सगळ्या बापांसारखेच,
आपल्या बापालाही काही कळत नाही
याची खात्री पटल्यानंतर…
मला ह्याच शाळेत का घातलं?
फुटबॉल ऐवजी क्रिकेटला का नाही टाकलं?
असे आरोप केल्यानंतर…
बाप आहे ना, तो चुकतोच.
आपल्यासारखा स्मार्ट तो मुळात नसतोच
हे समजून चुकल्यानंतर…
मग तू स्वतः बाप झाल्यावर,
वैतागून पोरांना ओरडून झाल्यावर
प्रेमाने जवळ घेतल्यानंतर…
तो पाहिला ना अत्ता..बाप वेडा मी
हसता हसता अवचित रडू लागला
भरुन आलेला होता आतून .. हसतानाच!
हे मात्र तो रडल्यावरच कळलं
शब्द बंद झाले..भावना अबोल झालि
कारण आता मुलीला सोडून बापच जाणार होता
लग्न मंडपातून त्याच्या आपल्या घरी..
एक न तुटणारि फिल्म काही क्षणात सलग दिसून गेली त्याला
आणि त्या पुढला मुलीच्या आयुष्यातला सुखाचा भाग त्याला दिसणार नाही याची खंत ..उरलेल्या उपस्थितांना
आणि मग काही क्षणातच , आदल्या दिवशीचं कार्यालयातलं स्वागत कमानिचं दार..
परतीच्या गाड्यांनि भरुन येऊ लागलं
आणि याचीही पावलं जड होऊ लागली मग
!
मागच्याच आठवड्यामध्ये जागतिक वडील दिन साजरा झाला (२३ जून फादर्स डे झाला ) त्या निमित्ताने वडिलांबद्दल काही ४ गोष्ठी मांडत आहे अर्थात या सगळ्या गोष्टी मी झी मराठीवरील एक कार्यक्रमात एक मुलीने सांगितलेल्या आहेत पण मला हि खूप आवडल्या आणि पटल्या हि आणि त्या अनुषंगानेच इथे मांडत आहे .
बाप
रोजची रात्र,
दारुच्या वासाची.
बापाच्या अर्वाच्य शिव्यांची,
त्याच्या अखंड बडबडीची,
शब्दाने अब्रूचे लचके तोडणारी,
त्याने न मारताही
होणा-या असंख्य वेदनांची.
न लागणारी झोपही सकाळची वाट पहात
झोपेच्या गोळ्या विकत घ्यायचा निर्धार करणारी.
रोजची सकाळ,
बापाच्या प्रेमळ हाकेने उठवणारी.
त्याने केलेला आयता चहा ढोसणारी.
बापाने चिरुन दिलेली भाजी
फोडणीस टाकणारी.
त्याने टिपून आणलेली फुलं
गज-यात माळणारी.
न चुकता कामावर जाताना
त्याला दारुला पैसे देणारी.
अंजली मायदेव
तू मोजत होतास ढेकळं
वेड्यावाकड्या बांधावर बसून
मी मोजत होतो आठ्या
तुझ्या कपाळावरच्या......
किती काळकुट्ट दिसत होतं
घामानं भिजलेलं तुझं कपाळ
किती दाहक वाटत होता तुझा घाम
नाकाच्या शेंड्यावरुन टपटप खाली पडणारा...
बरडावरच्या विहिरीत
तू रोज डोकावून पहायचास
आणि मी तुझ्या डोळ्यातल्या विहीरीत
काळाकभिन्न खडक बघायचो.....
तुझ्या निगरगट्ट हातावरच्या रेषा
किती अस्पष्ट झाल्या होत्या
भुईचा ऊर फ़ाडताना
नांगराची मुठ आजन्म पकडताना.......
स्वप्नांच्या भुसभुशीत जमिनीत
दररोज फ़ुलून येणार्या
अपेक्षांच्या कोवळ्या फ़ुलांना
तू कुस्करत होतास निष्ठूरपणे
इच्छा नसतानाही
!! बाप !!
