेमाचे बंधन
प्रेमच करील आपले रक्षण

विनंती करूया कोरोनाराया
ना पडो मानवा दुष्ट छाया
देऊ संदेश जगता सगळ्या
नका विसरू ममता माया

रक्षाबंधन अजब आपुले
कोरोनारुपी अंधारातले
निशा जावो दिशा उजळो
येवो दिवस प्रकाशातले

अवतार घ्यावा रामराया

Submitted by Asu on 5 August, 2020 - 07:04

श्रीराम जन्मभूमी भूमिपूजनानिमित्त-

अवतार घ्यावा रामराया

क्रूर कोरोनासूरा वधाया
अवतार घ्यावा रामराया
नाही त्राण अंगी रघुराया
जगणे झाले नित्य लढाया

सर्व मिळून करू लढाई
बळ आम्हास दे रघुराई
विनंती असे तुमच्यापायी
सर्व मानवा यश तू देई

मातला कोरोना जनीवनी
गांभीर्य ना समजे कुणी
अज्ञ मानवा बुद्धी द्यावी
जमाव करती गावोगावी

पसरव जगती सुखछाया
कौसल्यसुता पडतो पाया
कोरोनासूर नष्ट कराया
अवतार घ्यावा रामराया

तु पण समजून घे ना!

Submitted by paras_KB on 5 August, 2020 - 06:50

आयुष्यात पुढे जाता जाता,
मागे बरंच काही सुटून जातं,
हे मी समजून घेतलय,
तु पण समजून घे ना!

मागे बरंच काही सुटलं तरी,
त्याच नात्यांनी ,मीत्र , मैत्रिणींनी,
दिलेलं बळ मात्र सोबत असते,
हे मी समजून घेतलय,
तु पण समजून घे ना!

नाही होता येत प्रत्येकाला व्यक्त,
नाही मिळत प्रत्येकाला ती योग्य वेळ,
आणि कधी तर शब्दच करतात परके...
हे मी समजून घेतलय,
तु पण समजून घे ना!

निखारे मनातले

Submitted by मुक्ता.... on 5 August, 2020 - 06:44

सहज एका शॉर्टफिल्मवरून ही मुक्तछंदातली रचना सुचली!!

ती...

त्याची आठवण मुद्दाम पुसत ती नाही मनातून!
सतत टोचणी रहावी ती....
निखारे त्याने दिले,तिने घेतले
तेच तर तिने आठवणी म्हणून जपून ठेवलेत...

रोज नित्य आहे हा परिपाठ,
पोथी उलगडून बघते ती.
स्वतःला अधिक अधिक कणखर करतेय ती!!
ती आणखीन पुढे जाते,
आणि तो?
हसते ती मनात मनात,
कारण नाही माहीत तिला, तो काय करतोय...
आणि जाणायचं नाहीच तिला....

मीच माझा मार्ग आहे शोधलेला

Submitted by निशिकांत on 4 August, 2020 - 23:17

मीच माझा मार्ग आहे शोधलेला
दोष माझा, आज जो आहे भुकेला

जन्मलो मी वाट बघण्या शेवटाची
भार मी नुसताच झालेला धरेला

शोधले तुजला सखे दाही दिशांना
आज मी शोधेन अकराव्या दिशेला

मंदिराची रामलल्ला का टिका रे!
हाड का नसते कुणाच्याही जिभेला

संसदेचे सत्र असुनी बंद, नेता
भेटण्या लोकांस गावी का न गेला?

मैफिलीच्या शेवटी विझली तरीही
सोस परवान्यात जळण्याचा शमेला

अंगणी लाऊन रोपे झेनियांची
गंध नाही, दोष का द्यावा हवेला

रत्न असुनी भारताचे, ना मिळाला
आजवर सावरकरांना रत्न शेला

पेटलेल्या ह्दयाचे गाणे

Submitted by Santosh zond on 4 August, 2020 - 19:49

पेटलेल्या ह्रदयाचे गाणे !

डोळ्यात अश्रूंची धार घेऊन
कुणी तरी धावत आलं
जीव होता घरट्यात माझा
सांगून हकीकत चालतं झाल!!

पिलं सगळी ओरडत असणार
ऐकुन डोळ्यात पाणी आलं
उंच उडणाऱ्या स्वप्नांवर माझ्या
कुर्‍हाड कुणी चालवुन गेल!!

निसर्गाची हाडे आमची
संघर्ष करून थकून गेली
घर असणार्‍या तुमच्यासाठी
अजून जागा मोकळी झाली!!

माणुसकीचा अंत झाला
रडून पाने गळून पडली
पिलांना ईवलुशा चोचीत धरून
चिऊताई दुर उडून गेली!!

शब्दखुणा: 

वाटणी

Submitted by तो मी नव्हेच on 4 August, 2020 - 11:37

आजवर जिनं पोसलं, वाढवलं,
तिच्यावरच रेषा पडत होत्या
जुनी जाणती सारी बांधांची झाडं
अन् त्यावरील चिमण्या बघत होत्या

बांधालाही आता कळेनासे झाले
त्याला अचानक का महत्व आले
सोयीसाठी उभा केलेल्या त्याला
कुंपणाचे ओझे जरा जास्तच झाले

काळजीत आली सारी बांधांचीही झाडं
काय करावं कळंना, सुटंना की हे कोडं
ज्यांनी फांद्यात बसून खाल्ली आंबा,बोरं
तिच लेकरं आता घेती फळ वर्षा आड

भरली विहीर ही आता भरे आणि थोडी
तिच्या डोळ्यांतील पाणी करे कमी गोडी
जरी तिचीही वाटणी आता पोरं करणार
सर्वांसाठीच सारखा तिचा पान्हा झरणार

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन