विडंबन

आता तळीरामाला
मार्ग कोणी दावा...
उघड बार देवा आता
उघड बार देवा.

पिते दारू डोळे मिटुनी
जात बेवड्याची,
मनी त्याच्या भीती का हो
नशा चढण्याची?
सरावल्या पायांनाही
कंप का सुटावा?
उघड बार देवा आता
उघड बार देवा.

रोज रात्री करतो देशी

(कविवर्यांची क्षमायाचना करून)

धन मागशी माझ्या सख्या परी
तिजोर्‍याच रिकाम्या पडती घरी !

आजवरी अलंकार मोडुनि
पैसा पुरविला तुला करांनी
सेवा ही पूर्विची स्मरोनी
करी रोष न सखया, कृपा करी !

नोकरीचा एकच रस्ता

(फिटे अंधाराचे वर आधारीत..... सर्वांची क्षमा मागून सादर करतो आहे.)

हवे दोन चार पैसे
नाही दुसरी रे आस
भीक मागुन जगणे
माझ्या आहे नशिबात

मायबाप गेलेत सोडून
केले मला रे अनाथ
एकटाच मी रे फिरतो
माणसांच्या या रानात

सारे चौक माहित मला

(चाल- जीवनात ही घडी, अशीच राहु दे)

ताटलीत ही वडी, अशीच राहु दे !
वीट का म्हणु हिला,...हतोडी मारु दे !

का सखये, हा तुजला , छंद आगळा,
ह्या ’डिशेस’ खाताना, आवळे गळा,
ईश्वरा, अता मला, पळून जा‌उ दे !
ताटलीत ही वडी, अशीच राहु दे !

(संदिप खरे आणि त्याच्या तमाम पंख्यांची क्षमा मागून)

एसी असता फ्रीज असता गरम होऊ लागले.
जाहले इतुकेच होते भारनियमन वाढले.

मीटरावीण सदनी त्याच्या बल्ब कैसा पेटला.
आकड्याने चोरताना काल त्याला पाहिले.

प्रेरणा: काटा रुते कुणाला
(शांता शेळके आणि जितेंद्र अभिषेकी.. क्षमस्व)

खाखा सुटे कुणाला
चेकाळतात कोणी
मग पोटही सुटावे
हा जैव रोग आहे ||धृ||
सुटे कुणाला...

सांगु कशी कुणाला
चव आटल्या दुधाची
क्षिर पाक साखरेचा
बघ तापतोच आहे||१||

(चप्पल चावते म्हणून बूट विकत घेतलेत, तर ही गत...)
’बाटा’ रुते कुणाला
(चाल- काटा रुते कुणाला)

बाटा रुते कुणाला?
आक्रंदतो किती मी!
मज बूट ही रुतावे,

समजावुनी पीएम ला... (समजावुनी व्यथेला वर आधारीत)
सर्वांची माफी मागून सादर करतो आहे.

समजावुनी पीएम ला समजावता न आले
ईशुस दोन माझे रीसोल्व्ह नाही झालेत
समजावुनी पीएम ला...

डेट होती रीलीसची आली निघून गेली

(केशवसुतांची क्षमा मागून हे विडंबन लिहीले आहे.)

एक हातोडी द्या मज आणूनि.
प्रहार करीन प्राणपणाने.
घण घण वाजे घुमेल गाने.
मस्त तिच्या त्या फटकार्‍याने.
अशी हातोडी द्या मजलागुनि.

भ्रष्ट यंत्रणा छेदून जाईन.

एकामागून एक पाऊले चालती
पुढे काय वाढून ठेवले, त्यांना नसे माहिती

एक बोलला म्हणुन दुसरे प्रत्यूत्तर देती
एक करून बसला म्हणून, दुसरेही धावती

एक झाडावर चढला तर ती फांदी कापाया घेती
एक विहिरीत बुडाला तर ते, विहीर दुसरी खोदती