गद्यलेखन

ओळख खिलाडूवृत्तीची

Submitted by अमेय२८०८०७ on 19 February, 2013 - 13:18

टी.व्ही. या रोगाची लागण आयुष्यात लवकर झाली. काकाने १९८४ साली पहिला टी.व्ही. घरात आणला. 'क्राऊन'च्या त्या छोटेखानी मॉडेलने थोडक्या काळातच घरा-दाराचा कब्जा घेतला. मोठ्यांना सिनेमे-मालिका (आतासारख्या संथ चालणार्‍या नव्हेत!) यांची पर्वणी होती. छायागीत, चित्रहारच्या टायमिंगनुसार कामे होऊ लागली. मी लहान असल्याने मालिका वगैरेतले फारसे कळत नसे, फक्त 'फिर मिलेंगे ...हम लोग' म्हणणारा अशोक कुमार आणि त्यातली नन्हे, बडकी, लल्लु अशा आडवळणी नावाची पात्रे थोडी लक्षात आहेत.

प्रतारणा....

Submitted by बागेश्री on 18 February, 2013 - 11:34

हो, मी प्रतारणा करतेय.
तुझ्याशी, त्याच्याशी, तिच्याशी, आई- बाबांशी, समाजाशी - नाही.

तर 'आयुष्या', तुझ्याशी!

जन्म झाला, पहिलावहिला श्वास घेताना माझ्या हाताची कोवळी बोटे तुझ्या कणखर हातात गुंफली.... अपार विश्वासाने. शेवटाच्या श्वासालाच ही पकड सुटेल, गृहीत धरलं असावं..

मी तुझ्यापेक्षा लहान, सर्वार्थाने!  तू मोठा, सर्वार्थाने.
आणि म्हणूनच तू माझ्याही नकळत हात सोडवून घेऊन माझं बोट धरलंस.... ताबा घेतलास.

आता तू नेशील तशी निघाले..
माझ्या वाटा, माझ्या इच्छा, माझं जगणं, माझे बेत... नव्हतेच कुठे!

परत का आलात?

Submitted by सई केसकर on 18 February, 2013 - 10:42

सध्या मी माझं भारतातील "फॉर गुड" आयुष्य जगायला सुरुवात केली आहे. मला "भारतात परत का आलात?" हा प्रश्न हमखास विचारला जातो. याला बरीच वैयक्तिक आणि नॉट-सो-वैयक्तिक करणं आहेत. त्यातील दुस-या श्रेणीतील सगळी महत्वाची आणि पहिल्या श्रेणीतील एकच मी सांगणार आहे Happy

चारचौघी - १५ (अंतिम भाग)

Submitted by बेफ़िकीर on 18 February, 2013 - 09:22

'चारचौघी' ही कादंबरी या भागाद्वारे समाप्त होत आहे. मायबोली प्रशासन, प्रतिसाद व प्रोत्साहनदाते आणि वाचक यांचा मी ऋणी आहे. वकुबानुसार जमेल तशी लिहिली आहे. काही गोष्टी पटल्या नसल्यास किंवा चुकल्या असल्यास कथानकाच्या गाभ्याकडे अधिक मन वळवावेत इतकी विनंती करू शकतो.

मनापासून धन्यवाद!

-'बेफिकीर'!

==================

तळ्यात मळ्यात

Submitted by नंदिनी on 18 February, 2013 - 05:15

ही कथा माहेर मासिकाच्या फेब्रूवारी २०११च्या अंकात प्रसिद्ध झाली होती. मायबोलीवर पुनर्प्रकाशित करण्याची परवानगी दिल्याबद्दल माहेर मासिकाचे आभार.

=================================================

रात्रीचे नऊ वाजले असावेत. खरंतर मला भूक लागली होती पण माझ्या टीममेट्सचे ड्रिंक राऊंड्स अजून काही संपले नव्हते. हॉटेलमधल्या त्या मंद प्रकाशात मला का कुणास ठाऊक अजूनच उदास वाटत होत.. तसं उदास व्हायचं काहीच कारण नव्हतं. पण तरीही..

"रिया, चल ना." मी पुन्हा एकदा रियाला आवाज दिला. कुणाशी तरी फोनवर बोलण्यात ती गुंग झाली होती. हातानेच खूण करून तिने मला "दोन मिनिटे" असे सांगितले.

आमचें गोंय - भाग ११- कोंकणी भाषा: इतिहास आणि आज

Submitted by टीम गोवा on 17 February, 2013 - 23:49

माझा मोबाईल हरवतो त्याची गोष्ट

Submitted by अमेय२८०८०७ on 15 February, 2013 - 22:54

नव्या युगाचा सैनिक असल्याने, संवेदना बधीर करणारा वेग हे माझ्याही आयुष्याचे लक्षण ठरले होते. जलदगती मार्गावरून पुढे जात असताना चिंतन, आत्मपरीक्षण या सारख्या बोचऱ्या गोष्टींना आपण 'विचारपूर्वक' बाजूला टाकतो. कधीमधी आनंद - दुःखाचे टोलनाके लागतात पण त्या क्षणांनाही आपण टोल चुकता करावा तेवढीच किंमत देतो. इच्छित स्थळी पोचण्याचा ध्यास घेतल्याने प्रवासातली खुमारी अनुभवता येत नाही आणि मुक्कामाचे स्थळ आहे तरी कोठे? या अनादि प्रश्नाचे उत्तर न मिळाल्याने, प्रवास चालू ठेवण्याला पर्याय नाही, अशा चमत्कारिक चाकोरीत आयुष्य पिळून निघते, रस ठिबकत राहतो.

घुंगराची लेक भाग ३

Submitted by कथकली on 15 February, 2013 - 10:04


पात्रांचा गोंधळ नको म्हणून संदर्भासाठी फॅमिली ट्री काढलंय. नवीन वाचणार्‍यांच्या पण गोंधळ नको म्हणून.

गोजरबाई
।
शेवंताबाई
।----------------------------।
चंदाबाई ताराबाई (मानलेली मुलगी) --- ( रेश्मा, अशोक)
।
प्रेमाबाई
।
मयुरी, दिपक

शब्दखुणा: 

ई - बुक्स आणि 'पुस्तके'

Submitted by अमेय२८०८०७ on 15 February, 2013 - 09:41

इंटर नेटच्या कृपेमुळे बहुतांशी लेखकांचे लिखाण ई - बुक स्वरूपात उपलब्ध झालेले आहे. विमानाच्या/रेल्वेच्या प्रवासात 'आय पॅड' अथवा 'नोटबुक' वर अनेक लोकांना अशी पुस्तके वाचताना पाहतो. काही पुस्तके मीही 'नोटबुक' वर घेऊन ठेवलेली आहेत पण खरे सांगायचे तर मला अशा ई - बुक्सचे वाचन फारसे भावत नाही. याचे कधी कधी मला आश्चर्य वाटते कारण एक तंत्र म्हणून मी इंटर नेटच्या अगदी कह्यात गेलेला माणूस आहे. बँकेचे व्यवहार, तिकीट आरक्षण, बिलांचा भरणा आणि किरकोळ खरेदी यांसाठी मी या माध्यमाचा भरपूर वापर करतो. बारीक सारीक माहितीसाठी यावरच विसंबून असतो.

Pages

Subscribe to RSS - गद्यलेखन