गद्यलेखन

अनोखी रात

Submitted by स्पार्टाकस on 19 October, 2014 - 02:22

"साब, दो पंक्चर है. निकालनेमें टाईम लगेगा!"
"दो पंक्चर?"
"हा साब! देखो!"

गॅरेजवाल्याने मला पाण्याच्या पिंपात बुडवलेली टायरची ट्यूब आणि दोन ठिकाणाहून येणारे बुडबुडे दाखवले.

"कितना टाईम लगेगा?"
"एक घंटा तो लगेगा साब कमसे कम!"

मी दुसरं काय करु शकणार होतो? कारच्या डिकीत नेमका एक्स्ट्रा टायर नव्हता. त्यामुळे पंक्चर काढून होईपर्यंत थांबण्यापलीकडे गत्यंतर नव्हतं!

कचरा

Submitted by बेफ़िकीर on 18 October, 2014 - 11:10

"मिहिर, तुझे वडील म्हणून मला त्यांच्याबद्दल आदरच आहे. विपरीत परिस्थितीत त्यांनी तुला शिकवले आणि तूही मन लावून शिकलास! गव्हर्नमेंट ऑफीसर झाला आहेस. तुझी आई तुझ्या लहानपणीच गेली. तुझ्या वडिलांनीच तुला वाढवले. सगळं मान्य! इतकंच काय, आम्ही जातपातही पाळत नाही. आम्ही शहा! तू वाघोले! आपले समाजच वेगळे! पण त्याचंही काही नाही. पण...... लग्नासारख्या बाबतीत काही संकेत पाळायचेच असतात मिहिर! ते आपल्यासाठी नसतात. ते इतरांसाठी पाळावे लागतात."

शब्दखुणा: 

आपली स्वप्न आपल्याला रेकॉर्ड करता आली तर??

Submitted by किश्या on 15 October, 2014 - 02:16

आज सकाळी एक मला स्वप्न पडलं, ते अस की मी ऑफीस मधे नाईट शिफ्ट ला आहे माझ्या काही कलीग्स सोबत. पहाटे काम संपल सो मी पहाटे ४ वाजता घरी आलो आणि थोड्याच वेळात पोलीस दारत हजर. मी दरवाजा उघडला आणि पहातो तर काय ते मला अटक करुन घेऊन जात आहेत. का तर म्हणे माझ्या एका कलीग चा खुन झाला आहे ऑफीस मधे आणि पोलीसांना संशय आहे की मी तो खुन केला आहे म्हणुन. :हाहा:.. मी गयावया करुन सांगत आहे कि मी नाही खुन केला दुसर्‍याने खुन केला आहे. पोलीस ऐकायला तयारच नाहीत.. मी रडतोय......

तेवढ्यात बायकोने मला जाग केल आणि विचारलं काय झाल?? मी तिला सगळ सांगितल आणि आम्ही दोघही हसायला लागलो...

प्रावश

Submitted by कमलेश पाटील on 10 October, 2014 - 06:24

भोवताली दाटलेल्या आकाशात सैरभैर झालेलं असतं तुझं माझं आयुष्य.दोघांची मनं घिरट्या घालतात अवतीभवती. तुझी गरूडझेप आणी माझं स्वतःच्या अस्तित्वाभोवती घुटमळणं.

माझी समजूत घातलेली असते मी मला जमेल तशी पण कधीतरी बंड करून उठतं माझ्या डोळ्यांच्या पापणीत जपलेलं माझं आणी फक्त माझं स्वप्नं

तुझा हात हातात घेऊन मोठ्या अभिमानाने चालले होते मी सप्तपदी, दिली होती वचनं तुझ्यापासून काहीही न लपवण्याची.सगळंच होती फसवणूक आपण केलेली आणी करून घेतलेली. खर्‍या संसारात बरंच काही लपवलं होतं.जाणूनबुजून नसेलही ते पण शेवटी फसवणूकच ती.

आर्क्टीक बाय नॉर्थवेस्ट - १५ (अंतिम)

Submitted by स्पार्टाकस on 8 October, 2014 - 19:34

आर्क्टीक बाय नॉर्थवेस्ट ही लेखमालिका आज संपली. ही मालिका प्रकाशित करु दिल्याबद्दल मी मायबोली प्रशासनाचा मनापासून आभारी आहे. ही मालिका आपल्याला कशी वाटली ते जरुर कळवा.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

अरे कुठे नेऊन ठेवलाय महाराष्ट्र माझा?

