धर्म

पार्थिवगणेशपूजा - चिंता आणि चिंतन

Submitted by शेखर खांडाळेकर on 24 August, 2016 - 21:31

उमरान दानिशच्या निमिताने - विनाशकारी मौनाचे दशक !

Submitted by समीर गायकवाड on 19 August, 2016 - 00:40

हा आहे उमरान दानिश. वय वर्षे पाच. सीरियाच्या आलेप्पो शहरात परवा झालेल्या रॉकेटहल्ल्यात हा जखमी झाला होता. त्याला अँब्युलन्समध्ये जखमी अवस्थेत बसवले गेले तेंव्हा तो झपाटल्यासारखा शांत बसून होता.. पूर्णतः निशब्द.. त्याच्या तोंडून वेदनांचे हुंकार देखील निघत नव्हते.. काय चालले असेल त्याच्या मनात ?... त्याच्या आईवडिलांचा कोणताही ठावठिकाणा लागलेला नाही.... जखमी दानिशवर नंतर उपचार करण्यात आले...त्यानंतरही तो गप्पच राहिला मात्र त्याची डोकं बधीर करून जाणारी सुन्न निशब्दता सारया जगाला 'खामोश' करून गेली... अशी हजारो मुले सिरीयामध्ये मेली आहेत....

बलात्कारी मी: गरज आत्ममंथनाची

Submitted by मार्गी on 20 July, 2016 - 02:13

सध्या बलात्काराच्या वाढत्या प्रसंगांमुळे चिंतेचं वातावरण पसरलेलं आहे. शाळेच्या मुलींमध्ये दहशतीचं वातावरण आहे. रोज कोपर्डीसारख्या घटना समोर येत आहेत. ह्या परिस्थितीमध्ये प्रश्न पडतो की, ह्यावर रामबाण उपाय काय आहे? बलात्का-याला किंवा बलात्का-यांना फाशी किंवा गोळ्या घालणे हा उपाय आहे का? किंवा छेडछाडीसारख्या गुन्ह्यांना कडक शिक्षा ठेवून परिस्थिती बदलेल का? ह्या संदर्भात थोडं खोलवर बघितलं तर अनेक बाजू दिसतात. ह्या प्रश्नाच्याही- ह्या समस्येच्याही अनेक बाजू आहेत आणि म्हणून उत्तराच्या- उपाययोजनेच्याही अनेक बाजू आहेत.

लोकेतिहासकार रा. चिं. ढेरे

Submitted by वरदा on 15 July, 2016 - 00:16

आज हा लेख लोकप्रभामध्ये प्रसिद्ध झाला आहे. त्यातील टंकनाच्या चुका दुरुस्त करून इथे देत आहे. मूळ लेख http://www.loksatta.com/vishesha-news/dr-r-c-dhere-1267274/ इथे वाचता येईल
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

श्री तुकोबारायांचे देवदर्शन

Submitted by पुरंदरे शशांक on 14 July, 2016 - 00:29

श्री तुकोबारायांचे देवदर्शन

गोडीपणें जैसा गुळ । तैसा देव जाला सकळ ॥१॥
आतां भजों कवणे परी । देव सबाह्य अंतरीं ॥ध्रु.॥
उदका वेगळा । नव्हे तरंग निराळा ॥२॥
हेम अळंकारा नामीं । तुका म्हणे तैसे आम्ही ॥३॥५८१

हा अभंग म्हणजे श्री तुकोबारायांचे पूर्णोद्गार आहेत. साधकावस्था पार करुन बुवा आता सिद्ध झाले आहेत. या सिद्धावस्थेचे काहीबाही वर्णन या अभंगातून बुवा करीत आहेत. काही बाही अशा करता कि आपण सर्वसामान्य जिथे समुद्रपातळीवर उभे आहोत तिथून हे गौरीशंकराचे शिखर सगळेच्या सगळे कसे काय दिसणार आपल्याला !!

जोन ऑफ आर्क - एक धगधगती अग्नीशिखा ....