बाप हणजे, बाप हणजे, बाप हणजे, बाप असतो !
कधी संथ तेवणा-या समईतली वात असतो !
तर कधी धगधगणा-या मशालीची ज्योत असतो !
बाप हणजे, बाप हणजे, बाप हणजे, बाप असतो !! १ !!
कुटुंब हणजे घर, तर बाप त्याचा मुख्यं खांब असतो !
बापाविना संसार हणजे समुद्रात भरकटलेलं जहाज असतं !
कुटुंबाच्या सुखासाठी बाप आपल्या दुख्खाना झाकत असतो !
वात्सल्यरुपी कासव प्रमाणे आपल्या कुटुंबाकडे तो पाहात असतो !
बाप हणजे, बाप हणजे, बाप हणजे, बाप असतो !! २ !!
मुलांसाठी बाप असतो, बायकोसाठी नवरा असतो, कुटुंबासाठी कर्ता असतो !
माझा बाप अजून बच्चा आहे
आतुन थोडा कच्चा आहे
व्यवहार काही कळत नाही
पण मनाचा सच्चा आहे
सांगतात सगळे, भरपूर कमव
आयुष्यात जेवढं जमेल तेवढं जमव
स्वतांचं भलं आणि स्वता:च नाव
सगळाच, दिडक्यांचा हिशेब आहे
ह्याचं म्हणणं वेगळच, सांगतो,
जोड नाती, माणसं जमव,
मुला - नातवंडांना सुखानं रमव
मला खरच तेवढच हवं आहे
शिकायचं तर शिक, हवं तर
खेळायचं तर खेळ जन्मभर
काय करशील ते कर मनोभावे
असा जगावेगळा सल्ला आहे
बघ हे तारे, तो ध्रुव आणि व्याध
पावसात भिजलेले हिरवे पहाड
घे श्वासात भरुन न्हालेल्या बाळाचा गंध
ह्यातच जगण्याची सगळी मजा आहे
वाटून घे तिळ, सात जणात सारखा
"बाप"
दोन अक्षरांचा शब्द पण मोल त्यास अमाप
पोटासाठी पोरांच्या राबतो माझा बाप
चिंता नाही रे स्वतःची करी रातीचाही दिन
कष्ट आले त्याच्या भाळी, राही अन्नपाण्यावीन
त्याच्या स्वप्नांचा चुराडा पण माझ्यासाठी सेतू
सुखी व्हावे मी जीवनी हाच जीविताचा हेतू
नाही कोणतीच आशा नाही कोणतीच अट
भवितव्यासाठी माझ्या त्याची मुठ बळकट
मागितलेले सारे त्याने मला पुरविले
फाटलेल्या शर्टाला मग ठिगळं जोडीले
मनासारखे सासर जेंव्हा मला मिळाले
कष्टाचे त्याच्या चीज त्याच्या डोळ्यात दिसले
धाडताना मला तिथे त्याचे डोळे पाणावले
माझ्या "बा" चे खंबीर मन कसे इथे ढासळले?
प्रेम त्याचे दिसले त्याची कळली हो माया
डावी उजवीकडे बघत
एखादी चुकार गाडी,
सावलीलाही स्पर्श करणार नाही
एखादा मुजोर ट्रकवाला,
शिंतोडे उडवणार नाही
अशा बेताने...
...खांद्यावर डोकं ठेऊन
शांत झोपी गेलेल्या आपल्या पोराला जपत
त्याच्या स्वप्नांची स्पंदनं ऐकत
त्याचा श्वास
मनात, खोल आत भरून घेत
भर पावसात, छत्री सावरत
रस्ता पार करणारा तो दिसतो रोज
तो रस्ता मोठा करणार आहेत म्हणे यंदा
पाऊस तर असाच असतो दर वर्षी
खड्डेही वाढतील कदाचित
पण तो मात्र
जसा आज दिसला होता...व्रतस्थ...
पोराला घेऊन तोच रस्ता पार करताना
अगदी तस्साच दिसेल
....उद्याही!