Submitted by बेफ़िकीर on 8 October, 2014 - 10:41

आरं कुठं नेऊन ठेवलाय महाराष्ट्र माझा?

ह्या ओळीने सध्या धुमाकूळ घातलेला आहे. गेल्या दोन दिवसांत माझ्या फोनवर कुठे नेऊन ठेवलाय धृतराष्ट्र माझा, कुठे नेऊन ठेवलात ब्लाऊज माझा आणि कुठे नेऊन ठेवलाय महाराष्ट्र माझा असे तीन विनोद आले.

ह्या ओळीतील 'महाराष्ट्र' ह्या शब्दाऐवजी कोणताही शब्द घेऊन काहीही लिहिता येते.

दोन विनोदः

१. गांधारी जागी होते. मंचकाची एक बाजू मोकळीच असते. ती दचकून पलीकडे पाहाते तर अंधारात दिसत काहीच नाही. फक्त शौचालयाच्या बाजूने एक तपेली गडगडल्याचा आवाज येतो. गांधारी किंचाळून म्हणते:

"अरे कुठे नेऊन ठेवलाय धृतराष्ट्र माझा"

आर्क्टीक बाय नॉर्थवेस्ट - १४

Submitted by स्पार्टाकस on 7 October, 2014 - 18:45

बर्फाच्या कडेने जात एका लहानशा खाडीत ग्जो ने प्रवेश केला. या खाडीच्या पलीकडे पश्चिमेच्या दिशेने जाणारा दुसरा जलमार्ग असल्याचं हॅन्सनला आढळलं होतं. परंतु तिथे पोहोचण्यापूर्वीच बर्फाने वाट अडवली होती. अनेक लहान-लहान खाड्या हिमखंडाच्या आतपर्यंत शिरलेल्या आढळत होत्या. यापैकी एक खाडी हर्शेल बेटापासून पंधरा मैलांपर्यंत आत शिरली होती. ही खाडी आणि पश्चिमेचा जलमार्ग यात बर्फाचा लहानसा पट्टा होता, पण दुर्दैवाने हा बर्फ अद्यापही घट्ट होता. २४ जुलैच्या रात्री ११ वाजता ग्जो ने बर्फापुढे माघार घेतली आणि हर्शेल बेटाचा मार्ग धरला!

स्वयंभू

Submitted by बोबो निलेश on 7 October, 2014 - 12:46

स्वयंभू
------------------------------------------------------------------------------------

"माधवा, किती वेळ झोपून राहणार? चल उठ पाहू",विठाबाई- माधवाची आई त्याला उठवत म्हणाली.
"आई झोपू दे ना. कशाला झोपमोड करतेस", माधव कंटाळून बोलला.
"अरे बाळा, देवाची पालखी यायची वेळ झाली आहे. तुझे बाबा पहाटेच उठून भक्तांच्या स्वागताची तयारी करताहेत. जा जरा तूसुद्धा जाऊन दर्शन घेऊन ये. तेवढंच पुण्य पदरात पडेल. "

शब्दखुणा: 

आर्क्टीक बाय नॉर्थवेस्ट - १३

Submitted by स्पार्टाकस on 6 October, 2014 - 23:53

३ फेब्रुवारी १९०६ ला अ‍ॅमंडसेनने ईगल सिटीतून पुन्हा उत्तरेचा मार्ग धरला. नॉर्वेतून आणि अमेरीकेच्या इतर भागातून सर्वांच्या नावाने आलेली पत्रं आणि विविध वृत्तपत्रं त्याच्यापाशी होती! फोर्ट युकून इथे पोहोचल्यावर जॅक कारने त्याला तीन दिवस आपल्या घरी ठेवून घेतलं. फोर्ट युकूनलाच अ‍ॅमंडसेनची जिमी आणि कापा यांच्याशी पुन्हा गाठ पडली. पोर्क्युपाईन नदीवरील वसाहतीत इंग्लिश व्यापारी डॅनीयल कॅडझॉव्ह याच्याशी अ‍ॅमंडसेनची गाठ पडली. तिथे आठवडाभर विश्रांती घेऊन अ‍ॅमंडसेनने पुढची वाट धरली आणि मजल - दरमजल करीत अखेर २८ फेब्रुवारीला अ‍ॅमंडसेन हर्शेल बेटावर येऊन पोहोचला!

Pages

Subscribe to RSS - गद्यलेखन