Submitted by समीर गायकवाड on 13 July, 2016 - 00:10

अवघी सतरा वर्षाची एक खेडवळ तरुणी अकस्मात पुढे येऊन आपल्या देशाच्या सैन्यात चेतनेचे हुंकार भरते, दैवी ताकद अंगात संचारल्यागत त्याचे नेतृत्व करते अन आपल्या चढायांच्या जोरावर एका सर्वशक्तिमान महासत्तेला धूळ चारते, पण ज्या देशाच्या रक्षणासाठी, स्वाभिमानासाठी, अस्तित्वासाठी ती लढते त्या देशाचा राजाच तिला कार्यभाग उरकल्यावर शत्रूच्या ताब्यात देतो. तिथे तिची दैवी शक्ती, त्यातले दैवी संदर्भ खोटे ठरवण्यासाठी चर्च पुढे येतं. तिचा अनन्वित छळ होतो अन या महापराक्रमी तरुणीला चेटकीण ठरवून वयाच्या २१व्या वर्षी जाळलं जातं !

(अल्पावधीत माडी कशी चढवावी ? ) *

Submitted by धनि on 12 July, 2016 - 15:32

त्याचे झाले काय, पुढच्या विकांताला आमचा शाळासमुह समुद्र बघायला जातोय. बहुतांश जणांचा समुद्र एव्हाना बघून झालाय तरीही पुन्हा बघणार आहोत. कारण फुल्ल टू धिंगाणा घालायचा प्लान आहे. या आधी आम्ही असे फार वर्षापूर्वी डोंगराच्या वेळी आणि नुकतेच हिलस्टेशनवर केले होते. यण्दा हा मान चक्क समुद्राने पटकावला आहे. पण एक गोची आहे. धिंगाणा डान्स करायला पोषक अशी जागा समुद्राजवळ नाही. म्हणून मग समुद्राला भरती आली की दंगा करायचा प्लॅन आहे. पण धिंगाणा करायला ब्रांडेड हॉटेल भाड्याने घेणे आले. किती वेळा छोट्या छोट्या गोष्टींसाठी मायबोलीकरांना त्रास देणार. म्हणून यंदा सरळ आमच्या नंदीबैलाला विचारले.

एक मृत्युपत्र: पल दो पल का शायर, काही गोष्टी आणि "जान्हवीची आई!"

Submitted by मार्गी on 8 July, 2016 - 00:50


सर्वांना नमस्कार! हे एक प्रत्यक्षात लिहिलेलं पत्र आहे. एका काकाच्या मृत्युनंतर तीन महिन्यांनी त्याच्या आई- पत्नी (माझी आजी- मावशी) आणि मुलींना (माझ्या बहिणींना) लिहिलेलं. ह्यामधला आशय आपल्या सर्वांसोबत- आपल्या प्रत्येकासोबत शेअर करावासा वाटला म्हणून फक्त नावं बदलून हे पत्र आहे तसं इथे देतोय. थोडं मोठं आहे, पण शेअर करावं असं वाटलं. खूप खूप धन्यवाद.

|| ॐ ||

दि. २७ एप्रिल २०१६

ती. आजी, ती. मावशी आणि मिताली- प्राजक्ता!

निसर्ग, पर्यावरण आणि आपण ११: मानव हाच प्रश्न आणि मानव हेच उत्तर

Submitted by मार्गी on 4 July, 2016 - 03:19

विनवणी

Submitted by पुरंदरे शशांक on 1 July, 2016 - 00:05

विनवणी

क्षणाक्षणाला पडतो खाली
उठुनी पुन्हा उचलतो पाऊली

नसे साथीला दिसे कुणीही
रणरण अवघी नसे सावली

बघुनी सारे राजमार्ग ते
वाटबिकटशी हीच निवडली

तुम्हासारखे दिग्गज कोणी
कधी चालले याच दिशेनी

केशर-बुक्का खुणा पाहुनी
दिशा हीच ती नाही चुकली

गाथेमधल्या शब्दांना मी
कधी मस्तकी उरी सांभाळी

त्या बोलाच्या साथीने तर
चालतोच ही वाट निराळी

आळी पुरवा एक एवढी
करी विनवणी माथा लवुनी

नसेल उत्कट भाव तरीही
घ्या ओढूनी घ्या हो जवळी
-------------------------------

Pages

Subscribe to RSS - धर्म